Alle inzendingen over draad spinnen alsof

6267 resultaten.

Sorteren op:

Het mozaïek van maanden

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.409
ik rol de losse draden maar op kluwens het gebeuren in de eigen kleuren bij elkaar ook zijn er lapjes stof ten dele onbewerkt gerafeld en nog lang niet klaar ik zoek naar een patroon in het mozaïek van maanden probeer toch alles af te ronden van het voorbije jaar op het palet van kleuren opent zich de nieuwe tijd geen patroon nog…
wil melker25 december 2008Lees meer >

Spel van zon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Het is de speling van het licht Door bomen en hun kruinen van naald of blad Het is het spel van zon die laag staat lijkt tot op de draad versleten maar wacht januari februari, maart zon niet langer vergeten Wie aanbad? het duister, de schaduw op z'n langst?…

Jij

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 646
Jij kunt de zon in het water zien schijnen Het is daarom dat wij schuilen tot de zon doorbreekt We zijn al doorweekt tot de draad toe nat, verzopen kat Het Brabants landschap met of grintweg of bospad krinkel in en kronkel uit De zomen met onkruiden die je nu kruiden noemen moet Goed, jij kunt de zon in het regenwater…

LAIS CXCVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
Ontrafelt het niet de draden van haar lust dan laat het haar in haar omwikkeld vrij van al het zware dat er in hem rust. Aurora’s luister die dan daagt erbij wordt straalgeruis, een suizen aan zijn zij: het spreekt haar uit met inkt van haar besluit en rondom ’t git een werveling breekt uit.…
Dirk Vekemans29 december 2020Lees meer >

uit rafels van mijn leven

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 798
ik adem je uit maar in het zachte geluid weet ik dat jij bent gebleven je voelt als mijn geweten steels tastend onderhuids daar weef je de draden in de kleur van jouw patroon uit rafels van mijn leven die ik je in vertrouwen heb gegeven jij vormt en toekomst zo het heden uit de lucht van het verleden ik adem je weer in…
wil melker5 augustus 2005Lees meer >

zie de mens

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
de mens een samenspel van atomen en moleculen laveert in het onmetelijke universum de mens een vernisje ratio balanceert op dunne draden van verbreken en verbinden de mens een druppel bewustzijn in de oceaan slingert heen en weer tussen verheffen en verlagen de mens het bange dier dat net zo lang om lichtbundels blijft vliegen…
J.Bakx9 februari 2023Lees meer >

Samen staan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 133
Baasje staat buiten, sigaartje in de hand, alsof hij iets oplost dat niemand echt begrijpt. De rook kringelt traag, de tijd lijkt stil te staan, alsof denken belangrijker is dan bestaan.…

[ De stad groeit vanzelf ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
De stad groeit vanzelf, alsof er geen werklui zijn -- maar een tovenaar.…
Zywa23 juni 2024Lees meer >

radeloos (senryu)

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 821
alsof een briesje wanhopig tot windstilte een tornado streelt…

Brie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
Er valt een glas om alsof het aan stukken is zo klinkt het droogjes…

[ Smoesjes zijn normaal ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 405
Smoesjes zijn normaal, mensen doen gewoon alsof -- ze het geloven.…
Zywa21 april 2022Lees meer >

[ Het is de stilte ]

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 414
Het is de stilte die me heel de nacht opvalt -- alsof ik het droom.…
Zywa6 juli 2022Lees meer >

[ Het is net als toen ]

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 367
Het is net als toen, alsof ik gevallen ben -- tussen twee tijden.…
Zywa29 juli 2023Lees meer >

Wij denken, herdenken en denken nog

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 660
nummer ziet verleden is heden...af te keuren de ziel van Auschwitz verdwijnt toch niet mijn god...laat dit niet nog een keer gebeuren want terrorisme is als een tang het werkt beknellend en doet pijn onveiligheid maakt mensen bang en kunnen niet zichzelf meer zijn geloof is niet waar het om gaat filosofie is het gemis ongeloof de gouden draad…
wice2 mei 2015Lees meer >

de keerzijde

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.523
je draait mee zoals het leven van de zon draait schakeringen van begin en einde einde en begin omgekleurd van held tot lafaard in een belegerd zelfgevoel wegkijkend van de onmacht tegen de overmacht ik grijp nutteloos naar het oneindige en concurreer met het angstaanjagende ik streef nutteloos naar het onbereikbare en vecht met de draad…

Kringloop van het leven

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 932
Zijn geweven huis van ragfijne draden glanzend veld van dauw lijkt in het niets te zweven Als een echt strateeg geduldig wachtend op de nietsvermoedende prooi verstrikt in zijn weefsel Waar de woeste trilling door benarde vrijheidsstrijd van wat zich daar gevangen zette zijn schuilplaats bereikt Schiet hij tevoorschijn en verslindt…

Noordenwind

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
Stil tel jij de dagen naar het licht schreeuwt donkere nachten duister dicht heelt spijt in verborgen zinnen ooit geschreven "verlangen" zwevend op weemoed van noordenwind werd onvoorwaardelijke liefde aanvaard gevangen zacht gevlochten draden horen de wederroep verstaan jou in mij bevrijd leeft ooit…
metha27 mei 2005Lees meer >

Betoverd nu, in winterdood

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.221
Betoverd nu, in winterdood in laatst verlangen, waterschoot rust mijn ziel, mijn pijnlijk hart al was het om de dag te dragen Mijn zucht, mijn damp als ademstroom als draden, die de vlinders vlogen verdwenen in landschapspaden Enkel wit het vocht hangt boven aarde in de slaap, die mijn dood verdrijft het is de nacht, die naderschrijdt…

Ik wacht bij haar

gedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 9.676
Ik ontzeg mij elke scharnier, ik leg vertraagd mijn wanten af en schik gevallen beelden tot de droogte van haar slaap mij weer in hoeken zet en zij van ver haar lenden draait en schaduw maakt uit draad die gloeit. -------------------------------------------------- uit: '21 dichters voor de 21e eeuw', 2005.…

Leren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 646
En sleur je alles met je mee aan een zijden draad Groene enkels in de poel van kennis. Koude massa. Ik zal zwemmen kunnen tot ik sterf en verder Achter me het leven Lust, strak gespannen. Het vuur zo behaaglijk gebouwd op blokken heet, zonder grip Ooit opgebrand. Zal ik?…
Heleen14 december 2007Lees meer >

Tijdsholte

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 497
De tijd liep te over, te weinig of geen, de heelte werd een holte, alles stond op of viel uiteen, ik acht mij gewonnen, aan de dag en nacht gesponnen, minacht de middernacht, de draad van eindigheid, in zuiver bloed geronnen, zonder een gemis, zal niets ontstaan, alles heeft een eigen weg te gaan, de macht te wegen zonder gewicht,…
pama10 oktober 2009Lees meer >

65 jaar Westerbork

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 853
Barakken, ramen die bestemd waren voor wezen die met ruimteloze schreden de dag afwachtten, muren van prikkeldraad niet zagen verdwijnen eenzaam als de dood, zelfs de andere kant van het draad was zonder licht ze hebben getracht een eigen kamer in de wereld te zoeken uitzicht op vrijheid , plafond en die binten kregen ze nooit meer uit…

niet tastbaar

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 627
ieder begin gaat naar het einde zeg jij me, kijk maar naar de draad wanneer dan, vraag ik was het voor 't eerst dat wij de wind ontdekten zo hij komt en als hij gaat of anders 't vangen van de zonnestralen wolken op afstand daarna het zingen van de regen al wat ik los zou moeten laten bestaat bij gratie van wat ik nu nog bij me houd…
annabel21 juni 2010Lees meer >

Laat me mijn ziel kleden

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 781
Laat me mijn ziel kleden in schoonheid waar water klotst en onzichtbaar schrijft met draden vanuit een ver verleden. Laat ze mij dragen in fierheid en stilte, bewust van haar verlangen en hunker, drinkend uit een onzichtbare bron. Laat ze mij helder bewaren en richten op hoop voor morgen, op liefde en licht.…
Adeleyd4 augustus 2010Lees meer >

herfstweefsels

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 586
overal verschenen lichte huizen; vol van zon een overvloed aan witte draden spon hun sprookje in de bomen hoe dood toch schoonheid weeft in weergaloze rondingen, doorschoten met die pijn om wat verloren lijkt als dan herfst in volle kleuren prijkt verliest die glans de euforie van immer jong en levend zijn: de evenknie van lente sluimert…
switi lobi4 november 2010Lees meer >

IN STILTE

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
de onrust het verdriet de verwarring is er nog steeds stiekeme tranen wachten op mijn zware hart maar niemand die het zien mag, of horen een brede glimlach lopend over straat altijd alert om niet te vallen de zorgen die mijn zuurstof stelen me doen verstikken ik ben radeloos waar is het begin het einde ben ik zoek de rode draad…

Een treffen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 712
Ongemerkt wil ik mij op het roestbruine herfstbed naast je schikken om de pijn van het breken de angst bij het vallen met je te delen Je slaapt hier om te sterven een ijle lijn scheidt je van onzichtbaarheid draden van wit zuigen toverachtig het houten hart weg Ik laat je hier stil achter – in de verademing – gun je weer terug te…
Kees Keizer13 januari 2011Lees meer >

Kleuren die ontdooiden

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 563
een kleine lente ontspon zich in jouw wintercocon zon wikkelde de draden af die schaduw gaven zacht ontwaakten maanden slapen in het eerste licht dat vorm gaf in het strekken van nieuw leven zag je vleugels strak ontplooien kleuren die ontdooiden je koos als regenboog een fladderende vlucht vrij in helder blauwe lucht…

Balinese dans

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
Vingertjes gracieuzen rond het lijfje groene zijde goudbrokaat van het porseleinen meisje dat trippelend het zicht uit gaat de waaier en het knippen van haar blikken laten briesjes na wil van zoete lippen nippen grond vergaat me waar ik sta als zij tingeltangel dansen gaat lokken ook haar mooie ogen hang ik aan een zwakke draad zij heeft…

de vlieg

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 690
Als een vlieg het leven mint dronken door haar geur verleid Door die charmeur Dat is de tijd wanneer zo’n spin haar kleefnet spant En daarin die vliegen vangt waaruit ze dan het leven zuigt Spartelend aan ’t kleverige draad als lunchpakket bereid raakt menig vlieg zijn hachie kwijt En eindigt als een sappig maal, ‘t einde van dit…
g niemans12 februari 2012Lees meer >