937 resultaten.
Opa
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.884 In het portaal hing de duffelse jas
Van Opa zwart en zwaar en hard
Hij werd al stoffig maar hij was
Waar Opa hem gehangen had
Hij was warm maar ook zo somber saai
Heel anders dan mijn Opa meestal toonde
Samen met mijn Opa maakte ik lawaai
Ik herinner mij de laatste blik toen hij nog bij ons woonde
Voordat hij daar spierwit en lijkbleek lag…
Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
poëzie
4.2 met 10 stemmen
5.036 't haar der ruimten droeg
als zilveren gewei, en 't stuifmeel der planeten
over de melkweg blies en in de maan gezeten
langs 't grondeloze blauw der zomernachten voer,
ik ben beroofd en leeg, mijn schepen zijn verbrand,
mijn stem verloor haar gloed en vindt geen weerklank meer
in 't dode firmament, niets dan de galm die keert
van 't sombere…
DE JEUGD
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.392 geheel en al
er buiten staan
in decibellen is het niet te meten
gierend gaat een auto dor de bocht
het eentonig geluid van een sirene
kan de onrustroes niet verbreken
toekomstloos, gewetenplagend afgrijzen
maakt zich meester van ieder weldenkend mens
als iepen zwaaiend in de storm
maken impulsen zich in mij wakker
door mijn eigen somberheid…
Ons zonnestraaltje
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
852 Als donderslag bij heldere hemel
op een natte novemberdag
een zonnestraal door de bewolking heen
op deze verder sombere dag
Die zonnestraal ben jij
het bericht van jouw komst maakt ons zo blij
je ouders vinden het zo fijn
een tweede kindje op rij
Nu nog zo'n piepklein mensje
maar je mag er al zijn
op ons gezicht verschijnt een lach
jouw…
Het verlaten huis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.169 En tegenover me aan de tafel zit
Dat stomme kind der sombere gedachte,
Mijn stille weemoed met het bleek gelaat,
Mijn stomme weemoed met het donker oog,
Die niemand ziet dan ik, - maar áls ik opzie,
Dan voel ik dat zij mij heeft aangezien,
Maar 't niet wil weten om die grote smart; -
En als verschrikt buig ik dan weer het hoofd
Achter…
Oh wat een jaar...
hartenkreet
5.0 met 16 stemmen
886 Hoe kan je dit jaar het beste omschrijven
Zonder somberheid, zwartgalligheid en te overdrijven.
We doen alles met de gepaste afstand
Voor de meest kwetsbaren in ons land.
Dit is het jaar van digitaal shoppen en winkelstraten niet te druk
Mondkapjes ja/nee, hoesten in je elle boog en was je handen stuk.…
Zolen staren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Volgen een veel te lange stoet
Moeders die de zolen staren
Van schoenen eens trots uitgezocht
Trekken zich snikkend aan de haren
Brullend als een wangedrocht
Grijze zeeën stromen over
Zwarte zeeën slokken op
Kale stambomen staan pover
Boven hun afgebroken knop
Zonder wezenlijk verschil
Staan alle oorlogsraden stil
Om in een tijd van somber…
Winterregen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
357 Te midden van al zijn nattigheid en kou klaren een
somberheid en verdriet op, hoop begint weer te schijnen
Er ontstaan open plekken in het gesloten wolkendek bijgestaan
door een frisse wind waaiend door mijn leven; er komen andere tijden.…
Verbeelding
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
598 Dat deze nooit eerder vertoonde verschijning
met inspirerend, ondeugend karakter altijd op de voorgrond
treedt tegelijk wordt het omliggende landschap gedecoreerd met nuances
die absoluut niet somber smaken zodat ik me laat meestromen met hun onvolmaaktheid.…
Black Sabbath 10/7
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
551 stormtroepen des doods
Geen stenen maar met ingeblikte hitte
Swingend in hun blauwe spijkerbroeken
De oppersten in kibboets en in knesset
Zien bij die zoekenden een heropleving
Van hun geloof in klaar en helder water
Maar wensbeen as biedt geen van hen vertrouwen
De focus ligt op makkelijke slagen
Van tien cc hersens voor dondervogels
Een sombere…
Levenszee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
554 Dat ook om het even welke donkerte
schaduw en somberheid vervagen in opklarende
lucht die voortaan rijkelijk wordt gevuld met heldere blauwtinten
op hetzelfde moment ga ik door met reizen om dusdanig het onbekende te verkennen.…
Duizend Rondjes
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
722 Heden spreekt zijn eerste zin somber,
Wat moet ik doen, zoveel chaos, zoveel angst.
Heden spreekt zijn tweede zin vol geluk,
Gelukkig is toekomst er nog, vol met geluk.
Ik kom verleden tegen,
Verleden ziet er mooi uit,
Mooier dan ik dacht dat hij was.…
Bij het spiegelwater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
231 De sombere dag crepeert in het rottende riet,
zotte schemering wurgt de geblindeerde horizon
met ijzeren hand en sterke vingers.…
ZO ZAL HET GAAN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
730 als je niet meer bent
zullen de wind en de bladeren
van de bomen het elkaar
al ritselend laten weten
zullen vogels het elkaar
al kwetterend vertellen
dat ze jou nooit mogen vergeten
zullen zeeën woelig baren
zullen rivieren tranen stromen
en kunnen het verdriet niet langer
voor zichzelf bewaren
ben jij dan zo bijzonder
ja en voor elk…
Verloren liefde
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
1.417 Ik heb je ontzettend lief gehad
Veel van je gehouden en je weet dat
Nooit meer naar een andere man omgekeken
Want er waren uren zonder jou die wel jaren leken
Ik kon niet meer zonder jou
En liefde van jou, dat is wat ik wou
Maar ik kreeg het allemaal niet
en ik was degene die het somber inziet
Nee, niet meer ziet maar zag
En schrijf dit nu…
senior-misantroop
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.024 gekweld door impotentie
aambeien en artrose
met hypertensie behept
en permanente winderigheid
door vrouwen angstig gemeden
ben ik een effrayante
en bezeten oude dwaas
senes bis pueri
een verstokte pessimist
ongeschoren, depressief
omringd door sombere geuren
slapeloos van neurosen
en talloze fobieën
verteerd door mensenhaat
ook nog…
Herfstwinden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
25 Het is donker
alle behang wordt somber,
Regenbogen spannen kleuren
als het aantal weekdagen.
Jaarringen van bomen,
nerven als aderen
wervelen zich,
geselen de takken
bij stormwind.
De laatste rozenblaadjes zijn niet meer
In de lagere diepte van de herfst
ontvouwt het licht zich alsmaar dunner .…
Bij het sterfbed
poëzie
3.4 met 13 stemmen
4.845 Het waslicht beeft en wemelt
Op 't levenloos gezicht,
De zaal is groot en somber,
'Is zij het, die daar ligt?'
Wat denkt die diepbedroefde,
Daar bij het dodenbed?
- Hij denkt aan kleine vreugden,
Die hij haar heeft belet.…
LIED VOOR MEZELF
poëzie
3.6 met 9 stemmen
4.683 Neen...neen...Al de stemmen zingen mij: Ga mee op zee,
met de baren van Kristus, met de baren van de Loreley.
18 mei 1918
-------------------------------------
morose - somber, droefgeestig…
Overgang
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
1.724 op deze rails
of nam ik als dwarsligger de verkeerde trein
het spoor terug volgen kan slechts in gedachten
wat rest is het spoor volgen over de heuvel
naar beneden tot het laatste station het graf
boven op de heuvel begint de passagier te denken
en te kijken of het spoor aan de zonzijde ligt
of de pech van de achtervolgende schaduw
hem somber…
O Konakry
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.522 En roerloos vlak lag de lagoen
Van zee door zwampen afgesloten,
Omringd door hard en somber groen,
Bewoond door een paar rotte boten.
De negers bleven werkeloos;
Zij zaten voor hun lage hutten
Of lagen in gevallen loof
Door de doelloze dag te dutten.
Stierf alles dan de warmtedood?…
More flexibility
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
604 deuren
woorden maken pas op de plaats
raken hun keerpunt
ik weet wat ze doen
aan de binnenkant
(nog altijd vraag ik om het deeg
waarmee ik zacht kneden kan
als warm verschijnsel)
maar ik schuil weg
als jij de klemtoon verkeerd legt
op dat ene woord
nou, daar struikel ik over
ik lees, las en heb gelezen
ik staar maar,
ik word er somber…
Brief aan de zomer
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
583 poststempel
zwaluwen die een lied mijmeren
voor een zomerkind
geboren op 21 juni
lente voelt zich gepasseerd
je hebt een adres voor me
waar de zon naar me lacht
ik verlang naar de zomer
de schemering daalt
over het verhemelde oeverland
wilde planten opgeschoten
geuren in het aangerande gras
van mee verwaaide dromen
dat stemt somber…
Bij het doodbed
poëzie
2.9 met 11 stemmen
2.703 Het waslicht beeft en wemelt
Op 't levenloos gezicht,
De zaal is groot en somber,
"Is zij het, die daar ligt?"
Wat denkt die diepbedroefde,
Daar bij het dodenbed?
- Hij denkt aan kleine vreugden,
Die hij haar heeft belet.…
GEDETINEERD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 zonneschijn
Toen het duister opgetrokken was
scheen opnieuw de koud kille zon
Door ‘t vuil, beslagen vensterglas
waarachter die spin zijn web spon
Toen de uitspraak geklonken had
scheen ‘t vooruitzicht kil en koud
Buien wachtte nooit ‘t rechte pad
na elk ontslag opnieuw in de fout
Toen de stilte al lang normaal was
scheen het eenzaam, somber…
bedreigde stad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 de stad is klaar
met erkers dakkapellen
zondags op orde
schoon gewassen licht
bereidt onder wolken
een oordeel voor
hoog ingelijste ramen
en stille straten
boven zijn luchtschepen geland
met gaasdunne lading
de vloot is vervuld van vreemd
somber geduld over de daken
en bewoners bijna uitgeslapen
de dagen zijn voorbij waarin de dood…
De familie Piggelmee - vijfde verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Wanneer somberheid een schaduw legt
over de kaboutermaatschappij; zijn klauwen
plaatst in het Zeeluinse vertrouwen;
lijkt onbedoeld de redding soms nabij,
die een noodlot tot plicht maant aan
een nieuwe toekomst te bouwen.…
Gedachten bij het graf van A.C.W. Staring.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.118 Uw bloei was al zijn zorg;
Hij gaf u vreugd en leven; -
Uw heldre zon zeeg neer;
't Is somber in uw dreven...
Uw landheer is niet meer!
De trots van Gelderland,
Wie braafheid en verstand
Met schone glans mocht sieren, -
Zijn levensdraad brak af;
Schonk hem de kunst laurieren,
Nu weeklaagt ze op zijn graf.…
boekerij van herrinnering
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
587 zou met als woonplaats mijn hart
het moment in een kluis leggen
die ik openen kan wanneer ik dat wil
zo kan ik de tijd van terughalen kiezen
van momenten van geluk en plezier
bij alles wat wij hebben gedaan
daarover mijmerend vroeg ik mij af
wat jou mij altijd glimlachen laat
of mij net dat extra zetje geeft
als ik verdrietig en somber…
Grensland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 wind en wolken jagen
blaadjes ritselen vlagen
smoren ochtendrood
wolkenflarden vlagen
het licht uit de dagen
langs de Grenzweg
de Westweg
waait de dood
de Walchumer Schloot
doet de grens voor
oneindig rechtdoor
vanaf Sustrum Moor
somber verlaten
lopen de straten
al maar rechtdoor
gevangenen zwoegen
een meter diep ploegen
met schoppen…