2002 resultaten.
Paul
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
588 Zo'n man waarvan je denkt dat hij er altijd wel zal zijn
Hij schitterde op planken maar was wars van schone schijn
Zijn typetjes verschenen regelmatig op de buis
Ze werden nationaal bekend bij menig kijker thuis
Naast koning van de lach was hij een dienaar van het kind
Zijn inzet wereldwijd was groot en was wat mensen bindt
We missen…
morgen misschien
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.250 ik herinner mij september
hoe ik tranen verstopte
en zelfs de verstuivende regen
zijn louterende afspraak
helemaal niet nakwam
verder ging in etmalen
die er niet meer toe deden
dagen die nimmer
de mijne leken te zijn
soms wil de nacht
mij wenken en reis ik
dromerig langs de maan
ik weerspiegel dan
in hoopvolle verwondering
mijn…
Nachtspoor
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.008 Nu spoor ik tussen grind en grond
waar weg de nacht inboort
en luister langs het talud
de glooiing van de einderstond, zo
verkennen we het verstomde leven
als een lange reis richting horizon
verdwijn in het gras, klaprozen
verstilde klokjes in de verte
en soms een veertje
eenzaam dwalend langs
het silhouet van de statige wachters.…
wat verborgen lag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
630 de vogels zwegen in de bomen
de muren stonden sprakeloos
in de wind
het stille schip voer binnen
onder het oppervlak dreigde
de duisternis
de leeuwerik viel en zweeg
de dood sloeg met zijn hamer
het uur
met gouden tong
zou de jongen spreken
hij was geen overtollig mens
het laatste zonlicht was vergaan
de reis lag verborgen
zij…
als de zee stil ligt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
729 Daar zie ik een schip
een streep trekken
door mijn reis
naar nergens.…
In vriendschap voor Joop
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.114 want je vertrekt dat was de afspraak
en als je gaat dan reis je op instinct, dus trots
het donker tegemoet met
opgeheven staart:
ik help je wel, ik draag je
in een warme doos de wereld uit.…
VADER ROEPT WINTER IN ME OP
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
550 Zijn aardse huis
heeft hij in zwijgen verlaten
De Ander had
het laatste woord
Zijn bed vreemd leeg
't tafelblad vol medicijnen
De laatste uren
kon hij niet meer praten
Ik las z'n gebaren
in z'n hand te korte levenslijnen
Hij wuifde en
wees naar raam en muren
Het kon beslist
niet lang meer duren:
Deze reis naar
't onbekendste…
Het lichtjesfeest
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
584 ik vier
het lichtjesfeest
met een reis naar boven
dans vlammetjes
wieg op warmte
vloeiend omhoog
in ontvouwen
voel ik vertrouwen
hun handen in groet
het is heerlijk
ze bij me te houden
spiritueel samen doet goed
familie en vrienden
weer daar bij elkaar
dat ervaren is bijna volmaakt
ben zachtjes geland
toen de lichtjes waren…
heimwee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 van horizon tot einder een
trage zilveren stroom
langs verdronken bomen
op hun gerimpeld spiegelbeeld
langs rijke ijsselhoeven
en werkloze graanmolens
onder een gesmoorde zon
in witte flarden op grijs
gakkende ganzenformaties
luidruchtig op reis gaand
*****
de ooievaar is terug
in dit drasse land
dat zo eindeloos is
met dorpjes…
Mijn woorden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.055 Mijn woorden zweven stil door de lucht
Onzichtbaar en geruisloos
Enkel zichtbaar als ik ze voordraag
Mijn woorden zijn op reis
En tot ze uit het zicht verdwenen zijn
Zul je ze blijven horen.…
Verplicht
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
890 verplicht
een andere weg te kiezen
om niet in verplichtte rust
te verzanden
ik die altijd zo actief was geweest
die zo van beweging en actie hield
van welke aard dan ook
ik werd voor een dilemma geplaatst
aan de zee geboren uit een zandkorrel
leerde ik me
van andere zandkorrels onderscheiden
ik wou net dat ietsje meer zijn
toen op reis…
Einde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.268 Toen hij zei dat hij niets meer wilde
En het avondland dichterbij kwam
Het geroezemoes om hem heen verstomde
Door bijna niets omringd
De verstilling, het zwakke licht
Nader tot hem kwam
Ging de herinnering met hem op stap
Een reis langs Memory Lane
Het ontluiken van de liefde, de schoonheid en de troost
Verschrikkingen, ontluistering, uiteindelijk…
vangnet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
563 Kind van de zon
iedereen opzij
hier kom je voorbij
diep is de gong
vang m'n woorden bewaker
als 'n sidderaal onder spanning
ze is 'n mythologische druppel water
De reis begint pas na de landing
Treurvogel zoen de nacht
blijf feiten veranderen
het ritme lacht
verlicht zalf kan je veranderen…
Warnsveld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
751 natuurlijk nemen wij beiden
een bloem mee voor jouw kist
uiteraard uit eigen tuin
boeketten wil je niet
of grote grafkransen
want jij lieft de eenvoud
geel is jouw warme kleur
dus pluk ik gulden roede
gave van moeder aarde
een stille groet aan jou
met zegen voor jouw reis
voorbij de sterren…
Zachte hindernissen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 gaat over één nacht ijs
en lijkt een onverstandige zet
ik ga in eigen gebiedende wijs
zonder dat enige rede mij belet
wat is het dat ik zozeer mis
dat ik denk dat het er ooit was
terwijl toch volstrekt zeker is
dat ik voor een schijnwereld pas
misschien wel omdat ik vind
dat gelukkig zijn niet bestaat
maar is als een zuchtje wind
een reis…
't Colbertje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 (Stapelgedicht II)
Samen met de schrijfster deelde ik
die lange reis COUPÉ No. 6
Wij treinden door Siberisch landschap
dat eindeloos raasde
zonder kwaad te doen, zeker
en beslist, geen centje pijn
Wij arriveerden
in hoofdstad Beijing
Vele ONVOLTOOIDE LIEFDESBRIEVEN verder, kocht
hij een colbertje
in mooi en aantrekkelijk
RUSSISCH…
Foto in zwart-wit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
694 Een muskusgeur ademt zij uit
op de achtergrond haar mountainbike
Binnenkomen mag op eigen risico
als je alleen van praten houdt
China moet nog worden ontdekt
op de fiets en op de bonnefooi
de reis met het vliegtuig heen
en terug kost nog steeds een hoop
Zij kijkt me recht in het gezicht
en als ik even doe alsof ik niet kijk
vangt…
Onomkeerbaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
467 Steenharde rotswand -
Ik weet dat ik
Die boor ben,
En gestaag verder
Naar beneden draai -
Als iets meer dan
De helft van de boor
In de rots verdwenen is
Besef ik dat ik terug wil,
Maar het point of no return
Ligt al ruimschoots achter me,
De boor draait zich nog dieper
In het onverbiddelijke rotsmassief
En ik weet dat mijn
Reis…
Laat me
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
597 laat me los
laat me gaan
ik heb mijn leven geleefd
ben er zo klaar voor
voor ergens hier ver vandaan
praat me niet meer
over leven of over morgen
ik ben moe gestreden
de kanker heeft gewonnen
en heb genoeg geleden
laat me
laat me los
laat me gaan
ik neem jullie allen mee op reis
zoals jullie mij altijd hebben gekend
liefdevol en…
TERUG NAAR HET BEGIN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 zich achter de vis daar
waar hij net nog zwom
de lucht vult de plek
waar de leeuwerik
naar de hemel vloog
haar zo juist beklom
de plek van donker
wordt als ze wegvloeit
weer ingenomen door
het licht van de zon
zo zal ook de plaats
waar de mensheid zich bewoog
weer ingenomen worden door
dat waaruit de wereld ooit bestond
hij zijn reis…
Vooral in rood
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
814 brandde kleuren
in ramen van kathedralen
met grote namen en
schilderde ons paradijs
in glas en lood
gaf jij vooral in rood
met warme zon ook het
intiemste zomaar prijs
zij die geloven
in boven en beneden
hebben gebeden met een
hunkerend hart voor blijf
ik schilderde en brandde
nee niet voor enkele reis
wil jou ontmoeten in de ramen…
Quilt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
667 kleuren van Nieuw-Zeeland
op een lapjeskleed
met mijn ogen dicht
reis ik daar weer rond
gekrulde varens overal
fantails en pukeka's
gumtrees en de Christmas trees
uitgestrekte heuvels
regenwoud met midgets
rond de blauwe fjorden
watervallen, meren
kiwi kwekerijen
Down Under, ik verlang ernaar
jou weer te bezoeken…
Vlinderen?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 ik bof
ben meer
van lucht
dan van aarde
soms raak ik
van
de wijs:
Laatst
eindigde m'n reis
in laat middaglicht
-ik kon m'n ogen niet geloven-
achter
het glas
van 'n raam
met uitzicht
op 'n tuin, 'n hof.…
Opkroppen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
539 Waarom slaat mijn hart sneller
als ik aan het dichten denk
zo zag ik de rode zee opengaan
heb van menig appel genoten in het Paradijs
gedichten nemen je mee op reis
verre velden heb ik bezocht
in menig wilde rivier heb ik mogen zwemmen tijdens mijn tocht
als de voorstelling is gestopt
schrijf ik achter de coulissen
ik heb zoveel opgekropt…
keergrens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
402 ergens voorbij het keerpunt,
in verhoogde staat, als de
stilte stormachtig zwijgt, op het
uur van bombastisch wilde wolken
grauw, grijs, chroom, groots,
van golven met hun woeste koppen
hun haren wapperend in de wind
schuim op de bek
geen vaste vorm te zien
nergens grond om te staan
driftig op drift
met nog een lange reis te gaan…
briefje voor later
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 nee bang niet
voor de dood
ben ik niet bang
die afslag echter
de boot trein of bus
mis ik graag
in het weten
dat eens onverhoopt
die uitrit komt
mijn reis dan
naar de overkant
zal vol zijn
gevuld met souvenirs
van ontmoette mensen
die elkeen bewogen
vol ook van verwachting
aan de herenigingen
die komen zullen
want…
Op zoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 In het begin
zijn moeders god
en dat kan niet
goed gaan want ze zijn
gewone moeders
niet altijd alles
wat je nodig hebt
van de hemel en de aarde
en je vader is het voorbeeld
dat je zelf op zoek moet
naar bedden van bestaan
vanwege een boze fee
die problemen gooit
bij elke geboorte
zodat je op reis moet
om te vinden wat je mist…
Alles is blauw, en roze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Ik hurk tegen een hoge muur
wijzers in mijn hoofd
schuiven naar twaalf
Ik ben er, ben er niet
Rook, reis, rustplaats
volle maan
Zoemend, zes, zestien
keer kom ik binnen
waterspiegelingen
Rammelend behang
Ik druk duim voor duim
een stempel op de dagen
Winden waaien voorbij
alles is blauw
ja, alles
scherp blauw
en roze in de…
de witte verte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 kind de witte verte
kun je niet vangen
zij is een laatste
lange reis
ze woont in een
verstilde schemerzone
ver weg van het
onherbergzame heelal
zij is het nest waarin je landt
met gebroken vleugels
waar je eindelijk naar
jezelf durft te kijken
ze houdt van je zoals je bent
de witte verte kind
je mag naar haar verlangen…
van keizer tot pompoen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
585 de goden lachten
smakelijk ze namen
eindeloos de tijd
lieten alle wreedheden
de revue passeren
kortom: de apotheosis
zat er niet in
een enkele reis naar
de onderwereld werd
hem gegund
alwaar hij een baantje
als eenvoudig klerk kreeg
de rang van pompoen
werd zijn
eindbestemming…