Alle inzendingen over droefheid

316 resultaten.

Sorteren op:

Frisheid

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 414
als een onwetende natte hond druipt het zeewater rond mijn golfbrekersziel met blauwe droefheid in mijn groene zeedijkogen mijn lippen voelen aan als de oevers van een uitgedroogde rivier maar in mijn irissen blijft zoals steeds de flikkering van zon op water als verborgen woorden in schelpen en onderwater zeewier een frisse wind waait…
Nadine6 maart 2010Lees meer >

Allerzielen

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 728
Daar gaan ze weer: de velen die de doden gaan bezoeken met licht en bloemen, met herinneringen en droefheid groots en teder. Maar wat is dood zijn: leven in een ander zijn, een niet meer uit te leggen verband, een geheim dat aanhoudt groots en teder.…
Adeleyd1 november 2010Lees meer >

tranen zonder tuiten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 412
dichter dan ooit nadert zijn zang haar hart wat doet een oud mens met waterlanders zonder harnas hoe komt het dat diepe droefheid haar keel dichtschroeft en doet alsof smart geen traan waard is hoog in de lucht zingt de veldleeuwerik hoe troostrijk stromen droeve verlangens tranen zonder tuiten van een oud mens…
J.Bakx10 juni 2019Lees meer >

Verloren

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.358
Verloren Dwaal ik Door de tijd Ben ik Ingekapseld Door intens verdriet Woordeloos Omhels ik droefheid Laat zakken De moed Om verder te gaan Ik weet niet hoe Of waarom ik leef Weet niet als anderen De onbevangenheid Om open te staan Onschuldig te zijn Alleen maar te zijn In mijn dromen Zoek ik Tastend in beelden Naar antwoorden…
Sylvia30 oktober 2004Lees meer >

In vervreemding

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
als de schemer zich verdiept heeft dat altijd iets mystieks hoor ik stilte voel hoe licht en donker zich bewegen in hun strijd om leven proef droefheid van melancholie omdat ik weer het spijtig einde zie van wat een mooie dag ons bracht aan zonnepracht in prille lentetooi nu verduisterd door het holle van de nacht in vervreemding…

Verlies vindt

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 720
Nauwelijks nog het gezicht herkennen, verschrompeld in de dood, bleek en koud als ijs, lange haren ingekort Voorbij droefheid en pijn het lichaam achtergelaten de ziel vindt zijn plekje wel tussen hemel en hel Misschien even terugkomen als een voor- of achternaam valt in een gesprek, genoemd in boek, tijdschrift of krant…

het stemt droevig

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
het stemt droevig de naamloze dode het verzwegen kind de naar binnen gekeerde ogen van de vergeten man de krassende strepen van het rode potlood de verdwenen weg naar huis de dreiging voor het onweer de achtergebleven appels in het gras de leugens van ver weg en dichtbij de donkere toonsoort van nagelaten woorden de droefheid…
J.Bakx8 november 2015Lees meer >

Ontbrekende stukjes

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
naar boven intuïtief trekt de hoogte omdat beneden alles langzaam schuifelend moet mijn zoeken is een opnieuw begroeten van ontbrekende stukjes die ik vergeten ben mijn drive gaat voor volledigheid naar een volmaakt verband voordat ik zonder strand in eeuwige verbondenheid raak ik de aarde kwijt en kijk in spijt en droefheid…
wil melker22 oktober 2023Lees meer >

verloren ziel

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.621
een kille stilte nadert de dam ik proef de droefheid die mijn oog vernam verloren grond zwevend in de hel lucht is een gevoel van armoe het voelt zich onwel een stem in de geesten in de ziel verniel vergaan niet meer bestaan verlaten en verloren niet voor geluk geboren de ziel nadert de dam en springt de diepte in het leven nooit…

Nu huilt de winter in mijn hart.

poëzie
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.122
O, droefheid van dit Aards gezicht! Het moet toch al verdorren- Het mensen-hart, het zonne-licht, Zij sterven zonder morren.…
Willem Kloos21 december 2005Lees meer >

Sprekende ogen...

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.328
Zie door het zachte kaarslicht de schittering van een traan de droefheid op haar gezicht wat is ze aangedaan! Zie hoe vreugde en verdriet in haar ogen zichtbaar verschijnen haar emoties zijn niet hypocriet maar kunnen waarheid overseinen!…

De twijfel en de spoken

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.409
Misschien bleef jij het kind dat bij vrouwenborsten beschutting zocht Misschien hoopte jij op een hemel omdat je van de belofte hield Misschien zocht je een vader die over je haren streek en zei dat jij de liefste was Misschien had je daarom subtiele humor omdat die de droefheid overwon Misschien moest je schrijven omdat…
J.Bakx21 februari 2025Lees meer >

Maagdenvlies

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 756
breek lucht en wolken achter strand en water in een overgevoelig zwijgen geef wind en regen een onverbloemde naam over het lichte veld van doodse droefheid hemel maagden met weergalmende onschuld in ongemerkte pijn van de aarde sterf aan het eind van ieder woord tussen de duinen van mijn melaatse buik maar wuif me geen…

QUEL ÊTRE N'AIME PAS QU'ON SE SOUVIENNE DE LUI?

poëzie
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.663
een handvol verzen, niet langer dan de wind het vallend lover draagt en het getij hen als dood blad voorbij sleurt en laat verrotten in vergetelheid; en in het hart van ene die mij nu nog liefheeft, een droefheid, die zij overleeft.…

Mooi geweest

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 727
Jij klaagt steen en been drijft bovenop als schuim De bloemetjesjurk valt ruim wolkt donker om je heen Droefheid hangt in de lucht een glans als van een ster schijnt liefdevol van ver driemaal klinkt mijn zucht Omhoog, omhoog in het licht karbonkel van praal en pracht het hart versnelt zijn plicht de ziel zoekt wie wordt verwacht…

In het graf gelegd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 624
Wie kan de pijn vertalen naar een lied dat helder toch kan klinken maar dat weet wat hier gebeurt aan droefheid en uiteindelijk ook wil berusten? Ons hart wil schoonheid drinken, zich laven aan het licht en laten gaan. Voor mijn jongste broer die straks begraven wordt.…
Adeleyd26 juli 2014Lees meer >

Hoopvol

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
We kunnen toch mekaar omringen met zorg en liefde zoals ‘t heet, want enkel klagen helpt niet leven; een beetje moed en dapperheid kunnen toch mensen vreugde geven waar angst en droefheid deze tijd ons lot bepalen. Durf te kijken naar schoonheid in het lentegroen, naar alles wat ons kan verrijken en zo iets hoopvols rond je doen.…
Adeleyd29 maart 2020Lees meer >

Wij dragen 't zijn

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
Wij dragen ’t zijn in broze vaten, want wie we zijn, we weten ’t niet. We kunnen enkel achterlaten wat iemand niet met ogen ziet: de liefde die we ooit eens gaven, de dankbaarheid om ’t levenslicht, de vreugd van iemand die we laven, de woorden van een klein gedicht, want of we ooit hier echt beminden, heel zeker weten we dit niet, we…
Adeleyd17 januari 2013Lees meer >

Maria Lichtmis -Voorzegging van Simeon.

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.706
Maar ook uw eigen ziel zal pijn en droefheid, leed, gegeven zijn. Het lijden dat uw Zoon straks wacht verduistert licht tot donk're nacht. Uit het oratorium Mater Dolorosa, bij gelegenheid van de 350ste verjaardag van de oprichting van de Broederschap van O.-L.-Vrouw van VII weeën in Peer, 1997.…
Adeleyd2 februari 2013Lees meer >

Bij het heengaan van Iny Driessen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 767
Je was vol moed en enthousiasme, vervuld van hoop en ging zo door; Al wist je dat je zou verliezen, je bleef vol vuur en ging ervoor. Nu zijn de dagen vol van stilte, de bloemen zwijgen, zingen niet, maar velen vinden in jouw voorbeeld weer kracht, te midden van verdriet. Bedankt voor wie je was voor velen, leef nu maar verder, in het…
Adeleyd26 april 2015Lees meer >

De lucht als decorum

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 439
in jouw verhalen hoorde ik je hart kloppen zag ik hoe jij verschrikt je ogen opsloeg ging je stem door spanning omhoog en donkerde droefheid je spanningsboog vingers en handen hadden lucht als decorum zij namen ons mee alsof we daar gewoon hoorden jij raakte ons altijd in het diepst van de ziel omdat jouw warme…

Zich laven aan het licht

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 681
Wie kan de herfst vertalen naar een lied dat blij kan klinken en toch weet wat hier gebeurt aan droefheid en berusten? Wie kan de klamme kou verwarmen tot er weer vreugde gloeit onder de as? Weemoed schrijft met loden letters maar onvermoeibaar groeit verstaan. Ons hart wil schoonheid drinken, zich laven aan het licht en laten gaan.…
Adeleyd2 december 2013Lees meer >

Je Ogen

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 885
Mevrouw, ik zie jouw ogen Zo bloeddoorlopen Dat zelfs het breken van de hemel Boven onze hoofden Een rozenregen is Mevrouw, ik zie mezelf In de glans van je traan Staart een kind naar mijn blik Ziet de verbazing als ik schrik En sluit schichtig zijn ogen Mevrouw, kijk naar mij Achter de droefheid, het verraad En de schijn…
zeno31 mei 2004Lees meer >

O vrouwe

hartenkreet
3.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.443
Wie ben je toch Jij kroonjuweel, bloeiende rozentuin, koningin van mijn dromen, getogen in het land van Breughel, van milde regen, zoete tranen die vallen over mijn droefheid Maar ach, misschien is liefde niet meer dan dat : een vrouw die in een willekeurig treinstation uit een wagon stapt, enkele seconden lang schittert en dan opgaat…
troebadoer11 oktober 2008Lees meer >

de Nacht

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 775
Maar al zal aan al die nachten ook een eind zijn, de dag kent dan droefheid of zal juist uit vreugde bestaan.…
H.J.Breuren4 augustus 2009Lees meer >

Triest

netgedicht
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.138
de geslotenheid van je gezicht ik durf het niet te vragen wat je nu precies hebt gezegd ook al verstond ik je niet zo goed ik verloochen niets maar ik heb geleerd dat stenen en sterren niet opdringen en bloemen stil zijn de wind blaast mijn verlegenheid wel weg ik geef je een knuffel en een zoen dat blijkt voldoende om even de droefheid…

Begin van wereldvrede

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
Gedoken bij de ingang zat je daar ontheemd je ogen schichtig bang je was anders en vreemd van grote schoonheid waren je amandelogen gevuld met droefheid vroegen ze mededogen verdreven uit je warme land verstootte men jou ook hier sta je ook nu aan de kant voel je je als opgejaagd dier kom geef mij je hand en daarmee je vertrouwen…

Lucretia

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
peilloze droefheid gevangen in haar ogen de diep intense blik in een gestold moment het bebloede gescheurde gewaad de eenzaamheid die opkruipt uit haar hart haar loodgrijze gemoed wendt zich af van de wrede wereld de lucht kleurt rood Meester, je zeggingskracht opent haar verleden je redt haar van verlies en vergetelheid het…

Tijdelijk Bestaan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
De dichter-schrijver heeft geleden -Dat heeft hij mij destijds verteld- Aan leven, hoe dat werd gespeld Hij had zich zichtbaar moegestreden Vaak ben ik, mede om die reden Per spoortrein naar hem toegesneld Heb hem getroost, stond dan versteld Zag droefheid alweer binnentreden Want niet in staat een woord te spreken Trok hij zich maandenlang…

wat ik niet zeggen kan

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 487
schoorsteen achterblijft de blauwe sluier rook die over grauwe daken reist de overgroeide kuil bij de rivier een vogel in de verre verte de verdwenen zandweg de vervaalde verf op kozijnen een dag van nevelige dauw de middag die in stuurse stilte verstikt het dorp waar het windstil is de korst van vervreemding het is de onverhoedse droefheid…
J.Bakx7 december 2025Lees meer >