954 resultaten.
Overgewaaid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Riet en een wilgenwand. Lelies in geel woekeren
en bedekken het wiegelend wateroppervlak
met schubben, als afgeronde harten.
Een waternimf, ze springt van blad tot blad.
De Eem blikt mild, in haar zilver en haar stilte.…
Veelzijdigheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
564 Wat kunnen we nog wel zeggen
en waar houdt onze kennis op
ligt echt onderscheid tussen
het goddelijke
en menselijke recht
de rede dat riet naast vaarten
en rivieren ook naast beken groeit.
Wat behelst een ander spreken
opzoeken aanhoren
en van de leefwijze
getuige zijn of leren naar eigen keus.…
De wilg geeft letters
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 De voorjaarslucht is nu nog pastel,
het nabije slik is bijna te ruiken
en de wind zingt tussen het riet
wuivend haar speciale ochtendlied.
Kijk daar gaan een kievit en libellen
beide met dartel dansende lijven,
samen schrijven we hemelliedjes
verwonderlijk vederlicht.…
Hoop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
423 we willen ons geen schrik in laten boezemen
dat doorkruist onze plannen en de
kracht voor morgen
we gooien de vensters open
laten het licht binnen stromen
het warme zoete licht dat in de donkerste
nacht bij ons zal blijven
ons hart verwarmen
met liefde
buigzaam als het riet, zachtmoedig
de stilte beleven
in de binnenkamer rondom herinneringen…
Dagdromende rivier-vriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
596 droom die zich bezielt
stroomopwaarts
waar de rivier meandert
in het bewoonde schilderatelier
kleuren spiegelende meren groen
valt er schaduw op het linnen veld
ergens in een ontwaakte wereld
zonder commerciële gekte
proberen we te roeien
we praten over politiek
in onze fluisterboot
over leven en de dood
varen we langs het riet…
Panta rhei
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
510 staan
Waar langs geheime sleetse paden
De kiezels naar de zee toe gaan
Laten we in het wassend water lopen
Niet langer door het paradijs bekoord
Niet langer slaaf van lust of hopen
Gerust en in de stroom gesmoord
Kom, trekken nu
Verdriet heeft ons alweer de woordenvloed ontnomen
De tong drijft uitgerukt de monding uit
Het riet…
Het Groene Hart
netgedicht
2.9 met 21 stemmen
190 Oude knotwilg zwijgt
in de sloot schuift wolkenlicht
de grutto roept op
Een lappendeken van vochtig veenweideland
strekt zich stil uit onder de grijze wolkenlucht,
waar sloten blinken als zilveren draden
en de wind zachtjes door het hoge riet fluistert.…
Verborgen betekenis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
245 mist als ongeopende herinnering
onder mijn schoenen
het breekbare bewijs
van het bestaan
takjes, zand
een verloren veer
alsof de aarde zelf aarzeling
in lagen achterliet
steeds verder het zwijgen in
om vóór alle anderen
de verborgen betekenis
aan te kunnen raken
of juist haar afwezigheid
geen antwoord, slechts beweging,
riet…
De schaduw van een boom
hartenkreet
0.9 met 7 stemmen
1.225 Een nieuwe lente zal aanbreken
Misschien niet vandaag, morgen toch
Het riet dansend in de wind
Zingt haar lied
Waar de stilte ophoud
Ontwaakt de wereld
Een geluid van het riet
Dansend met haar lied
Gerommel in de verte
Mensen kijken verschrikt opzij
Moeders grijpen hun kroost
Gerommel in de verte
Donkere wolken voor de zon
De blauwe…
oedipus met uitgestoken ogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.381 ja, ik heb de kruik gebroken
languit gelegen in het riet
in Rimbaud’s dronken boot
maar waar en wanneer
zelfs de zon heeft het nooit geweten
toen horloges nog geen secondewijzers hadden
en ik zonder verrekijker op pad trok
het verleden deel was van het nu
de hengsten tijdig steigerden
en moeder bloedde iedere maand
zij gaf me de kruik…
Kinderen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.048 lakeien
pitspoezen lekker die horen erbij
we meten de luchttrillingen boven het asfalt in mei
het is waarheid en ik vind het cool lacht mijn kind
dat de wereld om andere redenen bemint
en het macro van denken nog niet heeft geleerd
kon ik stemmen dan tegen ondanks mijn verweer
ik schenk het mijn hand en trek het dan mee
naar het riet…
De vergeet-mij-niet
poëzie
2.8 met 36 stemmen
3.986 Maar dicht bij ‘t beekje van de weiden,
Belommerd door het wanklend riet,
Daar loech om dra ons te verleiden
De helderblauw vergeet-mij-niet.
En naar het beekje van de weiden
Boog zich mijns liefjes engelhoofd;
Daar zal de plant geen straal meer spreiden,
Zij werd van hare kroon beroofd.…
Avondgoud
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
7 Merel weeft zijn laatste
toon door de kruinen, de wind streelt
zachtjes langs het ruisende riet, elke glinstering op
het water ademt traag, als een stil gebaar dat niets van ons vraagt.…
ijshoofd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
588 er ligt een hoofd op het flinterdunne ijs
midden op de kreek, even voorbij de brug
sleepsporen met bloed komen uit het riet
een roerdomp staat als een bundel te kijk
het hoofd slaapt met open ogen en mond
aan de oostkant ingesneeuwd, blond haar
in de wilgen schateren roeken het land toe
macaber beeld in een kalend landschap
één nacht ijs…
Schaatser Jan
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.859 Kris - Kras - Kris - Kras -
Op bevroren sloot en plas,
glimt ijs als zwart glas
Kris - Kras - Kris - Kras -
De noorderwind pal tegen
Schaatser Jan kromt de rug
De ijzers kerven korte halen
In stug ritme almaar door
Kris - Kras - Kris - Kras -
Langs dijk of boerderij
Een berijpt paard briest
Dor riet kraakt en knakt
Wie schaatst, ziet…
Mijn zwijgen
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
630 'k Wil dan luisteren naar het ruisend riet
en m'n eigen zwijgen
om dan weer door te gaan.
Hier aan 't water,
'k weet het zeker,
wordt mijn zwijgen wel verstaan.…
Familiebezoek.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
817 Daar zoent ze kikkers in het riet, het zal haar wat of hij het ziet.
Dus bidt ons ridder aller macht, dat er geen prins huist in zijn gracht
en of de Here hem nog redt, al is dat meer een schietgebed.
Want Erik, radeloos en al, weet wat beslist gebeuren zal.
Hij zal achter’t gordijn wegkomen en in de tang worden genomen.…
Verborgene Liefde
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.701 Want komt gij, van wijd nog
Erken ik uw stap;
En 't hart wil mij breken
Beklimt gij de trap;
En zie 'k u verschijnen
Ik beef als een riet;
En lacht ge mij groetend,
De ziel mij ontvliedt.…
sluimer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
940 waar sluimer van vertrouwd verlangen
weer vloeibaar wordt en zwelt tot aaibaarheid
wanneer een hand zich achteloos tot streling kromt,
en vingers traagzaam in beweging komen,
liefkozend eerst, dan speels en dartel plagend,
behendig vingerwerk breit wolligheid tot lust
zij vrijt zich op aan het vertrouwd fantasme
dat in haar aders ruist
als riet…
chrisanthemum herinnering aan mijn moeder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
851 en blauw bevrijd
je glijdt door jouw laatste sneeuw
zuiver wit in grijze tinten
je bijna levenseeuw
een veld van witte hyacinten
begin en einde van een leven
een lange weg afgelegd
kracht heb je ons gegeven
mijn lieve moedertje heel oprecht
deze nieuwe stilte is niet stil
is niet onwezenlijk, is niet pril
het zachte ruisen van het riet…
Het beeld schudt en schuift en straalt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
548 De windkracht beweegt vandaag het omringende riet
je ziet de eenden en meerkoeten nu bijna niet.
Tussen het wier zie ik nog een visser actief,
een kind aan het zonnen naast moederlief.
Ja de meerkoeten kwamen juist daar al menig jaar
zelfs die twee mensen zijn trouw al jaren echtpaar.…
Eerherstel
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
729 De hoge heren hadden me met een kluitje
in het riet gestuurd en ze gunden me
het daglicht niet.
Ene Noëlle bracht mij het heugelijke nieuws
en ik weende van blijdschap en opluchting,
terwijl de Big Ben in elkaar donderde.…
windwiel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
650 altijd draaiend om zijn as
met twee kappen aan de rand
luistert hij listig naar de wind
volgt zonder protest een richting
past steeds zijn snelheid aan
hij zorgt voor moestuinstroom
je maait, je snoeit, je maakt
je zelfgemaakte groentes klaar
je versnippert zelfs je takken
je hoort hem suizen, zo zacht
als het ruisen van het riet…
Vanuit de lucht groet een vogelvlucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
416 Op weg door het park naar de andere rand,
waar het riet ruist, deze overkant lonkt
pronken ze ook nu met hun verenpracht,
stijgen en dalen ze met wiekende kracht.
Het weidse land oogt daar een altaar zowaar
't voelt niet raar dat passerend monden openvallen.…
Mens van vlees en bloed
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
624 geborgen
wanneer ik verlaten wordt vandaag of morgen
als ik strijden moet niet zonder angst en zorgen
voor wat bij ieder mens komt en kwaad bezoekt
maar, laat mij hier welkom zijn en niet vervloekt
Kom spoedig, Heiland, eerder dan het laatste uur
en steun ons bijna reddeloos, door avontuur
van dingen die minder zoet zijn en meer van zuur
zoals riet…
Pastorale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 In het riet een paar eenden
met hun luid gesnater.
Een zwaan glijdt langzaam
en statig voorbij.
En daar, een eend met
haar kleintjes, keurig op een rij.
Deze dag,
zo rustig en fijn,
kon het maar altijd
zo vredig zijn.…
Elegantie op het water
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
658 Langs de oever waar het
gras wuift en riet zindert in lichte stroming,
vindt haar brede snavel een moment tussen het groen
en neemt ze het landschap in zich op als een fluistering zonder haast.
Wanneer de dunne gouden
draden van het laatste licht het water raken,
wordt haar beweging traag.…
Lentebeleving
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
427 Lente ademt zacht
vogels schuilen in het gras
stilte in de lucht
Soms is het genoeg om
stil te staan in het zachte ochtendlicht,
de geur van natte aarde te ruiken, riet te horen ritselen,
bloesemblauw te zien oplichten — alsof alles wat buiten ook in mij ontstaat.…
Wachten op de rimpel
netgedicht
1.8 met 11 stemmen
465 Zijn fijngevoelige, ontvankelijke
blik weeft stilte uit lucht en beweging, en
vangt de fluistering van riet en insect. Wat voor een
ander slechts een schaduw blijft, wordt voor hem een teken van leven.
In het beeld van zijn grijze veren
draagt hij de rust van water, wind en wolken,
en bewaart hij wat tijd te snel voorbij laat gaan.…
geluk is weer herboren.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
316 De botjes op de takken groen,
ze durven nauwelijks open,
totdat de warme lentepoen
hun vrees heeft weggedoopt.
’t Is al gekweel en vogelzang,
de winterduur was lang;
nu spreekt de Heer uit blad en riet:
“O mens, vergeet Mij niet.”…