10326 resultaten.
Zie, ik ben
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
703 En meer is er niet over van storm of
zee moe gezogen aan rondborstig strand zo
dat alles in zinnen ontstoken was of
ze laat zich zacht wiegen op kloeke
heupen van getij. En kijk naar mij,
ik ben.
Ik raak vervoerd in stromingen
die ik nog steeds herken.…
Resistent
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
628 De toxic- resistente mens
ligt al in de wieg
zorgvuldig werd dat uitgetest
elk gifrantsoen naar wens.
Een beetje water bij de melk
Sulfiet in vlees en wijn
Een snufje E, precies op maat
vergif is goed voor elk.
Hoezo bedrog?…
Als je de ogen sluit
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
653 Witte rozen wiegen in de wind.
Er stijgt een glimlach naar je hoofd.
Als je de ogen sluit
beademt je buik het warme ei
en verdwijnt het ‘gemier’ in een zachte gloed
van een avond in mei.
Alle ‘ikken’ vluchten
in de plexus solaris
feilloos naar hun begrafenis.…
op zijn vaders vertelde waarheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.696 opgelaten krantenman en briefschrijver
geruststellend en beschermend leveren
in vochtige warme zomervlucht
kind gluurt voortdurend de post open
zusje komt zo via mama’s buik
langs het geboortekaartje
afgeleverd in het moederhuis
de vakantie is nu zelf op reis
naar het spelen met het zusje
met leuke poppenkleren
en het verlegen wiegen…
Klein moederke
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.558 Zusje moet nu wiegen:
Zoeteke, slaap en droom.
Broederke, broederke mijn,
Laat mij uw moederke zijn.
Dekken zal u zusje,
Ligt ge blootgewoeld;
Kussen met een kusje
Dat ge bijna niet voelt.
Broederke, broederke mijn,
Laat mij uw moederke zijn!…
BLOEMEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Witte krokussen
wiegen losjes bovenop
de stugge molshoop.
Hoge lavendel
geurt fijntjes in de klanken
van het hommelkoor.
Bloemen, zuiver wit;
hier beleven kevertjes
hun reine liefde.
Hoort: "Witte lente."
Een woud van krentenboompjes
of late sneeuwbui?…
parel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.500 jij
veilig, groeiend
diep in
warme waterstromen
als een parel
in een oesterschelp
samen één
mijn armen
omhelzen je
kloppend hartje
gehuld in water
wiegend,
troostend
praat ik tegen jou
en zeg zachtjes jouw naam
schelp gaat open
daar ben je,
parel,
zo zuiver mooi
nu wieg ik jou
in mijn schoot
mijn parel,
en fluister nog steeds…
Wij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Slaap zacht, wacht en wacht
de dagen wiegen in voorlopig getreuzel
verdoven de pijn van het eenzaam
oorverdovend langzaam ontwaken
uit een zekerheid dat wellicht verlaten
van ooit tedere warmte niet anders kan,
verandering en het haast vaste weten
dat duidelijk in mij weerklinkt
ga beginnen met beminnen
wat ik als landschap heb geschilderd…
Duistere Kempen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 wat de dennen fluisteren
bij het wiegen op de wind
in treuzeltoon getint
onder jagende maan het klagend ruisen
van eeuwenoude verhalen
uit zure zavel gezogen
over soortgenoten al lang vervlogen
die nog spraken van doksalen
in verzonken kloostergezang
het vreemde licht boven kruisende banen
met de lokroep van heidense nazang
wijdste…
Puls
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 De tijd verwijlt zich onder onze ogen
en schijnbaar lopen wij van wieg tot graf
door pulsen van het nu steeds voortbewogen
een tussenruimte die het lot ons gaf.
Momenten worden naar ons toegebogen,
verkleed als flits — of in een sukkeldraf,
wij worden terug- of weer voorbijgevlogen
tezelfdertijd dichtbij en verderaf.…
BARMHARTIGHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 verwaasd zicht wil volgen
achter zich de kim verzadigd zucht
voel ik opgekomen mededogen
voor een boompje door eenzaamheid verzwolgen
vermist onder verdwaasde wolkenlucht
de weide vlakte roept en wenkt mij
dichterbij en smeekt om hulp
er naast te gaan de eenling bij te staan
het kleine ding beweegt of het wil zeggen
laat mij maar wiegen…
VERLANGEN....
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
730 Langszij
liggen ze
vast liggen ze
met knoop en mastworp
Zeil en tuig
in het vooronder
de bibbers
in 't hout
Het is te hopen
dat de scheepjes
niet los raken,op drift
door opstekende wind
'Mijn kind
hierin wil ik je
wiegen
in mijn bootje'
Maar wacht
een goed seizoen
waarin de zon
aan kracht gewonnen
Een briesje
in de…
Streelme, liefme, kusme
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
553 kom geliefde, laat ons lieven
‘t leven zweven en beminnen
wiegen over Zephyr’s krullen
op de warme zomerwind
‘k zwierje, saffierje en irisje
blauwer dan m’n ogen strelen
liefme, kusme, streelme
deinme over liefdezeeën
‘k zweefje dromend donzend
vederlicht op witte wolken
hemelme en tederme, beroerme
daar waar eeuwig sterren glimmen…
we golfden de zee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
859 ik zag in je ogen
de twinkeling van lach
ontmoette je lippen
hoorde zacht de
muziek van ons beiden
ik nam je hand
we dansten charmant
maar je streelden
mijn snaren en
oogstte mijn land
ik liet me wiegen
op jouw melodie
jij nam me mee
we golfden de zee
tot de kusten ons braken
nooit zal ik
je verlaten
jij speelt mijn…
Elfje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
427 een Elfje danst
net boven het water
in volle schittering
vleugels van glas in lood
brommen bij contact
met soortgenoten
achternagezet door
bezit zij geen tijd
voor de liefde
in achtjes vliegt
ze heen en weer
voor haar voorgerecht
even zij landt op een blad
om zich te laten wiegen
door de wind
tot zij wordt uitgedaagd
achteloos…
Appelblauw
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
502 wanneer de hemel en de wolken
als beddenlaken lonken
en ook het stille wiegen van de wind
je in verleiding laten komen
kunnen appelblauw en ook zeegroen
de kleuren in je dromen zijn
je ogen loom en zo vermoeid
jouw wereld draait op volle toeren
de nacht komt zalig, is mysterieus
met rust en tijd als heerlijkheid
de appel terug groen,…
Binnenkamers muren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
369 ik zag je lachen
in zacht wiegen
kaatste gesso
alle kleuren van
liefde uit basis wit
je penselen hand
verbond de emoties
die wit dartelend
zich eindelijk
gingen laten zien
nog in de vormen
van misschien een
der prematuren die
een eigen leven leidde
binnenkamers muren
jij danste en zong
de mantra’s die
kleuren warmte gaven…
van woorden en gebaren
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.146 soms bloeien
gebaren
in stilte open
soms slorpt
stilte
gebaren op
soms onderstrepen
gebaren
stilte
soms doet
stilte
woorden op slot…
Eeuwig moederdag
netgedicht
2.5 met 25 stemmen
498 Moeders zachte hand
wieg van warmte en wijsheid
liefde altijd trouw
Je handen zijn ouder geworden maar dragen nog steeds de wereld,
niet meer in armen van kracht, maar in gebaren van herinnering en stilte.
Je ogen lezen nog steeds mijn gezicht alsof ik nooit volwassen werd,
alsof elk knikje van mij nog steeds jouw kompas is in de dag.…
werelds
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
490 Voor moeders, overal ter wereld
Moeders —
waar ter wereld zij ook zijn —
hebben harten als een octopus
armen die altijd reiken
handen die altijd dragen
onvoorwaardelijk zorgen zij
door storm en stilte
voor het leven
dat zij de wereld schonken
zij dragen als atlas ooit
wat te zwaar lijkt voor een mens
hun schouders steunen
als een…
De stilte als je weg bent. Ik koop bloemen
gedicht
3.3 met 33 stemmen
20.401 De stilte als je weg bent. Ik koop bloemen
om haar te overstemmen, hoor de stilte,
hoor de stilte van de man die de rozen schikt.
De stilte als je weg bent, ik mijn code
ingeef, kijk hoe handen van een ander mijn gebaar
wikkelen in de stilte van de banktransactie.…
God doet nooit zomaar iets ( E. )
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
559 Jij, op mijn pad
naast me
zolang of zo kort:
het is bedoeld,
het was nodig
we leerden elkaar
onze eigen regels, ervaring en wetten.
Jij, op mijn pad,
het zat al langer in onze groei,
jij naast me
was noodzakelijk voor onze bloei,
apart en afzonderlijk,
uiteindelijk ook samen.
God doet nooit zomaar iets,
bracht ons bijeen.…
Poort van stilte
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
449 Hier daagt ons geboorteland
dat ons in diepe stilte wenkt.
Wanneer het water stijgt
tot onze lippen.…
Golvend meegenomen
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
567 Golvend meegenomen in de stroming van de zee,
stromen mijn gedachten golvend met mij mee
En vogels vliegen door mijn hoofd gestoken in de lucht
Zij stelen mijn gedachten maar de vissen geven ze terug
Zo zal ik blijven zwemmen met gedachten om mij heen
Totdat ze weer bezinken en laten mij alleen
Als ik duik in de diepte tot de bodem van…
Ik vertel, zeg wat, maar vraag je niets!!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
613 Als ik iets of wat zeg
of vertel, voordraag
vraag ik niets
ook niet als
ik emotioneel wordt
of heftig, of boos
of verontwaardigd
verongelijkt
of zelfs te geestig
zelfs ook niet bij verdriet
als tranen me ontschieten
en ik hevig moet trillen
dan vraag ik niets
kom dan niet direct
met suggesties, oplossingen, verwijzingen
en zeker…
Ovcharka mastiff
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
288 Men neme voor de lijn een rottweiler
en aan de lijn een zwarte deense dog
men neme nooit - maar geeft, laat dat gezegd
wel duizend penningen aan de gemeente
per jaar, wel te verstaan, en dat alleen
omdat een doberman of sennenhond
nu eenmaal meer plezier verschaft dan spencers
een leonberg mastiff of pyreneese
berghond die zich meet met een…
Jaargetijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
690 Ik heb je zo lief en wieg je op tonen die nog verdwalen.
Ach jij, jij die blijft, weet dat de oudheid duurt.…
Blauwe reiger
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
472 Ongetemd en vrij volg je de weg van
de natuur, een prachtige omgeving waar stromende
grassen wiegen in zachte bries, rimpelingen glinsteren in voorjaarszon
en je statige aanwezigheid in het water toont; je bent de blauwe reiger van ons land.…
avond
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
962 de stilte
van de avond
rust
geborgenheid
veiligheid
de stilte
van de avond
warmte
bescherming
samen
de stilte
van de avond
lezen
muziek
alleen
de stilte
van de avond
prettig
totaal
genieten…
Stilte (2)
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.288 wordt niet herkend in het verleden
Ik probeer te ontsnappen, ruk mijzelf los
Ik plaats mijn landen over mijn ogen
De stilte keert niet weder
Stilte is als het heden, zonder verleden
Stilte voelt als een heden zonder toekomst
Stilte is als een toekomst zonder ziel
Stilte is als een bos zonder bomen
Wanneer de stilte zwijgt, keert de onrust…