Alle inzendingen over verlichting

1972 resultaten.

Sorteren op:

lichtinval

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 731
Mijn top zie je elke nacht, sterk verlicht neerkijken naar telkens hetzelfde dag en dag satellieten vliegen over me heen, zoeken naar iets beters een naam gaven ze mij, zijn ze wel zeker flikkeringen elke keer, over en weer snelheid per seconde, wie weet meer Laat mij even, ’t is hier goed wat daar gebeurt, ramp en spoed kom niet terug…
torromolinos18 november 2007Lees meer >

eenzaamheid

hartenkreet
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.590
daar zomaar verscheen een luisterend oor had ze even nodig bij haar thuis was alles eentonig de eenzaamheid werd haar te machtig ze voelde zich moe en niet meer zo krachtig gelukkig dat ik daar op dat bankje zat en even voor haar genoeg aandacht had met een glimlach verdween ze op haar gezicht en werd de eenzaamheid voor haar een beetje verlicht…

Parijs

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.044
De grote rondvaartschepen gleden hel verlicht over glinsterwater. Jij weigerde om door te lopen en je deed je verkeerde schoenen uit. Wat ik best vond. Ik liep door en liet je achter en toen ik veel later om keek, stond je nog steeds op dezelfde plek. Ik zag je schreeuwen, maar ik hoorde nooit meer iets van je.…

Schijn en wezen

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 669
maar het gebed was begonnen het wil wel eens verlichting geven als de dood voorspelt en zich sleept door de straten willen doden leven en tussen bevroren vingers en beton kijkt de gezant van de paus naar de gele geleiachtige vloeistof die wegglijdt langs de gleuven van de tegels.…

De nacht

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.384
mijn gedachten maken een vlucht ze gaan terug naar het verleden als je ouder wordt ga je er steeds meer tijd aanbesteden verhalen ze komen steeds weer naar boven soms denk je het is niet te geloven alles is zo ontzettend snel gegaan herinneringen, gelukkig die blijven bestaan ik schrijf ze op in mijn gedichten die mijn gedachten zo verlichten…

Oosterpark

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 626
OLVG De Schreeuw met profiel van Theo van Gogh De Titaantjes Jongens waren we maar aardige jongens Het Witsenhuis met zijn geheimen van Tachtig De dikste boom van de stad Linnaeusstraat De vijver en de eeuwige eenden En natuurlijk het Slavernijmonument waarmee de dichter meteen stilvalt tot de geest hem weer verlicht…

De zee

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.217
Zachte zonnestralen verlichten mijn dierbaarste herinneringen. Het zilte zand zuigt mij los, uit de greep van het alledaagse, de wind speelt, streelt mijn gezicht. Ze maakt iets los en voert het mee voorbij het einde van mijn zicht. Wat is daar toch, achter die horizon? waar gedachten ongehinderd worden opgenomen in het zilte.…

zomernacht

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 686
De zon heeft ons weer licht blijheid en warmte gebracht nog even en zij gaat onder haar taak is volbracht dan wachten we op een fluweelzachte nacht waar het ritme van de branding ruist en de maan de golven verlicht met speelse schittering onder een betoverende sterrenpracht in deze ultieme sfeer van rust ga ik slapen en wacht op een nieuwe…
ria10 juli 2009Lees meer >

Dien haar

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 522
ga verder dichter schep de woorden wek de vele dove oren met uw natuurlijke akkoorden u dient haar die al het leven draagt en telkens geeft om dan te laten vieren feest gelijk de dieren om u heen bezing ze onbevreesd ook de steen de wolken en rivieren laat aardse pracht uw ogenblikken hier verlichten zodat verwondering de barsten…

de Eusebius.

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 426
het blijft indrukwekkend de kerk buiten het raam nog geen kilometer hier- vandaan. gewoon nu op deze zomeravond gelig verlicht, ik zie het aan, als een uitge- stoken telescoop, in drie delen, eindigend in de donkere spits, god is heilig, de punt wijst naar boven. ik zie de haan niet, niet in het donker, de maan staat…

Zielezee...

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 708
In mij kolkt een woeste zee, die bij springvloed tranen golvend voedt Zoute, zilte druppels benemen het zicht van binnen en buiten, de zielezee doet ze uiten, zodat de druk van binnen verlicht Sporentrekkend in ogen, op huid, de ziel loopt over, komt golvend eruit Storm neemt af, zee komt tot rust en traag wordt weggeveegd, de laatste…

Weelde?

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 445
Ze is slechts een ster, gespeeld spel in avontuur, waardoor ik was verrast, recht boven mij en puur op mijn gezicht gekrast op een licht tussen alle graven komt langzaam dichterbij, schilder de ruimtes waar ik oversta met een droge kwast, lees een verlichte gang in haar onvermoeide ogen en word ik onder mededogen begraven, steelt…
pama18 september 2009Lees meer >

In poëtisch schrift

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 419
ik heb de bron gevonden ben ineens verlicht ken alle inns en outs van morgenstonden in poëtisch schrift dans op wolken speel met zon en maan schemer zacht met kleuren als mensen slapen gaan eindelijk zie ik als ik naar iets kijk voel een warme bezieling in dagelijkse werkelijkheid los zand is nu gebonden door water uit de bron aarde…
wil melker7 september 2014Lees meer >

Heden en Toekomst

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 692
Zoals de maan mijn pad verlicht in ’t duister, Jouw stem mijn ziel verwarmd met zoet gefluister, De aarde – rood – mijn hart versterkt. De wind de muizenissen doet verdwijnen, De regen met het zout mijn huid laat schrijnen, De ether een verandering van toon bemerkt.…

"liefde" in een luchtbel

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.503
Kijk, zei zij,..met een verlichtende zucht... ...onze luchtbel spat uiteen... voel je die druppels om ons heen..? Dit is ons laatste restje verdriet.. want meer dan dat.. was er niet. ...hij begrijpt haar wel.. al scheppend van.. alweer.. een nieuwe luchtbel.…
Nicoline26 april 2010Lees meer >

pseudoniemen

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.909
hoe jij namen leven laat één voor één karakters geeft, als mens dromer en als verlichte geest gekleurd langs vijvers zweeft, de lelies blank of roze licht hoe je altijd zoekt naar juist dat ene mooie diep vanuit jouw binnenkind de wereld ziet als vorstkastelen al jouw pseudoniemen komen uit je hart opgetekend als dezelfde mens…
switi lobi15 oktober 2010Lees meer >

Gebed in de kerstnacht

netgedicht
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.022
Verlicht ons met Uw Geest om hier vannacht Uw Wonder te aanschouwen. Ontwindt de touwen wanneer een nog gebonden mensenkind zich stil in Hem hervindt!…

VERDRIET

hartenkreet
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 890
Het ziet ellende van alle stervelingen en wil verlichting. Soms droomt het nog van saatori en nirwana en altijd van jou. Van de geliefde, die ene van het moment en die miljoenen. Gave der tranen is begin van wijsheid en mededogen. Eindeloos hopen we op het hoogste geluk van jou en ieder.…

de wereld valt stil

hartenkreet
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.995
je was voldaan het leven te leven van liefde geven je geest nam wel waar maar keerde om naar vroeger tijden je liet de wereld los nu zweeft berusting de triestheid vlucht verlicht je laatste adem niets verstoort de dood hij is niet kil, maar eerlijk naar jou, hij neemt je mee de wereld valt even stil 14 april 2012 ter herinnering…
lijda15 april 2012Lees meer >

Het opzomerend besluit

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Het kan een omstandige kwestie worden indien er zonder uitzicht op goed fatsoen geen verlichting komt voor deze lastige horde. Het zal mij daarom tot opluchting vervoeren zodat ontbonden handen geen kwaad doen of mij anderszins tot wanhoop beroeren.…
Iniduo26 juli 2012Lees meer >

Weer licht

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 432
Het onweer komt snel dichterbij verlicht de schimmen aan de overzijde de donder knettert even oorverdovend het weerlicht verblindt mijn beide ogen en alles herhaalt zich nu ze zijn gesloten Dan zwakt het spektakel langzaam af vreemd genoeg is het nog steeds droog langzaamaan wordt het weer stiller ik kan weer kijken en ik luister Van over…
geeraardt25 augustus 2012Lees meer >

Sprookjesbossen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
Dennenaalden zonder zomer verlichten hier winterse noden waar graven de bezoeker dienen, niet de doden.…
Iniduo2 november 2012Lees meer >

Het onbezonnen uur

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
lang ik heb genachtbraakt Momenten, doorregen met sluiers van demonen Het niemandsland zwijgt in de langzame nacht In die stilte zwerft het brein tweeslachtig Zo kort voor het wisselen van de wacht Dan de rede, dan de radeloosheid indachtig Ik heb me niet aan mijn lot willen binden En ben ten einde raad maar opgestaan In een poging verlichting…
Iniduo26 maart 2013Lees meer >

Even vrij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 531
Leven is kansen pakken Kansen pakken met alles waarmee je dat kan Voor sommigen is dit moeilijk Voor mij is kansen pakken vanzelfsprekend Ik laat ze alleen lopen Lekker laten gaan Ik trek mijn mond weer open Zo gaat het zo vaak Behalve die ene keer Ik hield mijn mond dicht En ik voelde me verlicht Ik heb weer een kans gekregen En ik…
Sam25 december 2013Lees meer >

Minder is meer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
ontspan Die harde lijnen om Je kaken - een knikje Is genoeg, een hand is Snel gegeven - meer hoeft niet; 't Is goed zo als je 't doet, zo, Neem de ruimte voor jezelf Die je nodig hebt, en laat hen De ruimte om in te leven, Tot dat het leven je kust - Laat je meevoeren door de Ragfijne pianomuziek van je eigen dochter, Ze verlicht…

Plaats vrij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 925
De brandende kaars verlicht de lege plek aan tafel jouw schaduw benadrukt de leegte. Met een lege plek op de bank nuttig ik de toast met brie met mijn laatste slok wijn. Een lege plek naast mij in bed waar jouw geur nog als een aroma walmt in mijn neusgaten.…

Ter ere van...

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 523
Dat sommigen toch zo gemakkelijk dichten, 'k begrijp dat niet, want mij lukt dat maar nooit en enkel in ’t seizoen dat bloemen strooit komt soms de muze mij wel wat verlichten.…

onlosmakelijk

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 804
dat ene moment toen twee harten samen beseften dat ze nooit alleen zijn geweest nooit alleen zullen zijn vanwege verbondenheid waaruit hun kracht schuilt stroomden verlichtende tranen als een stortvloed vol emoties uit hun ogen ze namen hen mee van dat ene stukje blauw naar veel meer hemel waar liefde leven en nog zoveel meer beheerst…

Homo universalis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Op artistieke En geleerde wijze gaven zij aan de verlichte Nieuwe mens een vrijbrief.…

Maneschijn

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 610
De enige straatlamp die nog brandde is nu stuk niemand weet ervan hoe en niemand draagt schuld hoe het ook zij hij geeft geen licht meer hij is nu stuk maar wat een geluk de maan verlicht de straat nu doet dit mooier dan voorheen zo lijkt het mensen lachen luider in de maneschijn verliefden voelen hun hart nog sneller kloppen baby's…