959 resultaten.
vlieg op
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.392 fotograaf kwam zo close flitsen
dat de hele kroeg zag die heeft waan
zelf voor het vogeltje te kunnen gaan
al dacht-ie zelf leep te blitsen
terug van mokkels gaaf jennen
bleek mijn plek bezet ik moest verkassen
zat een staartmeesje daar dom te krassen
aan pixels nog te herkennen
brutaal klonk si si si sirrrrr churrup
piepte tsie err…
Er bestaan nog echte kanjers
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
768 Amsterdan,
lopen in voetsporen van verleden
vriendschap in herkenning
heerlijk weer even samen
stralende ogen
waar liefde en warmte
elkaar ontmoetten
dan het onverwachte
omdat iets verwachten, je eigen verwachtingen
teloor doet gaan
Harry van gestel,
een man ontmoet
met niet alleen warmte en liefde
als bezieling, maar ook uitstralend…
- Vergeten Verlichting-
netgedicht
4.3 met 44 stemmen
548 Oude dienstbaarheid in vergeelde zinnen,
wordt egocentrisch beproeft,
bekoelt in deze barre tijden
angstig van onder het stof gehaald,
aan onbaatzuchtige liefde veel gebrek,
gedood, omdat mysterie in waarheid leefde
armoede te overleven wenst, onzelfzuchtig
engelachtige geesten voeden het universum,
ze herkennen altruïstisch vergeten niet…
Lyrische Uitspatting te Deventer
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.166 :
het tableau van het après poëtenspel
de vertrokken koopman
uit mijn geliefde Mokum
de pianoman met de hoed
dames van allerlei pluimage
zelfs uit Den Haag
al dan niet lyrisch
door Spa plat geraakt
zij werden door de kok
met spaghetti
en gebakken piepers
met marginale vitaminen
inwendig vermaakt
Dickens zou zich
hier in herkennen…
DE RODE STEP
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 Schrijf mij een boek
vol jeugdige herinneringen
de rode step vooraan
noem geen namen of
plaatsen
ik zal ze niet herkennen
leg linoleum vast in mooie
marmerwoorden
rieten tegels
in huiskamergesprekken
de suitedeuren glas-in-lood
geef pagina’s de ruimte
voor af te zetten voeten
in putdeksel slalom
laat knerpend grind, de
sloppen…
200 jaar koninkrijk der nederlanden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
826 vriendelijke glimlach
die zij zelf niet willen verbreken
als ondergeschikte in het spel
van de regerende macht
die veel speelmogelijkheden heeft
vaak onmogelijk is de consequentie
elke zet te kunnen overzien
waardoor inzicht, ervaring en moed
hun zet keuze mede bepalen
zoals in schaakpartijen
karakteristieke speelstijlen te herkennen…
Aan d'aarde verhangen.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
470 Haar laatste stuiptrekking ebt weg in golven en laat tekenen achter
van een naamloos gezicht
en toch zweert mijn hart het te herkennen;
mijn ziel gecreëerd door mijn eigen denken.
Tijd heb ik als illusie geïntegreerd,
geen Nu-moment verspild
bij het proeven van stukjes zoete herinneringen.…
Blijf rennen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
569 Doorgaan, doorlopen
Zachtjes, zet je voetstappen
Neer op dit pad
Niemand zal ze herkennen maar je ziet
Dat ze toch een beetje naast je
Kunnen lopen
Doorgaan, doorlopen
Sneller, laat een imprint achter
Zodat ze volgen
Waag het niet om stil te blijven staan
Zelfs op het punt van struikelen
Blijven rennen
Doorgaan, doorlopen
Doorbijten…
Tot ik je weer ontmoeten mag.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 rijpen
met de onbewezen wetenschap
in de beslotenheid van het
onvoorwaardelijke dat we in
ongemeten tijd in het eerste
aanzicht beter zouden begrijpen
dat het kiemt uit de overlevering
van leed uit alle onmogelijkheden,
die uit zuivere aarde hun kop opsteken
in de ervaringen die zijn verzameld, het
aangezicht van de aanblik in herkenning…
Vind jezelf op de vloedlijn.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
368 Materie smelt in de doofpot van
de diepten van het echo lood,
wordt het licht minder toegankelijk
en blijft het leven achter wat
ik eerder zelf verslond, maar op
later tijdstip terug vond op de
vloedlijn, wel of niet recyclebaar,
in die houvast wat niet lang geleden
nog enige twijfelachtige houvast bood,
in de herkenning van onszelf als…
De jaren vergaren
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
650 Je ziet je eeuwige zomer snel vervagen
Dus grijp je om je heen naar van
die schimmen
Die jij lang bij je denkt te kunnen dragen
Eerst liet ik jou aan dingen die jij kostbaar vindt nog wennen
Zelfs in je hand zie jij hem niet eens glimmen
Je zou die diamant niet eens herkennen
Ben jij nu alle jaren van je leven
aan 't vergaren
De tijd…
Waar de ziel fluistert (voor haar)
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
495 Geen haast, geen lijnen,
alleen het zachte openvouwen van twee zielen die elkaar herkennen zonder één woord.…
Onvolmaaktheid
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
403 In haar tere onrust herkennen we iets van onszelf.
Toch jagen we vaak op wat
glad is, zorgvuldig afgerond en strak. Maar we
worden pas geraakt door het grillige — dat wat niet klopt, maar
volhardt in haar ongerepte, wilde bestaan, en juist daardoor zo dichtbij kan komen.…
Voor Joke
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
285 Je gaf je hart aan lied en rol,
aan cabaret, aan musical,
aan avonden vol herkenning
waarin wij onszelf terugvonden
in jouw woorden, jouw zang.
Je kon ontroeren,
je kon laten lachen,
je kon stilte brengen
die meer zei dan alle zinnen samen.…
Van fluistering naar zang
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
382 Het is de groei die spreekt, nog
voor ik haar zie: een trilling in stengels, het
lichte ruisen van bladeren die elkaar herkennen. Een vlinder
schuift door het licht, haar vlucht een kleine bevestiging van wat hier leeft.
Mijn aandacht volgt de lijnen
van wilde planten die zich oprichten in het
hoge gras, ieder met een eigen vorm van moed.…
Confettiregen door Splinter Chabot
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
814 Neen het was geen splinter, splintertje
waar ik in liep, ik liep in een balk
van herkenning, erkenning, bekenning
respect, verwondering en bewondering
n.a.v. de toelichting op zijn boek ‘Confettieregen’
zijn inspirerende wervelend verhaal aan tafel
bij de DWDD van TV-meester Matthijs van NIeuwkerk
door Splinter Chabot, zoon van Bart
daar…
vriendelijke vreugde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
739 van de affectie
die heel de wereld jou rondom stralen laat
jij bent ons de dochter vrouw en vriendin
waar je op vertrouwen en bouwen kunt
jij bent lieve steun en eerlijke toeverlaat
de broodnodige lach en troostende traan
die ieder van ons in het leven nodig heeft
hoe mooi ook is daarom weer deze jaardag
die ons in jou de betekenis herkennen…
Gedichtentrein
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
3.350 Een inspraak gezamenlijk gedicht
Ik zou de strofen willen vormen
Een beetje uit mijn en jouw zicht
Want wees gerust ook jouw grijze massa
Kan uit zijn bol gaan heel beslist
En mooie woorden produceren
Helpen wij elkaar dan groeit het licht
Wellicht is de symbiose het ultieme
Ja akelig perfect gevoelig gedicht
En is de kik van de herkenning…
Identiteit ?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
655 Vanuit een trage schoep
van tijd en lentewinden
reiken bomen slapend
naar elkaar, gras groeit
alleen op zonnedagen,
emotie rent als kippenvel
over vlakten van de aarde tot
aan grenzen waarin mensen
zich herkennen.…
Als zout kristallen worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
674 De maan beschijnt de nachten feller
Zonlicht tintelt sterker licht
Op mijn zoektocht naar herkenning
Ontdekt de spiegel een vertrouwd gezicht.
Dan stap ik dapper uit de schaduw
Durf te tonen wie ik werkelijk ben
Niet louter leven maar béleven
Wat ik van mezelf, stiekem, al wat langer ken.…
De wachtkamer
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
842 kan even duren
Dus vrolijk die kamer op
Gooi wat ramen open
Voel die zon op je kop
Kijk daar zijn de vogeltjes
Ze wachten op jou
Ze roepen kom je spelen
Meid, waar blijf je nou
Je strekt je hand uit
Een vlinder vliegt naar je toe
Het lieveheersbeestje landt op je duim
En even ben je niet meer moe
Heel even voel je het leven weer
De herkenning…
Op je sterfdag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 Dan is het de blauwpaarse hemel die ook naar mij lacht
mij juist vandaag weer jouw herkennende beeld bracht.…
het bladeren genieten - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 in ons levensboek
ontmoet ik ze dagelijks
de vrienden en vriendinnen
mensen zoals jij
die mij het leven kleuren
die mij zijn laten
wie en wat ik ben
bladerend
in mijn levensboek
vier ik zo steeds
het feest van herkenning
in het grote en het kleine
van het doen en laten
dat nabij of veraf
jou met mij verbinden laat
bladerend
in mijn…
Een gekroonde wereld?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Een hemel zonder mens,
was uiteindelijk een paradijs
waaruit blijkt, dat elke droom
en kroon weer z’n doornen
heeft en ontstaat besef dat
uit het mechanisme, de macht
van overleving weer een
ander zaadje kleeft, wat
nog niet te herkennen valt.…
toekomst
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
783 antigif
een gebeuren gastheer
te zijn social distancing indachtig
wordt men vanzelf mensenhater
het duren zal vrees ik
verworden het feesten
een orgie van lege stoelen
her en der moet men
zelf een paar glazen omstoten
de portretten
mondmaskers met plukken haar
aan de wand met naamplaatjes
ter duiding oma opa en de kinderen
te herkennen…
De Kracht van Woorden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
309 Letters vinden elkaar,
worden woorden,
verstrengelen zich tot zinnen
waarin wij leren herkennen
wat wij zelf nog niet konden zeggen.
Zo ontstaat bezinning
zonder dat zij wordt afgedwongen.
Integere woorden kunnen helen.
Zij vragen geen gehoorzaamheid,
alleen aandacht.…
Wegkijkende ogen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
231 Niet slechts de ander, niet slechts de tijd,
maar het vertrouwen
geen herkenning nabij.
Zo blijft soms, na het laatste woord,
een stilte die nog lange tijd voortspoort.
Geen afscheid dat een einde bracht,
maar wegkijkende ogen
in een blijvende nacht.…
Marjolein
hartenkreet
4.3 met 67 stemmen
2.608 Tot haar doordringen kon ik niet
Misschien had ik meer kunnen doen
Maar ik stond ook alleen
Net zo bang als zij
Voor de koude wereld om me heen
Laatst kwam ik haar tegen
Het was vreemd haar weer te zien
Zoveel jaren later
En zoveel wijzer bovendien
Onze ogen vonden elkaar
Even keek ze naar mij
Een kort moment van herkenning…
De onvergetelijke ster
hartenkreet
2.2 met 14 stemmen
262 Ben jij een fluistering van iets
dat ooit was en verging, of een teken dat wacht op de ogen die jou herkennen?
Op een zekere dag was je een storm,
een onstuimig, laaiend vuur, een stervende zon die de
open hemel in vlammen hulde.…
Gedicht voor mijn vader
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.657 Ik leerde genieten van je aanwezigheid
Omdat ik die momenten zo weinig had
En ik was nooit zo goed geweest in herkennen van leugens
Als jij altijd maar de waarheid gesproken had
Jij leerde me hoe vertrouwen voelde
Op het moment dat je het mijne schaadde
En hoe je weer van intimiteit moet leren genieten
Nadat je door iemand bent verraden…