1348 resultaten.
Herfstdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Leg uw schaduw op de zonne-uren
en laat de wind los over de vloeren
Zeg dat de laatste vruchten vol moeten zijn
geef ze nog twee zuidelijke dagen
drijf ze naar vervolmaking en jaag
de laatste zoetheid in de zware wijn
Wie nu geen huis heeft, zal er geen meer krijgen
Wie nu alleen is, zal het lang nog blijven
zal waken, lezen, lange brieven…
zomaar een gebed
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
818 Zomaar een gebed
Dit jaar heb ik geen vrucht gedragen
alleen druppels armoede.
Wat heb ik gegeven?
De dagen ben ik begonnen
met de scherven van gisteren
bladeren die geen schaduw geven.
Verchroomde woorden gaf ik
gespoten over een laag roest.
God.....…
Ik zie je wel ergens tijdens carnaval
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Jij bevindt je samen met jouw toffe peer
In een ludieke carnavaleske sfeer
Een fruitig cocktailjurkje met smaak gekozen
is wat menigeen die jou ziet laat blozen
Je werpt er tropisch vruchten mee af
jaloerse blikken reageren wat laf
Maar dat kan jou helemaal niet deren
Jij krijgt voldoende interesse van de heren
Jij bent een feestneus pur…
drift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 laat je niet opjagen
je tijd tikt
onherroepelijk
maar soms stolt hij
tot traagheid
kan je kijken in jezelf
deuren openen
melk die momenten
van relatieve stilstand
ze komen nooit terug
water stroomt de berg niet op
pluk de vruchten
terwijl het nog kan
en strooi hun zaden om je heen
als kiemen
die hopen ooit bomen te worden
die tot…
Geestverschijning van de meikersenboom
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.668 Bij de geknotte linden is doorzichtig
-stralend met lichtrode vruchten, geel
en groen blad, sneeuw op zijn takken -
de meikersenboom verschenen, roomwit
bloesemend, takkenwringend spiegelend
door het raam in de koudblauwe tegels.
----------------------
uit: 'Tirade', 1994.…
Stroomafwaarts
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
582 Vergeven
zijn alle gesproken en verzwegen
onvertogen woorden
Vergeten
de momenten
waarop wij elkaar niet hoorden
Onvervulde verlangens
met diep
verstilde wensen
Stromen afwaarts
de rivier
naar nieuwe plaatsen en mensen
De mooie momenten
blijven ons bij,
de geur van een rijpe vrucht
Ze komen en gaan,
als een uur…
Het maakt ons kleiner.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 Regendruppels kennen we,
schaduwen van wolken,
die door het leven schuiven
verrijkt konfijtte vruchten die
en worden gegeten met
of zonder bij – of nasmaak
steekt de vingers uit de mauwen
vult het bitter de dorst tot aan de lust
brengt het vuur tot aan de schenen
voedt de kleuren die zijn ontloken
voor elke onbezwaarde bloem zijn…
Zoete verlangens.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
750 Maar nadat de genoegens zijn verteerd
zijn er ook velen die hun spijt belijden,
die lusten in 't vervolg maar liever mijden
als zoete vruchten die men 't beste weert.
Maar toch blijven de beauties vrolijk lonken,
naar allen die voorbij het venster gaan.…
Laatste vlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Mijn gedachten vliegen en vluchten
in grenzeloos gerede geruchten
naar de verste verten
als vogels heen en weer
en strijken in verre gehuchten
naamloos nederig ter neer
ze smullen van de verste vruchten
van eindeloze ziedende zuchten
zo worden woorden
in gezangen vol verlangen
naar de bronzen herfst
hunkerend neergelegd
vergezel…
in het zacht nazomer rijpen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
762 ik voel de oogst
in het zacht nazomer rijpen
geen storm meer van verwijten
maar een samen kijken naar
wat het jaar ons heeft gebracht
er is geen vergelijken
met seizoenen die
in goede doen hun
vruchten hebben afgeworpen
zon en regen laten zich niet korven
maar jij bent lente
en een nieuw begin
ik dacht mijn leven terug
daar kwam…
terugblik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 terugkijken schoudert mijn zeer
in het herbeleven van de scheuten
die me baarden, was de tijd maar
nooit gekomen en mijn vrucht
afgedreven met het getij
van een zware zee
dezelfde zee drijft nog wild
op de baren van mijn bestaan, eens
was ik Neptunus die in droom
mezelf verslond waar woord en daad
het zilte nat bestreden met
de zoetigheden…
Vasts
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Maar al dat vervormt een keer,
laat los, je lijf, je cellen
in zand lossen ze ooit op
in as, in bos, in mos, in luchten ooit
En dan ineens is er een tros met vruchten
geboorte, je kijkt verwonderd
en zuigt je vast weer aan een warme borst
jouw handje houdt een grote hand flink vast.…
de sirenes aan hun graf
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
858 voorbij het koren rijpen
rijdt de dorser naar zijn loon
waar vroeger boeren bundels bonden
groeien granen uit een kloon
bomen krijgen nu de lengte
van de plukkers van het fruit
de takken zijn vol vruchten
en de herfst al ver vooruit
waar is de boerderij gebleven
het rieten dak, de lange stal
er staan geen bomen langs de dreven
de voedersilo…
De Belofte Van Een Druppel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
412 in jouw kromming
zie ik mij even leven
een weerspiegeling en nog veel meer
van wat mij is omgeven
in je val neem je mij mee
met heel mijn beleven
richting de verdroogde aarde
als bijdrage om vrucht te dragen
die daar nieuw leven baarde
doordat het net dat ene
hoopvolle zaadje op tijd
wist te ontmaagden
wie weet dat onze
bespiegelingen…
geen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
613 Vertik het om te doen alsof
Vertik het om te zwijgen
jouw schoonheid is jou eigen
en van je voeten schud het stof
Vertik het om voor schut te staan
Vertik het om te draaien
je hoeft niets te verfraaien
je ook niet op de borst te slaan
het is al goed en goed genoeg
de honger meer te worden
doet prematuur verdorren
de struik die anders vruchten…
verbeter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 hoe kan ik anders
dan de zetel die me
lief is de wereld laat
dirigeren met de bewegingen
van mijn onbewuste ik
moeder aarde heeft
vele vruchten laten zogen
tot een hemelse genoegen
die haar baarmoeder telkens
de vreugde liet baren
dewelke ik nu zo mis
het verbeteren van de kennis
schudt twijfel en vergankelijkheid
tot een ware taart…
Hoe het gaat
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
518 Mijn leven is nagenoeg gevuld
met al wat mij heeft gebracht
't blijkt met gevoel en ongeduld omhuld
met een brede blik en te veel woorden
Weinig heb ik vooraf bedacht
men beweerde eens, dat alles zo hoorde
zelfs als de tegenwind het geluk verstoorde
waar het denken nochtans daar zin aan wilde geven
Om de vruchten van het bestaan te (her…
Bereshiet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 Vrucht van de vlucht in Vevey als balling
Kwam ik je tussen de zerken weer tegen
In gedachten; hoe snel de tijd verging
Sjacherend doorheen Mokum Alef's stegen
Vond onderkomen in hem als eeuwig kind
Een liefde die sterker is dan doodgaan
Door een mentaliteit van vooraf aan
Die vierde waar het leven mee begint
Kris kras door de stad op een…
Venus
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
251 weet dan, Olivier
dat zij zich net als Venus
geboren uit zuchten
van verboden vruchten
aan dansen der
barensweeluchten
ontkomen
uit golven
der ziedende zee
is ontsprongen
dat zij in de Mare
Tranquillitatis
het licht
van haar levensdoel
zag als het ware -
amor en eros
in een mer-à-boire
Idool en symbool
van zinnelijkheid…
Ongeboren stilte
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
257 Wat ze droeg was een elegant gewaad,
dat sluierde om de ongeboren vrucht —
ze metselde het zwijgen van het kind.…
Getuimel in los zand
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
188 dat zij hun kennis,
hun wetenswaardigheden
uit hun archief, en hun actief herinneringsvermogen
zullen aanwenden om ons
lezers, lezeressen en
mogelijk zelfs dichteressen
niet te gaan vervelen
met privé besognes uitjes
excursies en reisverslagen
van getuimel in het zand
de broodjes en de citruspers
de liters ijs en vruchten vers…
PRINSJESDAG 2026, het is kwart over twee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
113 Alexanders invloed
nou die heeft ie niet en die krijgt ie niet
nog de Koningin, nog de Prinsesjes
zuiver ceremonieel verkleed vertoon
en de Minister-President die
huilt vanavond uit bij zijn verloofde
want hij bedoelt het zo goed
maar het wordt zo slecht ontvangen
het spel van de democratie doet z'n werk
maar of het daadwerkelijk vrucht…
oor en luister
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
78 en met het oog op de klok
draagt een wondere wereld bij
aan de opsmuk die ik als een
offer draag in de vele wankele
momenten waarin ik het duister
lees al ware het een plaag
van historische feiten
het kenmerkt niet de dreunen
die in het Nu de “ einzelgänger “
met volle teugen genadeloos
tegen de grond hadden gewerkt
neen, de vruchten…
Tegen avond
gedicht
4.0 met 15 stemmen
10.270 -
graan is mijn daad, een bloem mijn welzijn,
mijn lot: een vrucht.
-----------------------------------------
uit de 'Verzamelde Gedichten'
van Herman van den Bergh (1897-1967)…
Oh, zoete liefde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.604 Oh, zoete liefde,
zij verwachten
een bittere nasmaak
als bij een onrijpe vrucht.
Door mij geplukt
voor gevallen.
Oh, zoete liefde,
zij weten niet dat jij
al gevallen bent,
waar je geboren bent.
Ik heb je van de grond geraapt
en geproefd.
Oh, zoete liefde,
namen de mensen maar de moeite,
dan zouden zij,
ook mij begrijpen.…
Honderd jaren
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.064 De zomer zal mijn groen wel proeven
als de dagen langer worden dan
de nachten die geen duister hoeven
mijn gegroefde stam
draagt bladeren aan
de uitgestrekte takken
die zwaar gebogen staan
ze dragen lasten wijd
van rode vruchten spijt
uit voorbije lentedagen...…
Gebrand glas
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.511 waar zwaar brokaat van gouden kragen
bedaard verslapen maar toch zo traag
vergeven zij wel mijn zonden graag
en ook van dwazen die er klagen
hun stenen beelden staan verstard
te gapen naar gewelfde luchten
zij roepen de profeten aan verward
en slaken loze kreten, zuchten
zij spelen hun klaterspel soms hard
aan die boom zie ik geen vruchten…
Natuurlijk
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
720 Ik wroette diep in moeder aarde
vond verse vruchten in m’n hand
de blanke kernen van het leven
die gekiemde groeikracht geven
en zich ontworstelen aan ’t zand
Het liet mijn werken even rusten
diep verzinken in mijn eigen zijn
vragend of ik wel weet wie ik ben
het diepste van mezelf echt ken
de draad volg van m’n levenslijn
Ik hoor het…
bessen als kogels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
7 Vaak is treurig struinen
door verwaarloosbare paden
van vergeten exemplaren
voldoende om de struiken
vol met gedragen vruchten
te hangen
te plaatsen in een traditie
van vogels die veel te veel
vraten
vliegensvlug wegkwamen
als bessen als kogels
schoten
in de verkeerde keelgaten
Toch mag weemoed slijten
langs opgehelderde wegen…
wat jij mij toe dicht
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
781 jouw lach als rode wangen
laat rimpelen op mijn mond
je bent meer
dan de hartstocht van dichters
die blauwer wordende luchten
wilden delen in open bunkers
van bloeiend vertrouwen
meer dan de lieflijke huizengevels
en droomgevulde schuren
waarop vervoerende woorden
werden gedrukt
langs stil zwaaiende halmen
en zomerse vruchten…