Alle inzendingen over vuile ruiten

1364 resultaten.

Sorteren op:

Een zoen van Piet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.416
Ik moet je wat bekennen Ik ben de braafste niet Het is wel even wennen Ik ben de echte zwarte Piet Het zwarte schaap van sinterklaas Goed voor het vuile werk Want hij is toch de baas En ik ben maar een vlerk Ik denk wel eens te gaan staken Want die zakken vullen is zwaar En dan dat geklim over daken Dat is eigenlijk heel naar Maar…

Moeder Aarde is ziek

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
Moeder Aarde is een beetje ziek Soms heeft ze koorts en dan weer rilt ze als een riet Het water staat nauw aan haar lippen en haar winden daar kan niemand nog aan tippen Het vuil zwerft overal in het rond daarom voelt ze zich niet zo gezond Haar adem ruikt een beetje zuur en hoesten is van lange duur Nee, Moeder Aarde voelt zich echt niet…

Alles wat je wilde, het was alles

gedicht
2.3 met 244 stemmen aantal keer bekeken 45.773
Een juni en je peinst aan een vermolmd ontbijt: ik zwierf om zoveel mensen heen, verruilde zoveel zonlicht voor een zweem van eeuwigheid en moet je nu eens zien: die rouwrand rond m'n brood, dat zeepsoplicht, die vuile handen en dat nevelhoofd. Had ik maar minder in mijn dorst geloofd.…
Menno Wigman16 december 2018Lees meer >

dát kind

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.122
nog puin en stenen onwerkelijk is het hier en koud en grijs door God verlaten, zielenloos de prijs voor 't pijnvol heden dat ook mij laat wenen ik huil om ’t kind dat hier eens droomde vol van het leven en in een fantasie streed tegen draken met een zuivere magie dat lachte, huilde, elke angst weghoonde waar is nu ‘t leven onder ’t vuile…
sunset24 oktober 2007Lees meer >

Op de oorlogsgrens

poëzie
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.960
Duizenden lijken, die de landen mesten, Tienduizenden die ziek en kreupel zijn, Veelhonderdduizend die in nood en pijn Hun dakloos dorp of platgebrande vesten Verlaten, 't zij beladen met de resten Van vroegre welvaart, of - nooddruftige trein - Met enkel 't lijf, rillend van 't koortsvenijn Waar vuil en honger de aadren mee verpesten, -…
Albert Verwey17 augustus 2021Lees meer >

De stilte

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.659
De Tweede Wereldoorlog och zolang geleden al niet nodig om dat oude zeer opnieuw met tranen te begieten zei hij en opa zweeg over het kermen van de zwaargewonden gestapeld in een vuile truck over het bevel, hem toegebeten Spiel lauter Mensch verdammt noch mal wir wollen das Geschrei nicht horen en hoe huilend zijn viool toen smeekte…

Evenwicht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Hoge winden, zuiver mij van sexbeluste vrouwen, laat mijn ziel in vrijheid blijven, eindeloos, als een adelaar in vreedzame eenzaamheid, wat zal ik nog op vuile moerasgrond bouwen, voor het aardse leven ben ik vast te broos, liever zweef ik daarboven, van chaos bevrijd!…

Stroom door je longen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 600
Maak geen woorden vuil, reinig snaren van je adem, trommels van stilte. In mijn vissenkom van zondvloed met z’n grenzen, zonder ademnood. Stroom door je longen, naar de kamers van het hart, wees toegankelijk.…
pama18 juli 2011Lees meer >

De Man

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 982
treden En de zware gedachten De mond strak gestreken Hij betast met voeten Het ongerepte landschap Een ongewenste intimiteit Weggeslikt door de man Het landschap aanvaardt De dwalende donkere gedachten Van de man Sneeuw doet bedekte pogingen Tot witwassen De man duwt moeizaam Zijn sneeuwgevoel Voor zich uit Een zware bal vol vuil…

Waar?

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 678
waar ergens in ons feilbaar denken bevindt zich de waarachtigheid de onaantastbare gepantserde kern waar vuile dingen niet doordringen waar een schimpend woord op afketst en snijdende zinnen afbrokkelen waar boze blikken smelten druipend omkeren naar zichzelf waar gloeiende toorn zijn driftig gemoed verliest en zo tot inkeer…

Het water de stank

gedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.332
Naar alle zijden leek zich vuile troep daar te verspreiden. De lucht was zurig. Een minuut of tien dat ik daar stond, in 't gas, mijn kleren stonken, mijn neus toonde verwantschap met wit krijt laat mij daar midden in de smerigheid een knal vernemen dat mijn oren klonken. Asjemenou.…

woorden zwartten keer op keer

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 845
ik zoek je in de schaduwen in hoeken waar het licht niet uitgenodigd is waar wind de bladeren jaagt het vuil zich ophoopt in de goot je geeft je niet gauw bloot je kent de achterbuurt waar niemand komt omdat de messen scherper zijn na zessen je ziet de snede niet, overleeft daar in agressie en verdriet omdat je nergens sporen achterliet…
wil melker18 januari 2006Lees meer >

nectar zong in warme zoenen

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 986
ik heb mijn vleugels weer versteld de flarden opgelapt kleuren bijgesteld en kan weer vliegen je had me weggetrapt ineens was ik oud vuil te min om naar te kijken in blinde haat ging je agressie over lijken we vlogen goud het zilver schitterde in bloemen, nectar zong van warme zoenen in een koperkleurig woud de helling op…
wil melker4 december 2005Lees meer >

je gezicht is niet getekend

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.456
ik zoek je in de schaduwen in hoeken waar het licht niet uitgenodigd is waar wind de bladeren jaagt vuil zich ophoopt in de goot je geeft je niet gauw bloot je kent de achterbuurt waar niemand komt omdat de messen scherper zijn na zessen je ziet het lemmet niet overleeft agressie en verdriet omdat je nergens sporen achterliet volgt…
wil melker12 februari 2004Lees meer >

GGZ 14.15 Uur, Zevende Afspraak

netgedicht
4.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 547
Ik heb zin om zeer nuttig bezig te zijn zonder overmatig vuil te worden. Maar overal wordt je vuil van, toch zelfs van gewoon een beetje leven en je kan niet altijd blijven poetsen. Warm eten om 18.00 uur rond, dan lopen met de hond, iedereen doet verdacht vriendelijk.…
Simon K.30 december 2021Lees meer >

Ongeloof

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.181
Ik druk mijn neus tegen de ruit, met ogen dicht schreeuw ik 't uit, ook al zal geen soldaat me horen. Soldaten met geweren op de schouder maken het geweten van de wereld kouder. En ik schreeuw luid: We zijn verloren.…
Jos Witteman23 september 2002Lees meer >

Vinho Verde

gedicht
2.6 met 135 stemmen aantal keer bekeken 44.910
water, voor het raam en laat het staan, laat het water staan tot u er niet langer door kunt zien, daardoor echter, in de welving van het glas om het water, wel het herfstlicht zilveren ziet laat het nog een wijle staan, nee, afblijven, laat het staan tot u door het opgehelderd water opnieuw het glas niet ziet en door het water door de ruit…

kerst over de grens

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.252
elegant charmant dragen heren pakken in hun maat het antwoord is van grote eenvoud de mensen doen er veel aan variatie schrijven punt komma soms spatie kinderen soms lief maar vaker stout heus ‘t is er echt niet verkeerd er zijn veel punten met ’n kruis wijzers voor de weg naar thuis vrouwen krijgen in bos nieuw profiel van kale mannen ruiten…

Bouwval

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 9
een bouwval de toegang uit het lood niemand kijkt er meer naar buiten die hier woonden verhuisd of dood de wind speelt langs kapotte ruiten de vensterbank kaal en verrot van kinderen verstomde kreten resten gordijn als overschot in flard en stuk gereten liefde, haat, ruzie, verdriet door muur, deur, raam omgeven waar de een het leven liet…
Robert E. Bal16 november 2026Lees meer >

De nacht weerspiegelt een tweeluik

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Het wolkendek ademt dieper, zingt door ruiten, ze weerkaatst de melancholie geeft naast tal van denkstrategieën ook een onveranderbaar diafragma. Het heelal oogde weer goudversierd betoverde met de maan haar regels. Ze verschenen van elders, versleept als kleine sterren dwarrelden ze neder nu rest de vraag of dat vandaag moest.…

Langs lijnen van het spoorwegnet

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 704
Lijnen ijzeren lijnen lijnen van ijzer langs Hollands liniaal In het landschap als neergelegd over weide,langs waterloop en 'n rug zand Al reizend word ik wijzer leg m'n oor te luisteren tegen de koude ruit Ik hoor hoop stem van pijnen 'n vraag die brandt niet wordt gesteld Pas op 't perron van aankomst blijkt de klok…
Harry Daudt21 januari 2007Lees meer >

lege plek

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.725
in de keuken met de beslagen ruiten in de stilte die daar achterbleef keken wij naast elkaar naar buiten maar de plek van buurman bleef leeg…
perry meer22 januari 2009Lees meer >

Zonder zon van binnen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 478
zwart spiegelden gebroken ruiten hun onbewoonde staat in een straat waar je de entropie van uitgewoonde huizen indringend rook waar vroeger jeugd in luidruchtig vertier hun plezier zocht in onschuldig kattenkwaad hadden verval en verloop van bewoners de chaos versneld migrant en achterstand op alle gebied schiepen geen positieve…
wil melker14 december 2020Lees meer >

Lachte zacht mijn naam

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
je schurkte tegen mij aan lachte zacht mijn naam vingers speelden hun spel in het omstrengelen van hemel en hel ik volgde je ogen maar jij dook steeds weg niet in ontwijken maar juist door mij te doen kijken jouw blik ging van binnen naar buiten verder dan ruiten en horizon raakte een weids perspectief ik had je zo eindeloos lief…

Heimwee

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 817
vlagen tegen hoge palmen slaat en vleermuizen verstoort die nog slapen tot zo laat verfriste bloemen wil ik ruiken in de rondgeknipte struiken langs de lanen in de stad met mijn hond die uitgelaten kwispelt op het ritme van mijn verblijde hart de buren wil ik lachend groeten in straten waar men buiten leeft bij open huizen zonder ruiten…
Ludy Bührs29 augustus 2009Lees meer >

De herfst kruipt door de kieren

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 532
De weemoed glanst me tegen in de ruiten van de overburen. Ze doen de luiken vroeger dicht en willen weer alleen zijn in het grote huis dat niet alleen beschutting biedt tegen de koude die opnieuw de zon bestrijdt; ze willen ook geborgenheid en wijze woorden. De herfst doet weer de zin verstaan.…
Adeleyd2 september 2009Lees meer >

vakantietijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 713
zwaait de ruiten blij langszij, gevormd door spiegelbeelden rond de vage weg naar daar het is waar dat ik je missen zal- maar straks ben ik terug en voor je ’t weet vertaal ik weer mijn woorden, als een brug naar meer tot ziens, ik zie je in wat verderop gelegen uren die zo mooi weten te duren tot ze dalen in die ene, immer graag geziene…

Moeder en zoon: winter-ochtend-liefde....

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.404
's Ochtends na het opstaan van mijn moeder kruip ik graag nog even op haar plek in een warm en stevig holletje in dat hele grote ouder-bed "Geniet nog maar even, lieve jongen" zegt m'n moeder, kust me en slentert de slaapkamer uit "het vriest hard, buiten is het bitter koud binnen hebben we mooie ijsbloemen op elke ruit Ik roep je…

Halt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
huilen er nog wolven doorheen gewoelde kindertijd te vroeg onder slaap bedolven verloren ze met het bos de strijd het leven is begonnen wijze woeste regenvlagen langs ruiten lekend bezonnen wissen "de" stof uit de dagen de einder bestrandt gedachten van schepen tot drijvend wrakhout vanop schuimkoppen blijven ze wachten tot weer een…
Marcus Dehond18 februari 2013Lees meer >

Een zondagmorgen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
Blikt slechts vooruit door een ontspiegelde ruit. En geeft iets terug van dat levend optimisme waarmee het idealisme eens begon.…