909 resultaten.
herinner gisteren morgen als vandaag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 waar in vlammen vrijheidsvuur lonkt
gloeit vandaag in ons de herinnering
aan wie hun leven gaven in de strijd
voor vrije harmonie en broederschap
om dat permanent te kunnen geven
op de hele wereld aan ieder van ons
is die opgave altijd nog de uitdaging
de geschiedenis grift ons geheugen
met de essentie van haar boodschap
dat de belofte…
Uit je schulp
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Soms zie ik in gedachten op een lange ijzertrap
Die wentelend omhoog gaat naar Elysisch wonderwel
Mijzelf op treden treden als een gave oesterschelp
Ik voel hoe in verborgenheid in mij de parels rijpen
Langzaam puur ik korrels zand die landen op mijn tong
En in het duister oergeweld van weekdierengedachten
Dring ik langzaam dieper door tot…
Diepe vijver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 En alles wat roerloos op de bodem ligt,
afkomstig uit een ver en rijk verleden,
gaat, nog in gave staat, wild woelen,
wordt, dwingend naar boven gestuwd,
zichtbaar in het wolkende water.…
Diepe vijver
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
463 En alles wat roerloos op de bodem ligt,
afkomstig uit een ver en rijk verleden,
gaat, nog in gave staat, wild woelen,
wordt, dwingend naar boven gestuwd,
zichtbaar in het wolkende water.…
machtige moeders
netgedicht
1.1 met 15 stemmen
524 moeders
koesteren troosten en leiden
maken de wereld mooier
veiliger en eerlijker vooral
met de kracht van liefde
die kostbaarder dan goud
bij elke stap, keuze en daad
gevuld met warmte en zorg
alle tijd en aandacht hebben
moeders
als schilders voor het doek
hebben oog voor de passie
de gaven en de talenten
die gevoed moeten worden…
Terug op eigen kracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
384 Niet alleen liep jij dit pad,
met collega’s, werkgever die waakten
en zonder haast of duw
de ruimte gaven om op adem te raken.
Want kracht schuilt soms in stilstaan,
in vragen om pauze, in liefde voor jezelf –
dit is geen verhaal van zwakte,
maar van groeien, van leren, van helen.…
Moeder
hartenkreet
4.2 met 62 stemmen
9.211 Jouw lippen gaven mij lieve kussen,
mijn woorden hebben jou nooit verveeld.
Mijn zorgen waren ook die van jou,
jij hebt ze voor mij verlicht.
Mijn tranen droogde jij steeds gauw,
jij veegde ze van mijn gezicht.
Jouw kracht leerde mij te leven,
jij hebt me steeds gesteund.…
Zinkend schip
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
796 Ik zie je weer gloeien en blozen
je zoete lippen weken vaneen,
deden al het bloed naar mij vloeien,
gaven je ogen een wezenloze bijenglans
van liefdes' noeste nijverheid.
We waren water.
We baarden golven.
We waren zee.
We zaaiden storm.
Jij kwam boven, ik zonk.…
Spel?
poëzie
3.3 met 7 stemmen
4.002 Wat baat mijn liefde God of vrind,
Zo in mijn eigen cel
Ik d'eigen gaven weder vind?
Ik voel mij doelloos als een kind,
Dat speelde een doelloos spel.
-----------------------------
uit: Iris (1928)…
Niets spilt de natuur om het niets
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
826 Natuur spilt geen gaven
bewogen ogen mag je lezen
het mogen open vensters
met schone ruiten wezen.
Toelichting:
uit de serie : Het is zo stil vandaag, verlangend je te troosten
© 8-11-2000…
afscheid
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.396 Engelen zijn puur
Een gave van de natuur
In hun witte kistjes
worden ze samen opgebaard
Zo waren ze voordien
Samen sterk en plezierig
Nu samen één
Gaan ze arm in arm heen.…
Prinses van gouden woorden
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
1.967 de muren van Jericho
En ogen die getuigen konden, overgoten met duisternis “
Zij wrijft met haar schrijvershand de waarheid bloot
Onverstoorbaar prijkt haar monument
herrezen uit het leem der liefde van haar genadig hart
* * *
Wij zien haar gaan in zwarte nachten,
haar blik rust op het Aards Gericht
daar zij behept is met de gave…
Zinkend schip
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
747 Ik zie je weer gloeien en blozen
je zoete lippen weken vaneen,
deden al het bloed naar mij vloeien,
gaven je ogen een wezenloze bijenglans
van liefdes' noeste nijverheid.
We waren water.
We baarden golven.
We waren zee.
We zaaiden storm.
Jij kwam boven, ik zonk.…
"Eigen" wijsheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.231 ieders gevoel zal dit hopeloos lijken
een harde confrontatie is mijn idee
ik negeer bij voorbaat zijn nee
terug naar af, dat zal je genezen
je moet mijn laatste gedicht maar eens lezen
doordenk, overzie nu je daden
en laat de omgeving naar je ommekeer raden
ook jij kan thuiskomen in een veilige haven
en genieten van al je positieve gaven…
Droombeelden verpoppen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
446 Bos en weilanden waren dichtbij
gaven mij als kind een rijke voorraad
aan beelden, geuren en kleuren.
Vooral op dagen dat bomen bijna
bladerloos het voorjaar omarmden
wij kraai,roerdomp en reigers zagen.…
Dezelfde gepassioneerde moedersmaak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Gaven mij al vaak bloemen en een soort snoep
soms spoedtelegrammen om lekken te wegen,
ik kwam al veel zaken ook in regenbuien tegen.
Ik herinner mij haar scherpte uit Betuwe genen
haar soms ietwat preutse hart, de doorstane smart,
lappen stof voor onze kledij haar kievit-eega uit Mei.…
De appel-app
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
679 Er was in die tijd een slim papiertje van een arts
die liet weten dat je ter wereld gekomen was
ouders gingen naar het toenmalige stadhuis
gaven het kind aan en klaar was de klus!…
Het schermsyndroom
netgedicht
4.9 met 20 stemmen
422 die
te weinig sociale
vaardigheden omvat
om communicatief
goed om te gaan met
leeftijdsgenoten
vingers hand en arm
vertoonden al vroeg
tekenen van het
schermysndroom
ook de beginnende
skoliose was een
opvallend verschijnsel
motorische achterstand
in groei en ontwikkeling
door te weinig beweging
ook diverse organische
zwaktes gaven…
Phoenicisch alfabet
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
522 Elke dag, ja ook elke nacht
danken wij degenen die ons
onze genen gaven
ja elke keer, iedere dag weer
loven wij niet zozeer de heer
als wel onze lang- en kortdurende vrienden en vijanden om ons heen, in real and virtual life
in appjes en boeken
in films en in mails
zij geven ons inzichten
zijn onze leermeesters
elke keer staan we…
De ommekeer
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
592 volgen want ze losten
al gaande op verdwenen
in totale defragmentatie
zonder sporen
angst was op de mismaakte
aangetast gezichten al niet
meer als menselijk
te herkennen de leefomgeving
begon ook zich van de
specifiek menselijke aankleding
te ontdoen. alsof de ziel uit de
menselijke bewoning werd gesloopt
ramen en muren verbrokkelden
gaven…
Vallen en opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 Ze noemden het angst,
ze noemden het ziekte,
ze gaven het namen die niet de mijne waren.
Maar diep in mij trilde iets ouds,
een weten zonder woorden,
dat zei: blijf.
Er waren dagen dat niets klopte,
en daardoor alles.…
kind in afrika ....
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.333 Maar vandaag zal zijn als morgen
toekomst zonder perpectieven
met soms een kleine gave
als de rijken dat believen
O ik voel me schuldig
als ik je vragende handen zie voor eten
Dit beeld dat neem ik mee
want ik wil het nooit vergeten.…
Dat was me zo geleerd
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
974 Mijn kuiten branden,
mijn benen gaven de run op,
mijn hart bonkte tot bijna
in mijn kop,
dit was me niet geleerd,
ik kon niet harder lopen
dan wat ik deed,
ik kon niet harder dan
dat ik gaf,
ik kon niet meer,
dan dat ik wilde
ik liet je gaan,
want dat was me niet geleerd.…
paesaggio con Natale a Toscane
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.530 terwijl ik in een tunnel
stiekem in je knie knijp, jij kantelt, lacht
cipressen staan als kaarsen in de heuvels
onze wandeling langs Casa Minnestrone
wordt vergezeld door de hop, wij verbazen
ons om zijn prachtige vlinderachtige vlucht
en kuif, een kerstgroet vanaf veilige afstand
klokken galmen door het dal, alsof engelen
strooien met gaven…
Mijn vader
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
2.934 Ik kijk naar zijn handen
De handen van mijn vader wiegden mij in slaap,
verschoonden mijn luiers
De handen van mijn vader leerden mij lopen,
hielden mij vast toen ik leerde fietsen
De handen van mijn vader streelden mijn haar,
troostten mij
De handen van mijn vader gaven me een duwtje in de goede richting
De handen van mijn vader wezen mij de…
Jan Krediet is dood
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.471 Jan Krediet is overleden
Jan Krediet is dood
maar hij is nog niet begraven
hij is namelijk nog springlevend
maar nu wel onder zijn condities
weg met alle plagerijen, pesterijen
over zijn naam, zijn geld, zijn zijn
Jan Krediet is dood, is overleden
Jan Jacob Krediet leeft door met
zijn 2e geboorte- en doopnaam
die zijn verwekkers hem gaven…
Gedichtendag een slinger liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Zij vraagt niet om iets anders , ze wenst liefdes gaven
juist op deze gedichtendag naar geluk worden geleid
het liefst door een tuinman een soort prins met respijt
niet om een knaap die steeds door wenst te draven.
En weet hij hoeft niet alle dagen iets aan de tuin te doen
liefde hunkert naar respect, saamhorigheid en fatsoen…
Tot weerziens
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
738 Bovendien gaven haar breekbare en kwetsbare
vleugels kleur aan de omgeving waar elk wezen vloeit in rijm
en vers tot wanneer donkere wolken zich beginnen te ontwikkelen, ontplooien
en samenkomen tot dichte dikke lagen in een ijle lucht waar ze de weg naar het licht volgt.…
Abbey Road
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
536 Mustard
Maxwell's Silver Hammer
Polythene Pam
She's So Heavy
She Came In Through The Bathroom Window
I Want You
Because
You Never Gave Me Your Money
Something
Come Together
Carry That Weight
Her Majesty
The End…
Ze is niet echt weg
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
629 Bovendien gaven haar breekbare en kwetsbare
vleugels kleur aan de omgeving waar elk wezen vloeit in rijm
en vers tot wanneer donkere wolken zich beginnen te ontwikkelen, ontplooien
en samenkomen tot dichte dikke lagen in een ijle lucht waar ze de weg naar het licht volgt.…