1028 resultaten.
Onze vriendschap
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
4.429 de zon in mijn leven
Toen de dag begon
was ze breekbaar,
nieuw en voorzichtig,
blij dat ze er was,
blij dat ze mocht schijnen
Langzaam werd de zon groter,
warmer en intenser,
tot ze op haar hoogtepunt
één werd
met de hemelsblauwe lucht
Plots verschenen donkere wolken
vanuit het niets
en zij verhinderden
dat de warme zonnestralen…
Geluk
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.413 Met mijn voeten in het zand, tussen de schelpen
drink ik de warmte van de zonnestralen...
De vreugde overspoelt me, ik kan het niet helpen,
er zijn niet genoeg woorden, niet genoeg talen.
Niet genoeg papier, schijfruimte of behang
om te omschrijven wat ik nu voel...…
Ik droom je dichter
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.254 Ik droom je woorden dichterbij
verbind jouw letters met mijn zinnen
maak de taal obstakelvrij
wil je vandaag nog beminnen
ik lees de liefde in je ogen
voel de warmte van jouw blik
raak elke keer weer diep bewogen
door die éne intense klik
ik voel kleine zonnestralen
licht en warm, soms heel dichtbij
roep heel zacht, kom mij nu halen
ik…
suikerzoete plannen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.188 Suikerzoete plannen voor een toekomst met jou
Vallen pardoes in duigen
Als onvoorspelbare zonnestralen binnen komen schijnen
Waarom laten wij deze wind ons wegzuigen?
Liefde alleen is niet genoeg
Om een relatie te laten slagen: is vertrouwen
de basale nodige fundering
nu moeten wij het beiden berouwen
Waarom kan het ons niet lukken?…
een nacht van vermiljoen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.107 weerspiegelde zich in je ogen
ik keek je aan geraakt, gepakt, bewogen
de weerspiegeling drong in mij door
de duinpan vulde zich die nacht met gloed
met sauzen, spijzen, geuren
met vermiljoenen kleuren
van twee huiden met geluiden van het zoet
wij hebben de nacht tot het lichten omvat
in je ogen stond het blinkend dauw gevangen in zonnestralen…
en nooit gevonden willen worden
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.633 en nooit gevonden willen worden
laat ons daar heimelijk gaan
waar linden door winden gestreeld
stil in hun bladeren wiegen
de roos zich in de nieuwe morgen
het ‘t vroegste dauw weer steelt
waar vogels in de hoogste toppen dansen
om d’ allereerste zonnestralen
te bereiken en waar de lente jou begroet
met vuurwerk van wel duizend kleuren…
Haar sprekende ogen
hartenkreet
4.1 met 44 stemmen
3.111 Vroeger spraken haar ogen
En vertelden zo hele verhalen
Van liefde, onuitsprekelijk geluk
Badend in een zee van zonnestralen
Slechts één blik in haar ogen
Gaf een ultiem gevoel van zielerust
Deed zorgen moeiteloos verdrinken
In een bruisende bron van levenslust
Niets of niemand kon vermoeden
Dat haar ogen ooit zouden zwijgen
Of het boek…
Chakka!
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.627 Donderende polopaarden
wapperende zonnestralen
hoeden sjalen rode vanen
chakka!
Velden ballen baldakijnen
cocktails veren zomerbillen
rollen op een lichtgroen laken
chakka!
Wenden draaien attakeren
plots versnellen stoppen vallen
opgeheven stokken brallen
chakka!…
een simpele liefdesballade
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.659 scherpe nagels
mij diepe groeven
in grauwe uren
versier met toverinkt
krullen op trieste dagen
let op de tekens
die tussen aarde, hemel
een God mij schreef;
de wind zingt mij jouw lied
en met de regendruppels
bonst luid mijn hart
op blauwe hemelpoorten
ik bind om jou
onzichtbare koorden
een liefdesband uit woorden
en stuur met zonnestralen…
Cirkelgang
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
756 En toch, eens keert de de dag weerom
dat bij de eerste schuwe zonnestraal,
door het kiemen van mens en natuur
dit al ontwaakt, in oude pracht en praal.…
- Regendagen -
hartenkreet
4.3 met 25 stemmen
812 Weerspiegelen de ondeugende natuurverschijnselen
als regenvlagen
op regendagen apart
indringender dan gedacht
om met schrale magere zonnestralen
moedig af te wisselen,
mensen die
volop aan het zaaien en het planten zijn
zeer uitzonderlijk realistisch
een andere invulling krijgen...…
kant geklost
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
520 ochtendlicht
over natte bleke velden,
stralen als een scherpe zicht
strijken over stille plas, die
door donk,re bossenrij omzoomd
zich onthuld als een schilderij
stil, met rechte stam, als in gelid
staat de zilverboom op wacht
zijn kroon vol loof, met zacht
getinte bladeren in viltig wit
takken getand als zeldzaam koraal
spelen met de eerste zonnestraal…
Schemeruur,
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
430 een hek terwijl de
schemer valt, koppen dichter
bij elkaar, de ogen diep zwart
getint, waarin blikken strelend
om warmte smeken, te beminnen
met de hals met volle manen
over een brede borst die op de
wereld rust en , het ranke lichaam
torst als goddelijk stilleven, waarmee
het web van schoonheid is geweven,
een laatste zonnestraal…
De vergeten steeg...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
937 Verscholen tussen gesteenten uit een middeleeuws verleden
ligt een nauwe doorgang, een kloof van schimmigheid
Het zonlicht probeert haar zonnestralen te doorklieven
op het stenen plavei van vergeten eenzaamheid
Langzaam verteren de stralen in het duister
De kloof verdwijnt in een mist van onzichtbaar verdriet
Een gedaante schuifelt zich een…
Paniek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
654 Schimmen vervagen tot aarzelende zonnestralen
Langzaam wordt het lichter om haar heen.…
Verstilling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
721 klinkt
die alleen deze mens verzinnen kan
tekent naast verdriet, de schoonheid
op de tippen van de gekozen tonen
het lijkt een droevig melodietje
op tevreden vleugelslagen en de wil
dat zij haar leven zelf dichtvouwde
het trage lijf verliest zich in
milde zaagselsporen om een
te worden met de grond en tijd
zij heeft haar zonnestraal…
Mijn Koude Namiddag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
709 Bomen kaal, planten dood
Dat is wat de winter vormt
Zittend bij het raam
Schotels op de daken
Ontvangen levenloze energie
Waarmee mensen zich vermaken
Ik kijk naar je raam en wacht
Denk aan het moment dat jij daar stond
Denk aan het gelukkigste moment dat ik ken
Ik kijk naar je en je lacht
De zon schijnt maar warmte voelt als kou
Zonnestralen…
De regels van het spel?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 Roerloos drapeert de mist
zijn vitrage over de velden
ganzen strekken de poten
in de vloeibare lucht, witte
gedachten blijven achter in
veren als ze zijn vertrokken
in een houten lijst gevat ,
gelijst in een kwatrijn, de
gekromde tijd verschuift,
de wereld wankelt op z’n
poten tot een zonnestraal
hem vindt, een streepje
licht…
Regenbui
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
481 gluurt de zon om de hoek
van een regenwolk
haar pauze was lang genoeg
ze schijnt eerst wat waterig
dan opeens stralend
regendruppels haasten zich weg
paraplu’s weg
portieken leeg
vrolijke gezichten
een chagrijnige stem roept
weersverwachting zegt
vanavond weer regen
morgen ook
niemand luistert
nu eerst genieten
van zonnestralen…
Grauw Gaza
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
588 Grijs aangrauwend ontwaakt de dag
die druipend opstaat uit de nacht
het huis ademt nog de kilte
van het duister en de stilte
die ik dromend voorbij gaan zag
met hun ziel verlammende kracht
die mij ‘n ogenblik verziltte
en mijn levenslust verviltte
grijs en grauw verloopt het etmaal
druilerig zonder zonnestraal
huizen huilen langs…
Tussen wie ik was en wie ik ben
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
221 Nu bel ik mijn moeder weer,
een zusje dat luistert,
vriendinnen die terugkeren
als zonnestralen na een lange nacht.
Maar de vraag blijft hangen
in elke kamer van mijn hoofd:
Wie ben ik,
als wie ik was niet meer bestaat?…
Regendruppels
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
224 voorzichtig gluurt de zon
om de hoek van een regenwolk
haar pauze was lang genoeg
ze schijnt eerst wat waterig
dan opeens stralend
regendruppels haasten zich weg
paraplu’s weg
portieken leeg
vrolijke gezichten
een chagrijnige stem roept
weersverwachting zegt
vanavond weer regen
morgen ook
niemand luistert
nu eerst genieten
van zonnestralen…
Vanuit het hart
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
2.038 Gekrekel klonk vanuit het hoge gras
in het vuur van de vroege morgen was
een nieuw geluid opgestaan, vanuit de lucht
dreven wolkenrijen weg, op de vlucht
voor felle zonnestralen op die mooie dag
openden de sluizen en er klonk een slag
van trommels die de stilte deed ontwaken
en klapgewiek van vleugels die spraken
een nieuwe taal gesproken…
Zend je wat zinnen, zand en zon
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.826 opende mijn hart en verbrijzelde de steen
hoge golven raakten mijn kille huid
het zout proefde verborgen verlangen
ik riep je naam, schreeuwde het uit
zag verbaasd de kuiltjes in jouw wangen
de zee kent mij naakt tot in mijn ziel
het zand voelde mijn vele gelopen passen
de horizon wist het toen ik voor je viel
nooit kon een zonnestraal…
Déjà vu
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
597 De nevel rest te dalen
terwijl de eerste zonnestralen
koperen luchten verteren
vol lichte kleuren smeren
ik loop vooruit, ben hier, was daar
tijd en ruimte lopen zo raar
ik verplaats in de ruimte, de tijd
die wegtikt in het niets zonder spijt
herinner de ruimte
herinner de tijd
déjà vu kom tot leven
dit moment is verheven
de nevel…
Sintertijd
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
2.373 Als de eerste zonnestralen
mij wakker maken, kijk ik vlug.
Ja, de wortel is verdwenen
ik kreeg er een cadeau voor terug.
Een borstel en een doosje schoenpoets
en een hart van marsepein;
op een briefje staat te lezen
dat mijn schoen gepoetst moet zijn.…
Souvenir
poëzie
3.4 met 5 stemmen
3.769 Schoon d'avond valt en tussen de beide grijze gevelrijen
het donker zwaar hangt als een klos en overdadig
ontsteekt geen hand het licht aan de lantaarnen
Zo wentelt plots aan d'ogen u het wonder van een vreemde stad
de grijze huizen van u dees' anders zo bekende stede
De zonnestralen sloegen hard aan d'aarde over dag
en uit het vuur…
Het stille sombere woud
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.555 een koele vochtige oase van groen en rust
geuren van mos, bladeren en verrot hout
je ademt snel, rilt even, voelt je koud
terwijl een zachte windvlaag je angstige gedachten sust
een zonnestraal schiet tussen 't bladerdek door
beschijnt plotseling het bos in een gouden moment
terwijl jij voorzichtig aan de omgeving went
blik gericht op het…
Denkend aan...
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
805 Denkend aan Holland
zie ik trage stromen
mensen op hun zoektocht over
te magere grenzen gaan,
gevlucht in schimmige dromen
wat rest aan trots in beide handen
en wat aan waardigheid overbleef
steeds verder van hun horizon vandaan
de luchten hangen er laag
de zonnestralen worden langzaam
in krijgswolken verwoord en belast,
om in ander…
stadig hartklopt de liefde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.007 nu gestaag de jaren
ons verbond verkleuren
van koraal naar smaragd
strelen gelijk zonnestralen
zacht als mousseline
de alinea’s van herinnering
die spiegelend ons verhalen
van de warmte en de troost
de verwondering ook
die doorheen de jaren
in elkaar wij vonden
die vertellen ook
van de gouden oogst
in het doorgegeven leven
die ons de verbintenis…