1504 resultaten.
nachten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
181 schreeuwt
om de stilte te behouden
: hoe zuiver ik de klanken
binnensmonds ook lief, het
houdt de schaduwen in de
kieren van mijn onrust niet weg
van welke opgelopen averij dan ook
dan beschrijf ik de cirkel weer rond
en mijn knieën wenen zacht door de
afdruk die met ruwte is heengeleid
daar het spel van de elementen
mij het schemer met scherpe…
Oud stof, nieuw licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
95 Ik heb mijn hoofd op kussens gelegd
waar ver vergeten dromen stierven,
en voelde hoe oude liefdes als scherpe doornen
langs de huid van het geheugen sneden.
En toch.
Er is een stille, bijna vreemde rust.
Een vonk die zachtjes opwaait in het stof,
een nieuw begin dat ademhaalt
door de vertrouwde kamers van mijn huis.…
Scheveningen
gedicht
3.8 met 55 stemmen
7.330 dan wijkt het lange lint van zilver zand
voor uitgestoken broodmagere armen
sirenen vluchten lijdzaam voor erbarmen
geen scherpe rotsen maar een veilig land
na de havenhoofden zwarte kaden
verworden zeebenen tot vaste voeten
geen lager wal meer of het eeuwig boeten
van hun vrouwen door de zee verraden
het onheil komt niet van de woeste vloed…
DWALENDE GEEST.
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
1.441 Je geest gaat dwalen als je ouder wordt
en denkt dan veel in het verleden
je geest is ook niet meer zo scherp
en weet zo weinig van het heden.
Het vroeger krijgt opeens weer kleur
je doolt dan weer door wat geweest is
en waant jezelf weer in die tijd
en ziet het ook niet als gemis.…
Hemelvaart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
875 Bergen stapelen zich op,
de wind slijpt de toppen
scherp in snerpend wit,
de dalen dwalend en donker.
Ik eet mezelf leeg
met vezels en draden.
Een gevlochten gevecht,
dronken en vleugellam.
Kolkend en wentelwiekend
strooien woorden in het rond.
Satellieten suizen signalen,
aards gevecht tegen de dood.…
Zwembad in de zomer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.610 De zon stuurt scherpe witte stralen
die brandend op mijn hoofd neerdalen
maar frisse wind komt óók voorbij.
Ik voel hoe lekker zacht het water
mijn lichaam raakt en dan, wat later
zwem ik me lekker licht en vrij.…
Ontspanning
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
572 ze lacht
deelt zacht en lief
wat dromen uit om
mee naar huis te nemen
verstopt in hand
of een terloopse
schouderklop pas later
kom je er vanzelf wel op
dan ben je in haar land
nee niet verdwaald
als zomaar een passant
maar aan haar warme hand
ze laat een wereld zien
voor het eerst zonder
allerhande scherpe kantjes
alleen met…
Als tegenpolen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 ik zag haar
zwaaien trager worden
voelde kou in
een steeds ijlere lucht
nog konden wij
elkaar niet laten
hebben nooit berust
in een levenslange vlucht
als tegenpolen
wisten wij de krachten
van het spelen op
het scherp van de snee
in samen leven
namen wij natuurlijk
ook het risico van
onszelf kennend mee
maar juist waar
haten…
Hoe schrijf je een Van Gogh
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
78 hoe schrijf je kreupelhout
boomstammen in het gras
groenmosbegroeide stammen
griezelgrilliggroeiende takken
armen uitgestrekt in wanhoop
hun scherpe schaduwen op je pad
schors als uitgedroogde grond
van houtrot afbladderende verf
schubben van een oerreptiel
hoe schrijf je het okerste oker
het diepblauwste blauw
groen van mos en blad…
Winterrood
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.598 En terwijl ze,
met ogen vol diepe tranen
en haar hart bewoond
door scherpe messen,
met elke verdwenen stap
verder en verder
van de inktzwarte,
lokkende branding
verdwaalde,
huilden gebroken schelpen
in haar koude, witte handen.
En de hemel kleurde winterrood...…
De zomer kan me gestolen worden I
gedicht
3.6 met 28 stemmen
17.772 Op blote voeten zijn de sintels scherp,
De boetedoening is geen vorm van straf
Een legpuzzel van woede stroomt de helling af.
-----------------------------
uit: 'Jaargetijden', 2000.…
We eten zo gezellig samen ... (sonnet)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.504 worst
ze blijven steken ergens in de borst-
streek, breken stuk bij nader overleg
of eigenlijk verdwijnt al wat ik zeg
in de tomatensaus die wordt gemorst
jouw letters los in de gratin gekorst
bereiken niet mijn brug, mijn overweg
ik leefde nochthans jaren uit je hand
zolang zocht ik een warme binnenkant
maar vond alleen een scherp…
Chinese Draak (2)
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
854 pijlen,
gedoopt in lood en kwik,
vernietigen langzaam en geduldig
alle oorspronkelijke kracht,
die ooit veilig en diep geborgen
lag in mijn ruige middenrif
mijn ogen staan nog helder,
ik spreek een duidelijke taal,
en de wereld bedekt me met
al het goud dat zij bezit
eindelijk ben ik mijzelf geworden
tot mijn grootste vijand,
met scherpe…
De torenvalk
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
1.267 De torenvalk kijkt zeer tevreden
naar bos en beemd beneden
de velden zijn goed jachtgebied
zijn status hoog verheven
hij overziet met scherpe blik
wat daar zich tussen kruiden
gevangen in zijn ogenblik
bevindt aan lenteleven
Het erfrecht van de dood
laat jagers prooi beloeren
een haas valt hem ten deel
hij kan zijn kuikens voeren
Daar…
De witte kater
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.954 Hij schikt heel streng mijn leven naar zijn lot,
En glimlacht met zijn grote grijze ogen
En krult, vraagteken van een wijze spot,
Zijn schone staart en geeuwt (maar ingetogen)
En geeft een kopje en slaat zijn scherpe tanden
En klauwen spelend in mijn drieste handen.…
Ahura
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 O ouwe Ahura
Mazda
ja ja
1 klap is niks waard
duizend muggen die steken
scherp als een zwaard.
O ouwe Ahura
mijn hart klopt nog steeds
door
luister naar de stilte
hoor
Hoor je dat?
vaag in de tijd
kosmisch en strijd.
O ouwe Ahura
ouwehoer niet zo
zo zijn wij niet
waar is het geheel
rood blauw groen
en geel.…
De basis van het spel
gedicht
2.2 met 239 stemmen
32.614 Onze spelen zijn ons leven en
iedere wedloop is een levensloop;
een koers, een match die moet volbracht
een wedren van de ochtend tot de nacht
een strijd tussen twee gaten en wat lijnen
met een eind dat aansluit op de start
waarbinnen men in scherpe zin de tijd,
de punten telt en met een laatste bel-
of fluitsignaal het oordeel velt.…
Dwalingen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
729 Wat begrijpt de mens
ten diepste van de puurheid
van de ander
wanneer het om
oprechte liefde gaat
waarbij met diep respect
de reinheid wordt bewaakt,
wie kent de wreedheid
van de pijn waarmee
de scherpe tong
meedogenloos verwondt,
het scheuren van het heilige
dat zo eerbiedig werd gemeden?…
vluchtsporen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
502 scherpe helmranden
vlijmen blote voeten
rode druppels sporen
in het blonde zand
tussen duintoppen
verdwijnt een hoofd
duikt elders weer op
vertwijfeld op zoek
naar wat niet deert
sporen vormen paden
uitgesleten in het zand
na iedere nieuwe storm
onherkenbaar toegedekt
maar als het lot
niet valt te keren
vluchten een redding…
Buddléia
gedicht
3.1 met 15 stemmen
5.903 Later als het licht de middag heet
en scherp maakt bij de sloot aan gene
zijde jaagt een man bij de buddléia's.
----------------------------------
uit: 'Oud zeer', 1993.…
Als je het niet meer weet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
671 Het zal wel bij het ouder worden horen
Als de scherpe kantjes er wat afgaan
En je leven een beetje stil blijft staan
Als veel dingen je niet meer zo bekoren.
Toch mag je weten dat God je leidt
En je draagt tot het eind van je leven
In je ouderdom zal hij je niet begeven
Hij blijft jou te allen tijde toegewijd.…
Indien mogelijk
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
522 Scherpen messen snijden
Door bot en vlees
Struikelblokken die haar de weg versperren
Indien mogelijk
Al haar dromen vergruisd
Ver van de mensen verwijderd
De ochtend graaft een zonnige dag
Ver van de leugen verwijderd
In de toren zwijgen de klokken
Tezamen met de gitaren
"Besef dat wel,"
Deze intrige: "dit valse spel"
Reeds…
HAIYAN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 De mens staat tot natuurgeweld
Als klaproos staat tot natte kavel
Als vlieg tot scherpe vogelsnavel
Als lafaard staat tot superheld
Als boom tot kettingzaag die velt
Als frisse lucht tot vuur en zwavel
Als pluis tot een soort reuzennavel
De mens; speelbal van God en geld
Dit keer trof een tyfoon de Filipijnen
En duizend levens werden weggevaagd…
Hofvijver
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
597 De vensters geven geen geheimen prijs
Het zonlicht tart dit stadse paradijs
Waar mist en luwte immer samenspanden
Kastanjes langs de oevers knarsetanden
Hun schaduwen gehuld in stemmig grijs
De vijver geeft aan stemmen geen gehoor
Hij is een wijze zwijgende getuige
Lijkt lichtelijk vermoeid, doch rimpelt niet
Een spiedend oog, nog scherp…
VOOR JOU
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
665 Het bos
zingt jouw naam
vandaag
en ik vertraag
om het lied
en de akkoorden
te verwoorden
ondanks misverstanden
en scherpe randen
wil toch enkel maar
de zon zien in je ogen
de wind door je haar
bevlogen
dat gevoel van enkel maar
nu zijn
zonder schaduw
de ster die je bent
verwarmen
en omarmen
voor elk moment
blij dat…
Eenzaamheid
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.791 En zal dit leven mij dan buitenwerpen,
En zal ik, met mijn eigen nood alleen,
Mij zelf verteren in de ijdle, scherpe
Knel van mijn trots, de smaad van mijn geween,
En heeft de lucht zich voor mijn ziel gesloten,
En heeft de stad zich voor mij toegedaan,
Draag ik de kneuzing van wie werd verstoten
Uit de gemeenschap der vertrouwde pâen…
Scherven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
471 De scherpe scherven liggen daar,
loop je weg of raap je het op.
Vanaf dat punt veranderd je leven,
roze kleur maakt plaats voor zwart.
Eenzaamheid en leegte nemen je leven over,
dagelijks vindt de rode stroom zijn
weg naar beneden.…
met aangepunt venijn
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
561 ik wil stormen
om de wind te kluisteren
die dwarrelt
vlaagt en fluistert
in en om me heen
wil snijden
als een mes een zwaard
gewet op scherp gekarteld
in tweezijdig zijn
met aangepunt venijn
wil branden
om de zon te verzengen
met hete passie van kracht
tomeloze hitte
van vurige macht
wil huilen
met golven verdriet
zeeën van…
vlammen vertellen uit vuur zijn verhalen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
740 de vagebond
streelt bergen rond
werp duister in ravijnen
vingers van zijn handen
slijten jarenlang de tanden
van scherpe bergkammen
zijn mantel wappert over
heuvels en in dalen vertellen
vlammen uit vuur zijn verhalen
zijn armen zwaaien en
draaien de wereld wijder
hij is de bevrijder van de wind
blaast met wangen vol
de wolken…
in tegenlicht van zon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
761 kijken
verloor ik nooit het zicht
het gras leek groener waar
de wegen zijn verdwenen
omhoog gaan was verplicht
ik ben veel uitgegleden
verloor een tijdje mijn houvast
duikelde toen naar beneden
ik moest en zou weer klimmen
soms kruipend op de tast
het pad is glibberig en nat
lijkt uitgehakt om vaak te vallen
de rotswand is vol scherpe…