1980 resultaten.
TUSSEN DE TWEE *
poëzie
3.5 met 14 stemmen
4.800 Noch stijgen,
noch dalen
en is er
mij lief:
geen beemden,
geen bergen,
is ‘t beste
gerief.
Ik schuwe
de hillen,
ik vluchte
de wee:
daar, best van
al, jeune ik
mij, tussen
de twee.…
Deel III: De terugkeer van de koning
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
659 (Een epos in 4 delen)
Nu draaien de zes ruiters zich naar de rijzende zon
hun blikken nog verwilderd, hun stemmen reeds verstomd
staand oog in oog met God’s geweld, het ganse dal gespannen
Heer Alpha heft zijn hand omhoog om misverstand te bannen
Eenieder die zijn licht weerkaatst
is eerst verwoed en dan verdwaasd
Men dacht geweld te vrezen…
Deel II: De terugkeer van de koning
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
633 De wederkeer der zwaarden, zes helmen in getal
berijden ruige paarden, verkennen het Ochtend-dal
Zij zijn zich van ‘t gevaar bewust wat ruigheid mede brengt
Daar in het dal van haren zwart en goud en adamant
Dan als de mist hun blik vervuilt
de wind langs stenen helling huilt
wint angst des mensen harten
vervloekt door oude smarten
Zes…
VRIENDSCHAP
poëzie
2.8 met 39 stemmen
7.410 Schaamt zich de naakte roos in Katmons dal?
Zweer mij, dat nog in uw graf uw geraamte
Ons genot sidderend gedenken zal.
Engelse vertaling:
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Recall our mild flowering without shame.
Does the naked rose feel infamy in Katmons' taking?…
Zonet, kermde hij nog.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.166 aanzet tussen lijnen onbeschreven
in vertraagde werk’lijkheid neergezet
geen kwatrijn, en ook als een couplet
leidt het maar krap een eigen leven
doorgesponnen woorden dralen
ritmisch in lengte korter en langer
langzaam groeit het steeds meer zwanger
van de invloeden van de Van Dale
terzinen zijn weer allesbepalend
de eerste toon maar net…
Het stoffelijk verlangen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
909 Ja stellig zal ik ooit verrijzen
uit het stof van grijs verdriet
op een Berg van Overgave
door het Dal van Angsten omringd
Mededogen zal de wolken vullen
die de laagten vervlakken zal
en uit het stof mijn driest herscheppen
aan de wanhoop heeft ontrukt
Als de Overgave wordt geslecht
en zomerzon het stof verzengt
resten van het nieuwe leven…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
853 Zachtjes dalen ze neer op de grond.
Mijn gevoel zegt me
Niet neerslachtig worden, nu niet
Waarom is er niemand die het aan me ziet.
Deze moeilijke tijd je moet er weer doorheen.
Elk jaar komt het terug
Altijd moet het weer alleen.…
Zelfanalyse
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.164 Een grauwsluier
omgeeft golven
van emoties
een woeste zee
splijt mijn
gedachten
Lopen door het water
de horizon onbegrensd
waar mijn eigen ik
verdwijnt in de verte
en het denken
de macht bezit
Het rijzen en dalen
van mijn gedachten
het zuigen naar
het diepste diepere
van de zee
verdringt mijn pijn
Overpeinzing doet
met schuimende…
Een berg te veel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.874 Het dal kijkt hem vragend aan
want de finish
zwijgt.
Afstappen is een woord
gekleurd met de tijdloze schaamte
die doet vluchten naar een uitgang waar niets meer wacht.
Doorgaan is geloven en lijden
want de zon
brandt elke schaduw op de tijd die overblijft.…
wild water
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
1.122 je hebt dat ongetemde en dat trotse
een bergbeek in godzalige natuur
het water van het allereerste uur
belaagt de oude wortels, speelt met rotsen
je bent nog onbezonnen en nog puur
een wild verlangen laat je telkens botsen
te jong nog voor een overwogen klotsen
tegen de tirannieke kademuur
maar achter verre bochten wacht het dal
eens zul…
hoogmoed voor de val
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.016 hortende tonnen grijs,
slenterend op trompetgeschal
slepen hun aangeslagen tanden
naar een nakend einde toe
de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen –
en bergen hun stijgende lijnen in dalen,
weidse valleien; hopen op het ijs en steen
een bevroren vloed van weggeëbde dieptes
blauw als de blakende einder
het gekrompen harnas kraakwit;…
ZEMBLA IN DE TIJD VAN HITLER!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
5 ik betwijfel dat, het ten zeerste
tot mijn spijt, mijn grote spijt
al daal je neer spioneer, ventileer je
in de krochten van het intense kwaad
het is als een venijnige kankersoort
welke niet is te bestrijden
welk onderzoek je er ook op los laat
of slogan: 'DE KANKER DE WERELD UIT!…
kwakkelloper is spekkoper
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.225 naar waarheid nu wat-ie ervoer
op het zeven heuvelen parcours
hij had daar lood in de benen
z’n kin zonk tot op de tenen
afgeleid door muziek en schone zang
bleven heuvels te hoog wegen te lang
tot ‘n groesbeekse hem verschoonde
zich tevens terloops innig betoonde
verend schreed hij langs berg en dal
men riep hiep hiep hoi voor hannibal…
dominique suite 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.521 de stad ontploft tweevoudig
als de daders galopperen in het lagere dal
- want ik ben eertijds met de helm geboren
en zie, met verdeeld gemoed, in de stand van je ogen
de verborgen toegang tot het koninkrijk der doden
o wee, ik zet een stap achterwaarts
en neem met overleg mijn hoofd in mijn handen
reeds heeft de aarzeling de tover verbroken…
Duistergast
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 duistere gast
die zat ongenood in de zaal
Prevelt amen gezegend
onbewogen bewegend
de spijs van zijn avondmaal
Een guru met zen
die in onschuld wast
zijn hand in de lucht verticaal
In zijn rechter wegend
met zijn linker etend
de kippen als kersen zo kaal
Ik kan hier oneindig
veel meer nog, niet weinig
aan toevoegen tot ik weer daal…
Hond
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.320 De zon worstelde met de bergen,
verloor
en zonk weg in een zwart dal.
De wijn walmde uit mijn mond,
de schemer sloot mijn ogen
en ik besloot terug naar bed te gaan.…
Oude jaar
poëzie
3.8 met 19 stemmen
2.903 Daal, hemel, tot ons neer,
wij laten de aarde los,
om zelf niet te bezwijken.
Ontruk ons aan ons zelf
en houd ons vast o Heer!…
Woordenloze Peptalk
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
3.803 Door diepe dalen en
over bergen ging hij;
vaak onder zorgen gebukt
maar net als hem
is het mij
eindelijk ook gelukt.
Hij bleef van het leven houden
en was met zijn 90 jaar de oude
wijze opa die mijn voorbeeld is.…
sterfelijke vrijheid
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
710 ik schreeuw mijn armen
rond de geknotte wilg
en laat tranen
de kronkelige groeven volgen
als lijdensbanen
van verdriet in de avondstond
mijn knieën knellen de stam
opdat ik niet val
vraag me af hoe het komt
dat mijn menselijke vrijheid
bijvoorbaat sneuvelt voor
een diep geschapen dal
alsnog zak ik traag
en schreiend neer
de nagels…
hij die geen naam draagt
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
695 de winter ging aan
wijdopen
in het nachtland
van afwezige rozen
in het water
tot ijs versteend
behangen met dichterswoorden
stond hij
die ik liefhad
ik was zonder gewicht
toen ik op mijn tenen
de zwarte lucht streelde
en zijn stilte liet rusten
in de wind
wolken schreven ijsvogels
op zijn schouders en lieten
sneeuw dalen…
Dat vage
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
525 er is altijd dat vage
voor een mens alleen
bijna niet te dragen
gevoel dat alles onecht is
ik zie maar kan
er nooit bij komen
de horizon is vaak een
obstakel voor mijn dromen
filosofeer over
de diepte van bestaan
daal dan af in een steeds
nauwer wordende spiraal
waar angst
de sfeer bepaalt in
een totaal verloren zijn
door existentiële…
Lam
gedicht
3.2 met 13 stemmen
6.631 Een auto winnen om langs berg en dal...
Bloemlezingen, toeristen, komma's, punten.
Te veel om... nou ja, geweldig veel
en allemaal om het verstand te boeien
dat momenteel helaas geen zitting houdt
maar morgen weer voor alles openstaat.
--------------------------------------
Uit: 'Apenlier', 2004.…
in sfeer van geuren en leven
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
826 mijn gedichten tillen als een hijskraan
als woorden uit vergeten voorwerpen
uit het dagelijkse niets van heimwee
wiegend op de top der bergen opent het deuren
in grimmende gravende glimmende metaforen
muze valt inéén van schoonheid
waar liefde ademt door dalen van vreugde
het kruipt binnen als een dwaalgast
vanuit dromen van grootheidswanen…
Antiek en schaarste
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 meubels hoogglans
de vloer was
een zonnetje
kleur en verlichting
in perfecte balans
een glimlach van
het peil art nouveaux
toch sprak
ook hier
entropie al
onverstaanbare
woorden op
waarschuwende
ondertoon
want gangbaar
blijven had zo
zijn onderhoudsprijs
waar antiek en
schaarste het
aanbod bepalen zal
de vraag nooit dalen…
Storm over San Enrique
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
967 Van de heuvels rolt de donder
over kromme vijgenbomen
over kronkelende stromen
op het zinderende dal.
In de toren zwiepen klokken
eenzaam huilt de westenwind,
hagel slacht de oleander
op de plaza jankt een hond.
Voor een maagd uit glas in lood
knielt de zwarte pater,
kust verschrikt zijn rozenkrans
en prevelt een gebed.…
Korenveld onder onweerslucht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
932 Wolken rollen onstuimig voort
door een donkerblauwe lucht
in het boerenland gevoord
buigen halmen met een zucht
Dan een donderslag, zo luid
de hemel lijkt te breken
ver voor 'n woeste wind uit
golft een groene korendeken
Bliksemflitsen schieten uiteen
geladen gonst de atmosfeer
over 't verlichte landschap heen
dalen regenvlagen neer…
Zout
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
626 De ober was een daverende vrouw
donder rommelde door het dal en
stenen muren kaatsten laag het licht
haar lach echode weg
ik was alleen
dat terras
die stoelen nat wit mager
één ervan lag om
vochtig als mijn wangen
naast het oleanderblad
de avond sloeg een klamme doek
mijn lippen zout als zee
en weerlicht in de bergen
wanhopig denkend…
Kennisland
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.222 Nog ongehinderd door
hun kroonjuwelen
die onontkoombaar
in kleurloze stallen
het liefdeloos contact
met kille klemmen moeten velen
Door zwarte slangen
zal hun het witte goud
worden ontnomen
om neer te dalen
in pakjes schoolmelk
voor kinderen die denken
dat de fabriek uiers heeft.…
liedje van verlangen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 Het gestage grazen van de schapen, naast ons
in het dal
gehoed door de herder, iets verderop
hun stal
Maart met zijn bloeiende valeriaan,
in Mei de brem.
Oh, mocht ik daar nog eenmaal gaan
en,oh
hoorde ik nog 1 keer jouw stem.
Dat is,
wat deze herinneringen doen met mij.…
Herfst
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.575 Maar ’t was later seizoen dan ik dacht; de koude
Bergwind trok dampen over de dalen,
Grijs werd alle kleur.
Ik dacht dat ik nooit meer van ene zou houden
En zag beneên door een nevelscheur
Het rood van de laatste mispels vallen.…