1972 resultaten.
lichtinval
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
731 Mijn top zie je elke nacht, sterk verlicht
neerkijken naar telkens hetzelfde dag en dag
satellieten vliegen over me heen,
zoeken naar iets beters
een naam gaven ze mij, zijn ze wel zeker
flikkeringen elke keer, over en weer
snelheid per seconde, wie weet meer
Laat mij even, ’t is hier goed
wat daar gebeurt, ramp en spoed
kom niet terug…
eenzaamheid
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
1.590 daar zomaar verscheen
een luisterend oor had ze even nodig
bij haar thuis was alles eentonig
de eenzaamheid werd haar te machtig
ze voelde zich moe en niet meer zo krachtig
gelukkig dat ik daar op dat bankje zat
en even voor haar genoeg aandacht had
met een glimlach verdween ze op haar gezicht
en werd de eenzaamheid voor haar een beetje verlicht…
Parijs
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.044 De grote rondvaartschepen
gleden hel verlicht over glinsterwater.
Jij weigerde om door te lopen en je
deed je verkeerde schoenen uit.
Wat ik best vond.
Ik liep door en liet je achter
en toen ik veel later om keek,
stond je nog steeds op dezelfde plek.
Ik zag je schreeuwen,
maar ik hoorde nooit meer iets van je.…
Schijn en wezen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
669 maar het gebed was begonnen
het wil wel eens verlichting geven
als de dood voorspelt en zich sleept
door de straten willen doden leven
en tussen bevroren vingers en beton
kijkt de gezant van de paus
naar de gele geleiachtige vloeistof
die wegglijdt langs de gleuven van de tegels.…
De nacht
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.384 mijn gedachten maken een vlucht
ze gaan terug naar het verleden
als je ouder wordt
ga je er steeds meer tijd aanbesteden
verhalen ze komen steeds weer naar boven
soms denk je het is niet te geloven
alles is zo ontzettend snel gegaan
herinneringen, gelukkig die blijven bestaan
ik schrijf ze op in mijn gedichten
die mijn gedachten zo verlichten…
Oosterpark
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
626 OLVG
De Schreeuw
met profiel van
Theo van Gogh
De Titaantjes
Jongens waren we
maar aardige jongens
Het Witsenhuis
met zijn geheimen
van Tachtig
De dikste boom
van de stad
Linnaeusstraat
De vijver en
de eeuwige
eenden
En natuurlijk
het Slavernijmonument
waarmee de dichter
meteen stilvalt
tot de geest hem
weer verlicht…
De zee
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.217 Zachte zonnestralen verlichten
mijn dierbaarste herinneringen.
Het zilte zand zuigt mij los,
uit de greep van het alledaagse,
de wind speelt, streelt mijn gezicht.
Ze maakt iets los en voert het mee
voorbij het einde van mijn zicht.
Wat is daar toch, achter die horizon?
waar gedachten ongehinderd
worden opgenomen in het zilte.…
zomernacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
686 De zon heeft ons weer licht
blijheid en warmte gebracht
nog even en zij gaat onder
haar taak is volbracht
dan wachten we op een fluweelzachte nacht
waar het ritme van de branding ruist
en de maan de golven verlicht
met speelse schittering
onder een betoverende sterrenpracht
in deze ultieme sfeer van rust
ga ik slapen
en wacht op een nieuwe…
Dien haar
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
522 ga verder dichter
schep de woorden
wek de vele dove oren
met uw natuurlijke akkoorden
u dient haar
die al het leven draagt
en telkens geeft
om dan te laten vieren
feest
gelijk de dieren om u heen
bezing ze onbevreesd
ook de steen
de wolken en rivieren
laat aardse pracht
uw ogenblikken hier verlichten
zodat verwondering de barsten…
de Eusebius.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
426 het blijft indrukwekkend
de kerk buiten het raam
nog geen kilometer hier-
vandaan. gewoon nu
op deze zomeravond
gelig verlicht, ik zie
het aan, als een uitge-
stoken telescoop, in
drie delen, eindigend
in de donkere spits,
god is heilig, de punt
wijst naar boven. ik
zie de haan niet, niet
in het donker, de maan
staat…
Zielezee...
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
708 In mij kolkt een woeste zee,
die bij springvloed
tranen golvend voedt
Zoute, zilte druppels benemen
het zicht van binnen en buiten,
de zielezee doet ze uiten,
zodat de druk
van binnen verlicht
Sporentrekkend in ogen,
op huid, de ziel loopt over,
komt golvend eruit
Storm neemt af, zee komt
tot rust en traag wordt
weggeveegd, de laatste…
Weelde?
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
445 Ze is slechts een ster,
gespeeld spel in avontuur,
waardoor ik was verrast,
recht boven mij en puur
op mijn gezicht gekrast op
een licht tussen alle graven
komt langzaam dichterbij,
schilder de ruimtes waar ik
oversta met een droge kwast,
lees een verlichte gang in haar
onvermoeide ogen en word ik
onder mededogen begraven,
steelt…
In poëtisch schrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 ik heb de bron gevonden
ben ineens verlicht
ken alle inns en outs van
morgenstonden in poëtisch schrift
dans op wolken
speel met zon en maan
schemer zacht met kleuren
als mensen slapen gaan
eindelijk zie ik
als ik naar iets kijk
voel een warme bezieling
in dagelijkse werkelijkheid
los zand is nu gebonden
door water uit de bron
aarde…
Heden en Toekomst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 Zoals de maan mijn pad verlicht in ’t duister,
Jouw stem mijn ziel verwarmd met zoet gefluister,
De aarde – rood – mijn hart versterkt.
De wind de muizenissen doet verdwijnen,
De regen met het zout mijn huid laat schrijnen,
De ether een verandering van toon bemerkt.…
"liefde" in een luchtbel
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.503 Kijk, zei zij,..met een verlichtende zucht...
...onze luchtbel spat uiteen...
voel je die druppels om ons heen..?
Dit is ons laatste restje verdriet..
want meer dan dat.. was er niet.
...hij begrijpt haar wel..
al scheppend van.. alweer.. een nieuwe luchtbel.…
pseudoniemen
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.909 hoe jij namen leven laat
één voor één karakters geeft, als mens
dromer
en als verlichte geest gekleurd
langs vijvers zweeft, de lelies blank
of roze licht
hoe je altijd zoekt naar juist dat ene mooie
diep vanuit jouw binnenkind
de wereld ziet
als vorstkastelen
al jouw pseudoniemen komen uit je hart
opgetekend als dezelfde mens…
Gebed in de kerstnacht
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
2.022 Verlicht ons met Uw Geest
om hier vannacht
Uw Wonder te aanschouwen.
Ontwindt de touwen
wanneer een nog gebonden mensenkind
zich stil in Hem hervindt!…
VERDRIET
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
890 Het ziet ellende
van alle stervelingen
en wil verlichting.
Soms droomt het nog van
saatori en nirwana
en altijd van jou.
Van de geliefde,
die ene van het moment
en die miljoenen.
Gave der tranen
is begin van wijsheid
en mededogen.
Eindeloos hopen
we op het hoogste geluk
van jou en ieder.…
de wereld valt stil
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
1.995 je was voldaan
het leven te leven
van liefde geven
je geest nam wel waar
maar keerde om
naar vroeger tijden
je liet de wereld los
nu zweeft berusting
de triestheid vlucht
verlicht je laatste adem
niets verstoort de dood
hij is niet kil, maar eerlijk
naar jou, hij neemt je mee
de wereld valt even stil
14 april 2012
ter herinnering…
Het opzomerend besluit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
579 Het kan een omstandige kwestie worden
indien er zonder uitzicht op goed fatsoen
geen verlichting komt voor deze lastige horde.
Het zal mij daarom tot opluchting vervoeren
zodat ontbonden handen geen kwaad doen
of mij anderszins tot wanhoop beroeren.…
Weer licht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
432 Het onweer komt snel dichterbij
verlicht de schimmen aan de overzijde
de donder knettert even oorverdovend
het weerlicht verblindt mijn beide ogen
en alles herhaalt zich nu ze zijn gesloten
Dan zwakt het spektakel langzaam af
vreemd genoeg is het nog steeds droog
langzaamaan wordt het weer stiller
ik kan weer kijken en ik luister
Van over…
Sprookjesbossen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 Dennenaalden zonder zomer
verlichten hier winterse noden
waar graven de bezoeker dienen,
niet de doden.…
Het onbezonnen uur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 lang ik heb genachtbraakt
Momenten, doorregen met sluiers van demonen
Het niemandsland zwijgt in de langzame nacht
In die stilte zwerft het brein tweeslachtig
Zo kort voor het wisselen van de wacht
Dan de rede, dan de radeloosheid indachtig
Ik heb me niet aan mijn lot willen binden
En ben ten einde raad maar opgestaan
In een poging verlichting…
Even vrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Leven is kansen pakken
Kansen pakken met alles waarmee je dat kan
Voor sommigen is dit moeilijk
Voor mij is kansen pakken vanzelfsprekend
Ik laat ze alleen lopen
Lekker laten gaan
Ik trek mijn mond weer open
Zo gaat het zo vaak
Behalve die ene keer
Ik hield mijn mond dicht
En ik voelde me verlicht
Ik heb weer een kans gekregen
En ik…
Minder is meer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 ontspan
Die harde lijnen om
Je kaken - een knikje
Is genoeg, een hand is
Snel gegeven - meer hoeft niet;
't Is goed zo als je 't doet, zo,
Neem de ruimte voor jezelf
Die je nodig hebt, en laat hen
De ruimte om in te leven,
Tot dat het leven je kust -
Laat je meevoeren door de
Ragfijne pianomuziek van je eigen dochter,
Ze verlicht…
Plaats vrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
925 De brandende kaars verlicht de lege plek aan tafel
jouw schaduw benadrukt de leegte.
Met een lege plek op de bank nuttig ik de toast met brie
met mijn laatste slok wijn.
Een lege plek naast mij in bed
waar jouw geur nog als een aroma walmt in mijn neusgaten.…
Ter ere van...
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
523 Dat sommigen toch zo gemakkelijk dichten,
'k begrijp dat niet, want mij lukt dat maar nooit
en enkel in ’t seizoen dat bloemen strooit
komt soms de muze mij wel wat verlichten.…
onlosmakelijk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
804 dat ene moment
toen twee harten samen
beseften dat ze nooit
alleen zijn geweest
nooit alleen zullen zijn
vanwege verbondenheid
waaruit hun kracht schuilt
stroomden verlichtende tranen
als een stortvloed vol emoties
uit hun ogen
ze namen hen mee
van dat ene stukje blauw
naar veel meer hemel
waar liefde
leven en nog zoveel meer
beheerst…
Homo universalis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 Op artistieke
En geleerde wijze gaven zij aan de verlichte
Nieuwe mens een vrijbrief.…
Maneschijn
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
610 De enige straatlamp die nog brandde
is nu stuk
niemand weet ervan hoe en niemand draagt schuld
hoe het ook zij hij geeft geen licht meer
hij is nu stuk
maar wat een geluk
de maan verlicht de straat nu
doet dit mooier dan voorheen
zo lijkt het
mensen lachen luider
in de maneschijn
verliefden voelen hun hart
nog sneller kloppen
baby's…