Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

Legende

gedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.495
Ergens liggen nog de juwelen van de verdwenen prinses; zij die hen trachten te stelen gebruiken breekijzer nog mes. Zij zingen totdat hun lippen droog en gezwollen staan, dan stijgen meerminnen op klippen grijs uit de grijz' oceaan.…

Balts

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 839
Samen verdwenen zij in het riet en ik liep verder langs de vliet, nagenietend van hun duet, een klassiek waterballet.…

Eenzaamheid

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.039
Even verdween de mist uit je ogen, toen je van mij werd weggeleid, de dood kwam vol mededogen en ik deelde met jou de eenzaamheid. De dood geeft het leven zijn enige zin, maar is hij het einde of juist het begin?…

Met elkaar drinken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
ik heb je tranen niet geteld maar het was denk ik genoeg om alvast twee halve glazen met elkaar te kunnen drinken ik heb ze voor je weggeveegd om niet weer verdriet te proeven en onze Raki was nog niet op -ik was liever dronken van de drank- maar zoetigheid was allang verdwenen en daarom wat later deden we onze ogen dicht zorgen…
Meltem16 juni 2006Lees meer >

Einde (I-II-III)

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.694
I In de trein weet ik dat ik niet meer thuis kom Jouw ogen zullen niets terugzeggen Een klok tikt door de stilte II Hoe jaren verdwenen na enkele woorden ‘iets’ ‘iemand anders’…

Vreemdeling

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 829
Vervreemd van de stilte die mij beroert dwalen mijn gedachten in schaduw een uil schreeuwt zijn roep die eenzaamheid scheurt in duizend stukjes winterlucht deze nacht zoek ik naar de vreemdeling die spoorloos verdween tussen woorden op bleek papier zijn naam dwaalt tussen bomen als ik mijn voeten zet in pasgevallen sneeuw…
Almaresáre22 februari 2007Lees meer >

En dag was oud.

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.159
Vervlogen roem is verdwenen. In alle eenvoud geniet hij van deze momenten. Ervaren door de ouderdom. Bekijkt hij 't leven andersom. Hij plukt nu wat moed uit z'n jonge leven Toen alles nog ging zonder beven. Rust is nu zijn uitgangspunt. Gedaan met nog een stunt. Het leven waardig beleven Is nu zijn streven.…

amour perdu

netgedicht
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.544
ik kijk versuft naar wat je achterliet een half gerookte sigaret, het lege glas wat kruimels op de keukenvloer hoor nog de toon waarop je sprak de deur die zacht gesloten werd zelfs de hond bleef onbeweeglijk liggen in zijn mand alsof je even om een boodschap liep nooit echt verdwenen bent…

vier zomer haiku

gedicht
3.0 met 370 stemmen aantal keer bekeken 64.153
waar groot hoefblad groeit is de oever verdwenen daar schuilt de kikker als de avond valt en de bloemen zich sluiten danst de mug zich warm lisdodde kijkt uit langs weiland en waterkant doodstil vlucht een vis nauwelijks merkbaar drijft het waterlelieblad maar de tijd verstrijkt ------------------------- uit: 'Bladeren', 2007…

de schijn tegen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
ochtenstond, goud tanden verbrokkelen knipperende ogen licht ligt onverstaanbaar over een verdeeld land, men bouwt een toren, horizontaal het oosten licht op firma Het Zuiden zoekt de Grote Beer de zee glinstert naar de horizon volkomen buiten westen een zon verdwenen de kleur is scharlakenrood…
Fred25 juli 2008Lees meer >

Noorderzon

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.138
rood scharlaken over velden van ivoor brak zij in die schaarse dagen die de zomer nog kon dragen zomaar in een hemelspoor met haar laatste glimlach door En zij dreef de blauwe luchten in haar zuchten weer bijeen waarna zij haar laatste stralen nog een keer de grond liet dwalen toen zij loom - zo naar het scheen - met een noorderzon verdween…
jan haak29 augustus 2008Lees meer >

verdriet voor jou

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.325
Onbeschrijfelijke pijn kruipt door m'n hart voel me ineens zo klein je hebt me verward ik hoef je niet meer te zien je ziet niet wat je hebt gedaan dit is niet wat ik verdien ik ben alleen komen te staan je bent een player weet je dat ik had dit niet van je verwacht je bent verdwenen op m'n achterpad ik heb het helemaal met je gehad…

sprookjesland

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.056
het om mij heen het is hier stil en zo sereen idyllisch is het gezicht de nevel die uit de grond wordt opgelicht heel langzaam zie je het zweven de nevel komt tot leven kon ik het maar pakken maar het verdwijnt op de takken de zon verwarmd de damp aangetrokken als een soort mistlamp het stijgt over mij heen sprookjesland wat langzaam verdween…

Alweer verlaten

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.815
Ze heeft me verlaten Ik ben weer alleen Telkens zie ik het weer voor me De dag waarop ze voorgoed verdween Soms zie ik het niet meer zitten Dan wil ik overal mee stoppen Op dit moment lijkt niets meer te kloppen Alles gaat mis Laat me toch herleven Laat me toch stoppen met lijden Wanneer gaat voor mij ook het licht weer eens schijnen…
snoop21 oktober 2009Lees meer >

't Blauwborgje spreekt

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 730
Veel is van hen verschenen, hun werken leven voort, waar ik al ben verdwenen wordt nog van hen gehoord.…

herfstgedachten

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 554
een laatste droom in het verschiet de berg te hoog een leeg vergiet door deze zeef is het gegaan het klein geluk uit je bestaan 't vloog zo weg met het vergeten je zag het aan hebt 't geweten het komt niet weer dat is een feit verdween voorgoed in eeuwigheid…

Eén met de zee

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
Gisteren zat ze daar, een vrouw in een strandstoel, een lichtgewicht, ineengedoken, bijna onzichtbaar, een schraal figuur, pal in het midden van het strand, ze keek voor zich uit, recht naar zee, bijna onbewogen, de handen in haar schoot gevouwen, ze had iets sereens, en toen het avond werd, verdween ze even geruisloos als ze was gekomen…

Poëzie met een hart.

netgedicht
1.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 583
Het ene na het andere blad verdween in de prullenbak vol met geschreven woorden die weer werden herschreven. Ik wilde gaan verwoorden, emotie, warmte en verlangen. Als dat door de lezers gevoeld zou worden was mijn doel bereikt omdat ik graag Poëzie wilde schrijven met een hart.…

Nooit weer om

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
op zondag werd ik wakker alsof het maandag was en stopte pardoes de vuilnis in de brievenbus zodat ik me op maandag kon verslapen en onverstuurde brieven opende om ze begrijpen bleek het thee-ei verdwenen tussen zoekgeraakte sokken die nooit weer om kwamen daarbij vervloog alle hoop op een ijsvrij weekend…
LadyLove9 augustus 2011Lees meer >

landman

netgedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 805
zijn schim loopt over velden de wegen laat hij, want zijn schapen vragen meer boven hem een zwaluwdans geschreven volgens dat, wat regelloos verschijnt als de dag verdwijnt verdwijnen ook de vogels, tureluurs rond landerijen vleugellam nu hij -verdwenen is ergens in de mist verblijft zijn stap in dat buitenland dat door zijn vrouw…
switi lobi7 oktober 2011Lees meer >

Hinken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 771
Kind op één been met wind verdwenen. Violen die maat aan geven, voor communistische ideeën nog voor het breken van de zomer ter dood gebracht. Het kind als oude man tranen vol weemoedig verlangen; de foto’s van zijn hinken in zijn hand. De wind in wuivende pluimen gras verscholen. Hij lacht.…

Eerlijk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
Zoek het hart in mijn woorden kleed ze uit tot op het bot hoor de klanken in akkoorden van stemmingen die men vond en verdwenen in het heden in donkere ongeploegde grond laat ze als ongerepte zaden kiemen in een vrije lucht tot ze vele vruchten dragen naar een toekomst in het licht waarin ze verleden niet schuwen maar zich vormen tot gedicht…

Ravenvriend

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 544
Na jouw dood is de danszaal verkocht er dansen nu geen schimmen meer maar in de schaduw ligt de nacht de struiken zijn verwijderd verloren zaden gedroogd bij een houtvuur jouw geest is bijna verdwenen de vogels wachten op het dak totdat de herinnering is gestorven en er niemand ooit meer nadenkt over hoe het bedrog nooit heeft geleefd…
mobar16 mei 2013Lees meer >

mijn seizoen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
Onbekommerd slenter ik door zachte aarde en ritselend blad Laat voetsporen achter en kijk niet om De wind veegt ze met een nonchalant gebaar weg Verdwenen is mijn leven Ik adem witte wolkjes Blaas plagend door flonkerende nijverheid En strijk met een vinger voorzichtig over de kwetsbaarheid van de herfst een geur…

blauwe wimpels

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 430
alle engelen die ik vraag verlengen stil hun vleugels… zijn kleine kwetsbaarheid raakt in hart en nieren en hij laat me blij het leven vieren ver voorbij het kille naakt van herfst met wintertenen alle kou is snel verdwenen als zijn zachte wolkjesgeur mijn lach voor altijd zonnig maakt nog voor ze is verschenen…
switi lobi21 oktober 2013Lees meer >

tussentijd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
met stotterende benen blazen wij de aftocht voorbij de mooie verhalen verdwenen we wijzer en verwond in het landschap…
J.Bakx10 januari 2015Lees meer >

Oma

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 748
Een kluwen wol, twee breipennen een glimlach die maar niet verdween koffie zwart, twee zoetjes bij haar had wederom de zon geschenen maar een dag legde zij haar pennen neer keek dwars door je heen de glimlach nog vaag geen koffie meer, geen zoetjes waar een lach eens heerste, kwam heel traag een traan.…

de veren van de vogelman

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
achter de duinen heeft hij zich vleugels aangemeten nu fladdert hij de vogelman door het zand naar het water boven hem strekt een oneindig blauwgrijze deken uit hij houdt de vleugels hoog tot hij als een vogelstip aan de horizon verdween de veren van de vogelman komen bovendrijven wie ziet zijn unieke veren wie haalt ze uit het water…
J.Bakx24 augustus 2022Lees meer >

Tijd

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
Toen de goden nog geen doden waren en als glanzende goden sliepen in de zee toen onze ziel nog niet haperde Verborgen we in een kruik de huiver van verdwenen jaren lieten haar achter in een zee van barmhartig zout Toen de maan in de hemel hing een vleugel achterbleef in het web van de spin snakte de tijd onder het asfalt naar lucht…
J.Bakx3 augustus 2023Lees meer >