Alle inzendingen over schemering

1518 resultaten.

Sorteren op:

Wentelen in weemoed

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
Ik loop graag door een herfstig bos, zo in de avond schemer met een tapijt rood bruin en af en toe een glansje geel. De geur van rottend, dorrend blad, geluid gedempt door druilerig gedriezel het zicht beperkt door vlaagjes flarden mist.…
Lisa Leyten24 november 2016Lees meer >

in dwars kunstlicht van de zon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 641
rank en stralend in dwars kunstlicht van de zon groeien de contouren een blik die horizonnen breekt in vage tinten die de dag vervloeien op het doek van een palet met schaduwen doopt duister zich in licht en kleurt een vale schemering met donker wordt het wit van grijs naar zwarter dan de nacht gebracht een handpalet met rood…
wil melker25 februari 2006Lees meer >

De dag schudt zijn veren...

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
weegt zijn loden last de middag scheurt haar kleren en de nacht is breekbaar als glas de hemel heeft buikpijn de kots gaat over de nek de geit rent achter de kool en de schapen liggen uitgeteld de apen gedragen zich vreemd en dragen vissen naar de zee de kippen krijgen tanden en eten met de pot mee de schaduwen worden langer de schemer…

"Mes études"

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
vaak word ik door schoonheid verblind het is een tint die mij met haar verbindt en ik de blauwe lucht zie als hemel terwijl het gras ruikt naar parfum dat ik ooit rook in Leningrad het is de dag voelen in een zachte zwoele schemer zonder dat ik het licht verlaat naakt is dan ook de werkelijkheid die na verloop van tijd het vlies…

Doekval

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
Ik gevallen doek hang slappig en beticht verloren in een schemerende hoek naar licht en zicht. Mijn faam is zoek de rest is het gesjochten van kunstgeschiedenis en oliedomme duitenmis die veel te innig zijn vervlochten. Beroemd stond ik als duur te boek tot kenners die zich zelf benoemden mij redeloos ontroemden.…
Guus Maris3 oktober 2022Lees meer >

Prenataal bestaan

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 589
Hier val je samen met jezelf, dat wil zeggen het totaal, een schemerige wereld, waarin je stijgt en daalt. In deze omgeving vol geluiden - maar die komen slechts vaag door -, vormen ritmische patronen een continu en rustgevend decor. Al die ervaringen, zo vroeg opgedaan, zijn blauwdrukken voor 't postnataal bestaan.…

waarmee het bloot weer roze kleurt

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.219
rank en stralend in het dwarse kunstlicht van de zon groeien de contouren een blik die horizonnen breekt in vage tinten die de dag vervloeien op het doek van een palet met schaduwen doopt duister zich in licht en kleurt een vale schemering met donker wordt het wit van grijs naar zwarter dan de nacht gebracht een handpalet met rood…
wil melker2 december 2002Lees meer >

je zingt de lengte in de dagen

netgedicht
2.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.157
belicht daar mensen die ook jou beminnen je oogt zo donker in het wit van steen je schaduw laat me nooit alleen ik hoor je ruisen als de wind vlaagt langs de huizen je bent mijn refrein je zingt de lengte in de dagen, laat de wolken regen dragen naar het avondland je bent een warme herinnering ons afscheid duurt een schemering…
wil melker14 november 2002Lees meer >

nochtans

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 142
te treden aan mijn geplooide lippen het colostrum voedde slechts een kleine opening in het centrum waar het aanleggen zich in bijzonder in het openbaar had genesteld uren sloegen aan, de slaap hulde zich in een kleverig kostuum en schurkte langs de regels die het duister haar had toegedicht de nacht werd een kijker wijl de schemering…
elze18 september 2026Lees meer >

Staren door het raam

poëzie
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.366
Een even beginnen schudt elke boom: een bezinnen dit, een schemeren gevend van eerste denken, met lome vingers gaan zij wenken wenken, wenken, brengen uit een vrezend menen nauw geuit. En lichte dingen, herinneringen lispelen zij, vertrouwelingen, zouden wel willen, willen – dan dood staan zij in de lucht, de bomen bloot.…

Tijd

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.077
minuten kruipen moeizaam vooruit urenlang lig ik te wachten grijpend naar seconden ze vertellen me een traag verhaal de tijd tikt voort zonder stoppen zonder troost langzaam vallen m'n ogen dicht een schemering zonder licht een geruisloos gaan voorbij de rand van vandaag een binnenglippen van een zacht huilen een droom om in te schuilen…

Staren door het raam

poëzie
3.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.252
Een even beginnen schudt elke boom: een bezinnen dit, een schemeren gevend van eerste denken, met lome vingers gaan zij wenken wenken, wenken, brengen uit een vrezend menen nauw geuit. En lichte dingen, herinneringen lispelen zij, vertrouwelingen, zouden wel willen, willen ­dan dood staan zij in de lucht, de bomen bloot.…

De wind waait zacht...

hartenkreet
3.0 met 39 stemmen aantal keer bekeken 3.458
Een warme avond Fluweel zacht Ruist de wind Door het open raam Over onze lichamen Heerlijke verkoeling Na een zalig samenzijn De nacht is lang Geduldig is de zachte wind Die ons heerlijk verwend In ons liefdesspel Als satijn zo zacht Laat de wind zich ruisen Over onze verliefde lichamen In de schemering van de morgen Zweeft de wind…

Een dwalend licht

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.381
Hoop en wanhoop doven in de schemering. Mijn ogen gaan nu zachtjes dicht, mijn blik naar de hemel gericht.…

Schimmenspel

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 946
In mist en achter een waas gezicht schemeren slaapschaduwen waar blauwe wilgen de wacht houden langs de oever van de avond. Langzaam rolt een dromerige stilte haar deken over het bedroefde woud. Tezamen met een koele wind rilt ze in de nevel van het dal. Een zwarte vogel tuurt in de diepte van de nacht, verscherpt zijn blik.…

De nacht.

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.158
Als de avond langzaam komt, en de schemering voor me opsomt, en ik de dag starend laat vergaan, vraag ik me af: Waar komen die sterren ineens vandaan? Lang blijf ik er niet over denken, m'n moeheid wil me dat niet schenken. Ik kan niet meer blijven staan en moet maar eens slapen gaan.…
Mariëlla11 december 2003Lees meer >

Magiër

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.533
Zijn lange baard verbergt de lijnen, van een ruw en oud gezicht, en in het schemerige lampenlicht, lijkt hij stilaan weg te kwijnen. Toneelspelen zit in zijn genen, rollen leerde hij met engelengeduld, menig moedig man bracht hij tot wenen.…
Ditheke29 januari 2004Lees meer >

Rozen op mijn bed

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.447
wanneer de nevel nog laag over de velden zweeft en de schemer vaag fluistert tegen de nachtelijke wind dan verbeeld ik me de stilte van het beven van jouw handen, van de adem die je me afnam in een uiterst zachte zucht ik luister met gesloten ogen naar jouw handen op mijn dijen, naar de toekomst die jij schreef op mijn roze, warme huid…

Niemand

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.637
Ik spreid een lijkwade over ons Zon dringt binnen in schemerige scherven Ik woon elders Zoals jouw perzikbloesem Die verdunt in mijn schedel Waar ik weiger te vergeten…
Wim Veen20 augustus 2004Lees meer >

Najaarsdagen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 993
Je begroet en kust ze in schemerige sluiers ze blijven korter dan voorheen, maar zoveel hoeft er niet gesproken te worden De hoogzomerse uitbundigheid hebben ze afgelegd vermijden het wijzen op de tijd van aanzwellende koelte Ze verdwijnen in mistig licht stil en langzaam, een subtiel handgebaar wuift ze naar morgen of naar een volgend…
kees keizer4 september 2004Lees meer >

De zachtheid van je naam

hartenkreet
4.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.580
Ik word zo graag wakker in mijn dromen en nestel mij in de zachte schaduw van de schemering, hopende dat de duisternis mijn verlangen kan horen. Gewoon wakker worden in mijn dromen, om te stoeien met lichte woorden, zodat ik aan een vreemde, koude wereld kan ontkomen.…

kerst-rondeel

hartenkreet
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.256
zo dierbaar gebleven herinnering aan een stal, een ezel en gelijmde os waar schapen graasden op geurend mos onder een boom vol kleur en schittering in onze ogen nog stille verwondering rond het kindeke op een takkenbos zo dierbaar gebleven herinnering aan stal en ezel, weer gelijmde os kaarsjes flakkerden in de schemering op onze wangen…

Gewelfhoge pilaren

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 447
voordat naweeën en stemmingen hun delicate remmingen onder controle hadden wij zijn toen gaan kerken met gezang kaarsen walmend stil genietend zingen op eeuwenoude zerken mantra’s van gebed in al zijn opstijgingen langs gewelfhoge pilaren bekleed met heiligen die hun wonderen baren gewijde stilte in gods flakkerende schemering…
wil melker6 november 2021Lees meer >

Op het geraamte van de avond (1)

gedicht
3.4 met 68 stemmen aantal keer bekeken 24.461
schemer brak de kleuren af tot op gelijk gebeente - het was weer tijd voor kale echo's van de kale stenen. je liep wat langs de kade als zocht je iets van waarde. een koffer die is blijven staan waaraan een label met haar naam.…
Pieter Boskma28 februari 2022Lees meer >

De blauwe lipbloemige

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.204
Schrijf vandaag zeg jij over de naaktzadige de blauwe lipbloemige de afdruk van geuren het gezicht dat ontroerd over hoe mijn handen jou ontdekken het blote spelen in de schemering hoe gulzig je uit mij eet en jij zingt in mijn slaap Schrijf vandaag zeg jij hoe we vochtig liggen te zoenen strelen hijgen bijten in eenzelfde blindheid…
Irmgard19 oktober 2005Lees meer >

Wilde Bloesem

hartenkreet
4.3 met 67 stemmen aantal keer bekeken 1.839
Wilde bloesem aan de bomen Prachtig zo zuiver van kleur Zonnestralen glinsteren zacht Een lucht vol met zomergeur En toch zie ik een schemering Nu je vriendschap verdwenen is Mijn hart is gevuld met heimwee Het is jouw warmte die ik mis Om zonder jou verder te leven Doet me steeds weer zoveel pijn Tranen weerspiegelen jouw beeld Ik zou…
car19 april 2005Lees meer >

vergeet ons niet

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 869
verdragen zoveel geschreeuw en voeten die over hen heenlopen het aanzwellend geluid houdt niet op vrouwen die de dood proberen te ontwijken stikken in het gebed kinderen verliezen hun taal als uitgehongerd ongedierte enkel de lage, stenen muur blijft staan 'nie zapomnij o nas' fluistert een vijftienjarige jongen terwijl de schemer…

ik blijf achter

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 792
zeggen kom blijf nog even ik had haar bij voorbaat al verloren zij kwam zo plots in mijn beeldentuin van zoete kersen een zachte stengel met een vederen pluim en groeide in mijn leven bloeide haast ongeremd tot kostbaar zielengoud zwevend wilde ik dit wonder beleven haar begrijpen in duizendvoud ik blijf achter in de schemering…

sonos animalis

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 578
in de schemering het weemoedig loeien van een koe twee houtduiven in een zacht aanroepend koeren een kwakend kikkerkoor verschuilt zich in het riet krassende kraaien zoeken zwermend naar de ultieme plek in het struikgewas betovert de nachtegaal met melodieuze zang in het donker tolt de slapeloze tobbend in zijn bed…

Roze wolkt je lach

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 521
jij hebt nooit geleerd over wolken te lopen ondanks het roze dat jou intrigeerde al sinds je kindertijd in die kleur vond jij alles van boven bij gebrek aan vertrouwen in eigenheid zij bleven onbereikbaar maar jij verruimde je palet blauw en groen kwamen aan zet in lange schemeringen maakten zij contact zodat in op en ondergangen…
wil melker7 oktober 2016Lees meer >