Alle inzendingen over ruis

958 resultaten.

Sorteren op:

Waar stilte mij heelt

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 340
Soms sluit ik mijn ogen niet om te slapen maar om te sparen, want de drukke wereld trekt aan mij met onzichtbare draden, en in de ruis van al dat voelen, zoek ik een zachte kern, waar ik mijzelf weer vind, zonder dat ik mij verlies.…
CB21 juni 2025Lees meer >

Natuurfluisteringen

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
Het zachte ruisen van bladeren is een taal die ik herken. Glinsterende zonne- stralen vallen als streken van penseel over het weidse veld. Ik voel hoe stilte zich uitspreidt in mij, een kalme ruimte zonder grenzen. Bij een open plek blijf ik staan, het licht danst op het water. Elke golf draagt een geheim, een belofte van beweging.…
CB11 september 2025Lees meer >

Waar het herfstbos ademt

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 427
Kleine paddenstoel buigt onder oude bomen leven fluistert stil Geworteld in het vergeten van tijd, ons ruisen leest de wind als geheime namen. De maan bewaart onze zilveren dromen, de aarde fluistert haar tijdloze verhalen door onze wortels.…
CB14 oktober 2025Lees meer >

Strandwandeling

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 213
De stilte daalt neder op ’t strand, Alleen ’t ruisen van de branding En ’t zacht gefluister van helmgras, Wuivend in ’t koele avondbriesje.…

April

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 357
Geen mist, geen ruis, alleen de rauwe uren. Ik tel de dagen tot april, wanneer een metalen ring mijn vlees moet markeren: een bewijs dat ik de oorlog heb overleefd. Ik ken een plek aan de noordkant, waar de rozen zwart kleuren in het uur na de zon. Daar gaan de poorten dicht met een geluid van definitieve keuzes.…
Nathan28 januari 2026Lees meer >

De fluistering van het begin

netgedicht
2.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 546
Ik sta stil en laat de ruis van de dag zakken, tot ik de adem van de ochtend begrijp. Het is de toon die verlegt, nog voor de kleur ontwaakt, een vogel die zijn stem oefent in een zachter akkoord. Geur van vochtige grond vertelt een oud, levend verhaal van groeikracht zonder lawaai.…
CB10 februari 2026Lees meer >

REGENBOOG

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Ik kreeg pillen en spuiten, gesprek op gesprek En zo doofde de muziek, ruis, eentonigheid bleven over. Ik danste niet meer, liep niet eens in een ritme, Wolken vulden zich niet zodat droogte heerste en er niets meer bloeide op mijn balkon.…

Wachters

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
ijs hangen met hun laatste houvast nog in de stijve riethalmen die dor overeind zijn gebleven de winter wijkt met tegenzin en laat met name in de nachten zijn ijskoude adem het land geselen kale bomen met naakte takken weerstaan ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast als wachters al die winterse boosheid op gepaste wijze zij ruisen…

Wachters

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
ijs hangen met hun laatste houvast nog in de stijve riethalmen die dor overeind zijn gebleven de winter wijkt met tegenzin en laat met name in de nachten zijn ijskoude adem het land geselen kale bomen met naakte takken weerstaan ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast als wachters al die winterse boosheid op gepaste wijze zij ruisen…

Gepoeft, gepaft

poëzie
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.404
Gepoeft, gepaft, ge'n hoort niet el, met wappers en met wissen fel, als smijten, slaan en buisen, dat beide uwe oren ruisen, op vodde en lap en vuil tapijt, dat ‘t kuilt en wentelt wijd en zijd, van ‘t stof!…
Guido Gezelle21 september 2019Lees meer >

Heb mij lief, gelijk ik ben

poëzie
4.1 met 56 stemmen aantal keer bekeken 6.345
Maar, als ik dan zo zwijgend zit, en luister Naar uw gesprek - of naar het klokgetik - Of 'k laat de stilte ruisen om ons heen, - Die ruist zo prettig, als de mensen zwijgen - Als 'k mij dan blij in uw nabijheid voel, Dan zou ik willen vragen, en de stilte - na ons gesprek - verbreken met mijn vraag: "Zeg, zijt ge ook blij, dat ik naast u…

Ode aan ooit

hartenkreet
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.248
niet koud Voel maar in de diepte Zodat je stappen zet naar hier Aarzelend een eerste been Teruggaan kan niet meer Het andere worstelt nog Iets houdt jou nog vast Je wilt zorgen Denken, verzachten Voor dat iets Kom Want dat wil je Elke beweging Geeft vertrouwen Het rimpelende water Voelt behaaglijk aan je buik Je hoort het ruisen…
Jeroen Zwaal21 november 2004Lees meer >

Ylkoorts (2)

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.145
Dan kruipt de zwaartekracht op de troon En daalt de ruis van de winteravond.…
Wimper21 januari 2004Lees meer >

TUSSEN DE TWEE *

poëzie
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.800
Die boven de bergen wilt huizen, en kan de wind niet verdragen, en ‘t ruisen dervan. Het zomert er late en het koelt er te vroeg; zacht were is er zelden, en zoelte, genoeg.…

Spanning in de metro

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.706
Spanning in de metro, ruis op de lijn. Ruggen tegen elkaar, geen gepraat. Hoofden afgewend, toch volg ik jouw gelaat. De ondergrondse spiegel toont jouw bezorgde blik. Onzekerheid, nerveus, jij boos en stil ben ik. Jouw mooie plaatje lost snel op, nieuw daglicht dient zich aan. Ik zit hier aan jouw zijde, zo met je lot begaan.…
Pim Paparazzi19 december 2008Lees meer >

erebegraafplaats

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 643
liggen ze te sterven het verleden is niet geheeld een verheven bestemming heeft hen streng bedeeld ongemerkt tussen randen van zerken een graf in de duinen is het ruime huis een wee van paars buigt over de tuin lispelend van sereen leven langs paden die het groen doorkruisen het goede en het kwaad zijn vergeten wind laat bladeren ruisen…

reis naar de eilanden

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 429
langs de hele horizon werd het licht gespleten door kreten van meeuwen aandachtig bestudeerde ik de omtrek een gekartelde inham de los lopende lus van een wegbuigende kust en als genadige inval de witte rand van het strand ik becijferde geen grotere afstand dan de zee neemt tot het land een stille kring steeds aangeduid met ruisen…

Heb mij lief, gelijk ik ben

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.108
Maar, als ik dan zo zwijgend zit, en luister Naar uw gesprek - of naar het klokgetik - Of 'k laat de stilte ruisen om ons heen, - Die ruist zo prettig, als de mensen zwijgen - Als 'k mij dan blij in uw nabijheid voel, Dan zou ik willen vragen, en de stilte - Of ons gesprek - verbreken met mijn vraag: 'Zeg, zijt ge ook blij, dat ik naast u…

Celliste

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 530
portretteren hoe jij met jouw rechterhand over de cellosnaren strijkt, alsof jouw lichaam er voor gemaakt is, zo vloeiend soepel beweeg jij met de toonvariaties mee, door de Godin gevoed en bestuurd, met een strijkstok, die uit de verste, donkere diepten van het klankkastheelal de meest fijngevoelige kleurnoten tovert, als het troostrijke ruisen…

Wintervogel

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Hoe een kokmeeuw met koptelefoon de verschillende luchtlagen glad en strak strijkt van waar vleugels rusten op zachte adem van een wind op hetzelfde moment reflecteert het portret in gerimpeld water waar de golven ruisen in ontspanning.…
CB18 februari 2021Lees meer >

De vrijheid van een kokmeeuw

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 456
Hoe een kokmeeuw met koffiebruine kopkap verschillende luchtlagen glad en strak strijkt van waar vleugels rusten op zachte adem van een wind op hetzelfde moment reflecteert het portret in gerimpeld water waar de golven ruisen in ontspanning.…
CB11 juli 2021Lees meer >

grieks vuur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
- de kust is ontbonden van de zee zout op de smalle rand tussen de stenen droogt het water op Ik ben bij het wegstromen in zilver gevat over de rotsrug lopen de golven terug met het tij herstellen zij het verband gewikkeld in wit het hoog gestemd ruisen bergt mij in het onbewoond huis van de ruimte.…

oog op u

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
beluister het doffe ruisen van gindse stroken marmer één seconde na duizenden millennia van absolute stilte, het doffe stof ploft in stof. en zij, vergooide bloem, opschietende te midden het neerzijgende rot, zij voelt de zuren vallen in het hart van haar vergeefse groei.…

Het hart van de natuur

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
Niets is zo mooi als het luisteren naar de taal bij het water waar alles zo wonderbaarlijk klinkt zoals allerhande vogels waarnemen die bekken en snavelen met elkaar, ruisen van de wind door de bladeren van de bomen tot het voelen van stukjes aarde onder mij.…
CB13 december 2024Lees meer >

In de adem van het bos

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 712
Hier spreekt de stilte luider dan de stemmen van de wereld, in het trage ruisen van bladeren, het mysterieuze ritme van het woud. Onder mij dragen wortels eeuwen aan verborgen verhalen, voelbaar in elke vezel van mijn lichte huid.…
CB3 april 2025Lees meer >

De glimlach van de dageraad

netgedicht
2.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.015
Een taal van verlangen, ontkieming en het zachte ruisen van hoop. De kleuren van de lente — pril groen, bleekroze, geel als belofte — strelen mijn blik alsof het leven opnieuw leert ademen, en terwijl een briesje me ontroert als een eerste liefdesgedachte, besef ik hoe wonderbaarlijk het is om simpelweg geraakt te worden.…
CB10 april 2025Lees meer >

Bosfluisteringen

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 23
Soms komt de buitenwereld te luid en te dichtbij, maar het ruisen van de bomen vormt een eigen, veilige taal. Glinsterende zonnestralen vallen gefilterd op de grond, en openen een kalme, grenzeloze ruimte in mijn gedachten. Bij een open plek in het bos blijf ik even staan, waar het weidse licht geduldig tussen de stammen danst.…
CB1 november 2026Lees meer >

Voorjaar,

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.332
Wellicht voor de eerste maal werd ik niet droever als, mijmerij die steeds ontaardt in klacht, Ik hoorde de ruisen in den blauwe nacht de sombere schelde langs haar groene oever. Een nevel doofde 't laatste gloeien uit Dat schemerstralen op de wereld lieten...…

jolig geblaat

netgedicht
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 822
Hoor de klaterende handen in de zaal Het geblaat van een lam mengt zich door de murmelende ruis. Zoals de solist die glundert na de laatste noot Zo voel ik het bloed bruisen Lees het geluk op de tanden. Gisteren was ik een clown zonder publiek Ik zwierde met witgeknepen vuisten. De lippen dun, de kaken wijdgesperd.…
Wimper1 april 2003Lees meer >

Herfst in de lucht

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.107
De hete, zwoele nacht verfrist zich aan de lichtwordende horizon Zon wisselt met stralen striemende regen en donkere luchten met stralende zonsondergangen Afgespoelde, diepademende bladeren flapperen Wapperen Ruis en muziek in de wind De zon wordt begeerd De zon lokt Sappen vloeien anders Zonnige warmte stroomt alleen verder in de wortels…
Chris Melsen25 augustus 2004Lees meer >