36035 resultaten.
retorisch?
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
712 wat is er vreemder
dan een mens die de kleur
van een boom met bloesems beladen
onbegroet voorbij gaat
zich vastklampt aan het knappen
van takken, het kraken en dwalen
van de stilte
en halverwege
de hoop verdrinkt
in een vijver, net naast het lelieblad
dat witter dan sneeuw wordt
in een winters vers
jij, antwoord je
want jij trekt…
gisteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
581 Nacht, zorg dat ik rusten mag
in fluwelen dromen
geurende bloesem van rozenbomen,
dat ik niet ongeduldig wacht
op volgende ochtend, dan is de dag
zonder afscheid, niet afgemaakt:
verloren tussen zovelen, ontwricht en gekraakt.
Uitgebloeide rozen, verdwenen glimlach.…
Bevrijdingsdag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 langzamerhand worden
de dagen langer
rondom ons de
roze en witte bloesem
zichtbaar in de bomen
ik onthoud de kleur
en houd hem vast
bij de herinnering
aan koude winterdagen
de wereldse plagen
van dreiging en geweld
schommelen als ijs
klompen in de ziel
ik open de deur
naar de vrijheid
met een gevlochten ketting
van robijn…
Afscheid van M.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
642 't Is winter nu en heel veel grijsheid,
zo weinig licht in dit bestaan
maar eens zal toch wel lente komen
en komen bloesems er weer aan.…
een mijmering
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
942 denk niet aan mij
als je ruikt
aan bloesem
na een malse bui
vergeet mij
als je hooi ruikt
in zon of wind
op het veld gedroogd
ik ben een mens in de rui
al even door
de aanstormende
ouderdom gedoogd
zie mij als gerijpte vrucht
zoet, zuur of beurs.…
Jouw ogen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
658 Jouw ogen
waren vergezichten
op een leven samen
ergens, in een nog uit te vinden land
en als ze lachten
schreven ze puntgedichten
over hoe wonderlijk
die gedeelde toekomst
er uit zag
soms werden het regenbogen
die al mijn woorden vatten
in wel 1000 pixels kleur
ze vulden de buiken van holle klinkers
gaven de leestekens een paarse tint…
Mijn Sharia ?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
588 Het koperen haantje op het kruis beleeft
zijn zonde in de weerschijn van de gouden
halve maan, het lijkt of zij beiden hun zinnen
claimen om de aardse pijn te keren in de
waarheid van het handelen naar een zinnelijk
leven in het dogma van mijn eigen sharia?…
Op zoek naar de hemel
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.055 lijkt
Ik poog het leven aan te gaan
met ’t engelenlicht in ogen
maar als de sluier zicht ontneemt
wordt het blinde hart bedrogen
O, naarstig zoek ik naar het pad
geëffend onder dwaallicht
voorbij klinkt dan het levenslied
als kansen zonder uitzicht...…
Gemoederen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
652 De terroristen mogen dood zijn,
dat waren er maar een paar,
hoeveel zijn er nog in leven,
hoeveel staan en klaar,
om te volgen?
De angst houdt ons in de greep,
stevig en niet te zuinig,
leer leven met het feit,
dat we constant over de schouder
moeten kijken!
Want ZIJ, weten niet van wijken!
Dus blijf alert, is de boodschap!…
Ik hoop ook morgen!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
653 Samen de dagen met elkander zo te leven
de regen en stormen te willen doorstaan
nee, niemand zal me ooit meer kunnen geven
zoals jij zal er niemand op aarde bestaan.…
heimwee in de kast
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
624 wat ben ik eigenlijk nog voor jou
geen klank meer uit je mond
een gezicht tot op de grond
je hart zo kil en koud
eens waren we goede kameraden
maar dat was al vele jaren geleden
we waren met zo weinig tevreden
ook sterk zelfstandig en vastberaden
we hielden van de gouden zon
maakten reisjes naar die landen
waar ik hoopte dat die zon, je…
Zonder boeien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
607 Dat je mag groeien
zonder boeien
Het leven is mooi
buiten de kooi
Waarin je bent gevangen
kom.....
Deel je verlangen…
fleurig
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
593 blijmoedig, bontgekleurd en zo bloeiend
slenter je lachend langs de waterkant
opgeruimd, opgetogen en zo opgewekt
met je voeten spelend in het warme zand
zingend begroet je de stralende zon
de bloemen in je haren verwelkomen
het leven bruist en kleurt alles zo keurig
fideel…
Al stel ik mij een mond vol stilte voor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Je spreekt vaak over de complexiteit
van het leven dat ons is gegeven,
over hoe de mensheid ontnuchterend
van geluk mag spreken dat er kinderen
onbevangen registrerende pennen zijn.
Sommige uitspraken van je zijn als een liedje
een bijzondere versregel of persoonlijke brief.…
Al buldert de wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Is het een slotsom, regel voor dit huidige leven
mag het toekomstgericht ons inzichten aangeven.
Mijn ogen en mond zullen dit gevoel vergezellen,
er bij 't krieken vandaag wellicht meer over vertellen.…
Luister even.......... ja jij..............
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Een punt zetten maakt wellicht ruimte
mogelijkheden voor een nieuw begin
edoch leven geeft eerst graag een komma in een zin.
En voor je nu spreekt, oordeelt en denkt,
opgeeft of het niet eens een keer probeert,
dat ene norse nog overheerst, luister even.…
Hun voetstappen in ons huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 Ik zelf ging vandaag op weg door huis een pad vinden
verbeelde mij dat beeld van hun verschralende haar.
De toetjes van gisteren stonden dus nog op de eettafel,
het bestek en de borden waren al wel weggeborgen
dus zonder die zorgen ging ik vandaag weer op weg.
Het heeft geen zin om vandaag over gisteren
over eergisteren te treuren, vandaag heet…
Wat wens je dan nog?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
511 Wanneer je terugblikt op je leven,
dat leven dat je hebt geleefd
denk je, kon ik nog maar even,
maar dat is zo verkeerd!
Terugkijken, ja dat mag wel,
overdoen geen optie
van goede en foute dingen leer je,
een soort interactie
op verdwenen tijd.…
ijsvrije randen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 5. Groenland 2022
om de dag bezoekt de
oude moeder haar kind
twintig jaar zingt ze
hem dichterbij op
het kerkhof
6. Groenland 2022
ik woon hier al 20 jaar
zegt de Deen maar het
Groenlands spreek ik niet
in de tuintjes hangen karkassen
van rendieren…
Wanhoop veranderd in hoop
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
600 Geweld en terreur; mensen en noden
duizenden doden alles in
rouw en verdriet krom gebogen
Het mensenhart is
verduisterd met kwaad
dat brandt als zout in een wond
Kerstmis komt eraan; mistletoe en dennengeur
voor het hout gekruiste raam
zien we de kaarsjes staan
Het stralende licht
van het kindje dat in de kribbe ligt
voor een nieuwe…
Echt zijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 Echt
Kunnen zijn
Eerlijk
Kunnen zijn
Er
Kunnen zijn
Vrij
Kunnen zijn
Mij
Kunnen zijn
Mij
Laten zijn
Is een levensles
Voor mij…
kleine dingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 kleine dingen in het leven
maken ons soms onverwachts
vreugdedronken.…
Pathologisch
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
460 wij hebben
bijna alles
gezien gevoeld
en ervaren
alleen op de echte
emoties van de
dood wachten wij
eigenlijk al jaren
met een interesse
die vaak bijna
pathologisch
van aard blijkt te zijn
gezien het grote
aantal toeschouwers
die de laatste ademtocht
ook mee willen maken…
Laat me leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
332 Laat me leven
Zoals ik dat wil
Al is het hier stil
Laat me leven
En geniet ervan
Tegenslag maakt me bang
Laat me leven
Het duurt maar even
Maar ik wil alsnog alles geven…
Zomerregen
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
1.098 En het zal zijn alsof we pas
Ontloken zijn als tere bloesems
In de wind, die zingt alsof
Hij onze harten wil beroeren;
Die eens zo onnoemelijk verkild
Waren, maar die nu uit hun as
Verrijzen en stralen als sterren.
Als regenbogen in de zomerregen.…
herfstdraad
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
2.069 ik blader door de bomen
en lees een bos in rust
verblijf ik hier in dromen
of droom ik haar die kust
verkleur ik rood in stilte
de moederschoot ontgroeid…
er wacht mij slechts de kilte
totdat de bloesem bloeit
ik tel het jaar in ringen
en schrijf de boom mijn lief
draai rond in heksenkringen
en wens mijzelf naïef
een holte om te schuilen…
Dat is die minne die ewelic minnet
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.570 Kind, de bloesem van linden
Die opengaat.
Wat schijnen jouw ogen
Zo groot, zo goud -?
Kind, dat doet dat hoge
Vergulde woud.
Wat is - zeg - dat verre
Zoete verdriet -?
Kind, vraag dat de sterren,
Vraag het mij niet!…
duinvogels
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.832 eens
schreven we samen
zee
ik keek in je hand
en glinsteringen van zomer
vulden de lucht met blauw, bloesems
bomen, beminnen
vlinders aarzelden niet, ze waren gewoon
onmeetbaar en wij zee
daarna zei je woorden van wolken, meestal
vogels in regen rotsen roest
rozen verscheurd
en het water werd donker, de poëzie haastig
in…
Lieveling
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.583 vederlicht de mijne
Ik ruik de aarde van je adem
Proef het zout van je huid
Ga onder in de zee van je ogen
Ik begraaf mijn vingers
in je zachte vormen
Mijn lippen proeven bevend
hun tegenpolen
De zeven chacra's stromen,
wijd open
in kosmische extase,
in zoete razernij
Even is alle leed geleden
De eenheid hersteld
De liefde bloesemend…
Anders
gedicht
3.4 met 57 stemmen
17.587 Er hangt de laatste tijd
langer een waas over de landen
steeds vroeger
worden bossen blauw
de laatste takken breek je
minder graag
en minder gauw
dat wat de handen doen
smaakt bitterzoet
in de verleden tijd
vervoegen zich de dromen
de laatste bloesem
heeft de kleur van tederheid
en in je lijf stolt het verlangen
tot vruchtbegin…