Alle inzendingen over rots

1296 resultaten.

Sorteren op:

In de velden van Vlaanderen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.059
In de velden van Vlaanderen groeien nog altijd granaten van roest, rotten nog leden en lederen aanhangsels van soldaten. In de velden van Vlaanderen nog altijd een nadorst van dood, drank in de modder gebruikt, pijpen gerookt en over de longen de angst.…

de ruimte mijden ( voor S.)

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 444
Dus kijk niet teveel in de ruimte met je telescoop, straks stoot je het nog tegen ruimte-rots of ko- meet, staat je verstand in brand, of kneus je je wel erg nieuws- gierige hart. nee, blijf op aarde en lijd in stilte en bewonder men- sen als Neil A en Wubbo O. die weten ook, ondanks ruimte-er- varing hoe met beide voeten op de aarde…
c. paris7 augustus 2009Lees meer >

Verlatenheid groeit in kristal

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 642
de zeis gewet met keihard ijs gaat doden in de tuin ik ben het sterven zat verdwijnen zal dat puin granieten bloemen hakken zich in steen in zwartbasalten dromen zal lava tot zijn stolsels komen mijn stalen hand verploegt de rots tot ongenaakbaar zijn mijn tuin gaat heen en steen ontluikt in stil bestaan de tijd ontkent het…
wil melker3 september 2009Lees meer >

Opgewonden Standje

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 909
De buren van een Britse vrouw ergeren zich rot zodra haar partner haar bloesje begint los te knopen zet zij haar volumeknop volledig open en begint zij te kirren van puur genot Nu staat haar vrijheid op het spel nog 1 keer gillen en ze gaat naar de cel. ------------------------------------------------------------ Newcastle-22 januari…
Kathinka2 februari 2010Lees meer >

Aftandsbedieningsrestaurant 'De Vliegende Schotel'

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Ook die gingen balen: ze vonden het rot, dat de gasten tot slot hun geen fooi gaven bij het betalen.…
Aubrey13 juli 2011Lees meer >

Zefier

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
(Zitje met zeezicht) 't Gewelf groeit mooie kleuren Golven rollen onafgebroken Langzaam maar zeker Dooft de haard Een groot bad, gevuld met zilt Overgeheveld en gereinigd van Oceaan naar Vaste grond d' Immense rots breekt en scheidt Vanaf 't plateau in heus één adem Spetters op de lens Hemels' dauw Schuim grenst de zee van het land…

Jubel over God

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 573
Jubel over God die ons niet loslaat Maar naar ons omziet, elke dag Bij voorspoed en bij tegenslag Blijft Hij onze rots en toeverlaat. Laten we leven naar Gods gebod En doen wat goed is in Zijn ogen O God, blijf met ons bewogen Want in Uw handen ligt ons lot. ( Uit Psalm 81)…
Fedde Nicolai25 september 2013Lees meer >

Vleugels

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.583
Maar boven op die rots, midden in het meer, zal de basis zijn. De haven ver van gevaren. De weg ver van de branden. Buiten het zicht van Lucifer. Deze plaats heet Moeder.... Daar gekomen, rust gevonden. De euforie, dit mirakel aanschouwen op aarde. Hemelse geluiden uit lichte harten. Nergens, maar hier te vinden....…

liefde is…

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 712
bij de ander horen willen - helemaal - er zíjn als schouder en schuilplaats als knuffel en vrijplaats als ankerende rots liefde is... elkaar willen delen - totaal - kunnen ervaren in het wie en wat in het vreugdevolle blijde bij harten brekend verdriet liefde is...…

Mobiliteit?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 423
In een dorstig land tasten reizigers in het duister, ze wassen de handen van de zorgeloze zon en dekken hun vermoeide sporen toe, papieren grenzen rotten in het raamwerk van tevredenheid in het transparante venster van overvloed tastbare stromen worden een taboe ontneemt de vrijheid van gedachten en het recht op mobiliteit…
Pama22 november 2016Lees meer >

Mount Everest

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
top van Mount Everest gestaan Ademloos van het uitzicht genoten De zon ging onder in het westen In het oosten kroop de nacht langzaam dichterbij Er was geen ontkomen aan Daalde af over begaande paden met de sterren als mijn gids Mijn pad leidde mij naar ongekende oorden Naar onontgonnen woeste gronden Waar de verlatenheid in elke rots…

Talen van vertier

netgedicht
5.0 met 108 stemmen aantal keer bekeken 477
leek versteend in opperste concentratie alleen handen en vingers beheersten de modulatie van talloze stemmen die uit het universum in onbekende koers langs ons gingen in diepe smart en onpeilbare droefheid afgewisseld met intens plezier in de vele talen van vertier in alle fluctuaties van menselijk gevoel waarbij jij als rots…
wil melker5 augustus 2021Lees meer >

In glinsters verpakt

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 443
in glinsters verpakte attributen die horen bij een zalig kerstfeest de jaren van rust tussen versieren en opruimen hebben geen afbreuk gedaan aan de magische gloed van weleer de uitgepakte zaak heeft zo te zien wel veel stuk gemaakt maar de tijd voor nieuw is voorbij deze outfit hoort erbij schapen en hellingen van rots…
wil melker14 december 2021Lees meer >

De enkeling

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
Ik lees me rot, kijk naar Brommer op Zee Zie daar Mariek en Lucas Rijneveld Verdomd, ik heb ze toch wel goed geteld? 'k Zag maar één Rijneveld en heus geen twee En dat terwijl ik zweer dat ik maar één Fles gin op had - normáliter geen één...…

Wat ik tegenkwam

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 598
en hond Hoe hij blij, opspringen wou naar mij en zij die hem nog net op tijd verbiedt, zich excuseert Hoe daarachter iemand met drie honden ze gaat opzij met hen voor mij Ik roep: 'maar dit is een hondenpaadje' Hoe zij iets terugzegt als ''k heb meer respect voor een mens' Hoe een lange els, overwoekerd door klimop niet eens roept rot…
Ralameimaar19 januari 2023Lees meer >

gloed voor guido

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
hoogacht het leegpletsen in de klaproep der handen (nden) (n d) (e) en in de nijdnaad van het scheurschip, bij de glijzangen der zinkzuchtigen, hun behangsel week na week afvallende hun wegkrasvlees (asvlees) (aees) (a s) ’t zal bruisen in ’t witsel van het ruisen nog uw ding (ting) (ing) (i) wijl ongenadig ons als zaad ontvalt op kille rots…

Motten

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 690
Want zij had van hem een verbod op ‘t andere nieuws Maar hij was niet van de botte En zij wou niet dat ‘t ging rotte Ze badderden, fladderden en zij dacht aan gaten in truien en sokken en stoppen De motten, ze namen tenslotte dotten vol wol zonder gemijn of gedijn gekwijn of gedrein zonder samen op één lijn zonder te potten vlogen…

Akis

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 439
herhalen want ogenschijnlijk onaangedaan besef ik toch de kracht van aantrekking en de macht ik om wie hij lacht zacht waren onze verlangens en bang als ik was voor het verleidelijk gefluit van de wind jouw woeste baren golvende haren zijn verwoestende pracht laat mij nu vluchten dwalen of liever worden bedolven onder een rots…

toeristenoord

netgedicht
3.4 met 38 stemmen aantal keer bekeken 309
strak lag de plas tussen de bergen als spiegel van de nacht bij een rimpelende opkomende maan de wind strijkt geen golven die verborgen zijn onder keiharde rots schuren wel de kusten met afkalvende kussen pas met een strand waar boten meren en mensen zwemmen kunnen zij hun investeringen met rendement veilig stellen…

De leeuw en de rat. Een fabel

poëzie
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.504
En nauwelijks zijn de mazen aan alle kanten kapot, Of de leeuw kamt zijn manen en zeit: ‘je bent waarachtig een knappe rot: Ga gerust naar huis: ik zal je zo licht niet vergeten.…

Houterig

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.092
vol met dode takken die elkaar verdringen goede en slechte jaren leesbaar in de ringen versplinterd door het amputerend knagen Herfst vergeten bladeren ritselen hun aderen mos was de stinkende zwammen weken voor vliegjes dansen het afgezaagde verleden door hangen in groepjes spinsels te vergaderen De bast is gebarsten, het hout is gaan rotten…
oepsie21 juni 2003Lees meer >

Een droom; de tweede klok

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.007
De tweede klok toonde mij een stuk rechthoekig, roze-rode rots als Petra, met daarin een uitgehouwen deur of poort, gesloten. Een geknielde Wachter waakt met in zijn hand een ster. Voor wie de ster gaat stralen opent zich de deur. Ik zag de deur geopend, een Licht, verblindend wit zegt dat het tijd is om er doorheen te gaan.…
la farfalla14 december 2003Lees meer >

Moeder

hartenkreet
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 8.873
U bent de wind onder mijn vleugels De kurk waar ik op drijf Mijn rots ook in de branding dat staat buiten kijf U bent me oh zo dierbaar Staat altijd voor mij klaar Ik kan u echt nooit missen u bent mijn bemiddelaar Moederlief, u bent bijzonder uniek op deze Aard' u baarde elf kindren en bleef voor niets gespaard onze vader was ook…

de dood

hartenkreet
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.534
Weg van deze rotte wereld, weg hier uit de hel. Nog veel te jong om mee te gaan, maar dat is wat je wil. Ik moet je nu echt laten gaan, want zo kan jij niet leven. Je hebt veel met me gedaan, al leefde jij maar even.…
daisy24 april 2003Lees meer >

WACHT WAT

poëzie
2.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 3.354
Is mij een vodderij gevallen uit de pen, (Weet, lezer, dat ik al mijn vodden daar voor ken) Ik sluit ze van mij af en laat ze liggen rotten: Lang, lang na haar geboort onthaal ik ze de motten, En val der met de keur van een vers oog op aan.…

Twee rozenblaadjes

poëzie
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.045
Dat andre zoekt de grauwe rots, waar niet Die domme beek zijn vrije wil belaagt; En toen 't uit vrije keus te bersten stiet, Had het zich toch tot volgen niet verlaagd: Tot iets wordt door zijn aard bestemd, wat leeft; Dat iets verrichten kán het, want het moet, En 't voelt zich vrij in 't slaaf-zijn van een wet: Slaaf, wie zich tegen…

Sieben

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 725
Het beest zalig in al zijn gedaanten heeft de ketens in al zijn razernij verbroken waarschijnlijk waren deze niet godsgelijk ingewijd Balancerend boven zwavel pseudo werelden ontneemt hij ons de blik op de waarheid rondom hel en verdoemenis Zijn knechten getuigen van pure harteloosheid Het zoete vlees rot tot in de kern hangt…
Rudyard2 oktober 2007Lees meer >

Verlatenheid groeit in kristal

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 787
de zeis gewet met keihard ijs gaat doden in de tuin ik ben het sterven zat verdwijnen zal dat puin granieten bloemen hakken zich in steen naast zwartbasalten dromen lava zal tot stolsels komen mijn stalen hand verploegt de rots tot ongenaakbaar zijn mijn tuin gaat heen en steen ontluikt in stil bestaan de tijd ontkent het…

vogelverschrikker

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 779
er loopt wel eens iemand langs het weiland en werpt een blik over gerafelde veren gestoken in het strohoofd en ziet misschien twee knopen ronddraaien in zijn maag van stof als grassprieten kriebelen aan tenen omwikkeld met sokken vol rot nieuwspapier en wind kleren vies blaast in de regen denkt hij vaak me taak hier is flink door…

soms

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.068
soms voel je je rot soms zie je het allemaal zwart soms zit je even op stot maar al snel is er weer warmte in je hart soms blokkeer je even en lijkt alles langs je heen te gaan heel soms wil je zelfs niet meer leven maar daar weet je je doorheen te slaan soms weet niets je meer te raken en in je ziel zie je een traan een traan die zich…
Ballerina2 januari 2008Lees meer >