1296 resultaten.
In de velden van Vlaanderen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.059 In de velden van Vlaanderen groeien
nog altijd granaten van roest,
rotten nog leden en lederen
aanhangsels van soldaten.
In de velden van Vlaanderen
nog altijd een nadorst van dood,
drank in de modder gebruikt,
pijpen gerookt en over de longen
de angst.…
de ruimte mijden ( voor S.)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
444 Dus kijk niet teveel in de ruimte
met je telescoop, straks stoot je
het nog tegen ruimte-rots of ko-
meet, staat je verstand in brand,
of kneus je je wel erg nieuws-
gierige hart. nee, blijf op aarde
en lijd in stilte en bewonder men-
sen als Neil A en Wubbo O. die
weten ook, ondanks ruimte-er-
varing hoe met beide voeten op
de aarde…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
642 de zeis gewet met keihard ijs
gaat doden in de tuin
ik ben het sterven zat
verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
in zwartbasalten dromen
zal lava tot zijn stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het…
Opgewonden Standje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
909 De buren van een Britse vrouw ergeren zich rot
zodra haar partner haar bloesje begint los te knopen
zet zij haar volumeknop volledig open
en begint zij te kirren van puur genot
Nu staat haar vrijheid op het spel
nog 1 keer gillen en ze gaat naar de cel.
------------------------------------------------------------
Newcastle-22 januari…
Aftandsbedieningsrestaurant 'De Vliegende Schotel'
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Ook die gingen balen:
ze vonden het rot,
dat de gasten tot slot
hun geen fooi gaven bij het betalen.…
Zefier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 (Zitje met zeezicht)
't Gewelf groeit mooie kleuren
Golven rollen onafgebroken
Langzaam maar zeker
Dooft de haard
Een groot bad, gevuld met zilt
Overgeheveld en gereinigd
van Oceaan naar
Vaste grond
d' Immense rots breekt en scheidt
Vanaf 't plateau in heus één adem
Spetters op de lens
Hemels' dauw
Schuim grenst de zee van het land…
Jubel over God
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 Jubel over God die ons niet loslaat
Maar naar ons omziet, elke dag
Bij voorspoed en bij tegenslag
Blijft Hij onze rots en toeverlaat.
Laten we leven naar Gods gebod
En doen wat goed is in Zijn ogen
O God, blijf met ons bewogen
Want in Uw handen ligt ons lot.
( Uit Psalm 81)…
Vleugels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.583 Maar boven op die rots, midden in het meer, zal de basis zijn.
De haven ver van gevaren.
De weg ver van de branden.
Buiten het zicht van Lucifer.
Deze plaats heet Moeder....
Daar gekomen, rust gevonden.
De euforie, dit mirakel aanschouwen op aarde.
Hemelse geluiden uit lichte harten.
Nergens, maar hier te vinden....…
liefde is…
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
712 bij de ander horen willen
- helemaal -
er zíjn
als schouder en schuilplaats
als knuffel en vrijplaats
als ankerende rots
liefde is...
elkaar willen delen
- totaal -
kunnen ervaren
in het wie en wat
in het vreugdevolle blijde
bij harten brekend verdriet
liefde is...…
Mobiliteit?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 In een dorstig land tasten
reizigers in het duister, ze
wassen de handen van de
zorgeloze zon en dekken
hun vermoeide sporen toe,
papieren grenzen rotten in
het raamwerk van tevredenheid
in het transparante
venster van overvloed
tastbare stromen worden een taboe
ontneemt de vrijheid
van gedachten en
het recht op mobiliteit…
Mount Everest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 top van Mount Everest gestaan
Ademloos van het uitzicht genoten
De zon ging onder in het westen
In het oosten kroop de nacht langzaam dichterbij
Er was geen ontkomen aan
Daalde af over begaande paden
met de sterren als mijn gids
Mijn pad leidde mij naar
ongekende oorden
Naar onontgonnen woeste gronden
Waar de verlatenheid in elke rots…
Talen van vertier
netgedicht
5.0 met 108 stemmen
477 leek versteend
in opperste
concentratie alleen
handen en vingers
beheersten de
modulatie van
talloze stemmen
die uit het universum
in onbekende koers
langs ons gingen
in diepe smart en
onpeilbare droefheid
afgewisseld met
intens plezier in de
vele talen van vertier
in alle fluctuaties
van menselijk gevoel
waarbij jij
als rots…
In glinsters verpakt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 in
glinsters verpakte
attributen die
horen bij een zalig
kerstfeest
de jaren van rust
tussen versieren en
opruimen hebben
geen afbreuk gedaan
aan de magische
gloed van weleer
de uitgepakte zaak
heeft zo te zien wel
veel stuk gemaakt
maar de tijd voor
nieuw is voorbij
deze outfit hoort erbij
schapen en hellingen
van rots…
De enkeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Ik lees me rot, kijk naar
Brommer op Zee
Zie daar Mariek en Lucas Rijneveld
Verdomd, ik heb ze toch wel goed geteld?
'k Zag maar één Rijneveld en heus geen twee
En dat terwijl ik zweer dat ik maar één
Fles gin op had - normáliter
geen één...…
Wat ik tegenkwam
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
598 en hond
Hoe hij blij, opspringen wou naar mij
en zij die hem nog net op tijd verbiedt,
zich excuseert
Hoe daarachter iemand met drie honden
ze gaat opzij met hen voor mij
Ik roep: 'maar dit is een hondenpaadje'
Hoe zij iets terugzegt als ''k heb meer respect voor een mens'
Hoe een lange els, overwoekerd door klimop
niet eens roept rot…
gloed voor guido
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
571 hoogacht het leegpletsen in de klaproep der
handen (nden) (n d) (e)
en in de nijdnaad van het scheurschip,
bij de glijzangen der zinkzuchtigen,
hun behangsel week na week afvallende
hun wegkrasvlees (asvlees) (aees) (a s)
’t zal bruisen in ’t witsel van het ruisen nog
uw ding (ting) (ing) (i)
wijl ongenadig ons als zaad ontvalt
op kille rots…
Motten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
690 Want zij had van hem een verbod
op ‘t andere nieuws
Maar hij was niet van de botte
En zij wou niet dat ‘t ging rotte
Ze badderden, fladderden
en zij dacht aan gaten in truien
en sokken en stoppen
De motten, ze namen tenslotte
dotten vol wol
zonder gemijn of gedijn
gekwijn of gedrein
zonder samen op één lijn
zonder te potten
vlogen…
Akis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
439 herhalen
want ogenschijnlijk onaangedaan
besef ik toch
de kracht van aantrekking
en de macht
ik
om wie hij lacht
zacht waren onze verlangens
en bang als ik was
voor het verleidelijk gefluit
van de wind
jouw woeste baren
golvende haren
zijn verwoestende pracht
laat mij nu vluchten
dwalen
of liever worden bedolven
onder een rots…
toeristenoord
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
309 strak lag de plas
tussen de bergen
als spiegel van
de nacht bij een
rimpelende
opkomende maan
de wind strijkt
geen golven
die verborgen zijn
onder keiharde rots
schuren wel de kusten
met afkalvende kussen
pas met een strand
waar boten meren
en mensen zwemmen
kunnen zij hun
investeringen met
rendement veilig stellen…
De leeuw en de rat. Een fabel
poëzie
1.0 met 1 stemmen
2.504 En nauwelijks zijn de mazen aan alle kanten kapot,
Of de leeuw kamt zijn manen en zeit: ‘je bent waarachtig een knappe rot:
Ga gerust naar huis: ik zal je zo licht niet vergeten.…
Houterig
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.092 vol met dode takken die elkaar verdringen
goede en slechte jaren leesbaar in de ringen
versplinterd door het amputerend knagen
Herfst vergeten bladeren ritselen hun aderen
mos was de stinkende zwammen weken voor
vliegjes dansen het afgezaagde verleden door
hangen in groepjes spinsels te vergaderen
De bast is gebarsten, het hout is gaan rotten…
Een droom; de tweede klok
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.007 De tweede klok toonde mij
een stuk rechthoekig, roze-rode rots
als Petra, met daarin
een uitgehouwen deur of poort, gesloten.
Een geknielde Wachter waakt
met in zijn hand een ster.
Voor wie de ster gaat stralen
opent zich de deur.
Ik zag de deur geopend,
een Licht, verblindend wit
zegt dat het tijd is
om er doorheen te gaan.…
Moeder
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
8.873 U bent de wind onder mijn vleugels
De kurk waar ik op drijf
Mijn rots ook in de branding
dat staat buiten kijf
U bent me oh zo dierbaar
Staat altijd voor mij klaar
Ik kan u echt nooit missen
u bent mijn bemiddelaar
Moederlief, u bent bijzonder
uniek op deze Aard'
u baarde elf kindren
en bleef voor niets gespaard
onze vader was ook…
de dood
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
2.534 Weg van deze rotte wereld,
weg hier uit de hel.
Nog veel te jong om mee te gaan,
maar dat is wat je wil.
Ik moet je nu echt laten gaan,
want zo kan jij niet leven.
Je hebt veel met me gedaan,
al leefde jij maar even.…
WACHT WAT
poëzie
2.0 met 32 stemmen
3.354 Is mij een vodderij gevallen uit de pen,
(Weet, lezer, dat ik al mijn vodden daar voor ken)
Ik sluit ze van mij af en laat ze liggen rotten:
Lang, lang na haar geboort onthaal ik ze de motten,
En val der met de keur van een vers oog op aan.…
Twee rozenblaadjes
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.045 Dat andre zoekt de grauwe rots, waar niet
Die domme beek zijn vrije wil belaagt;
En toen 't uit vrije keus te bersten stiet,
Had het zich toch tot volgen niet verlaagd:
Tot iets wordt door zijn aard bestemd, wat leeft;
Dat iets verrichten kán het, want het moet,
En 't voelt zich vrij in 't slaaf-zijn van een wet:
Slaaf, wie zich tegen…
Sieben
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
725 Het beest
zalig in al
zijn gedaanten
heeft de ketens
in al zijn razernij
verbroken
waarschijnlijk
waren deze niet
godsgelijk ingewijd
Balancerend boven
zwavel pseudo werelden
ontneemt hij ons de
blik op de waarheid
rondom hel en
verdoemenis
Zijn knechten getuigen
van pure harteloosheid
Het zoete vlees
rot tot in de kern
hangt…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
787 de zeis gewet met keihard ijs
gaat doden in de tuin
ik ben het sterven zat
verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
naast zwartbasalten dromen
lava zal tot stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het…
vogelverschrikker
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
779 er loopt wel eens iemand langs
het weiland en werpt een blik
over gerafelde veren
gestoken in het strohoofd
en ziet misschien twee knopen
ronddraaien in zijn maag van stof
als grassprieten kriebelen
aan tenen omwikkeld met
sokken vol rot nieuwspapier
en wind kleren vies blaast in
de regen denkt hij vaak me
taak hier is flink door…
soms
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.068 soms voel je je rot
soms zie je het allemaal zwart
soms zit je even op stot
maar al snel is er weer warmte in je hart
soms blokkeer je even
en lijkt alles langs je heen te gaan
heel soms wil je zelfs niet meer leven
maar daar weet je je doorheen te slaan
soms weet niets je meer te raken
en in je ziel zie je een traan
een traan die zich…