42585 resultaten.
Jouw lied
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
662 Jij blijft mij bij
ook al zie ik je niet.
Want in mij
klinkt nog steeds jouw lied.…
VERWARRENDE VERWONDERING VOEDT SPONTANE ONTMOETING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.586 Ik stond in verwarrende verwondering in de Liebfrauen Basilika in Trier
dat viel een volle vrouw in de verte met een volle lach op
Ik had net een hartenkreet geschreven onder andere
over deze kerk, zie 3 Kerkenluik Trier www.nederlands.nl
Ze lachte niet alleen, ze straalde
ik werd naar haar toegezogen
Duitse geslotenheid en Nederlandse openheid…
Verwondering
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.733 o,ja,en wat is de ster?
o,ja,en gaat hij vallen?
o,nee,wie heeft hem daar geplakt?
hocus-pocus
van liefde bezwering
in grote ogen van een kleine wereld
verwondering en ik ben er weer
zonder antwoorden op alle vragen
zorgeloos verdwaald, het kind.…
Klein Vogelijn
poëzie
3.3 met 37 stemmen
6.556 Klein vogelijn op groene tak
Wat zingt g' een lustig lied
wij hebben in ons hele boek
zo'n vrolijk wijsje niet
O, zeg ons, zeg ons aardig beest
Wie toch uw Meester is geweest
Zo zuiver zingt gij en zo hoog
Zo keurig in de maat
En't hart dat popelt ons van vreugd
Wanneer uw keeltje gaat
O, zeg ons, zeg ons aardig beest
Wie toch uw Meester…
Late liefde
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.981 O mijn hart, met dat wilde gehamer,
Dat mijn leven te pletter slaat!
O alom, in de sombere kamer,
De bekoring van je gelaat!
O uit meelij, om mij te genezen
Zeg een woord zodat ik je haat,
Zo dat ik niet langer zal vrezen
De bekoring van je gelaat.
---------------------------------------------
uit: Groot Nederland, jrg. 11 (1913)…
Weggegeven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Dag, zei de man
Hallo, zei de vrouw
Hier, zei de vrouw
Bedankt, zei de man
Lief, zei de vrouw
O, mijn, zei de man
Voor jou, zei de vrouw
Voor mij, zei de man
Nu klaar, zei de man
O nee, zei de vrouw
Zeg he, zei de man
O nee, zei de vrouw
Dag, zei de man
, zei de vrouw
Tabee, zei de man
Ik, zei de vrouw
Waar ik, zei de vrouw
Niet…
Gestolen schat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 schat; de rijkdom die de arme bezat
het podium betrad van het toneel der wereldlanden
Kom, o kom, vurige tongen met
een nieuwe start, en stort O God
Uw Geest van Waarheid in 't zachtmoedig hart.…
anti-canto I: ‘geluidszweep’
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
431 zeeën, o zee, zee en, o zo één…
Regen(boog)
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.027 Neerstromende regen,
wolken o zo grauw.
Ik kan hier niet meer tegen,
ik zit helemaal in het nauw.
Was er maar enkel een regenboog,
een beetje regen, een beetje zon.
Maar dat doel reikt te hoog,
het is te lang geleden dat het begon.
Ik blijf altijd steken,
in dit gevoel.
Is het een voorteken,
van een dood o zo koel?…
De achterblijver
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.808 Ik ben afgunstig
op die golven daar
omdat ze o zo kunstig
beter dan een minnaar doet
jouw benen overal
omarmen in de vloed
Ik ben wraakzuchtig
op die briesjes daar
omdat ze o zo luchtig
beter dan een mensenhand
jouw haren in geheel
verwarren aan het strand
Ik ben naijverig
op die nachten daar
omdat ze zo lichtlijvig
beter…
Ik ben heel blij
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.397 O! alles blinkt,
En trilt en beeft,
En mijn ziele zingt,
En droomt en zweeft.
O! ik ben zo blij,
Van blijdschap dronken.
Doch wie heeft mij
Deze vreugd geschonken?
Uit welke bron,
Uit welke stroom,
Uit welke zon,
Uit welke droom?…
Bloedvullend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Alleen nu niet, mijn lief
moet slapen, droomde hij
maar bloedvullend van mij
dan kwam ik
heel voorzichtig over hem heen
ik voel hem in me
en houd mijn adem in
o o nog even
onmerkbaar
tot ik er ben…
Gazette
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
226 O die vuurfonkelfijne gloeiendkoele lucht
o die wrede stofwolkensomber
onrustige grond zonder vrede
daarin stonden wij op,
naast elkaar
zij in gezonken blikken,
in gezonken haar
met de fijnrode wang,
met het neergaande lang
lijnig gezicht —
en toen zeien we maar
om het nooit met elkaar
noch ooit tegen elkaar
tot het einde der…
September aan zee
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
804 Een verloren meeuw
krijst zich moeizaam
een weg
naar het ruime sop.
De zomer is nu
verder weg dan ooit.…
Gevangen in een doolhof
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
822 Daar waar zwijgen
herrie maakt
snijdt glas de laatste
tranen
-zwarte onzekerheid maakt het hart zo bang-
daar waar vluchten
de noodstop is
zijn woorden gevangen
in een letterspel
daar waar één bloem
onkruid wieden verbiedt
waar één meeuw leven tekent
is de geest gevangen
in een slecht gebouwd doolhof…
zeezicht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
996 Het schrille gekrijs van de meeuwen,
als een oorverdovende stilte.
Het eeuwige gevecht van de zee tegen het zand,
een strijd die onbeslist zal blijven.
De gierende wind
die als een zachte hand door je haren waait.
De gloedrode zon die de zee in brand steekt
en dan dooft,
als een wakend oog dat zachtjes slapengaat.…
windorgel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.939 wuivende wind zoemzindert traag trillend
de tropische trance terug
meeuwen miauwen als kirrende kauwen
bevlogen hun vloeiende vlucht
bijen die brommen met fris gesis
en slurpen de bloeiende blommen
kakelend kwakende kikkers bekijven,
beklijven, als bronstige schapen
bulderend donderen de bolders
rotsig ribbelend bergaf…
lanzarote
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.245 wandelen
hand in hand
langs het strand
eindeloos
de horizon als doel
miljoenen lavakorrels
rollebollen
in de wind
zachtjes klotst
de branding
het geluid kietelt
mijn oren
het wordt vloed
een rode gloed
de lucht bloedt
hartverscheurend
twee meeuwen
vliegen schreeuwend
de zonsondergang
tegemoet
vakantie
een bewuste vlucht…
Kwetsbaar
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.294 ondanks de warmte huiverde ik
tientallen meeuwen scheerden laag over
hun gekrijs leek mijn verdriet te overstelpen
toe maar, zei je
huil maar
anders stromen je tranen naar binnen
en blussen ze jouw liefde voor mij
laat het vuur maar branden
ik gaf je een zoen
knielde bij je neer
een wereld zonder hoop
is een verloren wereld
liefde…
Zee...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.425 Ik zie de golven,
woest en onstuimig,
net zo onstuimig ,
als mijn gevoel voor jou
Ik zie een meeuw,
gedragen door de wind,
net zoals ik jou,
altijd met me mee zal dragen
Op mijn lippen, proef ik,
het zout van de zee,
of zullen het,
mijn tranen zijn...…
Kwijnen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
922 het zand is nat, suizend helm
vloekende meeuwen
rotte planken drijven
op het zoute water
langs de oude weg een zoekende man
gevonden met zilveren lantaarn
leidde door donkere dalen
smachtend naar gemoedsrust
van alle woede, laat hem varen
en hem in golven van liefde verdrinken
om het ongeloof te bezinken
en zijn bescheidenheid te openbaren…
Recht zo
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
916 Wij hadden het over de wind
zand en golven van een verre kust
dichtbij gebracht en glazig
zoals ik jou in jouw ogen lees
geen ondertiteling nodig heb
in welke taal dan ook
Toch bleef daarna het zweven
wat meeuwen op een verwarmde wind
Zij schreeuwden, weet je nog?…
Bevrijdingsdag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
876 Hoog boven de stadse vijf mei-braderie
boven de schreeuwende scheermes-meeuwen
glijden twee buizerds traag in cirkels
donkerbruin afstekend tegen het blauw
de dag is vrijdag, het uur half drie
spiralen draaiend, hoger en hoger
tot ik twee stippen nog zie waar ik kijk
hun universum vermoed en hun vrijheid…
Verstopt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
453 Een dag is weer gekomen,
de blik en de zee zijn weid,
ik klim naar huis om verder
te dromen, neem afscheid
van het korzelig zand, het
duin beknopt en de bijeen –
geschreven schapen worden
rozig vanuit het oosten, een roze
meeuw die mij overstijgt, zwijgt
wat in het slapen wordt verzwegen,
de morgen haalt z’n netten op
waarvan de mazen…
Morgen wintertuin
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
545 sneeuwende meeuwen
tuimelen dalen
in de prille morgen wintertuin
schetterend op wittigheid
weergalmt ieder keeltje
in het januari licht
met brede zwier
klapperen zij wijd in ’t rond
met jolig gekletter
strijkt het zonnelicht
hun verenkleed droog
adem zacht
tot één glans
zuiver en volkomen
op wiekjes blauwe lucht…
Scherend over lage golven
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
475 er was niets anders
dan het strand
de lucht en zon in zee
zij spiegelde en nam
de meeuwen scherend
over lage golven mee
wij zochten lange
schelpen in de branding
legden elkaars naam
een ronde steen omcirkelde
in zand wat god gescheiden
had met een groot hart
er was niets anders
dan je ogen hand en mond
in een eindeloze kus die…
Onwaarschijnlijk
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
675 Toen het water stil werd
en hij langzaam een verleden kreeg
zoals de stervende meeuw
op het strand
probeerde hij nog de vloed
tegen te houden.
En daarna het aflopen van het water.
Hij besefte dat zelfs met al het vocht in zijn ogen
hij nooit sterk genoeg zou zijn
om zee te worden.
Ik waaide verder met een roos.…
Midwinter blues
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
981 zwervend langs de zee
zo hol van binnen
speelt in mijn roes
een meeuw met mondharp
de midwinter blues
mijn vrijheid verloren
mijn liefde gestolen
mijn schoenen versleten
mijn lever verrot
mijn denken bedot
jouw naam vergeten
zwervend langs de zee
zo hol van binnen
speelt in de mousse
een meisje met mondharp
de midwinter blues…
daarna zweeg zij
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
671 er is geen wind
er is geen verhaal
zo warm als jij
zeg je
ik woon te ver van zee af
om op de golven te drijven
de meeuwen te dragen
die in je hand wonen
en waaraan jij
je leven hangt
als oude jaren
op jonge bloesem
ik woon te ver van zee af
om me nog langer te laten wiegen
door een handvol blauwe dichtregels
zo warm als jij…
Schrijf, schrijf dit zeegezicht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
707 een scheepje dobbert
op de stroming van het water
het licht speelt aan de kim
een vuurbal van warmte
schetst herinneringen
in smetteloze wolken
hoor de muze roept:
“Schrijf, schrijf dit zeegezicht,
als een herinnerend gedicht”
een scheepje laveert
zeilen manoeuvreren
bollen op door de wind
meeuwen vergezellen
naar daar, waar de…