Alle inzendingen over rokken

1739 resultaten.

Sorteren op:

Heimwee

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 749
Ik zie al langzaam wat rook komen, maar die rook komt uit mijn hoofd, Indianen in mijn Grand Canyon, zelfs dat is onderdeel van een kapotgeroest maan- landschap. Ik zie door ogen die niet van mij zijn. Buitenaardse wezens bezitten mij.…

Blijham

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 405
Een flits, een klap rook uit de motor en traag, de koers corrigeren van alles proberen ze dalen, ze vallen omlaag. Noodlanding proberen, hoesten in de rook tasten in het rond bidden tussen hoop en vrees Holy Mary full of grace steeds dichter bij de zee, de grond.…

koffie en herinnering

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 297
De rook vermengt zich nu met de geur van verschaald bier, een nevel van giftig en beladen oordeel. Ze absorbeert de damp van de zwarte koffie. Een stilte dient zich aan — ik gebruik haar voor ik het moment steel.…

Sub Rosa

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 601
maten Haar schaamteloze onder rokke danen Het vrouwmysterie waar ik mij kan wanen Hoe kon zij mij daar ongemoeid mee laten?…

Sint Maarten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.089
’t is donker buiten en koud lampionnen schijnen als spoken de wind wil ze uitblazen denk ik, diep in m’n jas gedoken in de verte zie ik het vuur al ik ruik de rook tot hier straks speculaas en chocomel en de grote mensen bier ik sta in een cirkel van licht voor warm en achter koud het vuur danst als een geest terwijl de tijd zich verdicht…
Jack Stoop1 oktober 2019Lees meer >

de peuk

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.803
het is de steunpilaar voor hem en haar de gloeidraad van de zenuwen de vlam er in en klaar de rust komt weer en inhaleer en blaas weer uit je ziet het ritme van de opengaande twee de longen die zich vullen en toch is het een vreemd idee te graven aan je eigen graf de peuk, de sigaret blijf er in hemelsnaam vanaf laat je door rook…

In Libessart

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 6.952
Wij in dit doodstille huis herboren uit landwijn en gedempt lamplicht of uit wat van het houtvuur ooit rook was, wij horen nog alleen elkaar ruisen. Ik in de dood van de drank hoor jou zacht slapen Jij in de dood van een droom hoort mij drinken, het stelt niet veel voor.…

Het lot

hartenkreet
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.321
Ik had mijn verstand op nul gezet, luisterde naar het ruisen van je rok. Toen ik die ochtend wakker schrok, door jouw weggaan zeer ontzet, was mijn verdriet een ijzeren blok dat mij bijna had geplet. Nu is dat ijzer allang verroest, mijn leven een klein paradijs met kinderen en lieve vrouw.…
Pieter Feller17 december 2004Lees meer >

De geur van verse thee

gedicht
4.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 27.934
De okselgeur beschreven in een vers rook indringend, een polderbos in de herfst, jij aan mijn zijde. Wij spraken over het ritme van de natuur. Onze woorden vielen als de bladeren, pagina naar pagina vol.…
Jan de Bas28 december 2023Lees meer >

lijf -op de vlucht 369-

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.529
onbeperkt in het heelal rondwaren toch deel van processen en systemen zijn een ervaring die weer uit delen bestaat die door het filter van de reflectie gaat op de grote vlucht door werklijkheid zo teken ik een rond cirkeltje op je voorhoofd een rond cikeltje rond je navel drink ik hete thee in herfststormen blijf het liefst binnen en rook…
rob flipse2 december 2005Lees meer >

Populistische eenvoud

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
ik voelde grond golven wist hun agressie kende vorm en kleur rook nerveuze krachten in onontkoombare hitte tijdens de duur van het vuur patronen schoten uit een archaïsch verleden om te innoveren in heden herkenbaar in hun beproefd strakke regie van populistische eenvoud de eenling verdween in het schuim van de immens rood ziedende…

Minachting

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.247
Het gepolitoerde mahonie houten paneel In die deur met zijn duizenden draaien Nu een glans en troosteloos geheel Zou geen zacht zijden rokken meer aaien Gefluisterde geheimen aanhoord Gesloten om weer heimelijk te ontsluiten Begeleidde hij in liefdevolle momenten Glimmend lachend in onschuld naar buiten Moeizaam kreunend dient hij nog…

Schrijfhut

netgedicht
3.9 met 62 stemmen aantal keer bekeken 1.005
schelpen kunstzinnig gesmolten kaarsen vergeelde oude foto`s hun oorspronkelijke lijstjes overleden oom de vagebond oude groetkaarten sommige bolrond gevallen meigewei gekromde rookstoel potloden stapels kringlooppapier olielamp verlicht schrijfplezier zwarte allesbrander schrijfhut warm beschut uitgeschreven gedichten drijven in de rook…

leef het leven

hartenkreet
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.394
Het leven is iets moois Elke dag is er weer één Dus sta dan op met een lach Dat je deze dag beleven mag Wees dankbaar met deze dag Leef hem uit al je macht Het leven is al zo kort Dus drink je bier rook je peuk en heb plezier ga feesten ga beesten heb sex in het openbaar neem een lijn neem een pil doe gewoon wat je wil leef die dag…

DE BOERENDOCHTER

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.262
Zie, hoe zij met haar rokken zwaait, De brede handen staan naar grijpen. Reeds voor zij duidelijk gaat rijpen, Weet zij waarom de wereld draait. En daarom is zij zo onhandig Met haar gebaren; en haar woord, Ofschoon haar frisse mond bekoort, Maakt knapen roekeloos losbandig. Maar voor haar blik wordt ieder stil.…

Ontdooi

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 596
Witte rook ontkringelt de warmte, stijgt recht omhoog. De lichte grauwheid van de lucht bevalt het oog. Is dat het teken? Maan tot kalmte, blijf weg ervan, tot het ijs echt dragen kan. Ontdooi met warme deken.…
Jan21 december 2007Lees meer >

Extra tijd

netgedicht
3.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.966
kan wel vallen winnend, gelijk of verliezend zijn De tijd tikt, komt erom Niets kan het einde nog uitstellen wat zelfs het licht aan het eind van de tunnel niet kan Men heeft ruimte nodig om afscheid te nemen men kan niet tegen elkaar blijven staan geplakt Er wachten woorden en zinnen de werkelijkheid moet gevat rook…

Demasqué van de VS

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 594
Begin de dag met muffins Waggel slempend naar kantoor Vergeet vooral je pillen niet Breng de dag al vretend door Zet je flatje in de rook en sluit af met een big coke Een lockdown voor fastfood komt 50 jaar te laat Het rijkste land ter wereld ligt in een spagaat nu geleende welvaart aan virus ten onder gaat Gettodrab en trailertrash…

Aprilnacht

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 519
uitzicht donkerte wanend tussen verlichte huizen en wapperende was vind je het maanlicht een beetje dansend van verlangen en je houdt me vast even samen in die tussenspanning betoog jij dat mijn ledig hart een buurman nodig heeft maar ik slaap niet met die wanen ik koop een ander hart in de stad voor vijftig cent en laat een blauwe rook…
mobar14 april 2009Lees meer >

Als een vredesduif

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 983
ik zag het boekje met gezangen heiligen die op hun sokkel al eeuwen aan pilaren hangen rook de geur van dennenbomen tussen wierook en de hoogste orgeltonen bad zonder te denken de vertrouwde woorden zat en knielde naar het ritueel behoren maar mijn geest vloog als een vredesduif de brandhaarden voorbij waar kerst kapot geschoten…
wil melker19 december 2014Lees meer >

Droomland

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 555
in de nacht legde zij haar moede hoofd neer op het veren kussen sloot haar ogen begaf zich op het pad van droomland donzig waar zij de mooiste klaprozen zag wiegen in de wind waar de vlinders haar lippen rood kusten met tere vleugelslag warm als een glimlach rook zij de geur van jasmijn slaap zacht fluisterde de wind het water bleef…
windwhisper18 februari 2010Lees meer >

Alleen maar dansen

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 705
In zweterige kroeg, waar rook nog stiekem in rondjes buiten geblazen in kleding trekt, durft de man geen vuur te vragen en danst hij wat verlegen rond de borsten van de dame die het licht naar binnen bracht. Hij wil haar vragen mee te gaan en met hem te vrijen tot de zon gaten in gordijnen prikt. Hij danst wat verlegen.…

Verkillende misverstanden

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 591
De witte duif blijft in het hok zingt een laatste vredeslied verstikt door donkere rook als traag de dag overgaat in donker bevroren nachten Vooralsnog heerst de stilte van de gekwetste ontvanger die in een ijzige winterslaap van met tijd gevulde spanning hoopt op een betere uitleg dan het bijna onvermijdelijke Redeloos vallen ze uiteen…
gerardo13 april 2010Lees meer >

Putten

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 690
De troosteloze aanblik van de oorlog, verstilde schuren in het schemerlicht een levenloze boom tekent zich af als een skelet tegen de bloedrode lucht die lijkt te roken in een hemels schijnsel gekrompen is de hooiberg die schuilgaat in het donker wachtend op de morgen, voor elk geluid beducht in een zucht lijkt Putten uitgestorven…

Staand

gedicht
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 14.608
Versteend sta ik op deze aarde met lange rok en omslagdoek die hij strak rond mijn borsten speelde, omdat dat van de wereld moet. Zo ben ik opgevoed. Mijn ogen hebben iris noch pupil. Dus kijk ik maar naar binnen, wil al wat buiten voorvalt binnen horen.…

Vlammende verhalen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
laat je geest eens dwalen door vlammende verhalen uit de open haard het beuken blok net achteloos gedropt vertelt zijn laatste uur reeds danst de rook in smeulende herinneringen opent vuur de eerste jaarringen sist en knettert namen in een knisperende vonk strooit spetterend wat anekdotes rond in het verzameld werk van meer dan…
wil melker7 september 2013Lees meer >

Mannen

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.160
Zo gaan we verder, als rampslaven, we rukken de rokken van sappige lijven, we eten hun slippen op, verslikken ons en komen niet verder. We slaan als uit de koers geraakte schepen te pletter op de kust van de ware liefde.…

Een windegroet

netgedicht
4.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 671
wuift jouw breedgerande hoed naar mij als een knipoog die vele tellen kent ik zie gespreide vingers een zomers vlaagje bedwingen die ons beiden ook zwoel verwent je gelaagde rokken dansen om en om in het rond een windegroet is daar aan gewend het verraadt even de ronding van je mond * daar is hij plots je liefde in…