1728 resultaten.
deze volle kring vliegenzwammen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 met kerstmis je eigen rendieren
de belletjes aan de halsters als lampjes in de mist
en natuurlijk kan je slee op banden rijden-
deze volle kring vliegenzwammen
waar een sjamaan voor zou betalen
zou jou als de roep van ganzen
en de duindoornbessen die nog resten
als de koperwieken en de kramsvogels en de
zwermen spreeuwen doorgevlogen…
Ontmoeten
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
691 In welke duisternis
zal ik je roepen
zodat ik opnieuw
leer begrijpen
in welk gebaar welke blik
zal ik je ontmoeten?
Met welke woorden
zal ik je begroeten
schrijf ik de taal van
de vogel en de bloem
versta ik de taal van bergen
van drijvende wolken?…
Verblekend in het licht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
357 We maken radslagen
de omstanders roepen
om meer, maar mijn maag
draait om en het plafond
draait mee
Haar gezicht trekt wit weg
ik omhels haar van achteren
we duiken de diepte in
het duizelt me, met een bons
voel ik dat er een bodem is
en dan zwemt zij weg
Waarom ga je nu?…
Europa
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
358 D’Europese leiders roepen
Luidkeels ach en wee,
Maar doen wat ze altijd deden,
Hoe houden we ’t eigen volk tevree,
En hebben ze door jarenlang
Plichtsverzuim en egotripperij,
Voor oorlogsgeweld, ziekten en honger,
Hun ogen en portemonnee
Gesloten gehouden…
Counseling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
275 mag roepen, zodat ik uit de baan
van de vicieuze cirkel raak
die ik beter ken dan mij
lief is, en ook
al moet ik mijn lichaam
met zijn ongemakken
in beweging brengen
met te weinig energie
toch wil ik erop vertrouwen
dat ik het kan, zelf kan
en zal moeten doen, en
dat ik een plaats zal vinden
waar ik niet aan de kant sta…
Waarom
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.712 zwijgen
je laat de pijn ontwaken
en verft een landschap
waarin ik alleen
nog maar wil slapen
je steelt mijn dagdromen
onzichtbaar gevuld met
een stamelend hopen
maar met elke hartslag
sterft mijn ademhalen
in een zwellend wanhopen
met één vingertop
beroer je mijn koude lippen
die koortsig tasten
naar een blind verlangen
een vage roep…
Helden van de zee (D-day)
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.834 stroomt op het strand
De wonden prikken
door het zoute water
maar er is alleen de pijn
Niet bewust van eigen
kreten of van snikken
Langzaam glijden ze mee
met de woeste golven
die met lichamen dollen
en verdwijnen in de diepte
voor een eeuwig graf in zee
Ik zag jullie emotioneel
Niet blind, alleen door tranen
hoorde verdoofd de roepen…
toen ze belde
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
806 ik las een lijvig boek het zei me niets
het ging over de oorlog lang voorbij,
maar nergens woorden over roepen
in een waterput zonder echo of antwoord.
ik kreeg een document in handen over kruiend ijs en
hoe de tijd kan kruipen wanneer angst
de schotsen zichtbaar maakt,
maar nergens iets te vinden
over liefde tot de lippen.…
De slappeling!
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.173 Raap dus al je moet bijelkaar en laat je niet kennen:
Het is niet eenvoudig je hoofd hoog te houden,
Het is gemakkelijk te roepen dat je verslagen bent en sterft,
Het is gemakkelijk om in je schulp te kruipen;
Maar te vechten zonder uitzicht op hoop,
Dat is het mooiste wat je kunt doen!…
argeloos
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.090 argeloos gevonden woorden, wat
gezet op rij tot regel wordt
naamloos roepen ze een beeld op
en weten dat ze met elkaar,
samen zoveel sterker staan
regels mooie woorden
ingezet om wat te zeggen
timide schuift een woordje op om
mee te doen met meer vertellen,
een beetje, lichtjes aangedaan
één voor één een stapje verder
samen naar een eenheid…
De iris van hoop
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
1.906 Duister klinkt het geluid
in de roep naar het licht
van de stille ochtend waar
zij haar kracht niet verliest
in wazig vochtige nevel
ademloos wachtend op
elke volgende, reeds
gebaande weg in de
aderen van ons bestaan
niet elke druppel raakt
gedachten, wel kleurt
iedere druppel rood
in hoop en verwachten
samenvloeiend tot één
geheel…
wa ge in me oge lees
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
855 hoe kunde gij me kenne
alsde deur me hinne zie
ge kunt ut noit witte
ik fuul me dan veugel vrie
nim munne ope hand
zo werm tussen dun oewe
worde ge dan nie overmand
over wie ik zij
bende dan nie angeland
zo wezenluk dichbij
da bin ik
unne mens van flees
heur munne siel roepe
di ben ik
wa ge in mun oge lees…
kracht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
599 hier besta ik alleen
tussen verre groene einders
geplant in felpaarse golven
van de geurige heidevlakte
niets dan zoemende bijen
roepen van hoge leeuweriken
fluisteren van de wind
in dorre ritselende struiken
onder mijn wijde hemel
duizend eeuwen geleden
speelden stormen en zand
een spel met de vormen
van dit weidse landschap
in de…
Verloren liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
873 bevroren tranen
een mond die zwijgt
haar hart dat huilt
de wind die zachtjes
een masker streelt
over bleke wangen
en haren lokt
waar krullen futloos hangen
voeten lopen
over zwarte rozenblaadjes
laten een spoor achter
waarin in scherven
van gebroken liefde
werd gestapt
ze ziet zijn schaduw node gaan
niet bij machte
hem terug te roepen…
Reiger
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
763 We noemen hem de blauwe reiger
Maar aan het water oogt hij grijs
In zijn stofjas: een erkend zwijger
Zijn roep is niet meer dan gekrijs.
Hij houdt zo van die stille waters
Hun diepe gronden en wat er leeft
Onder het oppervlak, de praters
Daarboven negeert hij beleefd.…
Blauwe maan
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.535 Zijn roepen luidde zich dit keer
een weg naar mij. Het duurde lang
wij spraken beiden achter glas
voordat ik meer dan klanken hoorde
maar niet meer dan losse woorden:
kou en stil en stof en as.
Hij riep mij uit het diepste diep.
Nog eenmaal riep hij en ik sliep.…
Pavane pour un enfant défunt
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.107 Toen we
jou gedachten
jij
ons koningskind,
verdronken
in de rivier der stilte,
restten ons enkel
bittere tranen
en een droom
vol nachtbloemen
Want je sliep al zolang
En de roep van het leven
kon je niet meer wekken
Helaas
Je rustte eindeloos mooi
met gesloten ogen
En in onze herinnering
klonk je lied
zo kristalhelder
zo bronnenklaar…
Mantra van mijn ziel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.006 De stem van het mangrovebos
lispelt steeds haar oude lied
als een mantra door mijn ziel
in ‘n branding van verlangen
spoelt ze al m’n zorgen weg
als ik toegeef en moe zeg:
ik kom naar huis…
misschien al morgen
Want ik ben het moe
jouw lokroep aan te horen
elke dag….,elke nacht
och, ik weet dat jij niet stopt
met roepen dat je op me wacht…
Een Melodie Van Bang Zijn
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.362 Mijn hart huilt een droevige melodie
een melodie van bang-zijn
Mijn opgekropte angsten
en allergrootste hartenpijn
Ik schreeuw het uit naar God almachtig
ik roep heel hard, mat luide stem,
want 'k ben nu alleen in huis,
en al mijn wanhoop stuur ik Hem
Oh, God, spaar toch mijn lieve moeder
ze ligt in't ziekenhuis
en heeft het zelf denk…
saffraangeel
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
9.559 ik kijk naar haar, als in een droom
ze blaast haar pijn in een ballon
rent hem na, prikt hem lek
gele vlinders vliegen
ze blaast naar krokussen
kleurt haar wereld zonnegoud
en ik roep, help haar
kleur haar wereld geel
ze lacht, ik lach met haar mee
maar nu moet ik snel gaan
want straks kloddert de nacht
haar gele wereld modderzwart
en…
feetsdagen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.442 Er is alweer een jaar voorbij
het lijkt nog maar zo kort
geleden dat men zei
prettige feestdagen
en een gelukkig nieuwjaar
want dat wensen wij elkaar
deze woorden zijn oprecht
niet zomaar gezegd
wij heffen om 12 uur het glas
knallende kurken komen er aan te pas
vuurwerk spat uit elkaar
en wij roepen met zijn allen
een heel gelukkig nieuwjaar…
een dagdroom
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.195 ik loop door mijn park
nog zo heiig vroeg
droom nog verder
van mijn nachtelijke ark
met ontluisterende pracht
en zachte gitaarmuziek
waar ieder mij toelacht
rust mijn woord verzacht
slenterend hoor ik vogels
roepen mij als het ware toe:
zie ook hier het voorjaar
hoor onze klanken
de lotus opent zich voor jou
ik voel, het is waar…
Flamenco
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
914 Uit de tandenloze mond
van de flamenco zanger
klinkt een schorre roep.
De handen van de gitaristen
ranselen de snaren,
hakken stampen
handen klappen
rokken zwaaien op.
De nacht gloeit rood van passie.
De rook van zware sigaretten
vult de longen van de bar,
de muren zweten sangria en sherry.…
verre uilen
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
880 ogen geopend als luiken
naar het verlichte donker
waar de grond nog voelt
als draagbaar van gras
het laat je voelen
zo de mens is bedoeld
daar waar rust doet zwijgen
en stiltes naar je neigen
bind ik de ruimte
aan sterrenpaden;
een brug naar jouw gedachten
langzaam valt de zwoele duisternis
over de heide van verwachten
het is de roep…
Wat een stoot
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
2.109 grote lieve reus
Ik streel je roze huidje
zo lief en ook zo zacht
ik kan met jou de wereld aan
door de vreugde die je bracht
Je bent nu nog oma's engeltje
maar strakjes komt de B ervoor
want een kleine dondersteen
dát ben je nu al hoor
Ik zal altijd van je houden
nu je klein bent en later groot
ze noemen je nu klein meisje
en later roepen…
failliet moderne mens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
761 hij gooit veel liever
zijn pc tegen een muur
bij het minste defect of
aarzeling, hoe artificieel ook
ziet hij enkel een ontrouwe vriend
het soort dat weigert
uitleg te verschaffen en
dom voor zich uit staart
het is een zwart gat
dat hem levenloos verwelkomt
als zijn TV ook besluit
een eigen leven te leiden
hoort hij niet de trouwe roep…
De kracht van leven
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
617 De dag sluit de nacht
en de schaduwen op het behang,
het carillon laat zijn zuivere
klanken horen, zing mee: hoor ze roepen!…
Kwetsbaar
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.183 Het verbinden met de roep.
Ik verlang naar zee
en het wonen in een warme vissenbuik.…
Ook op deze dag
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
572 Ook op deze dag worden kinderen vermoord
omdat de heersers bang zijn voor de kleinen,
omdat ze niet verdragen kunnen dat er licht
zal vallen op hun daden, niet zo fraai dus
zullen ze verschijnen, die daden, maar
doordrenkt van bloed de witte doeken die
de kinderen gaan dragen; ze zullen roepen zonder
woorden, zonder klank, maar doordringend…
DOORRIJDEN A.U.B
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
657 De lucht is lichtblauw
met schaapjeswolken
op mijn rug liggend
val ik in diepe slaap
de hemel opent zich
een lange weg met helder licht
lokt mij, de eerste stap
zet ik trillend,nu zweef ik weg
zie duizenden mensen
ze zwaaien en roepen
doorzichtige lichamen
uiterlijk vol met aardse tekens
ik kom nu in een bundel licht
die mij doorgloeit…