Alle inzendingen over EIGENZINNIG

hier is de wereld klein er staan muren rond onneembaar zonder moker die geen mens meedraagt voelen wij ons veilig, wij zijn een eiland en jij ergens anders hier worden platen gedraaid grijs en wijs en versleten klinken hier de oude echo's van eigenzinnigheid, wij weten van het weten wat er te weten valt en als wij dan plat gaan voor…

juk vermanende vingertjes in de lucht die stofje per stofje ongezond de wereldburger zieker maakt mensen op elkaar doet schieten vanwege te grootschalig voorbeeld nu, eindelijk het woord dat we moeten kunnen zullen durven ook waar we altijd te bang voor verandering in een notedop van gisteren en vandaag gebald in een boodschap vol eigenzinnig…

wijze een echte bedrukte flyer op kwalitatief papier, topkwaliteit tegen een scherpe prijs, een betaalbare gedrukte compositie ...de verloren Drèentse akkerwoorden aan de rand van de gracht herkenden zoekende eenden bodemprijzen verbaasd tussen het gras, de hoge kwaliteit.. levensecht gedrukte teksten, achtergelaten op een eigenzinnige…

rug Je kronkelt alsof je zeggen wilt Aai me eens (heel vlug) Met je fiere houding zittend voor het raam Wachtend op wat komen gaat Turend in de verte tussen twee planten in Je staart hangt rustig zoals hij hangt Ontroering Ik heb mezelf niet in de hand Hoe kan het toch lief poezekopje dat je zo van betekenis bent Eigenzinnig…

De diepste schoonheid die ze met mij deelt trooster om getroost te worden, verlegger van grenzen in eigenzinnigheid een verstilde temperament zonder rivaliteit, met de fijnste pigmenten die zij uit de hemel steelt.…

krankzinnig worden op het franse platteland maar altijd dapper volhoudend en zwoegend op het doek want het moest klaar en geschilderd zoals hij het in zijn hoofd zag eerst ging het oor verloren en toen zijn hoofd van schilderen word je behoorlijk gek maar iedereen heeft een gebrek ik vind je leuk en knap en ontroerend en heel eigenzinnig…

Of mijn vader ooit de gedachten had om met een zelfgebouwd zeilschip de weidse wereldzeeën te bevaren kon ik niet met zekerheid zeggen hij had tientallen zelfgebouwde zeilscheepjes maar die waren te klein om mee te reizen ze pasten nauwelijks in een lege whiskyfles hij wilde een toeristenshop beginnen misschien had ik mijn eigenzinnigheid…

Onzin wordt eigenzinnigheid. Alles verbinden ze met iedereen. Samen trekken we ten strijde, tegen eenzaamheid. Dat alles geloven we oprecht. Zelfs tegen beter weten in. Wie durven dat? Mensen die gedichten lezen. Mensen die poëtisch leven. Mensen die dichters zijn.…

Aan mijn werkwijze zo wel zakelijk als privé 'valt geen touw aan vast te knopen' maar werkt voor mij als een 'tiereplezier' Maar voor derden is het, dat onbegrijpelijk en dat respecteer ik volmondig, volledig en vraag daar dus geen begrip voor, ook geen greintje Het is wat het is ik ben wie ik ben en gij, jij, u bent ook uniek!…

de namelozen, de verloren tot ondergang gedoemde drom, gebukt over hun donkre moeite en zweet, het hoofd zuchtend en trillende het harde pogen in handen en gerei, tesaamgeschoold tot hunne taak de bange en als lood lag dodelijk op de bekommerden de doffe wil, het onverwrikt gebod van de ver tronende, meedogenloze, van hem, de eigenzinnige…

In afgetrapte all-stars en steeds in korte broek, Liep je vrij van haag en heg, onveranderd, je eigenzinnige weg, je wou rustig leven zonder zorgen maar de liefde onder de roos bleef veel te lang verborgen Als een bang gestraft jongetje kroop je langzaam in je hoek. Wat rest er nog mijn dierbare vriend ?…

Donzige watten van stilte, zwijgend in ordelijke akkoorden die een menselijke kilte overstijgen geregen tot eigenzinnige verhalen verbouwd tot uitgeplozen woorden in stille gang nooit zullen zwijgen.…

eigenwijsheid is niet altijd even wijs, Maar je impulsiviteit vleit mij soms, maar niet altijd Je donkere gedachtes over mij zijn vaak niet hoorbaar Zoals sterke tegenwind die je niet hoort waaien Het dondert dan gelijk in je hoofd en je laat Alleen je bliksemschichten zien Die ik niet kan vangen Ik probeer je te begeleiden in taken waar Je je eigenzinnigheid…

ochtend de wandeling lonkt huilen zij samen het wolvenlied maar als het baasje thuiskomt wordt een stoeipartij gevraagd waarbij hij babbelend bromt om bal, beertje of een touw Boaz is zijn mattie en zijn vriend die hem plagen mag en dollen met een panna tussen de poten en altijd een kroel als besluit aanhankelijk en speels is hij eigenzinnig…

, op eigenzinnige wijze "Tekst geschreven op muziek van Alice Cooper – Poison"…

Positief Het huisje op de hei is eigenzinnig. Het ziet de dichte mist naderen, zet zich schrap, sluit luiken en ramen, geeft het triest vochtige verschijnsel vooreerst zijn zin. Vervolgens boort het huisje met zijn schoorsteen een gat in de vuildikke nevel, laat de zon binnen, voelt zich bevrijd.…

waterlopen, elk in een passend gloren daar draagt een gemeenschap verspreid over plekken met eigen haard en opgebouwde waarden gezegend die zijn ontstaan door de eeuwen heen deels zelfs met stadsrechten bejegend de mens woont hier nabij steden met een echte Brabants allure maar hier, op een plek vol van nijverheid blijven zij ergens eigenzinnige…

Veelal zal zij met haar kroost moederlijk voortdrijvend op de waterlijn alleen maar om bewondering vragen; maar laat haar eigenzinnig haar eigen weg gaan, zodat voorkomen kan worden dat men zichzelf om een verkeerde inschatting dient te beklagen.…

roodgloeiend is het ijzer en toch vormt het zich als water in de positie van waar het moet zijn ach, deze zinnen beslagen het festijn van toen, allerlei gebeurtenissen tonen in mijn hart nog het pure broederschap dewelke wij ervoeren doch, het weerzien had geen “ statement “, paden werden gekruist en belangen verstoord door eigenzinnigheid…

Het ijskind wordt eigenzinnig en het smelt als het begrijpt wat is op deze wereld. Metershoge sneeuw, gevoelens vol herinnering dragen ijsschaatsend leed met verwarring. Als binnenkant heel ongerijpt vanwege kou, wist niemand wat broze jeugd eigenlijk meest idyllisch werkelijk betekenen zou?…

de verlostang uit Omknelt de barbierstok, eet waterzooi Met de armen, zet rijken te kijk, lost en Laadt graan en wijn, linnen en laken Om zich dan in de 21e eeuw aan kunst Van aangespoeld plastic te vergapen, nog een Laatste cappuccino met slagroom te nemen Om zich daarna met moeite los te maken van Leie, Schelde en Gezelle, het eigenzinnige…

Struikel ook nog met regelmaat als het even moeilijk met mijn eigenzinnige mobiliteit gaat. Maar kijk, glunder ook even, 't voorjaar komt tot leven.…

op m’n wandeling kom ik ze allemaal tegen die rustige droefogige grote Zwitser een Duitser met het hoogste woord gelukkig van achter een hek de drukke slimme vlijtige Schot uit het grensgebied een nu nog kleine maar straks grote trotse en eigenzinnige Turk zo’n charmant lief tenger Italiaantje die grote zelfverzekerde onverschrokken Deen…

staat der lichamelijke ongemakken doch de poorten der liefde het samen dromen verzinnen beminde lijven en breinen als gelukte cryptogrammen als ware Heracliden toch alle opdrachten indammen of laat het kraken zijn de pijn bungelt er alsnog boven waarover verzen ook gaan welke vorm zij ook aannemen zal zoveel wurggrepen doorstaan de eigenzinnigheid…

Geen stijl, maar des te meer karakter heeft de stad, Een harde en benepen eigenzinnigheid, Die zich de maat van alle dingen waant; Een stugge sfeer, vol plotselinge volten - De pleinen liggen meest terzijde van 't verkeer, Dat, saamgeperst in zulke smalle geulen, Dat reeds een sandwichman zijn houten vlerken schuurt, Chronisch aan spijsverteringskrampen…

tegelijkertijd waar onze reus tomaten niet belieft eet jij graag jouw buikje vol en rond met knabbels kaas en komkommers al pest jij graag oma bij het kaarten als knakker bij jij vooral enorm aardig als jij knuffelen wil of anderen dat laat boaz is cool kicken lauw en retegoed hij is te gek tof en uit de kunst wreed naast natuurlijk eigenzinnig…

Je liep het laatste levenspad zoals je altijd al wandelde - met een vuurtje van lef in je ogen, een vleug eigenzinnigheid op de wind, en een lichtheid die het zware tartte. Jij liet verdriet en dankbaarheid schouder aan schouder zitten, gaf de dag kleur, zelfs toen de avond viel.…

320 meter lange gangen onder mijn grond. Bewoond door een monster,en pieren,mieren die ze betreden, Klein wezen van verwoesting.,Ik heb jou zo bestreden. Maar ik heb de strijd verloren,en mij met liefde bekoord Want opeens had ik het besef dat jij daar natuurlijk hoort.…

burgeres als Prinses-gemalin want ze mag er geen potje van maken Ze lijkt mij een bijdehand meisje, tiener die niet op haar mondje is gevallen “Hoe lang blijft u zitten” vraagt Amalia aan haar vader Willem-Alexander in de Nieuwe Kerk op 29 april bij het oefenen van de troon-stoelen ze heeft veel van oma Beatrix en buitenlands bloed Dus eigenzinnig…

eenvoud in het zijn zie licht in de ogen van de ander pas dan ontvang jij de verbindende kracht pas dan zal de verwarring door warmte worden verzacht 6) SANCTUS jij ,mens, bent verheven, gevormd uit mijn bloeiende zucht jij, mens, verheven overrompeld met gaven toch zie ik een schouwspel van een eigenzinnige…