2916 resultaten.
jij belt
hartenkreet
2.4 met 19 stemmen
4.799 dus dat jij mij belt
en ik dan ja knik
omdat je vertelt
en snapt wat ik
en dat het goed is
en ik zeg dan gewoon
iets als lentegras,
herfst of zomerdroom
roep: winter was
en jij huilt mijn gemis
nee, zwijg maar jij
bel vanavond niet
weet je stil bij mij,
mijn lach, verdriet
dat alweer bijna over is…
ZIEKTE
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
3.197 Ik kan vertellen dat ik dan weer kan praten, dan weer
het zwijgen er toe doe.
Niet omdat ik niets wil zeggen,
maar de woorden zijn soms zo moe.
Ik kan vertellen dat ik dan weer kan lopen, dan weer verstijfd moet zitten
zo moe,
zoals deze regels: niets doet er dan meer zo toe.…
ADRES ONBEKEND
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.357 Vreemd dat het huis
tot zwijgen is gekomen
Het komt nog voor
in een wirwar van dromen
Nummer twaalf op 'n laan
de deur warm bruin
Een pluizig touwtje
uit de brievenbus
Moeders afscheidskus
voor ik naar school toe ren
Weet echt nog niet
of ik er aan wen:
Adres onbekend.…
spiegels van stilte
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
761 ben ik
het fluisteren
of ben ik de wind
met een lichaam
van gebarsten huid
moet ik nog ver
de vilten vogels dragen
onder een maan van natte sneeuw
vleugelvreemd en even laag
zo zwaar als draden van
marmeren mist
ben ik
slechts stilte
of enkel het zwijgen
het laatste vaarwel
met bloemen op mijn vlucht…
Eenmalig
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.746 Vingertoppen wandelen kreunend
Liefdevolle dansen zwetend in beleg
Zij zoeken prangende naar ontlading
Zwijg zij slaafs er wordt niets gezegd
Aarzelend tussen haar trillende dijen
Daar in de gevoelige maagdelijke vallei
Dringt zijn verdwaasd gezwollen roede
Ruw stotend niets ontziend in mij mij mij…
het ongeschonden Wad
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.036 Verwachtingsvol zijn de ogen
die naar me staren
als ongeletterdheid
de dorst is van trouw
laat me dan maar zwijgen
om slechts met denkbeelden
te zeggen dat de avondzon
zich laat verzinken in de diepte
van mijn Wad
en in de wolken lees ik
de spiedende nacht
die met hun witte rook
de bazuinen vullen
met adem van
het eindeloze tij…
Kapot
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.082 Felle ogen als een panter
Boven een zwartzijden jurk
In haar gezicht een niet-gespeelde koudheid
Minzaam glimlachend, vol hautaine spot
Meerdere malen
Raakte zij mij rakelings met haar zwijgen
Doordringend, onhoorbare signalen
Uiteindelijk en tenslotte
Ga ik daar langzaam aan kapot…
Genezingsproces
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
437 Na een lange tijd van zwijgen, werd
wat uitzichtloos en onoverbrugbaar
scheen een lichtend voorbeeld:
het was alsof hij opnieuw geboren werd.…
Raakvlak
netgedicht
4.1 met 43 stemmen
1.507 een blik verkilde mijn kleuren
fletser werd ik van het zwijgen
ontkenning sloeg de ruiten stuk
en brak mijn zicht
verijsde tranen ving ik
verstoken van de warmte
waarmee pijn uitdiepen zou
hoezeer ontbeerd
het stromen van voorheen
van traan naar lach en weder
vinden…
Kinderen
poëzie
3.5 met 10 stemmen
1.952 In het betoverd bos
Slapen de kindren,
Zacht valt de vrucht op ’t mos,
Om niet te hindren;
Ver over stad en land
Zwijgen hun stemmen,
Ach, en geen kleine hand,
Die wij omklemmen;
Had ik een reine mond,
Waren mijn vlekken
Bloed uit een edele wond,
IK zou ze wekken.…
vioolconcerto
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
625 daarom zwijg ik
op dat subliem moment
in alle wereldtalen.
maar...
vol gevoel
speel ik dan
dankbaar
een vioolconcerto
van mozart.
als die snaren
uni solo
trillen
met die van mijn hart
worden woorden
overbodig!…
Tussen zovelen...
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.828 Tussen zovelen genoodzaakt te leven,
omrasterd door dit luidruchtig bedrijf,
en horig het oorverdovend gekijf,
hun listen en meest hun armzalig streven -
is dit alles wat ons werd toebedacht
en waarom monden zwijgen, ogen breken?
Laat af, keer in de stalen winternacht
tot de onaanrandbaarheid der hemelstreken.…
Op weg naar thuis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
617 Het eiland – emotie -
ligt in herinnering van liefde
uitgestrekt in zoete dooi
de geest laat zich niet
door onzekerheden temmen
al klinken woorden zielig mooi
een trefzekere soevereiniteit
heeft opnieuw aan kracht gewonnen
onder de winterzon van zwijgen
de weg naar thuis
is weer begaanbaar.…
Als tijd vertraagt
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.337 Zijn ogen zien hoe merels
liefdevol een nestje weven
in het paars van de seringenboom
turen dan stilte
klevend aan de tijd
die zwijgen traag verlengt
hij glimlacht vaag
bij de herinnering aan
hoe mooi het was
waarom
schrijnt zijn verdriet
misschien omdat ik stierf lief
fluistert zij
hij hoort haar niet…
Woorden van waarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Woorden die als
Losse flodders
De ruimte in
Worden geschoten
- Niet geschoten
Is altijd mis,
Is het devies -
Overdaad aan woorden
Die niet beklijven
In de lucht waarin
Ze worden uitgesproken -
En dan die paar
Die overblijven
Als de rest
Naamloos is verdampt:
Ik hou van jou,
Kom nu naar je toe
En doe er verder
Het zwijgen…
Om terug naar uw stilte te gaan
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
507 Om terug naar uw stilte te gaan
zal ik zwijgen, rusten, danken en
ook een beetje zingen, heel zacht.…
Mens is de naam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 Ook vandaag vindt u
Deze biologische soort
Weer afgebeeld in de krant:
Mens is de naam -
Geweldsexplosies
En vredesmissies
Zijn hem eigen,
Soms voorafgegaan door een teveel
Aan woorden, soms door hardnekkig zwijgen:
Van toon zijn beide meestal fel,
En maken zij het leven van
Onschuldigen tot een hel…
STIEKEM, COMMISSIE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 Geniepigheid wordt in veel kringen
toegekend aan de wereld van 't kind
ook stiekem gedrag
veelal in gelovige kringen
met heel veel ge- en verboden
Geniepigheid in politieke kringen
in een wereld vol volwassenen
is stiekem gedrag
zelfs verheven tot een Commissie
met het grootste gebod tot zwijgen!…
tao
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
626 -
dan zwijgen
rammelende bekkens
en rinkelende cimbalen
heel even
trillen
yin en yang
in harmonie
de Weg ligt voor ons open
waarheen hij kronkelt
in de verte
blijft verborgen in de mist...…
Uitzinnig
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
615 Zwijg , zei ik
terwijl ik driftig op zoek was
naar zijn gelaten woorden
ik had ze ergens op stapel gezet
om niet te vergeten
geloof maar dat ik het ze naar
mijn zin zal maken
maar nu, nu lig ik overhoop
hij schopt de herrie in mijn hoofd
treffend hoe de stilte valt
schrik niet, roept hij mij nog na
ik vang en bewaar zijn kalmte…
Parijs 13-11-2015
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
762 ik heb geen woorden
voor de doden
die gisteren nog aten
zwijg liever bij de vijver
waar ik eendjes brood voer
een vogeltje zijn pootje spalk
over gisteren wil ik niet schrijven
wel over vandaag
of de zon
die de bladeren beschijnt
ik wil het niet hebben
over de doden
en de verlaten straten
het zijn namen
die mij herinneren
aan…
Opgesloten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
434 Er ligt een vertragende stilte
in de schaduw van jouw lichaamstaal
een droef verhaal, het zwijgen waard
vergeten in zichzelf, gekooid
niet welkom in de wereld
en alles wat je tegenkomt
blijft zelfgenoegzaam
op veilige afstand
van jouw werkelijkheid
beperkingen, je hebt ze nu
in dwaze dromen opgesloten.…
morendo
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 waar huist een
gestrande vogel
die de nacht met
zwijgen vult
wat zing je zonder
libretto in het donker als
het laatste woordenspel
onhoorbaar wordt
hoe ontmaskert het
transparante licht
dwars door alle kleuren
de weg uit het landschap
als de nachten
zich verdichten is
de dood dichter
dichter bij dan ooit…
bibliotheek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
589 loop je daar rond
tussen al die boeken
die zwijgen het is
stil in de bibliotheek
maar pak je een boek
en sla het ergens open
hoor je opeens
een stem die tegelijk
jouw stem is zeker
maar ook van een ander
"Het leven is wel mooi en ook wel leelijk.
Men kan elkaar liefhebben en ook niet."…
Echo in de nacht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
561 Hoe weergaloos
is de echo in de nacht
nu alle bomen zwijgen
in het tekenland
van mijn verdriet
waar het potlood
zwarte lijnen trekt
naar een rivier
van tijdloze woorden
om de stilte niet te horen
die zwijgt in mijn hart
om de liefde niet te vermoorden
die bij me bleef toen jij stierf
in al die mooie woorden.…
op je lijf geschreven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 ze heeft weinig om het lijf
maakt schaars gekleed
onzichtbare rondes
als woorden stokken
kruipt ze omhoog
en bivakkeert in je keel
ze slaat haar tenten op
met sprakeloos vertoon
je bent met stomheid geslagen
haar woordeloos verblijf
laat je zwijgen
stilte heeft ze
op je lijf geschreven…
knotwilg, een ode
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.217 alleen in het landschap
in aarde verankerd een knotwilg
eenvoudig en bescheiden
het vanzelfsprekende leven
ongrijpbaar als een stoïcijnse vriend
met wie je goed zwijgen kunt
kranige wilg uit het lood langs de sloot
met littekens op zijn bast
leg je handen op zijn schors
een oerkracht je kunt van hem op aan…
onvoltooid (voor Michel)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 op de begraafplaats
legt de winterstorm
het verzwegene bloot
een witte bleke steen
niet langer geborgen
onder laagjes dunne sneeuw
het onvoltooide weerloze
leven verstopt in inktzwarte
schuldige aarde
murw van zwijgen
en wegkijken
zing ik je naam
samen met jou, Michel
kruipt de ijzige kou
onder mijn huid…
ik weet van jou
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.391 Nee,
hoe ook de seizoenen over elkaar
uitgebuiteld zullen zijn,
en de jaren voor altijd zwijgen,
alles zal buiten zijn
van zon en liefdestuin
een nooit verdwijnen
van vlinders in struiken.…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.538 Rouw dragen de bomen
en grauw is de lucht
't gezang van de vogels
verstomd door verdriet
het zwijgen van alles
wat leven moet zijn
is als het graf
dat mijn ziel heeft geborgen
moe dwalend door 't doolhof
blijf ik zoeken naar 't licht
dat doofde op het moment
waarop jij mij verliet...…