Alle inzendingen over zonlicht

1372 resultaten.

Sorteren op:

De Nacht

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 484
De Nacht, ik weet haar donkere materie rondom het huis, haar negatieve licht, schijnt met absentie, boordevol mysterie: een zwarte wolk die tussenruimtes dicht Haar stille alomvattende presentie die plichtsgetrouw het zonlicht compenseert dooft weliswaar de ogen-referentie maar het gevoelsgebied intensiveert Zo geeft zij kalmte om ons te…

Aardbei

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.171
Gegroeid in donker Dicht aan de grond Er was zonlicht Toen ik haar vond Heerlijk en vochtig Rood en ook rond Zoet met fris Water in de mond Een toefje slagroom Mijn tong streelt haar huid Oh verrukkelijke aardbei Het allerfijnste fruit Zonnig en zomers Vol met sproetjes Met jurkjes en kleedje En fijne hoedjes Zie mij zitten Naakt…

Bloeide blauw boven het koren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
ik zag je in de verte staan je bloeide blauw boven het koren je zachte lichaam sprak me aan voeten in het groen verloren je zwaaide toen ik nader kwam het zonlicht danste op de wegen zag hoe je mijn schaduw overnam met lippen vochtig van de regen je blikken maakten sprakeloos verlegen kleurden ook mijn wangen je keek hoe ik mijn ogen sloot…

Ruimtevrees

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.422
Niet voor de woerd die plotseling en onbedaarlijk groen het zonlicht en je oog inzwemt. Kijk bij je voet, maant hij, waar speenkruid bloeit, de lucht gespiegeld blauw is in het diep. Voel warmte op je neus, zie 't vroege blad van vlier. Je keek te ver. Wat je zoekt is hier. -------------------------------- uit: 'Uitzicht genoeg', 2013.…

Atreyu

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Mijn vrolijke En warme ik Vechten steeds weer Om zonnelicht Naar boven turend In het blauw voel ik toch De aantrekking Van een sombere Onderlaag van Mijn gevoel De nacht Op het moeras Der somberheid Weerkaatst het Zonlicht via de maan En ik baad En wentel me Volop in Het maanlicht Voelt vertrouwd Even toeft het fijn…

winters landschap

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
een dennenbos in de buurt, bedankt,schaduw en zonlicht,die toveren de dennenbomen om tot sprookjesachtige figuren op een bouwvallige muur. een bevroren vijver weerkaatst het licht ongeremd terug richting hemel, een schilderachtig tafereel van jewelste versiert mijn gezicht.…
metske17 september 2016Lees meer >

Aan een tuinman

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
Een man van hout en planten, van bloemen vogels, spinnetjes en vliegen van stenen, nerven en patronen van schelpen, touwen van lekker wonen, van zonlicht en van blauw van een ik-hou-van-jou van denken en van verzinnen bespiegelen en steeds opnieuw beginnen van een-soms-zat!…

Nocturne voor een droevig hart

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Wanneer het leven soms zwaarmoedig rust en je weer graag door een lichtvoetige ochtend wenst te worden wakker gekust om met nieuwe levenskracht niet van het zonlicht te worden afgesloten. Nocturne een romantisch snarenspel.…

heb een spiegelbeeld gekocht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 713
ik zag je verdwijnen in de gouden lijst van vrijdagmiddag verschijnen heb een spiegelbeeld gekocht je lacht de ander toe die met het kaartje speelt de prijs was geen geruststelling ik heb jou er niet mee verveeld antieker lijkt het beeld dat jaren ouder schijnt het valse licht speelt parten alsof het zonlicht zo verdwijnt onwennig…
wil melker10 augustus 2006Lees meer >

naakt alledaags

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 698
strand onbegaanbare rulheid handenvol zand naakt alledaags in wit het zonlicht oneervol trotserend gestrand in patat braadlucht verwaaiend broodje knars tussen tanden of, in branding slissen en dollen rollen en tollen verschuimen en schreeuwen de golven plezier kinderen duiken springen en zingen het lied van de trekkende…

Zomerbloemen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Een door zonlicht opgeladen kleurlamp weet die toverpracht extra te verlichten en straks wanneer die bloemen echt tot wasdom komen, ga ik ze lekker op Facebook zetten en eet ik kogelbiefstuk bij hen en drink ik de duurste witte wijnen bij hen. Ja toch?…

Kerstmis

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 564
witte sparren pracht een moeder met een kindje in de kribbe herdacht Hemelse Vader heeft aan een in schuld verloren wereld gedacht de engelen houden de wacht o gelukzalige sterrennacht terwijl de maan vriendelijk door ‘t venster lacht naar de bedauwde dag boven de bergen waar het vroege zonlicht…

de bomen droomden zomer

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
ik zag je in de verte staan je bloeide blauw boven het koren je zachte lichaam sprak me aan voeten in het groen verloren je zwaaide toen ik nader kwam het zonlicht danste op de wegen ik zag hoe je mijn schaduw overnam met lippen vochtig van de regen je blikken maakten sprakeloos verlegen kleurden ook mijn wangen je keek hoe ik mijn ogen…
wil melker4 augustus 2005Lees meer >

groene oase

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
hoe wij -klimaatgevoelig als we zijn- onze kleine achtertuin ontdeden van de meeste ooit zelf gelegde plavuizen en tegels hoe zon en regen onze tuin stilaan een mooie groene aanblik gaven en wij ons weldra in een geurende oase waanden hoe planten en bloemen onstuimig hun plekje in het zonlicht bevochten en wij de oude tuin met nieuwe…

Schouwer

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
Bespaar je hen een ongekend verdriet Belet je ze hun karma op te schonen Wat doe je met de dingen die je weet Die onherroepelijk hen zullen schaden Hoe kosmisch is de wet voor een profeet Wat laat hij wel wat niet in zonlicht baden?…

haveloos vertrokken

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 624
Ik ga op reis ik ga op reis Ik ga op reis en ik neem mee Een korrel zand voor de woestijn Een druppel water voor de zee Ik ga op reis ik ga op reis Ik ga op reis en ik laat gaan Mijn stukgeslagen wanen Mijn oud kleingeestige bestaan Ik ga op reis ik ga op reis Ik ga op reis en ik neem mee Wat zonlicht van de zomer Die wij leefden met…

Onderweg in de decembernacht

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 558
eenzaamheid de uren van hoofdstuk naar hoofdstuk de ogen vermoeid door het lange lezen onderweg in de decembernacht een herinnering aan de liefde die ooit zo zacht en teder was het rood geverfde schip nadert de kust van het kille klootjesvolk iedereen die zichzelf kan redden moet dat doen tot aan de nieuwe ochtend waar het vrije zonlicht…

Sterven

netgedicht
4.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 777
dan nog op te staan Wanneer rust ver-leden is Wanneer sterven lijden en pijn voorafgaat Onvolmaaktheid ieder treft Geen vluchtwegen om te ontkomen Menig hoop gaat verloren Nalatigheid van een Schepper Allemachtig in zijn Al-machtig zijn Troost van gebeden Smekend te ontglippen Gebeden die willen ver-horen Muis-stil de tijd doden Zonlicht…
arensoog11 december 2023Lees meer >

Een vlaag aardedonker

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.945
Noordenwind zwiert fladder vlerken aan `t plooigespannen hemelkleed waar ze door zuchten zwellend sterken in vlagen snikkend kinderleed Het vragende ‘waarom’ jaagt smeken wervelend, dolend door de natuur waar kalme wateren woelig breken met het zonlicht in het laatste uur dat in schemering met stormen vecht die bevroren verdrinken…

Verscheurd behouden

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.912
Ik droom de dagen van de kalender scheur de uren van de nacht blader de woorden naar de ochtend waar het zonlicht stralend wacht ik besta en proef een toekomst voel een samen, nooit verwacht wel verscheurd maar toch behouden wat ons ooit bij elkander bracht ik leef minuten in het heden tel de seconden stil en zacht loop door de paden van…
metha30 oktober 2004Lees meer >

tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.124
is een wervelend kleurenspel van regenbogen bundels zonnestralen doorbrekend in een koel en donker dennenbos omgeven door gouden zonlicht paarsviolette heuvels geheven door mistige velden vogels in formatie als miniaturen tegen het blauw boven een stille diepte wegwijzers naar de kosmos naar onze oorsprong sterrennevels lichtjaren…

Indolente kompaan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 547
spontaan met koperen vingerhoedjes opportunist van blauw maanlicht en de zon klimt over groene agrarische leugens er is nergens stilte in jouw leegte maar ademtocht verraadt geen muizenissen bij het konijnenhol je naait, breit en haakt maar niets doe je voor plezier of lol opportunist van bruin schoenenleer de schijn blijkt zonlicht…
mobar21 mei 2024Lees meer >

De geur van hel

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 499
ik speelde met schaduw om de zon te ontlopen het rechtstreeks contact was mij voor even verboden zag licht in vele stralen traag neerdalen in het schimmig koel bos ik zocht het donkere op verbaasd over de vele verschillen in flora en fauna waande ik mij al gauw in een totaal andere wereld waar duister zonlicht als standaard verving…

schaduwen

netgedicht
3.2 met 44 stemmen aantal keer bekeken 28.744
zonlicht klaterde overvloedig de ochtend in het kleine meisje met de bal danste door ‘t gras (ik droomde nog, dat ik dat was) en vlinders waar je keek, het leek een spel van regenbogen witte wolken wiegden langs strak hemelblauw schaduwen bereikten de fietser langs ’t water hij voelde het niet, pas later (toen de regen viel) en de uitweg al…

De zomer kan me gestolen worden I

gedicht
3.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 17.772
Mijn vader die vurig gelooft Dat God zijn goudreinetten stooft In zonlicht van miljarden jaren oud. De larf vreet zich tot worm des verderfs, Begeerlijk vruchtvlees roest tot op het bot, Het klokhuis wordt een tongewelf van smet. De ledigheid van liggen in het gras, De zonnebrand van Onans stuifmeel, Verkleeft tot donorgift op het gewas.…
Jan Wolkers2 augustus 2020Lees meer >

Ode aan Mary Frye (1905-2004)

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.880
Ik ben de stormwind voor iedere meeuw, Ik ben de diamantglitter in de sneeuw, Ik ben het zonlicht op het goudgeel graan, Ik ben de milde herfstbui op de laan. Als je ontwaakt in de prille ochtendlucht Ben ik de snelle plotselinge vlucht Van stille vogels in hun cirkelbaan. Ik ben het licht van sterren en de maan.…

Tijdloze schoonheid

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.683
Ik meende je te zien in een slanke vrouw met warme ogen op een verre weg langs het tijdloze water helder en diep En ik meende je te horen in de stem van een engel een lach van broze weemoed het ruisen van abelen de zang van verborgen vogels En ik meende je te herkennen in een elf met haar als zonlicht een gewaad van sneeuw in de geur…

Gedeeld natuur/geluk

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 637
betoverend bloemenfeeëriek deed gisteren menig hart sneller kloppen met ogen wijd open wat een prachtig schouwspel vloeit hier in elkaar over bij het ruisende requiem van vrolijke klanken een blijde lentegaard toont de keukenhof al zestig jaar zijn schoonheid in miljoenen bloeiende bloembollen dat loutert is ontwaakt in het zonlicht…

Mode verandert

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 556
op een trage golfslag is deining van regen te horen door een holle lucht wat toebehoort aan niets de stad zeilt, spint verder over grijze straten die oplichten bij lichtflitsen van de dag (de natuur wacht op warme tijden, waarop het zonlicht oprijzend voldaan zingt, en magisch verschijnend blij is, waar de mens langs komt) mode verandert…

tussen de eiken

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 459
rond die bomen zong haar huid een wiegenlied zacht gerimpeld tot een plas, waar spiegels helder leken kinderwensen dreven stil vanuit de glans dat zonlicht immer achterliet als sterren, dieper, tot de oorsprong van de dag en schrijvers dansen letters ongedwongen langs de avond, zuiver in het oogpunt van een kleine blonde dood als…