inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 69020):

Brokken in mijn keel.

Geef mij de schubben van het
gulden vlies, deken van visionairs,
meer onzichtbaar dan voorheen,
vooruit te lopen in de schreden

van hun kwetsbaarheid, ik omgord
het zwaard van woorden als harnas
waarmee ik het vege lijf wil redden,
maar ook in eigen vooroordeel.

ben ik de groene weiden die
door de wereld wordt begraasd
met de graten van de onverteerde
waarheid als brokken in mijn keel?

het licht wordt zwakker omdat het woord
in z’n handeling weer zwijgt, of ben ik te laf,
moet ik opstaan als een opkomende mist
alle zonnen overstijgt als permanente straf?

moet ik laten en lijdzaam toezien tot het
pleit is beslecht? Of ben ik maar een deel
van de evolutie in een leeglopende oceaan,
een laatste vis die in vrijheid gevangen is?

... Illustratie: Bron: Evolutiemerk ...

Schrijver: Pama, 4 mei. 2019


Geplaatst in de categorie: natuur

5,0 met 1 stemmen 18



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)