177465 resultaten.
zon
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
661 lichtblauw, het zwerk wenkt
naar een zon die denkt
als ik opkom in het oosten
werk ik me niet in de nesten
maar ik zou zo graag
eens opkomen in het westen
Het is net of het zo stil is
gedicht
3.2 met 17 stemmen
6.087 Het is net of het zo stil is;
zo heb ik mij aangetroffen.
Ik ga rechtstaan en rek mij uit.
Ik draai mij om.
Blijf roerloos staan.
Ik hoor hoe het wiel
stil valt.
Ik blijf zo staan.
Dat zachte gesuis
hindert niet:
uit mijzelf komt het voort.
----------------------------------...
Levensloop
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
833 de ooievaar, de rammelaar
en daarna snel gedoopt
de basisschool, de pubertijd
de mouwen opgestroopt
een gladde ring, een hypotheek
een blijde kinderlach
de midlifecrisis, de golfbaan
dan wenkt de herfstdag
de stramme loop, verzorgingshuis
verleden uitgewist
gebroken blik, een laatste s...
Terug in de tijd
snelsonnet
3.8 met 14 stemmen
1.190 'Neutrino's reizen sneller dan het licht'
Dat nieuws van CERN blijkt toch een bakerpraatje
De meting werd verstoord door een los draadje
Het tijdreis-perspectief raakt weer uit zicht
Maar Marcel kan zich als expert ontpoppen:
Zijn 'message from the future' bleek te kloppen
Over de wolven.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
795 Als de wolven in ons huilen
Kunnen wij maar beter schuilen.
Bij een bepaald type weer
Gaan ze vreselijk tekeer
Volgens oud-christelijke leer.
Maar met een lach en een traan
Zijn er al veel ter ziele gegaan.
Beurs
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
581 Een uurtje in de rij toen was ik binnen
Meteen de hebbedingen meegegrist
Geen waardebon of proefflacon gemist
Ook goed gekeken waar ik wat kon winnen
En alles in m'n mik van de traiteurs
Maar nu ben ik een beetje huishoud beurs.
---------------------------------------------------
Vandaag...
wind
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
826 verwaaide haren
alsof
vergeten armen
om mij heen
op zoek zijn
naar
je handen
die me lief hadden
in een tijd
die ons vergeet
en ik
verder leef
in luchtledig
niets
waar
tranen verwaaien
als ik huil
blijf huilen
om
iets
Portret
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
534 Een mooie belijning, sierlijk
Een ritme op een doek
Je ogen meegaand in elke beweging
Beweging van passie
Je helemaal geven
Bijna oogverblindend als een schittering zo mooi
Vermengde kleuren samengesmolten
Voor altijd vereeuwigd
Portret van de Liefde
Afgedankt conservenblik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
615 ik kan mijn lichaam niet spreiden
tegen het beeld van zwarte magie
woorden ketsen als vreemde wezens
tegen de sterren uit het heelal
mijn vingers krommen in de nacht
wanneer het bezetene me drijft en verjaagt
en ik moet klimmen tegen horizontale vlaktes
zonder enige vorm van inhoud
nog b...
Wederleven.
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
879 Kom, neem ruimte in,
Welkom bij ons.
Leef, en begin,
Plaats je stempel.
Kijk, leer van alles,
Handel naar inzicht,
Geef en begin,
Richting de drempel.
Ga, geef ruimte vrij
Aan de volgende.
Sterf en begin
Over de drempel.
Met een nieuwe opdracht?
Op een wolk?
Alleen de geest?
Wee...
Ben ik er weer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
503 Ik ben zo wonderlijk als het weer
wisselvallig en humeurig wanneer
ik krachtig stralend, door de zon bemind
plotseling waai als een woeste wind
Opborrelende stapelwolken
doen mijn gedachten draaikolken
spanning bouwt zich langzaam op
veroorzaakt donder in mijn kop
Met ruige regendruppel...
Relletje
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
786 Brummetje en Belletje
Maken een relletje
Belletje rent over de bank
Brummetje plast tegen de plank
Ze gebruiken de stoel als schommeltje
Och, wat maken die hondjes toch een rommeltje
Ze versnipperen de krant
Ze nemen het kussen mee naar de mand
Veren zweven rond het huisje
Vlak voor me vli...
Krokussen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
730 Een streepje zon en ver van hier
een vogel die probeert te zingen.
Hoe wil het leven ons omringen
met wat geen woorden ooit omvatten?
Het heimwee naar een warme tijd
waar plots weer zoveel bloemen bloeien,
hoe is dit toch niet uit te roeien
maar komt elk voorjaar ook tot hier.
Een streep...
Woordenstrijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
622 Moest ik ooit nog ergens vechten, dan zou het de Sahara zijn
Want soldaten sneuvelen bij bosjes en dus niet in de woestijn
Ik heb heus wel idealen maar ik wil nog lang niet dood
En als ze op je lopen schieten is dat risico vrij groot
Als je iemand voor z'n kop schiet omdat je 't oneens met hem...
vurig samenzijn
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
4.397 Ontspannen lig je grijnzend, naakt, verwachtingsvol en klaar
om te ontvangen wat er komen gaat. Ik kijk en ik ervaar
een diep respect en groot verlangen naar jouw sterk en prachtig lijf
waarvoor ik met ontzag en hartstocht zó graag in jouw vuurzee drijf.
Want zelfs de vlammen van de haard waa...
Zij
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
575 zij reisde naar ver
om woorden te vinden voor
al die woordlozen
met elan betrad zij
de grond die nog voelbaar
is aangedaan
absorbeerde hetgeen
er geschiedde
en gaf haar pen aan de wolken
Lente
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
801 In de donkere nacht
ontluikt een bloem.
Ze draagt het licht naar
een nieuwe morgen.
Waar milde zonnestralen
haar als lente omarmen.
Maskers van confetti
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
593 Verken mijn literair klimaat waar ik
alle energie in stak, beschrijf de tijd
van morgen in de kleuren waaraan ik
mijn geloof aan hecht, geloof in feiten
en non-fictie en met een eigen dictie
van de realiteit beschrijf,door de
ervaring evenzo onecht, perforatie
van papier door het gewet...
Blumine
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
480 op een plek ver van hier
staarde ik omhoog
langs de steel van een bloem
haar exploderende kleurenpracht
benam mij het zicht
gewend aan de kleurenwereld
van ontelbare bloesems
zweefde ik ertussen
zat op een kelk
snoof het melange op
dat mij bedwelmde
als een bij vloog ik
van...
Een nobel bruin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Nog staat zij daar
haast ongedeerd
loodrecht
haast ongestoord
haar kolf
een nobel bruin
de grote lisdodde
in de sloot
de lente komt
de winter gaat
vergaan
staande sterven
schadeloos en schoon
onschuldig en rechtop
eenvoud is haar kroon
de grote lisdodde
stijlvol
in de sloot
Mobiel
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
3.815 Nooit alleen,
altijd een goede vriend
bij de hand,
mobiel naast haar
in het HEMA-restaurant.
Een takje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
529 ik hoorde speels fluiten
zag de merel
met een takje
volgde zijn vlucht
in onstuimig duiken
tussen donkere struiken
weet nu het nest
zij doen hun best om
lente te laten ontluiken
Stalken
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
931 Na een korte relatie stuurde ik jou weg.
We hadden iets afgesproken,
je zou dat "spul" níet meer roken!
Tóch hield ik van je, dat was de pech.
Je ging me stalken, dag en nacht...
...een plaag die ik nooit had verwacht..
De Tegenliggers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
633 Stel nou dat je tegenliggers
in je achteruitkijkspiegel kunt zien
alsof alles dat je tegemoetkomt
tegelijkertijd al is geweest
maar bezig is om jou opnieuw
te achterhalen en weer terug te komen
als een lasso vanuit een zwart gat
in oneindige herhaling geworpen
door een cowboy die de...
Uitboezeming
poëzie
2.5 met 4 stemmen
2.174 Neen, 'k was geen Zanger, stout en sterk,
Wie eigen kracht naar 't ruime zwerk
Op brede vleuglen uit deed schieten.
Ik ben een wormke, zwak en klein,
In eigen, in Gods oog onrein!
En, zo mijn zangen indruk lieten,
Hij wete 't, wie dit ondervond,
Dat, zo ik ooit als Dichter stond,
De ga...
het ondier vertakt zich
gedicht
3.1 met 57 stemmen
9.917 U bent hier met twee,
telt u mee?
Wat u ook doet.
De hond heeft gewaakt,
vandaag was het goed.
Uw eigen woorden
(twee in getal)
wapenen heel het heelal.
Vandaag is het goed.
Ik doe met u mee.
Het beestje is zoet,
’t zijn er twee.
Toch nog een vrouw
snelsonnet
2.4 met 12 stemmen
833 Waar moet je bij ’t kiezen eig’lijk op letten?
Bij Mora, Van Dobben of Kwekkeboom
‘Er is wel verschil,’ zegt de snackeconoom
‘Maar ‘t blijven in wezen altijd kroketten’
‘Het blijven toch kerels,’ haalt zij haar gram
‘Die Samsom en Plasterk en baasje Van Dam’
Min één...
hartenkreet
1.8 met 9 stemmen
952 Soms is het zo stil om me heen,
dan mis ik je als niets anders,
soms ben ik behoorlijk gelukkig
maar
altijd min één...
Hoeveel...
hartenkreet
1.3 met 7 stemmen
1.015 Hoeveel verdriet kan een mens verdragen
hoeveel pijn kan hij laten zien
hoeveel hoop kan hij hebben, dat morgen
alles weer beter wordt
misschien...
Onder het ijzig witte laken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
712 waarom het broze beglijden
wakkeren wekt weerstand
lichte beweging doet onderwerpen
kilte overmeestert
welk lieflijk leven
evenzeer erkent
ontdooit in tranen
van een lege geest
naar bestendig zuchten
laat hier onbuigzaamheid
niet samensmelten