9852 resultaten.
Nuanceren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 zij wist
als geen ander
met haar blik
dromen te kleuren
hoewel zij al met liefde
zijn toegedekt en de
pijn snel vermindert
waar woorden
tekort hebben
geschoten om
voorzichtig
emoties aan
de oppervlakte
te brengen en
om ze het daglicht
te laten zien
omdat zij al zo lang
in het donker
verkeerden zonder
mogelijkheden om
voorzichtig…
zolang de golven een deken van wolken brengen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 voor de volle maan
schuiven zwarte schapen langs
een zachte winter…
dichters brengen mensen dichter bij elkaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
463 dichters
liegen de waarheid niet,
maar ze zoeken wel,de beste woorden
om juist te vertolken
wat hen boeit,
door hen heen
groeit en stoeit,
als vlinders fladderen
in hun buik
en het voelen dan
belangrijker wordt
dan het denken bij de lessen
seksuele voorlichting.…
langs lijnen van geleidelijkheid
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.404 Langs lijnen van geleidelijkheid
schaduwen van een verleden
vond jij de mogelijkheid
mij te verleiden
tot het heden
zo vrolijk overdonderend
hartstochtelijk bewonderend
onverstoorbaar gaande je eigen gang
dat maakte mij
onverklaarbaar bang
langs lijnen van geleidelijkheid
rustig doordachte plannen
was jij mijn enige mogelijkheid…
Op bezoek
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
3.488 In de gang
van mijn leven,
hier en daar verduisterd,
was jij heel even
het baken,
dat weer richting gaf
aan mijn weg.
Als geschenk
alleen jezelf,
zomaar een bezoekje,
spontaan en welgemeend,
als mens,
die weer voeding gaf
aan mijn geest.…
De vluchtkoffer
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
2.292 De vluchtkoffer staat in de gang, de
auto afgetankt klaar, regie in
handen van de spelers, die tegen de
tijd opbotsen, zeg maar.
't Plan zorgvuldig doorgenomen, er
mag niks mis gaan, spreekt vanzelf,
o ja het gaat er echt van komen, niks
geen overval maar onze allernieuwste
telg,
in het gezin.…
Samen dragen
hartenkreet
4.1 met 27 stemmen
1.807 Laat mij maar m'n gang gaan
laat me maar even alleen
zodat ik kan schreeuwen
of stilletjes ween.
En als je terugkomt
zal ik aan je vragen
mijn tranen te drogen
en samen te dragen.…
slaapverwekkend
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
722 kuierend is de gang
door mijn welriekende gaard
overeenkomstig mijn vaak
toegedachte luie aard
ik heb mij aan
wat komt dat komt
overgeven en het vreemde
als verzuurd vruchtwater
tijdig afgedreven
bij een boterbloem
verscholen in het gras
sluit ik de ogen en
hoor al een vroeg gezoem
hier zet ik me neer
en word zeker, als vanzelf…
dodenmars (2)
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.010 ik loop voor
de muziek uit
dat doe ik wel vaker
speel op
mijn oude dwarsfluit
het largo van
mijn eeuwig verdriet
in mijn rug voel ik
de trilling van de trommelaars
met koude rilling gepaard
in weemoedig gelid, het geluid
van de klarinettenbroeders
ik loop vooruit
de tragiek in mijn benen geaard
de laatste gang, gedragen,
van mijn…
Een nietig mens
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.678 Een nietig mens
moet niet verlangen naar ziekte
en ongemak
er valt wel eens
een koude vogel naar binnen
die ik ruimen moet,
hoewel op advies
van mijn dokter de gordijnen
gesloten blijven -
ik wil natuur voelen
te Camperduin, een sigaret doven
in de branding
geen diepe gedachten
over het sterven,
in de gang van alledag
zit al…
leef nog lang
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
783 leef nog lang
zo zeg ik tegen de oude man
en keer mijn rug naar hem toe
hij en ik weten beter
zijn laatste gang
houdt hem al tijden in de ban
hij is het ademen moe
steeds meer ontvalt
hem het leven
niet zo zeer aan den lijve
of door een ledige geest
neen, de eenzaamheid
begint hem te beklijven
de zin van alles
bevreest hem…
Gesloten deur.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.004 Lopend door de gangen
laat jij me niet alleen.
Al zou ik een hek bouwen
om de muren van mijn huis
Je blijft me achtervolgen,
ook al is de deur op slot.…
Maskers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 Vermomming geborgen
een laag op het gezicht
herbergt,
via ogen door gangen
de ware gezindheid;
achter een muur
van onherkenbaarheid
huist de ware identiteit.…
Lach niet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
969 De weergoden
aan de noodrem getrokken
en de wens en hoop-cultuur
naast paard en mat
in de gang gezet.
"Lach niet"
hoor ik haar knarsetanden.
Muts en kap
opgeslagen
met mijn kraag.
Een windvlaag
als streek van god
toch
op het ijs gezet.…
Een vale kleur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 hij kon het fluisteren
van stenen niet verstaan
de echo’s van muren
liet hij langs zich gaan
kende niet
de knusheid van de trap
die bij elke stap zijn
meebeleven krakend gaf
voor hem was het behang
geen dagboek vol herinnering
een vale kleur die
kamers scheidde van de gang
hij leefde hier
zonder te wonen
kende slechts het huis…
Golven
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.366 Niets is tastbaar meer
met wat het oog deed geloven,
natte voeten verzonken in het zand,
eerder licht.. dansend licht
zonder hoofdbrekens bekeken,
zee van bruistabletten vol nattigheid,
omgeslagen gaan ze kopje onder
vinden gaandeweg hun verloren gang
zoals het slippen van een anker
dat zijn ware greep verliest
aan de werkelijkheid.…
Brug
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
512 Als de brug weer dicht is
Komt de stroom
van de andere kant
( die altijd eerder aan de beurt is)
op gang
3 scooters met
6 joelende meiden
voor en achterop
en
12 van de mooiste roze zomerbenen
in de julizon
aan deze kant
in een optrekkende auto
een jongen van toen
die zich een moment
onopgemerkt koestert
in hun oplaaiende weelde
voorrrrrbij…
Permanente wintertijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
458 Hart in alle
Kleppen en kamers
Verijsd, bevroren
Machinekamer die
Mijn leven op gang
Moet houden -
Want dat is
Immers haar taak -
Dan zie ik mezelf
Weer zitten bij
Muziektherapie,
Aanzwellende muziek
Die doordringt
In het binnenste,
Mijn diepste kern,
Die het ijs van
Binnen smelten laat
En zie dat het voorzichtig…
huiswerk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.009 het is laat
dan denk je
vraag niet
want je bent moe
je luistert
naar muziek
je hoort
de regen het onweer
de muziek
die z'n gang gaat
steeds verder weg
steeds dichter bij
sluit je je af
opeens een gedachte
schrijf je iets
op een rechte lijn
voor morgen op school
neem ik je
in mijn armen
fluister je…
levensloop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 de trage gang van oorlogsdagen
vraagt een bange blik om moed
gepast bij holle buiken en de gloed van
koortsig toevlucht zoeken -bij elkaar
kijk maar
door het glas dat boven gas en licht
met uitzicht op jouw stervensduur
en dat dan ieder uur
kerf de angst
in duizend ogen
kras de dagen in de muur…
Afscheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.178 En nu, zonder jou
gaat de tijd gewoon z’n gang
zonder jouw oren
om mijn verhalen
te horen.…
Mijn grasveld en de mol
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
562 Diervriendelijk als ik ben,
laat ik hem zijn gang maar gaan,
er valt tenslotte nog een heel grasveld
voor hem te verslaan?…
Binnenwegen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 in het binnenland, daar
slingeren de wegen nog
dwalend naar diepte
van binnenbestemmingen
naar verweesde bermen
pas op, maaien
ik dacht als kind
dat daar maden waren
maar dan casual gespeld
zoals bloemen in 't veld
nee, radarcontrole
onafwendbaar geld
om brood te kopen
en jouw gang te gaan
pas je wel op,
voor overstekend…
Ongevraagde aanwijzing
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.156 Die klutsende gang maakt een goedje dat nood heet.
Het kleeft: laat zich niet inslikken, maar evenmin uitspugen.
En het trekt: maar lenigende handen tasten naar structuur:
schaamte bij alle betrokkenen.
U kunt er mee doorsporten maar
naast het sportveld ligt het kerkhof, dat weet u.
-----------------------------
uit: 'Hersenmutor', 2005.…
twee versjes voor een laatste roker
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
533 zelf kan ik
goddank zonder
2
een beetje roker raakt
na verloop van tijd
geïmpregneerd van buiten
en van binnen
een straffe walm
verraad zijn gang
en waar hij komt
wordt hij gemeden
de roker heeft
geen toekomst meer
slechts een verleden…
Het knaagdier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Een spitsmuis die gangen graaft
in de spitstechnologische machine,
een vuiltje met andere woorden.
Geen vuiltje aan de lucht?!
Enkel een zonsondergang
doch niet meer voor mij:
ik zou mijn vingers verbranden.
Schichtig vluchten mijn gedachten
als een rat. Vetgemest en mollig.
Wanneer word ik geslacht?…
hitte in het holst van de nacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
595 Ik meen me te herinneren op een zelfde golflengte
veeleer
aan de andere kant
van d’aarde
ik trek mijn kleverige
haren weg mijn hand schrijft koelte
van blauw op wit
een beetje gaat rond
meest' is ongezegd
verborgen in het onbevroedde
onbeschrevenen
ik wuif het weg in de wereld
ongewenst
niet zonder invloed
het is in gang gezet
globaal…
Tijdloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 het is gekomen
en gegaan, min of meer
we wilden weten
van de hoed en de rand
alsnog luisteren naar stilte
wijken in verstand
nevel en hoogwater
we moesten tijd rekken
beleggen in geheugen
om verleden te vergeten
op de gang naar een deur
een zucht zonder gezicht
het gesloten boek, terwijl
niemand zich kon herinneren…
Het plein zingt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
246 verlichte kamers
waar de gordijnen niet dichtgaan
Ik zie in het schemerdonker
van de ochtend mannen
zitten praten op de banken
in de kring van het plein
dat dan begint te zingen
in de bomen die daar wonen
Alles gaat maar door
van gisteren naar morgen
zonder begin en einde
Er is geen richting
alles gaat vanzelf
zijn goddelijke gang…
Oorlog in mijn hoofd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
133 De oorlog in mijn hoofd
Een strijd vol aan de gang
Een constant gevecht tussen het goede en het kwade
Niet meer duidelijk wat het is
Geluk voelt niet juist
Verdriet al helemaal niet
Omringd door mensen die het goed bedoelen
Maar toch zo alleen
Een wil om te leven
Een wil om te sterven
Een contrast zo wazig
Mijn eigen grenzen verdwenen
Waar…