1695 resultaten.
Laatste blad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
521 Vraag niet naar de naam van de dag
als het grijze jaar de ogen sluit
zie niet om naar de rijk gedekte tafels
waarop geen ander voedsel dan verdriet
vergeet het spreken met de stenen
achter de ontwrichte poorten
baad je in het wervelende wonder
van de onbestaanbare kleurschikkingen
laat je in laagjes water weven
tot een spinsel op de…
Zachte dood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
965 Op de lange baan geschoven
zien talloze embryo's op papier
mij avond na avond
met inspiratie-arm vizier
de kaarsen op tafel uitdoven.
Zonder twijfels over hun levenslicht te verhelen,
zie ik hoe ze op de stoffige vensterbank,
in groei achter, met ziekelijk gelaat
om hulp roepend zonder weerklank
in de volle zon liggen te vergelen.…
Mijn vader
gedicht
2.2 met 119 stemmen
32.141 Mijn vader
schreeuwde moord,
mijn moeder zette koffie
mijn vader klom op stoelen, tafels,
leunde uit ramen,
schreeuwde rampzaligheid en onduldbare pijnen,
schreeuwde brand
en van iets onverstaanbaars het naderende einde
mijn broers hielden hun oor tegen de grond,
'luister!' riepen ze en sprongen op,
'er komt stilte!…
Sloop
gedicht
4.7 met 3 stemmen
11.801 Streel
de vergeten tafel waaraan mensen zich
op het leven soms de tanden hebben
stukgebeten. Spaar het schommelpaard
op zolder want het leeft nog.
----------------------------
uit: 'Van aarde', 1999.…
Varkensvoeder
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.653 '
'Je eet wat er op tafel komt,'
zei streng het moederzwijn,
'dan had je maar het kind
van iemand anders moeten zijn.'
-----------------------------------------------------------------
uit: 'Wij zijn bijzonder. Misschien zijn wij een wonder', 2012…
Prehistorie
gedicht
3.0 met 3 stemmen
3.666 Je stoot met ballen over tafel
drinkt een glas, je proost.
Op de radio klinkt Elvis Presley.
Iemand spreekt van Vietnam.
De kroeg loopt langzaam leger.…
Dwaalsporen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
646 De dwaalsporen van de giraffe
staan hier in het achterland
op het grasveld
wie durft er nog
zijn nek uit te steken
wanneer iedereen
boven het maaiveld
wordt onthoofd
als een maagd
met een mening
en het doet er niet toe
wat de mug over de olifant denkt
als de kat van huis is
dansen de luizen op tafel
en neem ik je in mijn volksmond…
Terugkeer
gedicht
3.2 met 6 stemmen
5.344 Ik schik aan tafel aan
en reik, dwars door de verleden tijd,
met een hand die weer kinderlijk wordt,
naar de dampende aardappelschaal.…
zonnepitten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 ik droeg ze allemaal op handen
één voor één
zij glansden, toen haar glimlach straalde
in de breedte van de dag
het mag – er zijn - zei ze
en ik
ik boog en sloot haar woorden
in mijn hart
samen waren we
samen groeiden we en samen
lieten we de tijd
vol kostbaarheid voortdurend
rond de tafel gaan
“zo waait de wind” sprak ik haar…
schietpartij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
673 je neemt een wapen
en je schiet want
ergens is er
een vernietigingsfantasie
die zich herhaalt
en zich blijft herhalen
je schiet 13 mensen dood
vlakbij een wapen
in je kast of op tafel
ga je op weg naar je einde
en schiet je en schiet je
terwijl je beter poezie
had kunnen schrijven
de aalscholvers over het IJ
zouden zo hun…
Daar
gedicht
4.2 met 4 stemmen
7.655 Zaten daar gretig te willen ontvangen
aan lange ontsplinterde tafels waarop,
nog gesloten, schenkbaar te tillen getink.
Kregen te lezen wat eetbaar kon, drinkbaar kon,
alles beschreven. Keken soms over de regels heen,
zagen daar groeisel, verschiet en bedoening.
Iemand riep: Drinkt u maar, drink maar, ik
kom dalijk bij u!…
Brievenbustouwtje
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
632 Probeer gezichten te lezen
op zoek naar iets bekends
in die stad in die straten
waar ieder langs elkaar leeft
vanuit een onderhuids verlangen
naar meer dan alleen maar anoniem
Lopend door dode droomstraten
is daar plots die ene bekende deur
met dat touwtje uit de brievenbus
de trappen naar driehoog achter
een deurmat met een WELKOM
Op de tafel…
Wanhoop
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
643 Met vrees'lijk lange uithalen, gooit
ze al 't leed op tafel, stoppen lukt niet
het water stroomt, onophoudelijk,
een niet te stuiten stroom van verdriet
vindt z'n uitweg, maar het verdriet
Verdwijnt niet!…
Een oud vers
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.389 Wat ik betreur te hebben niet bezeten
Is het geluk van menig burgerman:
De vrede van het huisgezin, en van
De kinderen, die mee aan tafel eten.
En ik weet wel, dat in mijn arm gelegen
De liefste is bezwijmd van zaligheid,
Dat ik de stem ken van de eeuwigheid,
En van het hart, dat mijn hart is genegen.…
Een oud vers
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.274 Wat ik betreur te hebben niet bezeten
Is het geluk van menig burgerman:
De vrede van het huisgezin, en van
De kinderen, die mee aan tafel eten.
En ik weet wel, dat in mijn arm gelegen
De liefste is bezwijmd van zaligheid,
Dat ik de stem ken van de eeuwigheid,
En van het hart, dat mijn hart is genegen.…
Bolletje zwart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
543 hebben het
samen heel goed
ook als ik groet doet
zij mij altijd na
het is een zij
dat weten wij na
heel lang leven waarin
zij alles heeft begrepen
mensen klagen dat
zij haar niet zien als wij
duidelijk communiceren
verkeerd kanaal misschien
zij zit mij
nooit in de weg
is er als ik wat zeg
bij onze bezigheden
alleen als ik ga tafelen…
Draaicirkel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
665 Gelijk aan Adam werden zij uit klei gevormd
de tafel die voor hen toen draaide
is ruim gezien, gelijk aan onze plaats op aarde,
bij al wat draait is daar de wet
van middelpunt en vliedende kracht
voor keramisten krachtveld voor creatie.…
Diffuus licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 deze mêlee van
leven en bestaan kent
een vitaliteit die als
dag en nacht samengaat
waar donker en licht
geluiden met seizoenen
kleuren oogst warmte
het schaduw gebeuren
pas als de nacht
gevallen is krijgen
randverschijnselen
een eigen diffuus licht
dat intiemer spreekt
de scherpe kantjes
van het samenzijn wat
sneller onder tafel…
Aandacht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
481 je hand
lag op tafel
even in rust
het leek
of je vingers
mij wenkten
hen even
aandacht te
schenken in raken
ik voelde de
spanning en in het
touche de ontlading
ik wist me
eindeloos blij want
ik hoorde erbij
mocht delen
in samen zou ik me
nooit meer vervelen
overweldigend was
de info die ik in
dit contact ervaarde…
Tijd voor een sigaret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Een groene en een bruine vlieg vermeien
Op de tafel naast mijn schoot
Soms op mijn blote been of tenen
En ik drink koffie
Een vuilniswagen met klagende sirene
Doet mij een verte beseffen
Die ik zien, voelen
En ook niet doorgronden kan
Ik vergeet alles
Tijd om me weer op de liefde te storten
Nog één keer vullen dat leeg
Wanhopig ongewassen…
Het atelier (Vermeer)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
568 prachtig is ben ik mij van bewust
wat mij betreft hoort ze in die ene hoek
de rok die ze draagt kleur ik met geel in
omdat het prima bij het tafelkleed past
ondertussen doe ik wat verf op de kwast
die moet zorgen voor een prachtig begin
vanaf mijn kruk geniet ik van het uitzicht
en zie hoe de schaduw haar lijf bespeelt
dat tussen de tafel…
WAT ALS ...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
549 wat als ik …
een stoel zou zijn
zo’n doodgewone eetkamerstoel
recht en stabiel
met vier poten op de grond
van stevig leer of onverslijtbare stof
gemakkelijk verplaatsbaar
en overal in- en neer te zetten
niks geen wankelmoedigheid
bereid om elke persoon of lot
te dragen zonder protest
en die zich gewillig onder de tafel
zou laten…
Gespannen snaren
netgedicht
5.0 met 177 stemmen
452 moduleren de
rondheid van toon
samen bepalen
wij de melodie
die in blij
geven en nemen
vertolkt als refrein
ogen schitteren
ijle klanken
die warmte
kleuren in het
subtielste element
je lach klinkt
ondersteunend
laag in het
soms donkere
meeslepend traag
wij zijn geen
duet wel een
bijzondere eenheid
nog gescheiden van
tafel…
Herfst
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
616 Buiten op de bemoste tafel.
Een oude krant van een
warme dag. De wind leest
haar bladen. Binnen schuilt
een kat achter de kachel. Ze kijkt
even op als een troep ganzen
voorbij trekt. Vage schaduwen
vermengen zich snel met de nacht.
Verkleumde kaarsen warmen zich
langzaam op. De vlammen dansen
op de tonen van de jazz.…
Praeses' poetry
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
523 Onder dankzegging aan de ware muze op dit podium verwijs ik graag naar Inges snelsonnet van vandaag...over de fascinatie van Martin voor diens naamgenoot Martinus, voor J.C., voor Bloem, voor Nijhoff en wat verder na diens vragenuurtje zoal ter tafel komt...
__________________________________
Een praeses is van alle markten
thuis
Ook eentje die…
ALLES VOOR DE REIS, met van Dis aan de dis!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Ik zat in 'Restaurant' Buitenhof
met van Dis aan tafel
we lunchten samen
hij had een nieuw boek
een boek over zijn geliefde
een zeer open persoonlijk boek
maar geenszins een open broek
ho, hé, polyamoureus of kneus
ik had van de week in de nacht
al naar zijn podcast geluisterd
van slapen kwam het niet meer
zijn woorden-brei, bijna…
Lente
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
464 langzame lente
de melkweg was een grote bloemenzee
zo ver je kijken kon
rozen waar de honing uitdroop
bedwelmd liep ik door deze augiasstal
van bloemen
vol schoonheid
vol beloftes van schuld
vol vergeving met troost
vol vreugde en blijdschap
een dreigement voor wat vast en zeker komen gaat
een herfst met chrysanten
in de vaas
op de tafel…
Gevallen engel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
295 Ik raap de engel op
en draag hem de berg af
Thuis leg ik hem neer
op een bed van ijs
Aan tafel schrijf ik alles op:
zijn doodskreet in de sneeuw
de andere engel die hem tegen
de bergwand zette en wegliep
Daarna ga ik de trap weer af
om zijn aardse verschijningsvorm
van een uit de hemel gevallen
eeuwige ziel te ontleden
Vanaf de hals…
De wijnkan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Op tafel stond de wijnkan klaar
bij lach en licht en zomers weer
de merels floten buiten daar
alsof ze wisten van geen keer
Ik dronk een slok en hoorde zee
het eendere geruis van zand
alsof de golven zacht en mee
mijn kleine haast al onderhand
Laat af van hoop, zei iemand mild
drink voordat stof een kom herneemt
de kan ging rond, de…
(Klein)kind
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2.228 Er zit lijm op de tafel
deze is voor mijn neus".
Hij ziet dat ik de waarheid spreek.
"Zeker getekend met de computer
en toen uitgedraaid"!!!
beslist hij.
Gelukkig vliegen we een half uurtje later
(vertrouwd)
met een raket naar de maan.
Ieder aan één kant van het bed.
Geluiddempers op.
Hij de gele;
ik de rode.…