Alle inzendingen over meeuwen

986 resultaten.

Sorteren op:

GRIJS

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
het lied werd dode lus en braakte woord: moerglans en ruwte, een meeuw aan een koord. het latente klotst nog in code aan de pier: kapotte botten, alg en kelp en wier. het zwijgen heeft haar kern bereikt: het is nu stip, punt, korrel in de tijd. het zingen had kortstondig ons verrijkt: parels in een kop vol haat en nijd.…
Dirk Vekemans29 augustus 2023Lees meer >

In trein

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
Hoog op het hoofd van het monument overziet de meeuw de stad Nevel ligt op de plassen In de trein kijk ik naar schermpje van iemand die op fb naar iemand kijkt die een hond aanhaalt Iemand schrijft haar schoolwerk, geholpen met mobiel Een gezagvoerder met veel streep bekijkt mobiel Ik overdenk hoe hij straks 400 man over zal vliegen ook…
Ralameimaar14 november 2023Lees meer >

provoceerde en domineerde

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 456
verschillende trappen die diverse groepen te nemen hadden triggers en immuniteit in levende organisaties ze waren er maar nog niet volmaakt wilden allemaal graag eeuwigheid ook bij de mens daar waren ook fouten binnen geslopen want zijn arrogantie sloopte de schepping hij provoceerde en domineerde de rest van het aanwezig leven de meeuw…

WISPELTURIGE ZEE

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 350
Krijsende meeuwen op zoek naar een heerlijk maal. Vechtend voor die ene lekkere garnaal. Bij eb wandelen langs de branding. Een fijn gevoel van verbinding, berusting... Aangespoelde schelpjes, lachende snoetjes. Afdrukken van hondenpootjes, paardenhoeven en kindervoetjes. De zee geeft in de avond haar geheimen prijs.…

De grote trek

gedicht
2.8 met 78 stemmen aantal keer bekeken 70.778
Ze togen naar de Zandkastelen Stad onder de rook van Amsterdam, zeiden de achterblijvers, zonder de rook van Amsterdam, zeiden ze want naar zeewind frisse lucht ging hun vlucht van meeuwen die vaders kapitein maakt. Niet de mijne.…

brief aan Anne

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.074
als een ieder weer naar huis was na een dag vol met bezoek en ik eindelijk alleen was ging ik vaak naar jou op zoek op jouw zolder heb ik stil gezeten keek naar het vuile spinnerag of daar misschien een heel klein stukje van je droom gevangen lag ook ik keek uit over de daken en zag de meeuwen in hun vlucht heb jij toen…

Ganzenpas

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 951
Langs de havengeul Hangen zwaluwstaarten aan de draad Jij vangt de flarden van hun lied In jouw bloes dat bol staat als een zeil Aan een bezemsteel geknoopt Alsof je in matrozenpak in het kraaiennest kroop Op de boegspriet een radeloos evenwicht vond Het schip ligt aangemeerd Dan scheert een meeuw Hapt naar jouw tepel De zoetzure bes…
Wim Veen26 maart 2005Lees meer >

Een zondag in Dordt

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 566
Terwijl meeuwen bij elkaar kruipen, loop ik in gedachten en zie de hemel breken. Banen van licht drijven door de wind gedragen naar de slapende stad. Deze middag ligt zij als laat middeleeuws donker en kil voor mijn voeten. Straten en stegen zijn nagenoeg leeg. Een duif rust uit op het bronzen hoofd van Stadhouder Johan de Witt.…

Ik worstel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 27
Branding schuumt Waar het zwarte schuurt, eej Ontaard, de klei ontvlucht, onbewoonbaar verklaard Verlaten taal, stug genoemd provinciaal vleugels uit de meeuwen na strand zoals toerist in eigen zee land palen rijen getijden lijken eindeloos te wijken lieve zee je golven lokken schuimend vlokken ontstuimig speels klein kansloos mens…
Ruud Blom8 november 2026Lees meer >

De zee is mijn aarde

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
Meeuwen krijsen en krassen hun kreten in de vlucht. De zee is wassend water. Zij blust, loutert, doorbreekt. Wolken vatten vlammen, oranjerood de onblusbare zon. Al mijn papieren verbleken. Inktzwarte zonden spoelen weg. De zee is heilig vuur. Zij woedt, verteert, zegent. Golven wiegen en stillen nood.…

Kust de Kust

hartenkreet
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.924
Sneeuwvlokjes dwarrelen Kou snijdt door mijn huid Het strand stil en verlaten Enkel golven breken luid Meeuwen dansen rondjes Krijsen kreten in de lucht Zout de geur van schelpen Wind welke zachtjes zucht Mijn voeten lopen meters In het harde gouden zand Rust lijkt zo onwerkelijk Gewaand in niemandsland Lucht in pastel groenblauw…
car27 januari 2007Lees meer >

Huwelijk 3 - Vriendschap

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.395
De middelbare leeftijd gepasseerd zitten ze ontspannen op 't bankje aan de onveranderlijke tijdloze zee Zilte wind, krijsende meeuwen ruisen der branding, kinderstemmen die boven zee-geluiden uitkomen Ze zwijgen, praten kun je overal de jonge liefde werd vriendschap elke dag blij dat ze elkaar zien Incidenteel conflict korter dan 'n dag…
Custor12 oktober 2007Lees meer >

afgedankt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
schreeuwend zweven meeuwen rond zijn troosteloos verlaten dek de oude driemastschoener weerloos, openluchtig opgelegd dansend op onberekenbare golven een stip op de oceaan koerste het begeerde waren duizend mijlen aan één stuk met dank aan heldere sterren langs Kaap de Goede Hoop over de delende evenaar en door Straat Magellaen..…
stater18 juni 2008Lees meer >

lofdicht ter ere

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 761
wolkenluchten, stukgespeelde partituur en verse groenten op het aanrecht, die zich niet alleen laten eten, buiten wacht nog een volle moestuin, huilen de hoge dahlia’s maar ik weet waar jou armen zijn waar ze liggen, hoe je gezicht in puin is veranderd, in een breekbaar uitzicht op het zilte land, kermend tussen de sabelheften en de meeuw…
Rieg20 augustus 2008Lees meer >

Zee

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 978
Zee drinkt mij schuurt me aan haar huid eeuwige beweging heen en weer ergens doemt iets op en niemand ziet het gaan een enkele meeuw Voor dit ben ik gebouwd onthoudt dat meer is er niet oneindigheid Gewiegd word ik in droom en slaap In armen van Zee Zij murmelt ik kreun Op drift zijn wij niets openbaart zich dag en nacht gehuld…
Karin19 januari 2009Lees meer >

kijk, ze vliegen

netgedicht
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 691
vergeef me mijn waarheid wanneer ik je naam dicht bij mezelf houd ik, die nooit in het geluk geloofd heb of in de kleine beweging van een golf volgestopt met zout met zwermen vogels op de vlucht die nooit meer waren dan een vage vlek waarin men verwensingen bleef herhalen tientallen, tot jaren oud zo anders dan de meeuwen…

Defensief

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 697
Het leven is een droom, het glijdt voorbij, het is een ademtocht en al dat soort gejeremieer tracht ons te kleineren, maar ik vind in één seconde al een eeuwigheid aan vreugde, bijvoorbeeld als ik een glas ouzo achterover sla of een meeuw zie fladderen. Of mijn voordeur dichtsla.…

Psychopathia sexuales sado masochisme

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 590
grafmonumenten; innige bloemen Treden mijn verdriet binnen, spreken geheimenissen Diep bewogen herken ik de taal dat het geheugen Doet herleven door een zee van schaduwen reiken zij mij De hand, druppels dauw bedekken de trillende rozenknoppen In de ruige wind, perken van waakzaamheid kanonnen voor Afweer cirkelen in de lucht wanneer de hongerige meeuwen…

licht marine blauw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
golven en vrachtvaarders op vaste afstand bij klaarlichte dag werpen vlaggen kleuren aan de mast op het laag bed van golven liggen dun gestrekte draden als schering dwars op de stroom geslagen langzaam wordt het patroon naar de kust gedragen de trap van het duin telt witte treden zand stil smal gesneden tot de halve trede de meeuwen…

Gevierde schilderes

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
Nu woon je passend in de statige Ennemeborg, met kelderdelen uit de dertiende eeuw, de kleurkeuze is jouw dagelijkse zorg en verder ben je zo vrij als een meeuw. Soms groet je Sebo Emmens, de eerste bewoner van het imposante pand met grenzend bos, in die entourage wordt jouw werk nog schoner en krijgt Midwolda een gezonde blos.…

Toen wij echt leefden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 370
voordat de avond viel Leerden wij te leven Maar dan ook echt leven Vanuit onze tenen En tot de haren op ons hoofd We bezochten de clubs langs de boulevard We aten het strand dronken de zee De branding slechts als dessert En de mensen die we ontmoetten Als kers op de taart In holen in de bergen langs de kust Brachten we de nacht door De meeuwen…
Andras Mebius15 november 2025Lees meer >

kerf

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 492
richt je haat op de cirkels van meeuwen, selecteer alles en druk op delete. wiebel met je tenen op de rand van de wereld. plooi het toe : zo is het genoeg.…

Een dansfeest

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
De meeuwen dansen de foxtrot op de golven van de zee Kijk, die meisjes op het strand die dansen vrolijk met ze mee De bomen walsen met de wind gezellig aan de waterkant Een kindje kijkt er lachend naar en zwaait uitbundig met zijn hand Twee zwanen dansen de tango zo prachtig om te zien Het lijkt wel of ze zweven die krijgen vast een…

Etretat

netgedicht
2.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.757
wiebelen plastic strandslippers ballen waterpistolen toeristen waar de naam kortom vredig is: Etretat Maar voorbij baai en bakens promenade casino voorbij ook het laatste hotel met het waarschuwingsbord interdit au public waar geen vlieger meer opgaat vliegeniers niet meer landen (Coli et Nungesser) waar de stroom sterk is en meeuwen…

Ongelooflijk geloof .....

netgedicht
4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.845
Woedend trap ik tegen schelpen stamp de golven uit de zee krijs de meeuwen uit de hemel gil wanhopig, neem me mee wil de duinen wel verscheuren voel mijn ongekende kracht stamp de kuilen tot een berg wil niet meer teder, niet meer zacht ram de woorden uit mijn strot gebaar verdriet en immense pijn bid wanhopig tot een God voel me verloren…
metha6 februari 2005Lees meer >

Zeekoorts

poëzie
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 4.313
't Is stil hier, 'k verlang een stormdag, met witte jagende wolken En hoogopspattend schuim en meeuwen om kronklende kolken. Ik ben een gedoemde zwerver, waar moet ik anders heen? Maar gelaten door de wind gaan, weg uit de stad van steen. Geen vrouw, geen haard verwacht mij. Ik blijf ook liever zonder.…

compilatie en schuld

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 577
waterlelieknoppen verdragen geen stenen ook niet op blauwe, bevroren lippen van sprookjes de wereld krimpt koud in uitgedoofde handen wanneer je vloekt om wat er geleden wordt jij tiert refreinen van rotzooi bij elkaar, bespot de eeuwigheid der dingen zoals het slapen met jou waar ik mij als golven droom, mij waag op vleugels van een meeuw…

Windtranen voor zus

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.269
Hoor de brullende zee, zijn krullen schuimen in de wind, meeuwen worden papiersnippers. De jas om zijn schouders beschermt niet langer, een troostende arm is gewenst bedenkt hij. Altijd samen met mezelf en nog ben ik alleen, weemoed overwint alles is zijn kronkel. De gekwinkte gedachtenslag pept niet op, niet nu.…
Bostok3 december 2009Lees meer >

vreemd toch

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.281
De eenzame man loopt langs de kille kade op de kade waait het en meeuwen schreeuwen langs de straat staan de gesloten restaurants en hij voelt de eenzaamheid in zijn jas en om hem heen en hij loopt op het water af en springt. Niemand die hem ziet. De stroom neemt hem mee en dan...hij wordt nooit meer gevonden.…
c. paris11 februari 2010Lees meer >

Vuurtoren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 840
De vuurtoren kijkt naar de horizon stevig en stram, aan tegenwind gewend, bekend met het waaien van helmgras en van het zand en ziet de soepele zeevlucht van de meeuw met stille tevredenheid aan.…