Alle inzendingen over tak

3024 resultaten.

Sorteren op:

overgang

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 653
nooit was ze alleen het huis had sterke vleugels en ogen die ze kon sluiten veilig verborgen toen de dag nieuw werd huilde van nood wuifden enkel kale takken welkom en ze vertrok beladen met verleden verdriet de wereld rond tot aan de ring van vuur en er doorheen gelouterd tot feniks hooglied van de zon…
rietvr16 augustus 2008Lees meer >

sprookjesland

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.056
Heerlijk stil is het om mij heen het is hier stil en zo sereen idyllisch is het gezicht de nevel die uit de grond wordt opgelicht heel langzaam zie je het zweven de nevel komt tot leven kon ik het maar pakken maar het verdwijnt op de takken de zon verwarmd de damp aangetrokken als een soort mistlamp het stijgt over mij heen sprookjesland…

wil der wegen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.201
De wil was er,gezocht heb ik op plekken waar nooit iemand is gegaan waar hart en ziel zich kruisen in de aarde van het bestaan kroop door de holtes van mijn wezen zwom in het diepste van mijn ziel klom over honderde illusies waar ik duizend malen viel heb daar mijn weg gevonden aan het puntje van mijn tak vast moest ik mij houden…
Duende4 maart 2009Lees meer >

Een nieuwe jas

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 835
mijn muisdagen zijn voorbij geen krassen meer op mijn ogen ‘k zie elk addertje onder het gras en krul mij in het verlangen om weer soepel en gefocust aan de laagste tak te hangen ja, ik heb een jasje uitgedaan maar dat is voor mij toch evident want mijn nieuwe kleurenvel geeft weer ruimte om te spelen en speuren langs slingerpaden als…
Hanny15 april 2009Lees meer >

Als rondvliegend glas

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
chaos vlaagt heftig in brekende takken lopen emoties huizenhoog op in donkere luwte ritselt vervaarlijk het blad loerend op kansen uitschietend in kracht woorden snijden als rondvliegend glas verwonden geliefden met een hysterisch gelach nog is de storm niet bedaard maar goede medicatie heeft ons de orkaan bespaard…
wil melker14 september 2014Lees meer >

Over en over

netgedicht
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.089
als een wilg op weg naar winter de bladeren zacht laten gaan takken strak in de wind nog even en het snoeimes dringt tot aan de knot er rest niets dan wachten op herhaling zal een zomer nog de kleuren hervinden van toen alles bloeide en vogelbekjes voedden zich op de takkenschoot de root scheen van goud leven overleefde de treurnis…
Ludy Bührs6 november 2009Lees meer >

te onschuldig

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 659
de wereld is mij wat te wit verdoezeld zijn de harde tonen gedempt in alles dat bedekt kan het rauwe niet naar buiten komen ik mis de ruwe bomenbast de wilde takken en de stekels het grauwe drenzen van de regen zelfs het verbruinde eikenblad het is met toch te argeloos natuurlijk, euforie van zacht maar het maagdelijke kan er nu zo langzamerhand…
annabel5 januari 2010Lees meer >

ademtocht

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 581
vogels vallen mee ijzig striemend de wind takken kraken hard winterglinster spat aarde als versteend ijzig koud bevroren sneeuw jaagt onvermoeid alle kieren vol bomen huilen helse koren winter blaast z’n wangen bol…

Lentegeluk

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 661
Sereen staan de bomen de takken fijn besnaard de knoppen nog even dicht voor ons bewaard wachtend op het zonnelicht en de jonge blonde fee die zal komen neemt ze het groen, de vogels en alle bloemen mee Dan bezingt ze jubelend de lente die weer stralend lacht na een lange koude winternacht…
ria19 februari 2010Lees meer >

Seizoenen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
Vol van het groene blad dan het geel met de kaal wordende takken. Als de herfst komt met zijn storm zal hij in mijn hart gaan luwen. Heel langzaam het vertrouwen in mezelf weer zal gaan hervinden. Dan zal er ook voor mij weer een nieuw seizoen beginnen.…

Leegte

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
de leegte die door mij stroomt ontpopte op die groene heuvel waarvan de naam mij is ontschoten zwierden takken die kusten de grijze nacht die hen in evenwicht hield zwarte vogels cirkelden om de hoofden van degenen van wie de zin verloren had knaagden bevers zich een weg door het onoverkomelijke 'n naamloze hief haar kelk op…
LadyLove26 april 2011Lees meer >

Vlerken

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.356
Nachtelik vliegen vogels van de wilde wingerd weg Schrikbeladen klapperen vlerken dof in deemstering Knakgeluid van takken veelvuldig kort ontsluieren vlerken éen ogenblik niet-herkenbare ruimten de ruimte is van knakkende vlerken vol Plotseling zijn vogels schrikgeschud ons tot-dingen-gestolde Angst…

Is dat wie ik ben...

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 625
ben ik als het licht dat kaatst op een winterblad glanzend, maar bros zodat de vorst het makkelijk, vinnig krakt zo kwetsbaar ben ik als de merelvleugels ondergesneeuwd wachtend in een tuin onder de liguster op de bekoring van de zon zo frêle zachtjes luisterend naar een lied de boventoon van vreemde vogels op de hoogste tak…
Hilly Nicolay27 november 2011Lees meer >

Verbonden

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
De afstand het fysiek de hand die er niet is Afhankelijk kwetsbaar Die ander een stuk van mij al die anderen stukken van mij Van mijn zelf Ik snij ze niet los van me af Ik zou dood bloeden Eén rivier vele takken in de delta naar de zee van het één zijn Water draagt de kern van onze ziel Verbonden zijn in de pijn van…
Hans Nusink14 februari 2012Lees meer >

Voetafdruk van mijn jeugd

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
PASTORIETUIN Kastanjes in volle Bloei die het leven Vieren in het Vriendelijke ochtendlicht Geur van nu te ruiken In de voetafdruk van toen Van mij als vijfjarig kind Dat aan het begin Van zijn mensenleven Dezelfde bomen meemaakte Met takken die als Slingerplanten dienden om De pastoriegracht over Te steken - en die samen…

Hoe ze struikelt

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
hoe ze struikelt over de schaduw van de maan oude sporen zuchten in de takken van de bomen het bruidskleed van de nacht stilletjes bloedt in de dageraad van nooit gezegd ik raap verkrampte woorden op ruik de geur van kwetsbaar en alleen draag het meisje in de binnenzak van mijn schoot veilig en geborgen mag ze scheurletsels huilen…

als een oude boom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 525
Als een oude boom zo wil ik worden Vol met knoesten, littekens van afgebroken takken Een schuilplaats biedend, aan rondtrekkende vogels Een veilig nest, voor hen die rust nodig hebben om te broeden Ik laat de stormen over mij heen komen, maar groei door Met mijn stevige wortels, voed ik mij met alles wat moeder aarde in zich…
Annelies b4 november 2013Lees meer >

Wie wil ik zijn?

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 688
Wil ik met mensenogen Oordelen over de taken Die alleen door mij En niet door de ander Worden verricht, Of is het voldoende Gewoon bij Zijn Kinderen te passen - Als ik aan de voeten zit Van Hem die voor mij Sterven zal en al mijn Zonden wit zal wassen…

Geloven

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
het is net, zegt ze, alsof de lucht begint te trillen op de momenten dat alleen ik naar de takken kijk het gebladerte dat loslaat en valt alsof mijn blik het aanwakkert een soort sterfte teweegbrengt wil je, vraagt ze, morgen samen met mij naar de bomen kijken?…

groengele rover.

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 755
Kruipt en sluipt heel langzaam in heggen over takken. Rode tong schiet met korte tussenpozen uit de mond. Haar half gesloten ogen opent ze echter terstond. Als ze vliegensvlug een prooi moet pakken. Dit specimen kan men soms tegenkomen in de Franse natuur. Vaak is 't in de campagne je altijd aanwezige buur.…

peppe

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
midden mijn alleen zijn heeft ’t verleden me bij de arm gegrepen bracht me naar de bank achterin de tuin bedacht hoe hij een tak zoetigheid afbrak en sprak huil maar mijn stekelbeeske ik droog je tranen wel nu en later zal nooit overgaan maar in je hart verblijven één en al aanwezigheid samen zijn we naar binnen gegaan…
verhavert12 augustus 2015Lees meer >

Gezanten... van kleur en licht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
Nog fladdert kleur tussen bloem en blad blad en tak Door een wak in de wolkenlucht schijnt mager de zon Valt het schamel licht op een spin die z'n web spon aan de rand van het dak met de regenpijp verbonden Vlinders? ze zijn naar elders gezonden gezanten zijn 't van kleur en licht.…

meervoudig sterven

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 608
gejammer van stervende takken nachten vol regen spiegels en luchten niets ontsnapt aan het geluid het tast zintuigen aan het slokt wolken op en het levende zie ik verdwijnen zal een vogel nog zingen tussen schaduw en schors? ik treur om gehavende nerven het breken door ongevraagde winters en van daaruit in eigen handen…

Fotonen klonen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
De boom ontdaan van blad strekt de magere takken uit hemelwaarts omhoog, veelarmig tot rust gekomen in de nacht een kleed van sterren aan Jij wil niet horen van een maan gevangen in de kale, schurende vlakken alleen maar omdat jijzelf beweegt verdwijnt, verschijnt, verdunt verdicht op elk niveau van bestaan…

Uit dood hout

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 844
waai maar wind takken vliegen van de bomen zij breken eigen winterdromen ik zie ze vallen hun herfst is gestorven de oogst al lang geborgen zij knapten in gebreken de kou had hen geen nieuwe buigzaamheid gegeven waai maar wind en schift de bomen uit dood hout zal nooit meer de lente komen…

Reikhalzen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 597
de mooie lichtstralen als plooien gestreken bijzondere kleuren op een fluisterstil veld o, wat kan ik verlangen naar het lentefeest de knoppen aan de nu nog schrale takken naar het Kiewiet-Kiewiet luid en duidelijk het uitgestrooide zaad in de vorens van de akker - ik zou de warmte willen meenemen onder mijn jas de kou laten…

Afscheid

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 708
Jij hebt je taak volbracht. Sterf in vrede. Wij blijven voor altijd verbonden. De liefde van jou en mij zijn onherroepelijk met elkaar verbonden.…
Dick19 januari 2018Lees meer >

lichtpunt

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
lieve dichters mensen uitgeverij kunnen er wat minder kerstboomballen aan de takken bedenk gemartelde geredde beren dit uitgespaarde geldsom dat is wat ik hen schenk als donateur bijna 25 jaar verontrust dit mij het gaat maar door deze misdaad bizar naar 2021 houd u flink redding voor BEER hier de link wederom…
Antonia5 december 2020Lees meer >

Het huwelijk

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 736
Er zit een blote man op een tak in de perenboom Ik zie hem door het keukenraam Onder hem, in het gras ligt zijn decorum Op de tafel waaraan ik zit staat een kinderloze foto Ik ruik de strijkbout die zich door een overhemd brandt In de huiskamer, in zijn kooi fluit de kanarie en ik denk: "van het concert des levens krijgt niemand een program…

goud

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
dwalend door het bos van mijn gedachten zie ik ogen open door de bomen licht hoor ik oren open in een luisterend wachten woorden komen fluisterend op zicht voel ik aan een tak vol bladeren van ontluikend groen zinnen groeien tot een nieuw gedicht zwijgen is zilver schrijven is goud…