177469 resultaten.
Godsdeeltje van Higgs komt in beeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 In Genève werd een kreet geslaakt :
de laatste atoom-noot werd gekraakt.
Het massa-gewicht
komt stilaan in zicht
en dat wat alles heeft veroorzaakt.
PESTEN EN PESTEN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.000 AURORA
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
504 Drachten soest vredig bij stille dageraad.
Hoge gebouwen staan dof te wachten;
kleine huizen tonen eeuwige krachten:
nietig leven, dat bestendig bestaat.
Lome wolken, in plechtig grijs gewaad,
hangen laag boven de schaduwstad, trachten
haar te houden onder sluimernachten,
maar zeilen weg, n...
Rondeel over het hart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
596 Niemand ziet wat er in een hart gebeurt;
we kijken naar de gebaren, horen de woorden
zonder echt te weten
wat er in een hart gebeurt.
Niemand ziet wat er in een hart gebeurt;
we merken de tekens, vergissen ons vaak,
maar gaan toch verder zonder te weten
wat er in een hart gebeurt.
Nieman...
Vanuit de opgang van de zon
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
536 Vanuit de opgang van de zon
gaan zij hun gang
en zoeken naar de bron
van licht en leven
waarvan het firmament
het teken heeft gegeven
en reizend door de tijd
van dagen en van nachten,
van hopen en verwachten,
breekt God hun harten open,
in eerbied en verwondering
-dit wonder niet te vatte...
zo maar klanken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 de zon gaat niet op in letters
eikenbast barst niet in het woord tranen uit
wenen is geen naam maar een klankvol leven
medeklinkers nemen het voortouw in stilte
leggen de nadruk op gevoel en kleuren
klankkleur is woordloos te horen
voor openstaanders die niet
omstandig aanwezig zijn
omstande...
na de regen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 na de regen
schittert het dorp in de zon
één toeft te komen
winkelwagentjes rollen
nog in processie voort
zondag rorate
Levenslicht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.879 We vieren weer het feest van licht
Het licht dat terugkeert in de natuur
Ieder jaar staan we even stil
Bij die dag en dat uur
Diezelfde dag op een ander uur
Heb jij mij het leven gegeven
Ik kwam tijdens het kerstdiner
En zo begon mijn leven
Vijftig jaren zijn voorbij
Levenslessen zijn g...
Romeins grafschrift
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
705 Kom hier niet pissen op mijn graf.
Pas op! Straks val je er nog af!
Wees aardig, zet de wijn vast klaar.
En laat ons drinken, met elkaar!
(Dit is een vrije vertaling van een Romeins grafschrift. Ik kwam het tegen in het laatste boek van de Franse filosoof-historicus Lucien Jerphagnon, die in s...
Le Baiser
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 ik wil je meenemen
zonder chaperonne
gaan langs de beek
door zon beschenen
en verwarmd
blootsvoets over groen
de dauw nog niet verdampt
over glooiende heuvels
net als jij
je blos schenkt mij moed
hier op open veld
onze eerste zoen
zachte bries was getuige
je bloesem ont...
Zonnegloed
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
533 Zonnegloed
Er is een ijzig zwijgen diep vanuit de oude aarde,
haar stem verwildert en doorboort. Door haar angst is
de mens gebonden en lopen slechts de vogels
door haar rood. Gevangen door grenzen, en niemand
die het ziet zonder oever en gewicht; overweldigend
vergezicht! Hoge klimme...
Kemijoki
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
809 Goedgemutste man
Voortgesleept door hertenspan
Schuddebuikt in sneeuw.
Een felrode mond
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
630
het brandt in je
zie de vonkjes
in je ogen lichten
je ademt
kleine vlammetjes
uit een felrode mond
vurig zijn
je kussen die mij
snel doen smelten
jouw handen schroeien
in een liefdevol gebaar
teder mijn koude huid
wat koel begon
is nu een laaiend vuur
liefde in het eerste uu...
Verloren jeugd
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.499 - Zie mij niet aan, ik ben zó oud geworden!
- 't Is heimwee, heimwee dat u kwelt,
't Is heimwee naar uw jeugd en ge snelt
De drempel over om uw verdriet
Te vergeten, maar 't leed vergeet u niet.
Het volgt u, volgt u op ál uw schreden
En het klaagt met de stem van een arrem kind
En ge z...
Toegang tot de polder bij avond
gedicht
3.0 met 6 stemmen
4.742 Langs een wilg met dode toppen,
een geschoren hoge
in zijn blaren onverminkte haag,
een door waaiend hout beschaduwd
raamloos muurvlak, blinde boerderij,
buiten bomen, hellende, de holle wei,
lichten aan de einder,
vuurtorenlicht, een donker zwijgend paard dichtbij.
----------------------...
De Don
snelsonnet
3.3 met 10 stemmen
918 Een nazaat van een regentesk geslacht
En zelf bestuurlijk ook royaal ervaren
Mag nu het onderkoningschap gaan klaren
Al was de procedure wel verdacht
Hier rapt Piet Hein zich fietsend vast wat los
Voor eigentijds advies in Huis Ten Bosch
wat heb ik misdaan
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.723 Mijn hart is breekbaar
Het werd beklad
Bespot en door het slijk gehaald.
Heb ik dat verdiend?
Neen, ik deed voor iedereen
Wat ik kon
Misschien teveel
En is dat de oorzaak van het overlopen van de ton
Een druppel kan al teveel zijn
Heb ik daarom zoveel pijn
Bewust hield ik me altijd op...
DESPERAAT GEBED
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.234 Toen mijn klok twee had geslagen
gleed uit mijn mond een stille zucht
De diepe stilte kon ik niet verjagen
voor het leven was ik op de vlucht
In het duister, in het kille eenzaam
weerklonk stervend verkeersgeluid
Mijn oog zag naar ’t beslagen raam
en als vanzelf stapte ik het bed uit
U...
Kerst
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.851 In dit gedicht
zit diep verborgen
een prachtig licht
voor op de kerstmorgen.
Het licht is lang verwacht
en zal duisternis verdrijven
zelfs in uw donkerste nacht
zal het licht bij u blijven.
Het licht kan harten raken
en zielen bespelen
het zal uw pad lichter maken
en geslagen wonde...
In stilte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.751 Als we in de dagen voor
Kerst ons huis versieren
het gezellig gaan maken.
Buiten de sterren stralen
maan een baken is in
de donkere winternacht.
Vrede nog steeds ver te
zoeken is mensen elkaar
nog altijd onrecht doen.
Vouw ik bij brandende
kaarsen allebei de handen
als blijk v...
Verbroken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.049 Ongeschreven wetten
zetten een streep
door onze diepe vriendschap
die langzaam wegsijpelt uit mijn hart
groen gekleurde jaloezie
van opgedrongen kant steekt
maakt stinkende wonden
die zullen helen met de tijd
de littekens blijven zichtbaar
Binnenruimte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 De eenzaamheid verdraagt de stilte
de binnenruimte warmt zich zacht
stoort zich niet aan natte regenkilte
maar waant zich veilig in de nacht
daar zit de dichter met zijn idealen
de wereld niet zoals de hoop
geheugen dat dwaalt in verhalen
moed verkregen uit zijn biotoop.
breekpunt
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.544 toen dwaasheid bedacht
zich zegeningen te tellen
en de laatste verboog
om tot liefde te komen
wist ik weer dat dwang
niet keerde naar geluk
alleen omdat ik touwtjes
strakker in controle trok
alles glipte me uit handen,
viel stuk in herhaling en ik
dwaalde verder weg dan
eerde...
Zoek eerst de wijsheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 Die ster zou wijsheid geven
had men hem verteld
’t was dan ook zijn streven
ernaar te zoeken in ’t veld
hij vond eerst een musicalster
vroeg hem, “Weet jij de wijsheid
men zegt ze schijnt zo ver.”
“Wijsheid ligt in zang en dans
en oostelijk denken
geef ieders mening eerlijke kan...
Decembermaand
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.811 Je draagt warmte, licht en blijheid
Maar ook droefheid en alleen-zijn met je mee
Je draagt regen, ijzel en striemende stormen
Maar ook een eerste afdruk in versgevallen sneeuw
Je draagt de uit de grond gestampte kerstboom
Maar ook het nieuwgeboren Christuskind
Je draagt het juk van een c...
verguldsels
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
579 de oude man zingt mee, tot tranen
bewogen raakt zijn hart het mijne: stille nacht
zijn kerstlied loutert
en mijn lach is echt
Broos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
667 Ietwat gebogen
leunend naar voren
heeft de mens,
in wezen puur,
indertijd
vilein wat
gezicht verloren.
De naakte waarheid
is koud.
als een huis
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
660 nog in verzonken rust gehuld schuif
ik de gordijnen geruisloos open
begroet het licht dat geduldig wacht
tot ik het stilletjes binnenlaat
en ook de merel voor het begroeide
raam zeg ik zwijgend gedag
terwijl de kamer zich vult met hoe ik
vaker zou willen zijn
als een huis waar ...
Amundsen 100 jaar op Zuidpool
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
558 Adrien de Gerlache bleef er aan boord
maar Amundsen ontscheepte onverstoord.
Zijn hondenroedel
sleepte de boedel
waarop hij de vlag hield als fiere Noor.
Oordeel en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
534 Heel alleen kom ik u halen
En breng u dan naar het gerecht
Ik laat het aan mijn broeder Oordeel over
Om uw hart en geweten, uw ziel, te wegen
Meer dan 21 gram
Betekend voor u een enkeltje
Naar de Hel…
Is er minder gewicht in de schaal gelegd
Wordt u uw onschuld vergeven,
U mag re...