1372 resultaten.
De Nacht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
484 De Nacht, ik weet haar donkere materie
rondom het huis, haar negatieve licht,
schijnt met absentie, boordevol mysterie:
een zwarte wolk die tussenruimtes dicht
Haar stille alomvattende presentie
die plichtsgetrouw het zonlicht compenseert
dooft weliswaar de ogen-referentie
maar het gevoelsgebied intensiveert
Zo geeft zij kalmte om ons te…
Aardbei
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.171 Gegroeid in donker
Dicht aan de grond
Er was zonlicht
Toen ik haar vond
Heerlijk en vochtig
Rood en ook rond
Zoet met fris
Water in de mond
Een toefje slagroom
Mijn tong streelt haar huid
Oh verrukkelijke aardbei
Het allerfijnste fruit
Zonnig en zomers
Vol met sproetjes
Met jurkjes en kleedje
En fijne hoedjes
Zie mij zitten
Naakt…
Bloeide blauw boven het koren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 ik zag je in de verte staan
je bloeide blauw boven het koren
je zachte lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen sloot…
Ruimtevrees
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.422 Niet voor de woerd die plotseling en onbedaarlijk
groen het zonlicht en je oog inzwemt.
Kijk bij je voet, maant hij, waar speenkruid
bloeit, de lucht gespiegeld blauw is in het diep.
Voel warmte op je neus, zie 't vroege blad
van vlier. Je keek te ver. Wat je zoekt is hier.
--------------------------------
uit: 'Uitzicht genoeg', 2013.…
Atreyu
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 Mijn vrolijke
En warme ik
Vechten steeds weer
Om zonnelicht
Naar boven turend
In het blauw
voel ik toch
De aantrekking
Van een sombere
Onderlaag van
Mijn gevoel
De nacht
Op het moeras
Der somberheid
Weerkaatst het
Zonlicht via de maan
En ik baad
En wentel me
Volop in
Het maanlicht
Voelt vertrouwd
Even toeft het fijn…
winters landschap
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
514 een dennenbos
in de buurt,
bedankt,schaduw en
zonlicht,die toveren
de dennenbomen om tot
sprookjesachtige figuren
op een bouwvallige muur.
een bevroren vijver
weerkaatst het licht
ongeremd terug
richting hemel,
een schilderachtig
tafereel van jewelste
versiert mijn gezicht.…
Aan een tuinman
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 Een man van hout en planten,
van bloemen vogels,
spinnetjes en vliegen
van stenen,
nerven en patronen
van schelpen, touwen
van lekker wonen,
van zonlicht en van blauw
van een ik-hou-van-jou
van denken en van verzinnen
bespiegelen
en steeds opnieuw beginnen
van een-soms-zat!…
Nocturne voor een droevig hart
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
539 Wanneer het leven soms zwaarmoedig
rust en je weer graag door een lichtvoetige
ochtend wenst te worden wakker gekust om met
nieuwe levenskracht niet van het zonlicht
te worden afgesloten.
Nocturne een romantisch snarenspel.…
heb een spiegelbeeld gekocht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
713 ik zag je verdwijnen
in de gouden lijst van
vrijdagmiddag verschijnen
heb een spiegelbeeld gekocht
je lacht de ander toe
die met het kaartje speelt
de prijs was geen geruststelling
ik heb jou er niet mee verveeld
antieker lijkt het beeld
dat jaren ouder schijnt
het valse licht speelt parten
alsof het zonlicht zo verdwijnt
onwennig…
naakt alledaags
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
698 strand
onbegaanbare rulheid
handenvol zand
naakt alledaags
in wit het zonlicht
oneervol trotserend
gestrand in patat
braadlucht verwaaiend
broodje knars tussen tanden
of,
in branding
slissen en dollen
rollen en tollen
verschuimen en
schreeuwen de
golven plezier
kinderen duiken
springen en zingen
het lied van de
trekkende…
Zomerbloemen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 Een door zonlicht opgeladen kleurlamp weet
die toverpracht extra te verlichten en straks
wanneer die bloemen echt tot wasdom komen,
ga ik ze lekker op Facebook zetten en eet
ik kogelbiefstuk bij hen en drink ik de
duurste witte wijnen bij hen. Ja toch?…
Kerstmis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
564 witte sparren
pracht
een moeder
met een kindje
in de kribbe
herdacht
Hemelse Vader
heeft aan een in schuld verloren
wereld gedacht
de engelen houden
de wacht
o gelukzalige
sterrennacht
terwijl de
maan vriendelijk door
‘t venster
lacht
naar de
bedauwde dag
boven de
bergen
waar het vroege
zonlicht…
de bomen droomden zomer
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
747 ik zag je in de verte staan
je bloeide blauw boven het koren
je zachte lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
ik zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen…
groene oase
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
543 hoe wij -klimaatgevoelig als we zijn- onze
kleine achtertuin ontdeden van de meeste
ooit zelf gelegde plavuizen en tegels
hoe zon en regen onze tuin stilaan een mooie
groene aanblik gaven en wij ons weldra
in een geurende oase waanden
hoe planten en bloemen onstuimig hun plekje
in het zonlicht bevochten en wij de oude tuin
met nieuwe…
Schouwer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
514 Bespaar je hen een ongekend verdriet
Belet je ze hun karma op te schonen
Wat doe je met de dingen die je weet
Die onherroepelijk hen zullen schaden
Hoe kosmisch is de wet voor een profeet
Wat laat hij wel wat niet in zonlicht baden?…
haveloos vertrokken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
624 Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik neem mee
Een korrel zand voor de woestijn
Een druppel water voor de zee
Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik laat gaan
Mijn stukgeslagen wanen
Mijn oud kleingeestige bestaan
Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik neem mee
Wat zonlicht van de zomer
Die wij leefden met…
Onderweg in de decembernacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
558 eenzaamheid
de uren van hoofdstuk naar hoofdstuk
de ogen vermoeid door het lange lezen
onderweg in de decembernacht
een herinnering aan de liefde
die ooit zo zacht en teder was
het rood geverfde schip nadert
de kust van het kille klootjesvolk
iedereen die zichzelf kan redden
moet dat doen tot aan de nieuwe ochtend
waar het vrije zonlicht…
Sterven
netgedicht
4.9 met 27 stemmen
777 dan nog op te staan
Wanneer rust ver-leden is
Wanneer sterven lijden en pijn voorafgaat
Onvolmaaktheid ieder treft
Geen vluchtwegen om te ontkomen
Menig hoop gaat verloren
Nalatigheid van een Schepper
Allemachtig in zijn Al-machtig zijn
Troost van gebeden
Smekend te ontglippen
Gebeden die willen ver-horen
Muis-stil de tijd doden
Zonlicht…
Een vlaag aardedonker
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
1.945 Noordenwind zwiert fladder vlerken
aan `t plooigespannen hemelkleed
waar ze door zuchten zwellend sterken
in vlagen snikkend kinderleed
Het vragende ‘waarom’ jaagt smeken
wervelend, dolend door de natuur
waar kalme wateren woelig breken
met het zonlicht in het laatste uur
dat in schemering met stormen vecht
die bevroren verdrinken…
Verscheurd behouden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.912 Ik droom de dagen van de kalender
scheur de uren van de nacht
blader de woorden naar de ochtend
waar het zonlicht stralend wacht
ik besta en proef een toekomst
voel een samen, nooit verwacht
wel verscheurd maar toch behouden
wat ons ooit bij elkander bracht
ik leef minuten in het heden
tel de seconden stil en zacht
loop door de paden van…
tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.124 is een wervelend
kleurenspel van regenbogen
bundels zonnestralen
doorbrekend in een
koel en donker dennenbos
omgeven door gouden zonlicht
paarsviolette heuvels
geheven door
mistige velden
vogels in formatie
als miniaturen
tegen het blauw
boven een stille diepte
wegwijzers naar de kosmos
naar onze oorsprong
sterrennevels lichtjaren…
Indolente kompaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 spontaan
met koperen vingerhoedjes
opportunist
van blauw maanlicht
en de zon klimt
over groene agrarische leugens
er is nergens stilte in jouw leegte
maar ademtocht verraadt
geen muizenissen
bij het konijnenhol
je naait, breit en haakt
maar niets doe je
voor plezier of lol
opportunist
van bruin schoenenleer
de schijn blijkt zonlicht…
De geur van hel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
499 ik speelde met schaduw
om de zon te ontlopen
het rechtstreeks contact
was mij voor even verboden
zag licht in vele
stralen traag neerdalen
in het schimmig koel bos
ik zocht het donkere op
verbaasd over de vele
verschillen in flora en fauna
waande ik mij al gauw
in een totaal andere wereld
waar duister zonlicht
als standaard verving…
schaduwen
netgedicht
3.2 met 44 stemmen
28.744 zonlicht klaterde overvloedig de ochtend in
het kleine meisje met de bal danste door ‘t gras
(ik droomde nog, dat ik dat was) en vlinders
waar je keek, het leek een spel van regenbogen
witte wolken wiegden langs strak hemelblauw
schaduwen bereikten de fietser langs ’t water
hij voelde het niet, pas later (toen de regen viel)
en de uitweg al…
De zomer kan me gestolen worden I
gedicht
3.6 met 28 stemmen
17.772 Mijn vader die vurig gelooft
Dat God zijn goudreinetten stooft
In zonlicht van miljarden jaren oud.
De larf vreet zich tot worm des verderfs,
Begeerlijk vruchtvlees roest tot op het bot,
Het klokhuis wordt een tongewelf van smet.
De ledigheid van liggen in het gras,
De zonnebrand van Onans stuifmeel,
Verkleeft tot donorgift op het gewas.…
Ode aan Mary Frye (1905-2004)
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.880 Ik ben de stormwind voor iedere meeuw,
Ik ben de diamantglitter in de sneeuw,
Ik ben het zonlicht op het goudgeel graan,
Ik ben de milde herfstbui op de laan.
Als je ontwaakt in de prille ochtendlucht
Ben ik de snelle plotselinge vlucht
Van stille vogels in hun cirkelbaan.
Ik ben het licht van sterren en de maan.…
Tijdloze schoonheid
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.683 Ik meende je te zien
in een slanke vrouw
met warme ogen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
En ik meende je te horen
in de stem van een engel
een lach van broze weemoed
het ruisen van abelen
de zang van verborgen vogels
En ik meende je te herkennen
in een elf met haar als zonlicht
een gewaad van sneeuw
in de geur…
Gedeeld natuur/geluk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
637 betoverend bloemenfeeëriek
deed gisteren menig hart sneller kloppen
met ogen wijd open
wat een prachtig schouwspel
vloeit hier in elkaar over
bij het ruisende requiem
van vrolijke klanken
een blijde lentegaard
toont de keukenhof al zestig jaar
zijn schoonheid in miljoenen
bloeiende bloembollen
dat loutert is ontwaakt
in het zonlicht…
Mode verandert
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
556 op een trage golfslag
is deining van regen te horen
door een holle lucht
wat toebehoort aan niets
de stad zeilt, spint verder
over grijze straten
die oplichten bij lichtflitsen
van de dag
(de natuur wacht op warme tijden,
waarop het zonlicht oprijzend voldaan zingt,
en magisch verschijnend blij is,
waar de mens langs komt)
mode verandert…
tussen de eiken
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
459 rond die bomen zong haar huid een wiegenlied
zacht gerimpeld tot een plas, waar spiegels helder leken
kinderwensen dreven stil vanuit de glans
dat zonlicht immer achterliet
als sterren, dieper, tot de oorsprong van de dag
en schrijvers dansen letters
ongedwongen langs de avond, zuiver in het oogpunt
van een kleine blonde dood
als…