42585 resultaten.
het kind van de duinen
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
786 van de golven, van de zee
herinner ik me niets meer
de adem van mijn moeder
in augustus
alles verdween, koud
en vervormd door schaduwen
uit een hand
ik hoor nog wel het water en de onvoldragen
meeuwen die van mijn armen
waaiden
trager
in mijn stem dan in de wind
misschien was alles wel
zoals het moest zijn en hield ik mijn ogen…
Terugblik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 boven het water dreven
donkerblauwe wolken
een wit schip lag voor anker
muziek danste uit openstaande
ramen en deuren
de dagen waren lang
woelende levens sleten
weekten zich los van elkaar
vielen langzaam uiteen
een meeuw schreeuwt uit volle borst
landt zwijgend op de kop
van een verweerde stenen held…
Was ik maar
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
739 Ik ben de meeuw die je teruggaf aan de wind.…
Lenteachtige ondeugd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
485 in de lach
op het terras klinkt
lenteachtige ondeugd
op deze eerste rokjesdag
onwennig bloot
trotseren benen
met uitdagend flair
gepasseerd winters wit
ze blozen niet eens
als hakken blijven steken
tussen de kasseien
waar meeuwen altijd eten
speels waait de wind
verblindt laagstaande zon
de jeugdige parade
met lente als hun gade…
Ontembaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 golven te kunnen temmen
trokken gezamenlijk naar het strand
met hun windsurfboard onder hun arm
klaar om de strijd met Moeder natuur aan te gaan
in pakken gehesen, gingen ze vol adrenaline
de schuimkoppen tegemoet
golven bleken huizen hoog
het schuim te onverbiddelijk, en zo verloren
vijf jonge mannen de krachtmeting
al dat rest zijn meeuwen…
Nachtwacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
226 Meeuwen krijsen,
De branding breekt de golven,
Vloed komt, eb gaat,
De zee deint in eeuwigheid.
De zon verdrinkt,
De horizon vliedt heen,
Hij wacht op haar,
Die verdween
In de zwarte hemelnacht,
De sterren straalden hun licht,
In de nacht zij verdween uit zicht,
Van hem die op haar wacht.…
Meisjes aan zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
242 Meeuwen drijven buiten beeld.…
ONTKIEMING
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 Met maar een beetje bestraling
van het schraal verwarmende
helle hemellichaam, je rakend
met licht in troostende sfeer,
komt er hoop op vooruitzicht,
op een gelukstemmende lente.
Alsof een dakvenster een blik
gunt vanuit winterse donkerte,
een licht gevoel van verandering
zacht kriebelt onder dikke kleding,
onbestemd iets in de lucht hangt…
Centaurea magnifica
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.562 “O” wat is het fijn,
korenbloemer te zijn.
Klaar voor elke storm,
is hij of zij; "de Korenbloemer”
moedig, sterk en enorm.
Iedereen klaar voor de strijd,
en in goede vorm.
“O” wat is het fijn,
korenbloemer te zijn.…
In memoriam
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.939 O Vincent, die zijt altijd goed gebleven
In 't arme leven dijn, krachtens 't zoet rijp
Bloeien alom op van uw bloem-zacht leven,
Daar ùw wereld om u zei, o grijp maar, grijp,
Waar gij niet kondt, daar gij niet woudt, o rijp,
Zacht mens, die kon niet aan dees aarde kleven.…
Het is stil waar d'aarde bloost
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
360 Stil
eindeloos wiegend
dompelen in omhelzing
luisterend naar bladmuziek
kijken met gesloten ogen
naar schilderenden lentekleuren
berust in de eenvoud van het leven,
dat ik veranker in een rustige plek,
een ligplaats in een wereld op hol.
Ik laat mijn woorden ijl en teer
deinen op luchtbellen
terwijl zonlicht regenbogen kleurt
dauwdruppels…
Beroepsmisvorming!
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
3.266 Paaldanseres komt
lang niet meer aan haar trekken
draait steeds rond de po(o)t…
Leef-tijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
546 Een troostend gebaar
teken aan de wand
geen koers
op vleugels weggedragen
o ouderdom
mijn
troost.…
Een kleine ode
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
768 Ik hou er van
tot bloedens toe
met scherpe doornen
maar van
een teder rood
en o zo trots
dit jaar…
doodsgebed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 o beige kauw
ik zie je alle dagen
zwijgen
wil het doodsgebed
maar niet opwellen?
#IS #tanka…
Kwets en kostbaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
882 O ja
ik weet hoe kwets en kostbaar
vriendschap is
maar nu ze zo kwetsbaar is geworden
weet ik pas
hoe kostbaar ze was…
Balans
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
495 Evenwicht o evenwicht
dat fragiel levensgewicht
soms echt loodzwaar
dan toch weer vederlicht…
Kalme kracht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
653 Aan de hemel meeuwen, zwevend op de thermiek, hun geluid snijdt door mijn ziel.
Vogels zingen, maar meeuwen krijsen. Alsof hun lied een toestand van eenzaamheid is.
Zee en verlatenheid, ze horen bij elkaar.
Het lijkt een beeld van een apocalyptische toestand, maar vreemd genoeg kalmeert het me.
De zee en het besef van nietigheid.…
Een rode roos is in mijn hand
poëzie
3.6 met 27 stemmen
6.009 Dood, o dood,
sombere, somber geronnen rood,
kom, o kom.
----------------------------
uit: Verzen (1890)…
Götverläten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
437 O hammerfest, o njunjes hammarskjöld
O sybert linden, hebben wij een kös
O donar, red ons met uw töndeldös
O wodan zie ons götverläten hös!...…
Maagdelijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
325 Jij bent te mooi
om aangeraakt te worden
door wie dan ook, door mij
alleen, hoop ik
als ik mag, als ik durf
te doen wat ooit iemand mag
Ik passeer jouw huis
Er is alleen een raam
tussen mij en jouw bed
waarin ik mij droom
wanneer ik niet kan slapen
en mijn adem inhoud
en de tijd stil staat
bedwelmd door jouw lippen
voel ik jouw…
DE JAGER
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.679 O jagerke, staak wat uw gangen:
Ras is er een haaske gevangen!
Maar breder ontsluit hij het vonkelend oog,
Verzuchtend.
Als de uchtend
Zo blozende, toog
Heel zoetjes,
Op voetjes
Zo aardig en kleen,
Een lieveke heen.
O jagerke, spoed wat uw gangen:
Ras is er een haaske gevangen!
‘ Waar mijner die buit, o, wat goed zou ’t mij doen!’…
Adem voor mij (III en slot)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
561 Intensiteit wakkert het
vuur aan
in hevigheid de heide
tijdens oogstmaand
vlamgevat door de hitte van
de zon
Twee mensen, jij en ik, die
weten
hoe uiteindelijk de tijd
zowel fysiek
als zeker ook met brein, onz' lust
vervult
Schaduw van de tijd die is
in het licht van tijd
die reeds voor ons ligt
De lichtjes in jouw ogen
zien…
Quarantainer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 In Utrecht de
eerste geplaatst
Geïsoleerde zorg-
instelling voor een face-to-
face contact
Tussen patiënt
en familie
Naar een echt weergaloos
idee van kankerpatiënt
Paco V.
€28.000,00 gecrowdfund voor
QUARANTAINERS
twee compartimenten
door glazen wand gescheiden
Eigen entree
Intercomsysteem
Een modulai-
re inrichting
waarbij…
Puppybende
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
497 O lieve beer, kijk wie op
Majka wacht
Ze willen met haar spelen
bij het meertje
En met die lieve vrouw, haar
teddybeertje
Ach kijk nou hoe die
puppybende smacht
Was ik er maar om jouw zorg
te verlichten
O lieve beer, doe maar niet
zo verlegen
Straks wordt het nat en druip je
in de regen
Ik weet wel dat je voor mijn bod
zult zwichten…
Wie weet?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Mijn lichaam heeft me gewekt.
Het is vier uur in de nacht.
De slaap kan ik niet meer vatten.
In het aardedonker daal ik af.
Over de trap bereik ik onze kamer.
Het is donker hier. Het is stil.
Wonen wij hier wel?
Daverend tikt onze klok seconden,
over het landschap van de tafel.
Ik hoor geluiden in mijn oren,
die ik overdag nooit hoor.…
Een beetje...
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
469 De mooiste dingen in het leven,
krijg je meestal in een klein pakket.
Soms niet herkend.
En ongeinteresseerd opzijgezet.
Het leven wordt beheerst door grote dingen,
die het meest belangrijk lijken.
Geld en rijkdom wordt gezien
als je van het, alles moet ervoor wijken.
Toch kom je in je leven
ineens dit klein pakketje tegen.
En je beseft…
Juf Ank van de "Luizenmoeder"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Juf Ank
ik jank
ik huil
ik val me een buil
juist ook omdat klagen
Juf Ank
ik dank
ik geniet
ik lach Jan Krediet
vooral voor de dubbele lagen
Dank Ank
van Jan(k)!…
ZEE
gedicht
3.3 met 91 stemmen
13.831 Als adem van de regen,
in wolken en in nevel
beheerst ze zelf de meeuwen.
Ongestraft als kleptomane
steelt ze het einde van de dag
en verzinkt het licht
telkens voor een nacht,
als kind gewiegd
in haar moederschoot terug.…
Er wordt een schat begraven.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.845 Als wij samen wandelden
het strand van de noordzee
onze voeten in het water
de blikken ver gericht
meeuwen langzaam zwevend
de zon op ons gezicht.
Dat beeld zal bij mij blijven
we stonden hand in hand
er wordt een schat begraven
in het koude stille zand.…