1819 resultaten.
Ontmaskering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 ego tot het bot
het rot eraf
het merg voorbij
tot ik de plek
ontdek waar ik mij vrij
kan waren en vergeef
aan hen die mij verstaan
daar zet ik mij
op gladgestreken vezels
het harnas van de geest
gezonden aan de goden
de schellen voor mijn ogen
afgepeld
hoeken maak ik rond
obstakels vijl ik weg
tot lijf en leed
gesmeed naar naakte…
doorschijnend
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 in de kracht van het zijn zweeft de naakte uitgave
van wie ik ben...
de wereld is hard
hij vergaart ijs in bonte vormen
groengepluimde bomen en een woud
vol gevaar
waar ben ik dan?…
Gespiegeld ?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
488 Gedoopt in trots en twijfel
maakt het subjectief om het
pad alleen te gaan over
de naakte pagina’s van
een laatste hoofdstuk en
dunt mijn taal langzaam uit.…
Huishouden
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.572 hier het laken
en daaronder het naakte slopende meisje
midden de muur hangt gekaderd
het toeziend oog; camera's doen hun werk
en zonder hieraan afbreuk: een stoel wordt
geen stol, houdt huis. zo ook het raamkozijn,
het tekort van de put. het haar dat haar bewaakt
de slaap sloopt niet meer droomt onafgesproken.…
Ongezochte vondst
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
582 Jij, die weet dat ik geen onbeschreven blad ben
maar getekend door woorden
mij kunt lezen nu ik naakt voor je lig
en ik mijn ziel in je lichaam schrijf
Jij, die behoedzaam de blaadjes van mijn hart
omdraait als ik er hardop uit voorlees
ezelsoren vouwt in mijn kwetsbaarheid
zodat ik weet waar ik gebleven ben
Jij, die weet hoe je onderhuids…
Metamorfose
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
688 Schraal verschijnt in de toppen
de schijf die de dag ontmaagdt
tussen opgetrokken graskragen
doezelt glimmend en naakt
een gestreept plaveisel
kruinen op stam ontwaken
nog geen tint aangetrokken
bloemen komen in bedden bij
half dromend de ranke halmen
uit de wetering staan wolken op
een lichte bries wuift ze op wegen
van heden tot…
Vriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
861 Wat is er in de storm van emoties
die in echtheid aan ons bindt
nog te vinden van de devoties
zoals in vriendschap bij een kind
jij met je materiële overvloed
in een wereld van vergane glorie
ik in mijn armoedig ondergoed
ben ik nog waardig, potjandorie
we kwamen toch allebei naakt op aard
is deze vriendschap je niets meer waard
we kunnen…
Als je alles achterlaat
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.347 Is dit nu
Van mij over
Is dit nu
Wie ik ben
Is dit nu
Wat er overblijft
Als je
Alles achterlaat
Argwaan
Angst
Ik lees het
In hun ogen
Het zijn
De emoties
Die ik
Zo goed ken
Ik voel me naakt
Steeds naakter
Ze kijken
Met hun argwaan
Ze kijken
Met hun angst
Ze kijken
Met hun ogen
Dwars
Door mijn huid
Ik kwam
Slechts…
Dordrecht
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.446 Naar verluidt
trekken jongens zich er af
en staan er meisjes naakt onder de douche.…
Kunstenaar
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
634 Hoe jij haar achter laat
naakt op linnen
en mij niet te vergeten
als ik zie, hoe dicht je op haar huid zit
er ook een man neerzet, getekend
schijnt hij achter haar te staan
maar er is toch niets dat zich aanpast
wat ooit binnengedrongen is?…
Opkroppingen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
504 lekker belangrijk
opklaringen, kippenbuien
op- en neer-quark
oppervlakkig, op termijn, op
de lange baan, het eeuwige
alles, alles is bedekt onder
een deken van beschutte
eindkleuren, alles neigt tot alles
'streetview spot naakte man'
temidden van aangeslibte
baardgroei ervaar ik kaalheid
als een beladen leegte
donkere manen verdwijnen…
Discutabel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
490 -
Ik zag je, naakt.
Voelde je, als nooit tevoren.
Ontbloot van alles keerden wij,
de nacht in ons.
Oprecht,
zo echt,
sterkte groots het fundament.
Er is geen waarheid,
in een stelling.
Er is geen goed,
nog is,
iets slecht..
-…
ode aan de winter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
545 nooit onschuldiger
schijnt ons de wereld
dan in winterse dagen
als van tooi ontdaan
naakt de bomen
zich met verse sneeuw
gemanteld weten
nooit kostbaarder
praalt ons de aarde
dan in winterse dagen
als goudgele winterzon
of van avond het licht
aan takken en daken
in ijskristallen parelt
nooit teerder
oogt ons de natuur
dan in winterse…
Mata Hari's vergeving
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Margaretha zweeg,
maar luidruchtig toonde ze
haar naakte lichaam.
Haar vrije ziel dreunt
nog steeds na in de wrok van
de boze doden.
Zij danst in ons hart,
haar standbeeld komt tot leven
en niemand weet het
behalve zij die
haar laf en wreed vermoord
hebben, zij huilen.…
Haring met wittebrood
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
579 Waar de wanhoop naakt;
gloort haring met wittebrood
als de beste keus.…
Vogelvrij?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Lente opent zich,
droomgebied stroomopwaarts,
maakt naakt en verlegen.
Deelbare verlangens,
strohalm en winterslaap,
echoput van geluk?
Uiterste balans,
onvervangbaar wat je kiest,
taal ondersteunt het evenwicht
Naast rivieren bloed
lang uit hun beding getreden
in een woestijn geronnen.…
eerste inkerving
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
465 Jacob's ladder
hoge monoliet
uit één blok
gehouwen
geboetseerd
door het ijs
geworteld in
oude aarde
halsreikend
zoekt hij een
raakpunt met de
hemelse breedte
eenvoudig is zijn
moeder aarde taal
onverzettelijk is hij
en fier
onbeduidend
ben ik
mijn ogen omhelzen
hem urenlang
naakt tegenover
elkaar een geduldig…
Dromen zijn van klei
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 Natuur opent zich,
stroomgebied van werelds zegen,
naakt en verlegen.
Deelbare dromen,
strohalmen naar de morgen,
echoput van geluk?
Uiterste balans,
onbetaalbaar wat je kiest,
illusie teer als evenwicht.
Werelden doorbloed
aderen uit beddingen getreden
door kloppende harten gevoed.…
contouren van je schoot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.626 ik keek en
je was naakt
maar zag je
roze liefde sluieren
ontbloot maar
toch verhuld, in rood
contouren van je schoot
in maagdelijk geduld
je wist dat ik je wilde
weerstond de vingers
op je huid met een blik
die jaren honger stilde
je ogen openen mij
handen gaan het heden
veel te snel voorbij
laten toekomst zuchten
ik ga in…
Melpomene
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 ik houw een standbeeld
uit vruchtbare gedachten
ingegeven door mijn hart
vorm het met slanke lijnen
woorden die het stenen
leven kunnen verzachten
ik geef het kleur met grootse tinten
zoals de natuur ons aldoor schenkt
het is mooier dan alleen het naakte
omdat echtheid uitsluitend
weet heeft van schoonheid en niet
aan enige duisternis is…
Medusa
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
712 jonge Medusa
zeewier om je hoofd
oeverloos lijkt nu de zee
waarin zich glanzend spreidt
je lichaam, naakt
verjongd door iedere golf
die langs je dijen glijdt
je rilt,
de koestering van 't zilte water maakt je week
en vol verlangen
ik schreeuw je naam
en even lijkt het
of je aarzelt
maar als begerig mijn handen
om jou reiken
zwijgt…
LAIS CCVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Melk mondt uit in licht: ’t zijn wordt herboren.
’t Naakte monster is niet in te tomen
(schil is het van data die nog komen).
Zij leek ’t moment, de nacht, een nieuw beleid.
Het ondergaat gebrek aan onderscheid.
Het loopt verblind in haar geheel verloren.
Hoera. Het mormel wordt voor ’t graf bereid.
Hij lacht als door de goden uitverkoren.…
Wanneer mijn stilte zwijgen zal
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
617 In mijn stilte bewegen zich geesten
onaardse voorstellingen vol wellust
en intensiviteit van geile begeerte
wanneer ik naast schaduwen dans
in mijn naakte ornaat fluitend
zie ik moeder aarde in verval
in mijn stilte kronkelen zich gedachten
urenlange overpeinzingen met betrekking
tot de dood en de kornuiten van die metgezel
wanneer schaduwen…
Albert Nonino (18)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
486 Albert Nonino ging voor even
los
"Die vrouwen dragen 't strak om heup en dij
Ze rennen praktisch naakt, niet zoals wij...
Als hij bewegingsruimte nodig heeft
Voel ik dat hij aerodynamisch zweeft!…
LAIS CCCXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 naakt zij was zeer zedig als licht in licht,
en wind speelde wind met haar in het zicht.
de ogen vol onbegrip stonden dicht
te treuren bij het onhandige hoofd:
het leek geenszins op wat haar was beloofd,
ze wou van dat zicht gewoon gaan lopen.
nu niemand nog in hoofd of haar gelooft,
zwaait enkel de wind nog deuren open.…
Op de tochten (deel IV)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 Naakt door slechts de naaktheid,
omgeven door slechts de omgeving,
verbannen door slechts de verbanning.
Ogenschijnlijk de knopen geteld,
keer op keer de pyromaan geweest,
stilistisch te werk gegaan,
maar ik ben geen inboorling.…
Tropenuur
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
482 Braak ligt het land van bed en bad en brood
Naakt straalt de zon, huid broeit in ongenade
Keert zich tot koelte aan de kust en kade
Waar middagstilte rust tot avondrood
Verschoond van blik op bleke onderdanen
Zie ik dat van de neusrug het montuur
Is afgegleden in het tropenuur
Boven de kreeft- en steenbok- keerkringbanen
Hoe heet het zij…
Vandaag in november
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
609 en onder wolkenluchten
vandaag in november
vind ik mezelf terug
in jouw oude brieven
liggen mijn eenvoudige
sentimenten vastgelegd
door zwarte penneninkt
en opnieuw zou ik je lief
willen hebben, het liefst
zonder relatie, gewoon
voor het fysieke plezier
om de sleur van
de dag te doden
hier op de bank
waar mijn centen liggen
naakt…
Consumptiepatroon
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
824 In onbeweeglijk evenwicht
ligt mijn ik stil te wachten
in een bed geschikt voor dromen
ergens in de koude stadsbuurt
omdat jij ooit terug gaat komen
ik weet nog niet hoe lang het duurt
je weet dat mijn naakte ziel
zich ernstig zorgen maakt
maar eenzaam gaat het leven verder
ik speel een beetje met mijn gedachten
om het wachten te verzachten…
Eeuwige winter?
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.107 Mijn zwijgende woorden,
dwarrelen langzaam naar benee,
warmte strijkt over uw porceleinen verschijning,
glijdend over de groene bosbodem,
vallend op de grond,
Maar koud is nu de nacht,
de winter is gevallen,
mijn naakte stam en wortels,
verlangen naar de rijke bosbodem,
die enkel een tijd is heen gegaan,
een tijd van sterfte,…