2287 resultaten.
eerste liefde
hartenkreet
3.9 met 31 stemmen
2.320 ik hield teveel van jou en had je uit mijn hoofd verdrongen
ik had je diep in mijn gedachten weggestopt
en het raakt me nog het meest
hoe ik mezelf zo - al die jaren - heb gefopt
want je bent er nog; je bent nooit weg geweest
ergens - in een hoekje van mijn geest -
zat jij heel stil verborgen
je voelt als warme zon die schijnt
en hoe kan ik…
ik zie
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.370 ik zie
je zwarte ogen,
je schouders hangend gebogen,
ik zie,
terwijl je tot het uitersten bent gedreven,
voor even,
ben je in jezelf verborgen,
verbergend voor je vele zorgen,
ik zie,
je verloren gezicht,
je houding totaal uit balans,
ik zie,
hoe je stribbelt om evenwicht
en mijn verschoten kans
ik zie
wat ik had moeten voorkomen…
Lees mij
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
656 Lees mij, sprak ik vragend
En hij daalde af
in mijn ogen,
dwaalde tastend
over mijn huid
met zijn vurige tong
proefde hij
het zoet
dronk het van mijn lippen
en ademde het vuur
van mijn hartstocht
maar de gesluierde taal
die verscholen
op verborgen plekken
in mijn hart
en in mijn hoofd
bereid was om
het licht te zien
verstond…
ver gaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.074 de wind ging aan de haal
met hoe je heette
voor het eerst had je een naam
het water beukte het hart op hol
jouw hart van zand en zout
niet eerder kon je spreken
de verf op de blinde buitenmuur
verborg wat je schrijven wilde
pas dan leerde je lezen
geluidloos val je,
val je samen met het wit tussen de woorden
ver gaan om aan te komen…
Nizal, kind van dromen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
887 Bruine ogen
in donker gezicht
aanschouwen het licht
van verboden dagen
brengen gedachten
van mijlenver
voorbij de morgenster
waar horizon verdwijnt
jouw oude ziel
deelt mijn tijd
leven in vrijheid
het zwarte land
jij laat mij een leven zien
kleine Nizal
toont mij de zon
in verborgen dromen…
Licht
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
2.150 Verloren is de tijd
die zich verborg in verleden
en ik verstopte mij
achter die tijd
veilig en vertrouwd
in de kleine wereld
maar alles
was slechts bedrog
veiligheid was er niet
en de wereld
allesbehalve klein
ik werd wakker
in het licht van de dageraad
en de wereld spreidde zich tentoon
in talloze kleuren
de tijd vond mij terug…
Stuk van mijn verleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.162 Ik hunker naar die kleine hint
die ergens stil ligt verborgen
die mij de moeite waard vindt
en wil vechten voor een morgen
Ik zal niet barsten of buigen
voor angst, verdriet of pijn
al valt alles helemaal in duigen
het zal de moeite waard zijn
Ik wil mijn leven weer oppakken
sinds het ooit is weg gegleden
maar ik voel dat het blijft…
Onzichtbaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.583 ik wil me niet opsluiten
niet achter nacht
waar schaduw heerst
en donker lacht
toch wacht ik hier
het hoofd gebogen
in de luister van de stilte
op een verlossend woord
geen wind die stem verwacht
op de kleine ik die alleen
zijn angsten telt
niet op de klok
die zich verborgen houdt
niet op het wezen
dat naar muren klauwt
onzichtbaar…
verscholen pijn...
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.434 waar nooit aflatende pijn
reeds al jouw dromen beheerst
weet jij mij steeds te raken
door jouw glimlach heen
maar nooit geheel verdwenen
die licht verborgen angst
tastbaar in jouw wezen
verhul jij dat gevoel
maar ik merk in die ogen
door die ene lach heen
jouw verholen wens
dat die pijn verdween…
belofte
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
938 de nacht belooft haar tranen
het ontwaken van de dag
waar duisternis moet wijken
in de zoektocht naar een lach
haar droom raakt de sterren
voor even breekt de pijn
het huilen van een kind
kon haar toekomst zijn
waar wensen verhult
verborgen vragen
haar leven in hoop
engelen raakt
en regenboogkleuren
haar traan weerspiegelt
geschilderd…
Dagdroom
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
743 terwijl ik in de verte staar
naar niemandsland
sluip jij nogmaals
mijn dromen binnen
ik kan je beeltenis niet raken
er blijft teveel verborgen
omdat de zon zich achter
slierten nevelen verschuilt
wel hoor ik in zachte bries
de klankkleur van je stem
met het bekende
geruststellende effect
waarop mijn gevoel zich
met een zucht vertaald…
de beelden
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
633 dichterbij was hoorbaar hoe
zorgvuldig partituur bewoog
verderop kwam zij uit het zand
in rood gewaad om zich heen
haar blote voeten verborgen
zich beurtelings in de zeewind
het zwarte haar spartelde hoog
boven het klavier, ik luisterde
samen met het ritme van golven
naar een verwaaide polonaise…
Contouren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
478 Het was het geluid van een merel,
kerel, een prachtkans om kleur
te bekennen, onder ijle gijze luchten:
de dag binnen te glippen onder
het gedeeltelijk verborgene; een flauw
schijnsel omhoogkolkend tot aan
de rand, geschilderd door de eerste
zonnestralen, als een vluchtig portret.…
Alles wat ik erover weet
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
767 Ik zweefde door mijn eigen wereld:
de schaduw van een levende,
die niets om zich heen opmerkte,
als een onzichtbaar kleed voorgoed verborgen.
De toekomst was weggelopen uit mijn dromen;
fragmenten, zo kaal en eentonig
als de stem van de winter.…
Zielzwerver
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.657 Hij sprak over vroeger
en verborgen blauw
over versnipperde gedachten
weggeworpen in de mist.
Over dwalende geesten
in vluchtige straten
spottende ogen
hiaten in de nacht
waarbij een rimpeling streek
over zijn oude gezicht.
In het meer van zijn verlangen
zag ik een diepte
dat zich spiegelde aan tranend licht.…
De moeite waard
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
540 Zoeken is de moeite waard
om angsten te verdringen
verborgen achter dingen
al zijn ze klein, dromen
van wat nog zal komen, om
over grenzen heen te zien…
En de vogels floten
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.154 En toen was jij er
in de vroege morgen
terwijl de vogels floten
in de schemering verborgen
Wijl ik de slaap aanbad
de nacht nog niet verliet
de vogels nog steeds floten
in slaapschemerend gebied
Ik wakkerde uit mijn dromen
de lente is ontsproten
en toen was jij er
terwijl de vogels floten
En altijd zul jij er zijn
in elke gedachtengang…
Vriendschapskuierend
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.200 samen kuieren
door de beukenallee
zwijgend
zoals dat mag, kan
delend het zonlicht
dat speelt
rond schaduwvlagen
geen vragen
enkel het gefluister
langs de blaadjes
echoënd in de wind
wetende
hoe de herfst
kleurend naar kaalheid
steeds haar weg
naar de winter vindt
maar ook,
hoe verborgen knoppen
weten te overleven
hoop…
Prisma
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Zondagmorgen vroeg
ze ademde muziek
langs het raam trok stilte binnen
fluisterend ochtendlicht
verdreef de nacht van zijn dromen
kwam met stralen mijn huis binnenspoelen
die toon die geur die tinteling
diep in hun spectrum verborgen
kon het blijheid zijn
in onzichtbare deeltjes
fotonen geluk?…
Een nuance
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
491 in de stilte van de morgen
dragen gedachten verder
een kunstwerk toont zich
in beeld en geluid
door een dekentje van dauw
warmt een zonnestraal het pad
spiegelt een wonderlicht
over tranen, zorgen heen
een nuance dringt
zich tussen verborgen klanken
het schrijft zich tot een lied
laat de geest weer dromen
een hart vol vertrouwen…
Kleurbestuiving
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
598 Dat lome, luie licht
ronddwalend in schemeruren
waarin honden van rondom
de nacht aanblaffen
de dagwarmte zich rept
naar de onvindbare slaapstede
en een vroege ster binnensluipt
Juist dat late licht vindt
- zonder enig zoeken -
achter uitdovende dagdromen
en in de onkuise hoeken
van mijn zevenkantige cirkel
steeds de verborgen weelde…
Pauwenoog
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
652 In de ogen van de pauw
waarin mijn dromen zijn
verborgen, als dwaze spiegel
van z’n onbaatzuchtigheid
de nieuwe dag verrijkt.
Waarin ik al de naïeve
schoonheid een echte
wereld zag, al was het
maar heel even van
ongeveinsde piëteit.…
De kalender
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
522 Maar de kalender houdt zich voor niemand verborgen.
Bij haar viel er iedere dag een blad af,
die er bij ons bij kwam.
Langzaam kwamen we tot rijping.
En nog weer later tot inzicht.
Dat alle dagen ons gegeven werden.
Om ze in liefde met elkaar te delen.…
Profeteren en gezichten zien.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.750 't Verleden moet hem cijns betalen,
Hem, Ziener in 't verborgen lot.
- - - - - - - - - -
Heil ons! het schoon verleden keert,
De heuglijke eeuw van Gods Profeten;
Gezalfde zal ons hart u heten,
Die ons de Toekomst kennen leert.
.................…
Winter
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.078 Doch hun hout wacht, diep verborgen,
Menig, menig wederkeer,
En mij komt de jonge morgen
Nimmer, nimmer weer!
Wie gebloeid heeft en gedragen,
Houdt herdenking tot genoot –
Hij heeft God niet meer te vragen
Dan de stille dood.…
de kleine jongen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
568 de kleine jongen
die je vroeger was
zit diep in je verborgen,
zit stilletjes in een hoekje
te wachten op je komst
je wilt hem zeggen
dat hij moed moet houden,
dat hij al zijn zorgen met je mag delen,
dat hij nergens bang voor hoeft te zijn,
dat hij steeds op je kan rekenen,
dat je er altijd voor hem bent
vooral, echter, wil je hem laten…
Vir Tueel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
658 schermsullen suffen uren en uren
en dementeren tot digitale debielen
hun enig maal zijn bits en bytes
ze zijn verbonden via een sonde
met de virtuele realiteit, altijd en alleen
gehinderd door plaspauzes, control pi
verborgen achter een beperkend scherm
wereldbeeld verschrompeld tot een screen
Control Z, Control S en/of Control Alt Del?…
gedroomd leven (2)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 slaap rust van
lichaam en zin
de naaste
haast gelijke
van de dood
droommachines
blazen lucht in
woorden strooien
snippers licht op
verborgen beelden
knarsende
ijzeren woorden
en fluisterend
tule van toen
lang geleden
mijn moeder
giet geruisloos
warme melk in
de palm van
mijn kinderhand
pareltjes dauw
over…
Evenwicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
541 Miljarden die verborgen leken
worden vrijgevig herverdeeld.
Zie! Nieuw evenwicht ontstaat
tussen ontvangen en geven,
tussen blinde haat en liefde.
Liefde, die zichzelf herstelt.…
Haar naturel
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
475 ik zag
de polsslag
van het leven
in je lach
het sierlijk
speels bewegen
liep daarmee
gracieus in de pas
waar zon het
haar blondeert
streept wind de
donkere kleuren
op een huid
die in haar
naturel het
mooiste bruint
geen lijnen
die wijzen naar
verborgen plekjes
waar schaduw woont
hooguit wat
hints naar vage
dromen die…