1451 resultaten.
Sinterklaas zelf
hartenkreet
2.5 met 22 stemmen
3.315 Wat een rijkdom, wat een zegen
al die blije kinderogen
die mij treffend zichtbaar mogen
soms wat angstig weggedoken
maar snel is het ijs gebroken
om mij heen staan zij met velen
een kleintje staat mijn baart te strelen
en een ander kust mijn ring
Het is een voorrecht sint te wezen
net als voor mijn lieve pieten
een bron van wederzijds genieten…
de tijd zal vliegen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.150 Troosteloos wiegt de wind de veren in slaap
de laatste seconde van hun waaien
voelen ze die zucht en hun doel was even
zichtbaar in de weerspiegeling van het ijs.…
Dit dus
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
8 Aarde van het immer wieder vergeten
het baren van leven tussen ruïnes
van drie keer drie is negen
Deze wereld is het toneel waar we
verstrooid kijken naar het breken van ijs
schoonheid laten verstoffen
Heelal van schaarse warmte en menselijk tekort
harde leegte bevroren tranen en altijd weer
het aanhoudende vermogen tot overleven…
verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Het smelt als ijs voor de zon.
Het glipt weg,
als zand door je vingers
Het kan anders worden
en breken als glas.
Niet meer in vervulling gaan.
De tijd beslist.
Kan een andere wending nemen.
De hoop van mijn verlangen
ligt hoog.
Het is mooi
maar met de doornen van een roos.…
Januari (rondeel)
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
625 Hoe somber zijn die korte januaridagen
met een hemel van eentonig grijs
geef ons liever sneeuwvelden en ijs
dan al die rukwinden en regenvlagen
die ons brengen griep en winterplagen
terwijl wij dromen van ’n zonneparadijs -
hoe somber zijn die korte januaridagen
met een hemel van eentonig grijs
Ons humeur krijgt ‘t zwaar te dragen
daarvan…
paranoia
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.874 de mond gestold in wrok
in de ogen angst en haat
het theater van beminnelijkheid
uitgelopen en gesloten
behoedzaam trachten woorden
van liefde en genegenheid
de ijzige hartenwereld te betreden
waarin zij houvastloos verglijden
nu die plots een gletsjer blijkt
dan is er het doorhuiverd weten
dat warm menselijke liefde
het ijs…
Mijn hart
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
837 Maar jouw vuur smelt het ijs
liefde wordt vloeibaar
en dan 'en petit comité'
gaan we samen op reis,
gevoel is onbetaalbaar.…
onhandig
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
806 onzeker,
beperkt door
metrum en ritme
begeef ik mij op het ijs,
met als enige steun
de stoel van mijn gevoel
laveer ik,
intuïtief en handig
rakelings langs
jambe en trachee,
dactylus en anapest,
doe ik wanhopig
steeds mijn best;
omzeil, al doende, hexameter -
om amfibrachus niet te raken
mis ik zo ook alexandrijn -
waarom
moet…
wilde vaart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
608 twee jaargetijden en zelfs de herfst
onafgebroken in volle vaart
links bleef de thuishaven liggen
ogen bijna toegeknepen
tegen de lage ochtendzon
tuurt hij gespannen naar de kade
waar de stuurmansvrouw
verstek laat gaan
winter al weer
ook haar hart te koud
na 't eenzaam wachten
langzaam ademt hij haar warm
tot druppels vergaat het ijs…
Zinloos
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
926 Haar ogen staan op dolle pret,
ze speelt nog steeds afwachtend met
haar ijs en gin.
Ik scharrel al mijn moed bijeen,
normaal een verbaal fenomeen,
ik heb alleen geen zin.
Gezet op haar zijn nu mijn zinnen,
ik sta naast haar en wil beginnen
zonder begin.…
Maastricht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
938 Met je hart van ijs.
Wat er nu van je is geworden.
Word betaald met een hoge prijs.
Maar in mijn hart zal je altijd blijven
De stad van trots en harmonie
De stad van hele goede herinneringen.
maar meer dat dat is er niet.
Vaarwel Maastricht.
Ooit kom ik terug.
als ik oud ben en versleten.
want het goede van jou.…
GEBOORTE
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.237 Wie is het naar wie je tracht in deze dagen,
voor wie je stralend witte lentes breit
van zuiver zilver, dragend als het ijs op de gelagen,
te dunne stiltes vol ongeduld verbijt?…
heer van stand met een gans in het park.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
410 Nu op dit moment meer
mens dan ik kan zijn,
-de fontein spuit ijs
uit met lange snuit-
dan wie dan ook om
me heen in deze kille
stad. Geborgenheid.
Een hoed op de bank
naast me. Ik zit er als
een heer. Met een gans
dan. toch best apart.…
Vellenbos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
514 Ranja met ijs
of cola met een harde twist,
als ambtenaartje wordt gedist;
al lavend zich weer opgefrist.
Daar in dat vellenbos.
Stronken nat,
bladerzooi,
zandstroom
en alles dat hij zeggen wilde.
De winter is al onderweg.
Daar in dat vellenbos.
De schrijver laat het los.…
kerstgedachte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.568 Vogels schrijven onze namen
ondertussen in de bevroren ijs-
blauwe lucht. en wij ademen
wolkjeslucht uit. En thuis
bij de ecologische kerstboom
nog een verhaaltje voor het
slapen en/of vrijen gaan.
en morgen staan we op
met een echt nieuwe zon.-…
De avond valt, de stilte keert...
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.032 De avond valt, de stilte keert,
de uren lijken trager,
de luiken dicht, de dromen nu nog ver,
maar 'k weet dat ook het diepste heimwee
ergens weer te vinden is; de beelden komen
weer tot leven, ze lokken en ze wenken
tot plots de ziel weer ziet: herkent
wat onder sneeuw en ijs verborgen lijkt.…
Zwarte sneeuw
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
745 Koud vuur in dit getij,
oud zeer druipt van alle
omgekomen bomen, zwarte
sneeuw bedekt de borst
van de doden die van
verre zijn gekomen,
streelt de winter,oud
en wijs gedeeld in ijs,
vindt de weg terug van een
reis in afgedankte sterren,
tussen afgevallen bladeren
ontbonden smarten onder gladde
stenen, dan zijn ze thuis, tijd
ontbindt…
Olga op het dodenveld 5 + 6
gedicht
2.7 met 12 stemmen
7.200 waarop iemand het zoeken
naar overlevenden staakt
waarop de storm stilt
waarop iemand met schrijven
ophoudt om iets anders
te beginnen, zich iets
aan te schaffen, voedsel
inkt, gereedschap
altijd komt het moment
waarop iemand het zoeken
staakt, zoals en schip het anker
licht en de richting
opnieuw bepaalt
daarnet nog op een meer van ijs…
nostalgia
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
966 ondervoed / operatief verwijderd
en gelouterd
begin ik
aan een derde whisky met ijs
het is een lang verhaal
maar ik houd het kort
specifieke irritaties
en diep gekoesterde verwachtingen
nemen de overhand / in het stille dal
één enkele onhandigheid
blijkt noodlottig
zelden / heb ik zo verlangd naar kanker
mezelf verplaatsend / met…
verlangen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
547 Het smelt als ijs voor de zon.
Het glipt weg,
als zand door je vingers
Het kan anders worden
en breken als glas.
Niet meer in vervulling gaan.
De tijd beslist.
Kan een andere wending nemen.
De hoop van mijn verlangen
ligt hoog.
Het is mooi
maar met de doornen van een roos.…
Denkwerk ( 2 )
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
649 in het aardse speuren
de wandel in een gesluimerde middagzon
waarin het ijs zich tot bloemen vormt
een verlept boeket op een schuurraam
de merel op het tuinhek een poging doet
iets lieflijks de stille hof in te zingen
daar, waar de kale winterbomen
mij links en rechts treurende omringen
in die kou zoek ik naar iets
waaraan ik mij…
Wat is liefde dan?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.431 Is liefde een grote oceaan
met huizenhoge golven
of die niet te beklimmen berg
door sneeuw en ijs bedolven
Is liefde die prachtige oase
midden in een eindeloze woestijn
of dat niet te bestrijden virus
waar allang een pil voor moest zijn
Is liefde een stralend blauwe hemel
waarin plots een regenwolk hangt
of is het een hele drukke stad…
Wintergroet uit Dokkum
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.421 zijn hart
herinnering flitst voorbij
zijn gehoor, iets minder scherp
spitst zich op geluid
van komend
en wegstervend ijzer
Dokkum viert, Dokkum zwiert
Het Fries klinkt rond de molen,
op bankjes in schaatsvorm
wordt popelend geknoopt,
mutsen, sjaals en tassen
kleuren het fonkelend grijs
Dokkum viert, Dokkum zwiert,
een paradijs op ijs…
schoonrijders
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
565 aarde dekt-
wit en stil rond vogels waadt, laat ik niets na
de ijsdans van een glijdend paar
draait achten boven water
sierlijk als een kleinood in vergeten glans
hun wals smelt weg
waar ik herinneringen leg, leg jij
het beeld van nu
zwierend, zwevend tot bevroren lof
de Hof van Eden leegt zijn paradijs
voor even
is dít wereldje van ijs…
De schaatser
gedicht
3.3 met 3 stemmen
7.820 Soms vriest het weer zo helder
dat de schaatser die ik ben
de snaren van het ijs laat zingen
tot in de horizon van glas
aldoor beentje over door het glas
zoals ooit eerder altijd weer de metalen
zon achter de zilverbloemen op het raam
in mij doorstoot en mij hier fotografeert.…
Water
gedicht
4.7 met 7 stemmen
7.363 ik draag boten over zee
ik golf ik schuim ik spat
vissen jaag ik door mij heen
zwemmers laat ik binnen
regendruppels springen op
spetters rimpels kringen
ik knaag gaten in een rots
vuur houdt mij niet tegen
dampig ben ik zacht en nat
of hard als ijs zwart en glad
ik schiet als hagel val als sneeuw
ik kabbel klots en klater
ik…
geef het tijd
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
640 nachten eindeloos lang
hart koud als ijs
liefkozende woorden
die herinneringen zijn
geworden
er was zoveel mis
omdat tranen zouden drogen
vanzelf alles weer zou helen
want beter tevreden en alleen
dan ongelukkig samen
liet ik je gaan
daarvan kreeg ik geen spijt
mijn hart opende zich
voor een nieuw begin
er woont opnieuw een
ander…
Varkensvoeder
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.653 'Waarom,' vroeg hij aan mama,
'krijg ik altijd gerst en gort
en nooit eens ijs en friet
met mayonaise op mijn bord?'
'Je stelt je aan,' zei mama,
'want je krijgt ook rauwe biet.'
'Dat klopt wel,' riep de knorrepot,
'maar dat lust ik ook niet!…
Voorwaarde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
763 Wie vrouwen mint om schoonheid is niet wijs,
het is als tunnels graven onder ijs
of bouwen van een woning op los zand,
zulke domme dingen vragen toch hun prijs.
Maar minnen wat niet schoon is, is van Lotje,
niemand woont graag in een smerig krotje
of neemt verheugd een koeienvlaai ter hand,
wie wordt verliefd op neuzen met een snotje?…
COACH JIMENY CRICKET
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 Flink bekoeld verlaat hij het bokspaleis
Laat haar vrijwel knock-out achter onder
Laserstralen, spiegelbollen, in rook gehuld
Versuft hangt ze in de touwen, een houten
Bewegingloze marionet, levenloze Pinoccio
Zonder tjirpend geweten
Haar coach verzorgt haar kneuzingen, raapt
Splinters, raadt haar aan zich niet meer zo snel
Op glad ijs…