1080 resultaten.
In de winter.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.044 Krassende raven
Vliegen in 't ronde,
Bol van de kou;
Nevel en mistdamp
Hullen de velden
Weder in rouw.
Dan vaart de windvlaag
Woest door de takken,
Wild door het hout,
En wat te dor is,
Breekt hij al krakend
Af in het woud.…
Oorlogsbegin
poëzie
5.0 met 7 stemmen
4.302 Nu denken die rouw-donkrë aangezichten
Om 't zacht verlichte raam in verre laan,
Om d'avondspijs, zo vrolijk aangebracht...
Tot bij de dalbocht plots uit vlakte-nacht,
Waar, als bouwvallen, vreemd de huizen staan,
Laaiende purpergloed ze komt verlichten.…
Oorlog
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
627 Het leven is een diep geheim, zoveel is zeker,
alleen verklaren helpt soms niet,
maar laat ons teder zijn voor al wie rouwen
en mee gaan dragen dit zo groot verdriet.…
Een brandend kaarsje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Een kaarsje ontsteken, een simpel gebaar
Maar het kan toch zo’n diep gevoel geven
Aan allen die in rouw zijn achtergebleven
Heimwee en verdriet vallen nog zo zwaar.
Een brandend kaarsje dat licht verspreidt
Licht in donkere tijden van droefenis
Troost, als wij treuren om het gemis
In alle bewogenheid en eenzaamheid.…
Min of meer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 Geratel van wekkers zal altijd ergens
weerklinken, hernieuwd komen aanhinken
weerloos met handen en ogen vol mededogen
nadat rouw zich over "en toen" heeft gebogen.
Er resten geen aarzelingen of liëren
noch oud zeer of stelligheid in de zinnen
voor mij althans om ook nu leven te vieren
en mezelf in alle toonaarden te beminnen.…
De vlag uit voor ons Nederland
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
655 mei, onze nationale Bevrijdingsdag
oproep aan de fabrikanten
van de vlag, de stok en de houder
fabriceer er honderdduizenden
en verkoop met Corona-korting
ze vliegen dan de winkels uit
en wapperen weelderig aan de gebouwen
rood, wit, blauw met of zonder oranje wimpel
onze nationale driekleur, onze trots
uiterlijke rots van vert(rouwen…
warm verdriet
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
423 beminde mensen
die naar de eeuwigheid verhuisden
de koud en kille sluier van het gemis
verdunt het zoute verdriet met tranen
met de herinneringen aan de belofte
dat wij het leven graag vieren moeten
om het daarna nooit vergeten te kunnen
zodat zij ons in gedachten zullen blijven
als langzaam de zon de nevel zegeviert
verdwaald dan de rouw…
DE DOOD LOST ALLES OP
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
588 je zomaar stil kunnen wenen;
denkend mijn dood lost later alles op
Dan ga je over heel ‘t leven nadenken
hier zag je al in je kinderjaren tegenop
Toen haast iedereen jou wilde krenken
zag je de dood lost naderhand alles op
Soms treft een afgrijselijke ziekte jou
en lijd je vreselijk indringend aan pijn
Rondom je is dan je omgeving in rouw…
Zacht
hartenkreet
4.8 met 55 stemmen
1.007 Laten we zacht zijn
In een wereld die vaak hard is
In een leven dat soms zeer doet
Oorlog
Verlies
Ziekte
Eenzaamheid
Verlangen
Rouw
Gemis
Laten we zacht zijn voor elkaar
Vrienden
Buren
Familie
Vreemden
Dieren
Bomen
Een voorbijganger
En ook wie we denken dat onze vijand is
Waarom zou iemand vijand zijn
We…
De wintertijd
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
826 Treuren rouwen deze dagen
Loofbomen worden bij het vriezen
snel kaal geplukt
wintervogels dapper de kou trotseren
troostpalet in kleuren
bij het doven van licht.
De Mattheüspassie van Bach
ziekte, pijn, lijden, sterven, aftakelen,
'k moet er niks van weten
te zwaar om dragen
harde noten om te kraken.…
Zonder jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Voor mij ben je de perfect vrouw waar ik nu om rouw door de kilte die je in mij achterlaat in mijn hart die alleen maar nog klopt voor jou. Nu ben je onbereikbaar voor mij en zit ik met verdriet en gemis naar die armen waar ik in zou willen liggen.…
STIFT IN VRIESWEER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
313 Schilder Terpen Tijn brengt deze witte kou
met schielijke werkdrift in een tekening,
waarin wachtende hoop schuilt achter rouw.
Binnen de kunstenaar speelt wilde draaiing
van bulderbrein rondom scherpe blik, die nauw
ziet op fijne tastzin bij elke wending.…
Vriend zonder vader
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
388 De chronische ziekte van jouw oude vader
schilderde nieuw verworven heimwee aan de zilte zee
papieren schepen op golven van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie, het verliezen van zijn geest
Lethargie was een overlevingstoestand
omdat rouwen onverteerbaar bleek
geen strategie of prille wijsheid
een korte stilstand om te overleven…
Spenenpeuters
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
313 Uw telraam slaat op tilt voor 't
avondrood
zich aubergine en marineblauw gekleurd heeft tot het indigo van rouw
van 10 naar 80? Al sla je me dood
gij zijt, o dame heer, toch geen malloot?…
Haiku zonder titel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
451 Hemelster zo ver
De wolken schrijven je naam
Mijn hart zwaait terug…
13 JUNI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Dat ik vandaag feest moet vieren
maar dat die lege stoel daar staat
waar niemand op mag zitten
omdat ik wacht op jou
ik kan het niet, nog altijd niet
blij zijn om elk jaar erbij
het voelt gestolen, niet van mij
het is dat schuldig blijven voelen
ik weet het, onterecht
maar toch …
vanmorgenvroeg
ik wachtte en ik wachtte
jij belde niet…
EEN GEBROKEN HART
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.243 Nooit voelde mijn hart zich zo gebroken
nu ik mijn geliefde plots’ling heb verloren
hoe kan ik dan nog verder in mijn leven
na alle toevlucht die hij mij had gegeven
hoe kan ik mijn toekomst verder bouwen
als mijn hart dag en nacht gaat rouwen
waar haal ik dan die sterke kracht vandaan
om op mijn levensweg zinvol door te gaan
Zou God mijn…
Doornig van wrok staat somber, dor en grauw
poëzie
3.7 met 9 stemmen
1.789 van wrok staat somber, dor en grauw
De distel van mijn ziel, stug-hard als hout,
En in mijm'rende zelfmarteling houdt
Hij vast de verre herinn'ring, wreed en trouw,
Hoe eens zijn jeugd herhaalde 't hemelblauw
En 't zeeverschiet, van 't hoge duin geschouwd;
En nu, verschroeid en stukgestormd en oud,
Kronkelt zijn wanhoop in stek'lige rouw…
De weg naar de glimlach
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
1.693 Tot zolang wil ik rouwen
om wie `k verloren ben.
Mijn tranen stromen de weg
naar de glimlach.…
Kunt Gij nog wreder slaan!
poëzie
3.5 met 8 stemmen
3.171 Maar schrijf dan ook, ter keerzij mijner schuld,
Dat ééns een menskind, zó diep in ellende,
Zó ver verloren in een nacht van rouw,
De maat zijns droeve Levens heeft vervuld,
En schoon hij 't bitterst dezer wereld kende,
Toch durfde leven en niet sterven wou!…
Liefdes dieet
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
696 het is de kleur van rood en wit
maar ook van groen en geel
al geeft blauw sereen
en zwart soms rouw
liefde heeft zoveel meer
hij bruin op het balkon
met zestien graden
en een mager zonnetje
zij blauwbekkend
voor het raam
maar met warm kloppend hart
zoveel graden onder nul
draagt ze wit wollen slippers
pas op voor muizen
miauwt de kater…
De volgzame mens
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
618 ken ik nog de weg naar huis
als mijn denken zich verschuilt
achter een vertraagde dauw
heb jij ooit gekropen door een buis
waar voortgang je gevoel bevuilt
en het einde vol besneeuwd lijkt met rouw
het was een droom, ooit
een wonder boven wonder
maar naarmate de tijd vervliet
gaat het onzegbare ten onder;
allengs van genadevolle fleur…
De loze beloften
netgedicht
5.0 met 11 stemmen
711 De vader de zoon en de heilige geest
als zij eens wisten hoe in hun naam wordt gepeesd
Zonder schaamte of wroeging wordt eeuwig leven beloofd
terwijl kleutertjes met hun rokje of broek
op hun knieën van hun jeugddromen worden beroofd
Rouwe kinderknietjes van de scherpe kerkbank
vol angstige nachten met duivels en demonengejank
die je mee…
boodschap van de engelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.690 Ja...wat zullen de engelen nu
brengen nu de wereld smelt in
rouwen en men alles doet om het
weer op te bouwen...
We wachten op de boodschap die
stelt ons vastweer nieuwe vragen
en hopen op vrede op aarde en
in mensen welbehagen.…
The lark ascending
gedicht
3.3 met 3 stemmen
14.948 Hier stijgt ze op met de laatste lieferink mee, ze kan het
niet tegenhouden, zang zingt de rouw
onder haar kapotte nagels vandaan was jij de zoom
uit haar rok, ze trilt maar staat as een standbeeldje
in deze schitterbare lucht in deze laag is het moeilijk
ademhalen ze zoekt het verdwijnen terug en waar
het verschijnen begon precies hier precies…
Ouder worden.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
900 Ouder worden is de bloemen beleven ook in het verwelken, in rouw en vergaan.
Ouder worden is je kruis leren liefhebben.
Ouder worden is het gevoel voor spel, sluier en illusie langzamerhand verliezen.
Ouder worden doe je uiteindelijk in grauwe en grijze kleuren.
Ouder worden is moe worden van de politiek.…
onschuldig vermoord
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
871 Hun mama is voor de rest van haar leven getekend
haar kinderen die in haar geheugen ontbreken
Haar hart is verscheurd
en rood gekleurd
Na lange tijd van rouw zal de pijn afbouwen.
Het verlies zal een plaatsje krijgen
Maar het gat in haar geheugen gaat nooit meer dicht
De glimlach op hun wangen blijft uit haar zicht.…
- Klaarlichte dag -
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.333 zoveel betekend
rouw geassocieerd
symboliseerde de roos
langere bloeitijd wordt later..
herinnering wordt de dood
realiteit...deels
aanvaarding in schoonheid
ingebed in allerhande
teksten en pronktuinen...…
Tafellied
poëzie
5.0 met 1 stemmen
6.351 Dees vruchtbare rank
Verdrijft ons rouwe
Door lieflijke drank,
En Hemels douwe.
Die hij in ons giet
Dit wijntje wil drinken.
Hij doet het ons schinken.
Uit Liefde om niet.
Smaak prince dees wijn
In reinder borste
Zij doet vrolijk zijn
En blust de dorste
Met Hemels bediet
Dit wijntje wil drinken.…
vluchten kan niet meer
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
673 nog altijd ontmoet ik
mannen en vrouwen die
iedere dag of nacht,
soms in het zweet, rouwen
als slachtoffer van toen;
wie had dat in '45 nog verwacht
"nooit meer" zeggen we op 4 mei
en gedenken dat vaak ook in stilte
ik ontmoet "de ver van mijn bed show"
en kilte, zelfs vernederende woorden
nu ik zoveel mensen zie op de vlucht
voor…