2296 resultaten.
Mijn Grote Liefde ...
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.650 Gedachten door denken en door dichten
zal dat ooit eens overgaan
ik weet 't, het moet de geest verlichten
tot de woorden er weer staan
Een wandeling, de golvende zinnen
de storm, de honden, het zand en de kust
waarom geeft mijn grote liefde
mij nog steeds niet die innerlijke rust ?…
Roze beddenlakens
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
3.020 Voel jij nog de eerste kus
en handen die zochten
naar verborgen plekjes
die jij nog nimmer
aan iemand had getoond
en ik, je minnaar mocht
je dromen binnengaan
om jou te doen ontwaken
in een nieuw gevoel van
zaligheid
wij passeerden sterren
op weg in ons hemelsgeluk
dansten op roze beddenlakens
en kusten elkanders monden
totdat de morgen…
koude tenen
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
728 je stilt dagen van winter
en geeft me onwennige
kinderogen
bindt bitterheid
aan alle lege uren
nu dood sneeuwt
op koude voeten
de meisjesjurken, de lippen
gedragen, ongelezen
bij iedere gebroken vinger
en nu het donkere huis
de verte meet
zie ik door muren heen
de oude stenen in
mijn te kleine bouwdoos
jij kust me
maar maakt…
Lieven.....leven
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
550 in een zachte fluister
voegde de wind
ze samen
haar lach en haar traan
streelde troostend
langs natte wangen
kuste kersenrode lippen
lokte haren
wapperend warrig
even sloot ze haar ogen
wimperlang
vertelde zichzelf
nooit meer iemand
zo dichtbij te laten komen
dat liefde pijn kan doen
maar haar hart
spreekt nu al
een andere taal…
droom
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.064 ‘s ochtends vroeg
‘s avonds laat
als de dag overgaat
in de nacht
de donkere nacht
nooit te snel voorbij
alleen op mijn zij
wakker op mijn kussen
zo zacht
zoveel gedachten
liever
droom ik dromen, zo zacht
iemand die op mij wacht
over mij waakt
mijn dromen en gedachten
kust me zacht
ik word langzaam wakker
een traan op mijn…
Sergey Khachatryan
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
589 Een man in het zwart
voor het plaatselijke Sinfonietta
is één en al stilte
net zoals het publiek
Hij kust
zijn Stradivarius
uit 1702
Zijn liefde in zijn nek
Pernambuk in zijn hand
Het woeste geweld op de snaren
doet paardenharen knappen
Met zijn viool is hij één
Een grootse emotie
Hij komt in mijn ziel
Ben niet meer dezelfde
Hij…
Eindelijk weer Zomer!
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
546 De zon…
kust haar gezicht.
Haar ogen zien weer licht.
Haar hart zingt..
door zomer omringd.
In water een prachtige weerspiegeling…
de kern..omarmd.. door.. ring om ring
Zonnestralen..
in warmte verdwalen
zacht strelend
helend..
kilte voorbij
geluk…weer aan haar zij.…
Warmte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
669 De rivierendans ontwaakt
in een poel van ijs
Kleine kolkjes rimpelen
het wateroppervlak
De tralies smelten
voor de ramen
druppels
tikken op de sneeuw
Tekenen van vuur aan
de bevroren kust
Het krakend ijs verdwijnt
in de zoute golven
De zee komt langzaam
weer op gang
Rivieren herwinnen
hun kracht
Wintertaferelen verdwijnen
Dankzij…
Nachtelijk vragen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
575 Je hebt diepte leren vragen
in nachtelijk duisterdwalen
na grijs vergeten dagen
verscheen er weer een zonderling
in de met mist omgeven spiegel
toverde de maan een glimlach
en in brieven, nooit geschreven
bekende je het verlangen naar haar
in het vermogen van vergeten
dwaalden herinneringen
terug naar haar hart bij de kust
na omzwervingen…
Ontknoping
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
727 Jij bent het bed, waarin ik rust
je bent de kabel die mij kust
je neemt mij mee op sleeptouw
als de ontknoping van een vrouw
Je bent het anker dat me bindt
het kompas waarmee ik de zeeën vind
je bent de wind om me te laven
zo spoel ik aan in jouw haven
Je hebt de kleuren van de nacht
die het ochtendlicht verwacht
je hebt de golven van…
Droom of waak.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
727 als de nacht aan mij voorbij raast
en het licht in de ramen mijn
ogen tot ontwaken dwingen
droom ik nog van de ogen
die mij dwongen lief te hebben
droom ik nog van de natte lippen
die mij kusten en de
zachte vingertoppen
die mijn lichaam lieten
branden
en tot grote hitte
liet exploderen
tot een hemels genot
wat was het toch jammer…
Bij mijn graf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.066 Ik ben de lippen die je kust,
Ik ben de stilte in de rust.
Ik ben de vlinder in zijn vlucht,
Ik ben adem in je zucht.
Laat bij mijn graf geen traan om mij,
Ik ging niet dood. Ik ben nu vrij.…
vlinder
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
487 je fladdert
vrij en
elegant
in pracht van kleuren
je kust
de bloemen
op de hei
in al hun geuren
je vliegt
gezwind
doorheen de wijde
blauwe lucht
je gaat
voor bijna alles
wat niet stil is
op de vlucht
je spreidt
je vleugels en
begint sensueel
te zweven
je laat me
dromen en
mooie momenten
beleven…
fantastische vrouw
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
686 kun je mij helpen
met het zoeken
naar plekken,
mooie oorden
voor ons beidjes
ontdekken
waar we kunnen
luisteren naar de wind,
hoe die mooie melodieën
voor ons zingt
waar we kunnen
kijken naar het mooiste licht,
hoe de zon de zee kust
wat een fraai gezicht
waar onze dromen
ongetwijfeld
uit zullen komen
ja, daar wil ik
leven met…
ingezonden brief
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
503 gedachten
maar ik krijg geen woord op papier
er overvalt mij een kalibratie van
afgestorven denkbeelden
een herhaalde verlating, op niet
aangetroffen zee, noodweer indachtig
kennismaking met onvoltooide,
toekomende, ontbrekende geliefden
dit okeromlijnde van diepblauw,
van schemerwater in het volle licht
ondiepe aarde, niet ver uit de kust…
Brief drie aan jou
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Het kan nooit genoeg gezegd
dat de ernst op jouw gezicht
mij vrolijk doet kijken tot je lacht
je afvraagt wat ik denk en ik zeg:
Het is het accent of je ogen
de rimpels in je neus, bruine
nicotinevlek op een voortand
geschilderd in jouw bovengebit
De bittere smaak van jouw mond
met tonen van kandij en chocola
jij kust mijn lippen rond…
Hand in mijn bloed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Wie wast de harde korsten
van mijn lijf, kust mijn wonden
tot bloemen als de mooiste
jurk die ik ooit droeg, wie
legt zijn hand in mijn bloed
als een hart?…
Zand
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
452 Soms zou ik het zand willen zijn
de glimlach op jouw gezicht
in alle zomerse werelddelen
om je met mijn vrijheid te bevrijden
vol zonneschijn en sproeten
omdat je in de nacht verlegen bent
aan de kust met een geliefde
ik moet me nu losmaken
uit het silhouet van jouw gedaante
je zou een boom kunnen zijn
of een reus onder de zon
nu…
Vannacht.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
554 Toen ik vannacht gedronken had,
mateloos en verwaten als vanouds,
en woorden stamelde die overdag
op mijn lippen zouden sterven
als jonge merels in april…
liet ik de kalveren uit je weilanden,
kuste ik de angsten uit je ogen.…
Mooie ochtendstond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 Nu kust, ontwaakt uit duister
vroege ochtend de tere zon
die moeder aarde
nevelige sluier spon.
Zachte bries strijkt door haar kapsel
masseert golven door zilverglans
van zachte zijden draden
die deinen als vreugde dans.
Als tranen van ontroering
hangt dauw in berkenblad,
klinkt door eik en beuk in vervoering
lof in vogelzang gevat.…
Onmin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 Nu nukken bezit van me nemen
als waren het krijgshaftige Moren
aan de kust van Gibraltar..
kijk ik naar haar lichaam en zie heupen
schreien, schouders die kromtrekken
en boze voeten, die willen gaan stampen
op de koude keukenvloer maar dat
vooralsnog niet doen.…
lijfsbehoud
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
488 het gezicht bleef bij het lichaam
ook toen duisternis intrad
de avond viel ver voor de vroegte neer
zodat geen woord onbesproken bleef
met nauwelijks hoorbare fluistering
kon ik het ruisen van populieren horen
alsof mij werd verteld waar water en
kust tot branding samenvloeien
in het zand stond geschreven aan
wie deze woorden waren…
Alchemie Haiku
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
728 Isis, Osiris
Na lange tijd gevonden
Helende magie
We helen elkaar
Zoals de goden deden
Wat stuk was, wordt heel
Donker wordt weer licht
Tranen kristalliseren
Puur goud alchemie
Veilig en vertrouwd
Magnetisch en verwarmend
Zon die de Maan kust
Maanlicht, Zonneschijn
Onoverwonnen krachten
Jij, mij, wij, samen…
vrijheid
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.158 Dáár, waar die zon de golven kust,
de wind mijn wildste passie sust,
dáár vind ik vrijheid; voel ik rust.…
Ik zie de zon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
448 en weten
is het grote verdriet
waarom weet jij nog niet
ik laat me omarmen
in zonnestralen
en laat na het warmen
diep adem halen
en adembenemend
wiegen in de koele
zacht deinende zee
zwevend in ‘t zwoele
dobber ik en drijf mee
naar het blozende bloed
van het late licht
dat met mij voorgoed
ondergaat en rust
aan een ruisende kust…
Lijfelijkheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
498 De aarde kust mijn voeten, de lucht kust
mijn gezicht mijn hartslag klopt in het ritme van de
bladeren. Mijn handen raken de takken aan, een ontmoeting
van zielen waar de tijd zich verstilt en alles één is, in stilte en vrede.
Het gras fluistert zachtjes tegen mijn voeten
de natuur spreekt in mijn bloed, een fluistering van leven.…
in breuken wortelden mijn barsten
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.631 ik was het kind
dat hulp nodig had
ik raakte zacht je mannenhart
ik groeide
op de kale rots, in breuken
wortelden mijn barsten
ik was gebroken door
de hand die met mij knoeide
het eigen lijf dat ik verfoeide
voordat ik kon
verwelken zond jij regen
om te helpen, ik fleurde op
je kuste me
tot bloei in duizendschonen
zo kon ik…
Roepend in de woestijn
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
886 Te zijn zonder levenslust
als een zee zonder kust.
Waar is die hand?
Waar is die schouder?
Waar is het leven?
Waar is iedereen?…
Armageddon
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
952 Als de wereld vergaat
in een inferno
ontstoken door blinde haat
zal ik niets merken
negeer ik de lijken
en brandende kerken
Het hellevuur
zal mij niet deren
of mijn ziel
ooit kunnen verteren
Mijn mooie wereld
is reeds vergaan
Geen vaste grond meer
om op te staan
Die verdoemde dag
sloot ik je dode ogen
en kuste je bleke lach…
Waar gaan we heen?
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.890 Folders liggen overal verspreid
Ieder jaar een hele strijd
Waar we naar toe zullen gaan
Wordt het ruige natuur
Of historiche cultuur
We bladeren en overwegen
Komen vele opties tegen
Varen, sporten, rusten
Bergen, steden, kusten
Zo zitten we te wikken te wegen
We komen dé vakantie vast tegen…