1280 resultaten.
Een vergeefs gedicht
gedicht
3.7 met 18 stemmen
12.276 Zoals je loopt,
door de kamer uit het bed
naar de tafel met de kam,
zal geen regel ooit lopen.
Zoals je praat,
met je tanden in mijn mond
en je oren om mijn tong,
zal geen pen ooit praten
Zoals je zwijgt,
met je bloed in mijn rug
door je ogen in mijn hals,
zal geen poëzie ooit zwijgen
-------------------------------------…
VERGEEFS VERLANGEN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
910 Ik wil hierover schrijven
maar kan het niet
ergens
tussen de hoge dijk
en de brede rivier
op zacht glooiend zand
vol verkruimelde kracht
karig begroeid
met weerbarstig gras
en eenzelvige bloemen
staat een kleine groep
lage kromme bomen
door beeldhouwende wind beknot
bij een donkergroen huisje
wiens dak en vensterranden
felrood glanzen…
Vergeef-me-nietje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
553 Een zoentje op mijn wang
Een kneepje in mijn zij
Ik was niet meer bang
Want jij, was er voor mij
Voor elke fout een streel
Een klap die kreeg je terug
Ik snap niet dat je nog wil
Na wat ik zei achter je rug
Maar jij, jij bent verliefd
Zie het verlangen in je ogen
Ik heb van alles door gebriefd
Bedrogen en voorgelogen
Vergeven is vergeten…
VERGEEFSE STRIJD...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
4 dat poëzie in de bibliotheek
niet meer dan één karig plankje
bestrijkt weet ik al lang
ik heb het onlangs zelf nagemeten
kwam tot pakweg veertig centimeter
en dan nog naar boven afgerond
als liefhebber van poëzie voel
ik me behoorlijk in de steek gelaten
maar ook ik heb het er mee te doen
mijn heroische strijd tegen de bierkaai
heb…
Vriendschap opgeven voor een bijnaam
hartenkreet
2.9 met 39 stemmen
3.226 maakt onze vriendschap dood
een klein woordje, het brengt mij zoveel verdriet
dat ene kleine woordje, jij weet wat voor een betekenis en ik niet
Waarom, dit is de laatste vraag, zijn die zes letters een blok in jouw maag
wil je het me vertellen, wil je het aan me kwijt, je heb m'n nummer ik heb echt spijt
dat ene kleine woordje, alsjeblieft vergeef…
Kemel en ros
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.311 ‘t Levend schip, dat door de zandzeebaren
Zijn koers houdt, rijk bevracht met keur van Oosterwaren,
‘t Woestijnpaard, dat in ‘t zaal, hem door natuur gewrocht,
Zijn ruiter rustig voert door d’eindeloze tocht,
Hem knielend afwerpt en weer opvangt, en, waar de ogen
Vergeefs een waterdrop als uit te lokken pogen,
De karavane met zijn reuk ten dienste…
Slotzang.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.470 Maar, vergeefs bij 's Dichters avond, hoe zijn ochtend blinken mocht,
Hoe zijn middaghitte blaakte, schittering of gloed gezocht!
Ach! het bloed in 's grijzaards aadren is geen vuur, geen lichtvlam meer,
Door geen boezem in te dwingen, afgestraald uit hoger sfeer.…
ONTDEKKINGSREIS IN AFRIKA
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
626 Ze kampten met ‘t bijna doordringbaar woud
van ‘s morgens vroeg tot heel laat elke avond
De dagen waren snikheet de nachten zo koud
wijl er ’s nachts soms een leeuw buiten stond
Teruggekeerd van een vergeefse hongerjacht
rook hij mensenvlees als inhoud van die tent
Ai, dacht de leeuw toch nog te eten vannacht
die daarin liggen zijn morgen vanzelf…
Onvoorwaardelijke liefde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
581 gewoon opmerkelijk
Ja wij voelen het allebei
Het was ineens niet wij
Maar jij en ik tegen elkaar
Hard gemeen en reuze waar
Jij en ik zoeken toch elkaar
Met woorden en gebaar
Dan denk ik even
Zal ik je toch wat aandacht geven
Jij luisterd
En er word nog nagehuiverd
We komen weer wat dichterbij
Met zijn tweeën zij aan zij
Ik vergeef…
Bij nader inzien
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
588 Het alziend leesoog zweijmelt om ons heen
het dient zich aan als door een wesp gestoken
verlaagt andermans geestelijk eigendom
tot barbarij zonder eerst te bevragen
en wat nog erger is: zonder pardon
Het linkeroog leest tegen wil en dank
het rechter tegen heug en meug - geërgerd
ontwaart zijn geelgekleurde blinde vlek
het kruidje-roer-me-niet…
Door de tijd
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
769 Wat houd ik van de prille morgen
Enkel de vogeltjes die fluiten
Alles rustig en stil
Alleen dan voel ik me geborgen
Wat houd ik van de dag die nog moet beginnen
Weer een donkere nacht voorbij
En een zee van tijd voor mij
Ik wil me heerlijk afsluiten hier vanbinnen
Wat houd ik van de belofte van een nieuwe dag
Ik kan opnieuw beginnen
Zonder…
Het overzicht (van een onthaal).
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
733 Ik wachtte, zocht en belde vergeefs.
Na een paar dagen mailde hij een rekening.
Hoewel niets schuldig, maakte ik over,
hij bleef stalken met de factuur,
week na week, dag na dag
misschien dat hij nu op den duur
keek naar het overzicht.…
Op de roos
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.268 Niet minder is haar frisse reuk geacht:
Vergeefs beproeft de tijd daar op zijn macht;
Haar geur houdt stand, hoewel haar tooi en pracht
Zijn weggevaren.
Doch melden wij, hoe ze eerst haar oorsprong kreeg!…
Kladderadatsch nu !!!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
561 De gegoede minderheid op gouden bergen ligt verslaafd aan een infuus van olie gulzig grondstoffen en producten te consumeren die overal vandaan zijn ingevlogen in een vergeefse poging door reclame en marketing verzonnen verlangens te vervullen; ze vreten zich obees, drinken zich dood en verrekken het te stoppen met shoppen in een wereld waar honger…
zwart wit
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
786 aan jou trekt het donker
het tekent je gezicht
ik wil de nacht verlaten
binnentreden in het licht
wil je optillen van waar je nu zit
de oplossing voor je problemen is wit
echter mijn lief je sluit je hart
denkt het te vinden in het zwart
ik geef je de ruimte, misschien vind je me wel,
je heb teveel interesse in zaken uit de hel…
Dikste stapel, nooit meer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
653 De dikste stapel stond
regelmatig voor mijn neus
Nooit meer zal dit gebeuren
Het lot heeft beslist dat
ik voortaan slechts klún in
plaats van glijd, schaats en
rijd
Echt nooit meer zal de tijd
serieus tot inkeer
komen, zodat 't verblijdt
Helaas zeker echt nooit meer
zal de dikste stapel
mijn uitzicht belemmeren…
Laat me leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
332 Laat me leven
Zoals ik dat wil
Al is het hier stil
Laat me leven
En geniet ervan
Tegenslag maakt me bang
Laat me leven
Het duurt maar even
Maar ik wil alsnog alles geven…
Als ik heb gehuild...
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
674 Als ik heb gehuild,
zie je mijn lichtgroene ogen
nog feller
dan normaal...
alsof ik met mijn ogen
de héle wereld aankijk
en me hierbij afvraag:
"Wat dóen we eigenlijk,
met elkaar?"…
Thee in de regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Thee in de regen
in de geur van regen
gewone thee, gewone regen
maar samen, maar vol
verwachting: raak me
raak me, raak me aan
Lippen, handen, alles
van jou, lieve lieve
raak me, raak me
fijner dan te dromen
fijner dan vroeger
te dromen, dromen
Als je wilt mag je
stil een stok de hemel in
schreeuwen, hoger hoger
klimmen en klimmen…
vergeet-mij-nietjes
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
622 als ik de planten
en de bloemen
van water voorzie
dan hoor ik in de verte
een mooi refreintje
in een prachtig liedje
wat kleine blauwe bloempjes
die samen smekend zingen
“we hebben grote dorst
ja, we hebben zo’n dorst
och alsjeblief…Johny
vergeet-mij-nietjes”…
Aliqua.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Naar gewoonte,
loopt hij iedere morgen
op gevoel, zonder zorgen
in warme zonneschijn,
wind, regen of mistgordijn.
Naar gewoonte,
bij avond al beuzelen,
keffen en neuzelen,
stipt, nauwgezet en krek
tot aan zijn geliefde plek.
Naar gewoonte,
hou ik goed in het oog,
gespannen als ’n boog
de ronde kont
van mijn hond.
Naar gewoonte…
Diep in me hart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
593 Diep in me hart
Is voor jou een plaatsje apart
Je moet weten
Ik kan je niet vergeten
Voel me vrij
Blijf altijd bij mij
Diep in me hart
Ik zal altijd van je houden
Maar je moet me voor altijd vertrouwen…
'de kroon schittert niet naar haar gemeende zet', Petrarca's sonnetten in compacte vorm vertaald en herordend.
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.547 antieke tijd,
spreken tedere leugens of traag goud beleid
als een monsterende blik een emmer leeg doet stromen;
maar bij de ramende tijd de gedachte:
hoe ontloop ik de dood in schone staat
het pure fortuin gaat teloor bij de pracht
van een ijdel gordijn of een bedelend gelaat
de richel plaatst de liefde in een salto mortale
verwek de wil, vergeef…
Aarde, over-oude
poëzie
4.0 met 14 stemmen
2.439 De honig bloedt vergeefs aan alle raten;
de vrucht is beurs die naar mijn lippe langt.
o Zieke herder, zoude ik niet verzaken
schapen der liefde en honden van de trots?
Ik ben de zatte, en mijn gewilde wake
is talmend wachten op de gallem Gods;
maar, oude Moeder, 'k zoude u niet vergeten.…
Wij zoeken 't ver
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.193 "Gij volgt vergeefs wat immer vliedt
En houdt de schone schijn voor 't wezen,
Door eigen onrust ziet gij niet
Dat op haar vleugels staat te lezen:
Mijn beeld bloeit immer aan uw zij,
Gij gaat mij blindelings voorbij!…
STILTE
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.345 Daar streefde ’t vaartuig onbekommerd
de blauwe baan der baren door,
bij wier door niets gestoorden vrede
het weekste hart zijn vrees verloor,
het moedigste vergeefs een voorwerp
ter koeling van zijn strijdlust zocht.
Ik luisterde, en vernam geen murmling,
geen zuchtje op het zilten vocht,
geen aanval, neen!…
A-B-C POGINGEN TOT POËZIE
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
571 naar de Pamfletten-man
de Querulanten zuchtende zeurende
grievenmakers vinden geen gehoor
gun ze een open blik vanuit de coulissen
naar poëtische pirouettes
Rondom een zekere Marie Antoinette
als Straf kronkelen slangen
rondom Medusa’s hoofd:
don’t look now don’t turn into a Stone
Tien tandeloze tijgers talen hijgend
en vergeefs…
Ondoofbaar schijn
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
14 Maar diep in de spelonken waar de heimwee vroeger sliep,
is iets veranderd door de gloed van het korte samenzijn:
het duister dat zo lang vergeefs om elke glimlach riep,
draagt nu een stille vonk — een klein, ondoofbaar schijn.…
Tragedie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
584 de tragedie van ons
leven is niet
de dood,
maar wat we laten
doodgaan terwijl we
nog leven!…
Huilen?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 Het huilen staat me nader,
dan het lachen
toch is mijn gedrag vergelijkbaar
met dat van een clown.
Ik moet sterk zijn!…