9785 resultaten.
stolsels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 en dan nu de vloeibare oogst
verbeteren tot meer
in zachte massa’s rozen leggen, weerbaar
door doorns- maar toch
hun geur vertelt van ooit
uitgesproken rood verkleurt
het roze beeld van kinderhandjes
rond hun zuigdot, waar wat suiker zoetig
om dit leven vraagt
een wiegje waagt te staan
in lang vergeten kamers tot de sloophamers
der…
ZEEMIST OF ZEEVLAM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Het was een zonnige dag
Torremolinos, Zuid-Spanje
30 december 2021
een heel zonnige dag
met 24 graden
dan opeens
vanuit het niets
vanaf de zee
Mist
Zee-mist
Als een vlammende tsunamie
van bergen mist in banende
gruwelijk grijze grieselijke wolkenzee
over het strand
aan ‘t land
in de stad
zeezicht verloren
zee-mist om m’n oren…
De dijk, de duinen en de zee.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
736 De dijk, de duinen en de zee,
rustig deinend water,
kabbelend in avondlicht
van ondergaande zon.
De dijk, de duinen en de zee.
De dijk, de duinen en de zee,
aan de horizon een schip,
silhouet in avondlicht
van ondergaande zon.
De dijk, de duinen en de zee.…
roze kleurt van paars naar zwart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.455 knoppen uit hun doen
openen in geur magie door
zachte handen op mijn knie
de zomer kwam naar
strand en zee, ik nam je mee
we golfden vrijuit onze dromen
ik blauwde branding voor ons twee
er zijn nog streken wit
die ik niet in kan vullen
de gemiste stukjes samenleven
gaan wij het komend jaar beleven…
Gallische walging
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.271 verdwijnt ook de rest in zee.
Verloren voor hen is de dag zonder naam,
zij zijn hulpeloos die dag, niets mag.
Die dag zijn de naamlozen uitverkoren
en mogen zij hun gal dan lozen,
zij zijn dan op die uitverkoren dag
een naamloze in de drom der naamlozen.…
Nachtgodin
hartenkreet
3.2 met 29 stemmen
5.021 Ik ben een golvende zee, mijn buik
kronkelt van genot, jij duikt van
mijn gestegen kittelaar in de
warme sappen, in het pikkedonker.
Kom in mijn vesting,
dan sluit ik de poorten.…
Huiswaarts
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
491 jankt, joelt en breekt de duinen woest
met haar vuisten
vol van lege schaduw zag ik je gaan
als waterlelie op het witte laken
naar de stilte van later
het regent hier lauw de rozen sluiten hun blad
het lied raakt ten einde…
WEERZIEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 Liever steeds voortkruipen
over die begroeide rotsen aan de zee,
waar spattend schuim halm en struik doet druipen.
Aan takken snuiven, als een speurende ree.
Het boompje siddert van reisgrage stuipen;
bruisend water bezingt echter vaste stee.…
De rijzende zon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
285 De rijzende zon giet kleurpracht
over het zwarte van de nacht
die dan afloopt een wekker rinkelt
zij vangt aan met donkerblauw
een enkele ster die nog twinkelt
beëindigt ze soms met een grauw
weer wordt op mij gewacht
zo vaak verkleurt ze
vervolgens van paars door rood
naar roze om daarna te komen
tot het helderste blauw
een merel…
De sluis van Hellevoet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
469 hun meiden kunnen zich niet meer bedruipen
Dochters die des ochtends in de auto
en 's middags weer van school worden gehaald
wagen zich in Voorne aan de Zee
en op het strand van Cadzand nooit meer buiten
Zolang de wolven huilen achter luiken
en poorten van de sluis der Hellevoet…
Tegendraadsheid
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
1.856 van wellust mij verder duwt
naar een punt achter het verleden
maar tegendraadsheid komma’s spuwt
Laat mij hier mijn dromen dromen
tussen het wit van de volle maan
over de bloemen en de bomen bomen
niet doelloos sterven maar verder gaan
Als penseelstreken zijn jouw blikken
over het doek van mijn passage
ik laat mij door je glimlach strikken…
DSB Bank
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
948 Tussen de bruine opgejaagde bomen
die in rijen hun schoenen staan
te strikken draagt mijn hart zich voort
op een fantasie waarin ik het spel
ben en mijn dode makkers de knikkers
niemand hoeft te winnen, ofschoon
het verliezen de noodzaak verkiest
boven het geduld
de fluit die de ketel doet bezinnen
en stotterend alsof het
moeite heeft…
ALS NARCISSUS
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.425 ALS hun mobieltje dan onverhoeds rinkelt
en ze gaan praten en laten me naakt
ALS zonder enige ondersteuning
van hoofd en nek ik rechtop word gezet
ALS ze mijn rolstoel onhandig bedienen,
of ze vermorsen mijn voeding op bed
ALS ze te vroeg het toilet binnenkomen,
vergeten mijn ondergoed netjes te doen
ALS ze mijn schoenen te stevig strikken…
Trots staan de prijzen van het leven uitgestald.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
449 Die zijden strik om die
foto's uit de verleden tijd,
die veel vertellen over de
successen die behaald werden
op grond van de gestelde
doelen en gevoelde belangen.
Trots ben je op die iconen,
die je herinneren aan je
eigen realiteit. Die realiteit,
die je als een winnaar in dit
leven deed kennen.…
SCHILDEREN AAN HET STRAND
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.101 Toch, de pink heeft, meent men, groene boorden,
Hij maakt grijze; dan in strik en lis
Hangen kabeltouwen: — hier zijn 't koorden.
Ook de kleur der starren vindt men mis...
Maar het blijven woorden, woorden, woorden
Voor de schilder, die een vreemdeling is!…
vertekenend
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
735 die rozen ook vergaan…
Dwaze dochter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
702 Op het Haagse Plein
voor ons parlement
post je elke maand een dag
met een roze poncho aan
Wat vrolijk dacht ik
een kleurrijke parel
die daar stevig staat
omringd door je makkers
Toen sprak ik je aan
je moeder zit al jaren vast
in een cel in Rwanda
je kunt haar niet spreken
Zij draagt er zo’n roze poncho
het vrolijke gevangeniskostuum…
Stad aan zee - Voor T
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
508 Stad met rafelrandjes
Een tram rijdt door het gras
En de zee, de zee,
altijd dichtbij
Nostalgische panden
Duinen en strand
Lopend naar zee
Steeds weer die zee
Stad van verhalen
Talrijke talen
Aan zee begon de herfst vandaag
Den Haag…
Grafrozen
poëzie
3.6 met 8 stemmen
1.843 En één maagd, blond met vliegend haar, zei dit:
- ‘Zij die daar rust gaf liedren ons, in ruil
Willen wij winden rozen rond haar zuil.’
En zingend slingerde om het marmerblank
De meisjesrei een smijd’ge rozenrank.
En de éne roos was blank als duivendons,
Als maagden-onschuld – Jonkvrouw, bid voor ons!…
Leu XXme siècl...!
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.706 de tijd zou rozen baren.
14-9-1896
----------------------------------------------------
uit: Rijmsnoer om en om het jaar (1897)…
Vrijgesnoeid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 Toen we als rozen bloeiden,
die zoete rozenbottels werden.
Hoe onze zaden wortel schoten,
maar ons geluk toch bitter werd.
Onze laatste jaren braken aan.
We leerden vallen en opstaan.
We leerden leven met de dag.
Bitterheid veranderde in liefde.
Wat pijnlijk leek bleef zoet.
Wat we gezaaid hadden zien we,
gelukkig weer, ontkiemen.…
voor altijd mijn Valentijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 ik wil je een boeket bloemen geven
dat het hele jaar door zal bloeien
bestaande uit woorden uit mijn hart
die jou vertellen hoe lief jij mij bent
niet alleen op deze Valentijnsdag
zeggen zij hoeveel ik van jou hou
want dat wat jij mij steeds betekent
kunnen duizenden rozen niet zeggen
daarom stuur ik dit woordenboeket
bestemd voor mijn…
Liefdewerk
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
441 Rozeblaadjes vallen als woordjes,
van roodgeworden rozenstruiken.
Rozebottels met rozezaden rijpen,
zoals kinderen in moeders doen.
Gedichten in dichters.
Vaders lezen moeders gedichten voor,
die over zaden van liefde gaan.
Liefde voor het leven.…
Voila, ik ben wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 De morgenstond stond koud en blond
Bij mij op het venster te kloppen
Bomen en vogels besproken haar naam
Als hielp ze beholpen de rozen uit knoppen
De wind preste haar boezem ineen op het glas
Nieuw besef kwam als zuurstof mijn lijf in gegleden
Dat onder de dekens, gekruld als een vrucht
Naar het diepere land van de droom was gevlucht…
Samen verder
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
859 Waar witte rozen bloeien,
die niet sterven in de strijd.
Kom geef mij jouw hand ik zal je leiden,
naar het vuur van de oneindigheid.
Haar vlam zal altijd blijven branden,
ook al komt ooit onze tijd.
Kom geef mij jouw hand ik zal je leiden,
over de weg die wij samen willen gaan.…
Katten aan bandjes
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
526 Het is alleen wel wat sneu
een kat aangelijnd op een hondenpoepveld
continu de reuk van de vijand
een agressieve reu
in plaats van gras plantte men beter rozen
die schijnen in die poep goed te kunnen verpozen
zonder doornen zo diervriendelijk zijn we wel
want voor je het weet heb je een instantie op je dak
en in de krant een vette rel.…
Was mijn handen in onschuld
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
558 Ruik de geur van wilde rozen,
hoor de koekoek in zijn eentonig lied.
Zie een riviertje meanderend stromen,
voel de kracht die het leven biedt.
Kijk echter ook naar de kinderen die schateren,
in oorlogen die niemand na een tijdje nog ziet.
Ga naar voren maar steeds vaker naar achteren,
een dans om het even een dans om het niet.…
De kleine glimlach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 en in de traagheid van dit uur
het weten dat het licht zal winnen;
de kleine glimlach naar de rozen,
het diep besef dat alles gloeit
en dat geen leed ons klein kan krijgen
en laat ons verder dan maar zwijgen.…
Zwarte rozen in de lentezon
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.183 De dagen hangen aan een dunne draad
bijen zoemen in een honingraat
een kat droogt zijn vacht bij de haard
en het alfabet is van de kaart
De regen valt maar hindert mij niet
ik heb genoeg aan mijn verdriet
met al die nattigheid langs mijn wangen
is er niemand die mijn tranen ziet
De klok slaat als een hamer
in de tiktak hollende tijd
er…
Liprozen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
296 verband
met het ander hield
al sla je me dood,
ik kwam er niet achter
hoe het een refereert
aan het ander
's anderendaags haakte
ik af van de draad
van de content die ook
qua vorm terugboog
naar het donkere bloed
in mijn lippen
en om misverstand
te voorkomen
stuurde ik per expres
een spoedmail
'vlinderlippen zijn
rozen…