682 resultaten.
bezwaarlijk een gevoel
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
743 Er is zoiets als
schoenen op tafel
hoeden draagt men niet meer
het blikken uit het raam
de haag die steeds dichterbij komt
het hoeft allemaal zo snel niet meer
je ligt alles op te vouwen
boeken, deuren, kleren
het genezen van de ander
en het spreken
dat er steeds minder toe doet
steeds gestager komt het opzetten
gebonden aan een geloof…
Een Herfst
gedicht
2.8 met 21 stemmen
12.184 Men is vandaag ontzettend onsterfelijk
het is eindelijk de echte heldere herfst
die er haast nog niet is
de bladeren vergelen, nog betrekkelijk groen
de wind is nog blauw, wijst geen enkele richting
de grond ligt nog onder het gras
men rookt de zwarte sigaar van de dokter
men raakt bezweet door het werpen met darts
men drinkt zijn zevende…
Im Abendrot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
566 De dag heeft mij al vroeg vermoeid
met kralensnoer van licht en luid.
Zo pas nog liep ik ongeschoeid
door landen van gespannen huid,
gestolde mist en sterrenwolk,
en om mijn haar, licht als een kosmos,
de nimbus van het vuurvliegvolk.
Hun vinger wijst naar ‘t zwijgen bros,
naar spiegel van het Himmelslicht,
naar schoonheid van…
Gloed
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
4.025 De warmte van je lichaam
koestert ieder uur mijn vuur
om vooral door te gaan,
waar stoppen verliezen betekent
en verliezen eindigheid.
De kilte van de kanker
kan niet meer afbreken
wat in liefde is opgebouwd,
een liefde die voortduurt
tot in eeuwigheid.…
Wandelend op Zijlpoort*
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
3.587 Mijn band met God kan ik niet meer versterken
dan door met mijn besef van eindigheid
me te blijven wijden aan goede werken.
(* katholieke begraafplaats in Leiden)…
Tijd der tijden...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Maar eeuwigheid blijft
tijd der tijden waarin
wij onze eindigheid niet
kunnen vermijden.…
Waar de tekst eindigt….
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
541 ze adem, beproeft in de bijmaak
van de bedoelde kwaliteit, uit
een vlaag van het bewustzijn
valt de keuze op een vat vol
gegiste tekens die zich door het
brein verbreiden, bekeerd tot de
spelling van het enige woord wat
ik begrijp om terug te keren naar
de eerdere afdronk van de taal in
het lot van onzekerheden en waar de
teksten eindigen…
Terug naar de oerknal.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
665 Als mens eindig en hiermee voortdurend in
strijd met verdraagzaamheid en ook leed,
zag men kleuren in een zeepbel en onderwijl
vluchtte men ontheemd zoekend naar rust,
het paradijs.
Alles ontleend aan Moeder aarde verzonken
in een Eeuwig Al.
Bewust of niet van de waarde van het leven
terug naar de oerknal...…
Ondergroei
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
476 hemeltergend, zo angstig vaag
sluiert het licht in mijn handpalm
geborgen in de schelpenkraag
van het duin zonder strohalm
dat als zachte aarde begon
maar in schaduw vlucht
voor de adem van uw zon
vanwege ontederheid berucht
zie de wolken buiten bereik
ik adem in, ik adem uit
vraag me af waar ik naar kijk
naar windstilte zonder geluid…
Grens
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.794 Flessen ruim gevuld voor de bonte avond.
Mijn tekst werd zacht muzikaal gestreeld.
In haar fluwelen huid vocaal verdronken.
Heeft haar vurige octaaf mij nooit verveeld.
De toon die zij aanhoudend kon inzetten.
Geflest door haar royaal begerige vocht.
Verslikte ik mij eens maar nooit meer!
Nu ik jou voor het laatst heb bezocht.…
Delfzijl
gedicht
3.8 met 5 stemmen
3.672 Het spoorbiljet werd in de trein reeds afgegeven.
Hier ligt het laatste plein voorgoed,
breedvoerig om te laten gaan
ieder die schedelgevoelig langs de dakgoten
zich voortrept, het water haastig
bereiken wil, de Pieter Koertsz ziet
met de ketting aan de stadspoort,
de Bermuda, een Chileen.
Hier staat men eenzaam op de brug
in 't holst…
Het is zo vandaag
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.814 Het is zo vandaag als altijd, heel lang
zijn als altijd de dagen, als altijd
smelt elke dag te vlug het blokje ijs, terwijl
men nog dagen kijkt naar zijn huid, overal
gaten die er gisteren niet waren, overal
heden ontwaart, af en aan snelt met afval
en water, als razend de lieflijke geile
maagdelijke wijnranken bijsnijdt, is het
plotseling…
In het ongeschreven bos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 buiten sterft het windgeruis met de bladeren mee
is dit het juiste pad,
zullen hier onze voetsporen beklijven?
konden we nog maar bomen tellen, één voor één
bomen met gestrekte rug
de voeten in zalvend mos, geworteld in verleden
onomkeerbaar is de zucht van onze witte adem
de brief die we niet schreven
later dan vergeten, sterfelijker dan…
Waar teksten eindigen?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 beproefd in de bijmaak
van de bedoelde kwaliteit, uit
een vlaag van het bewustzijn
valt de keuze op een vat vol
gegiste tekens die zich door het
brein verbreiden, bekeerd tot de
spelling van het enige woord dat
ik begrijp om terug te keren naar
de eerdere afdronk van de taal in
het lot van de onzekerheden,waar
teksten eindigen…
Hem ontgaat niets
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
514 De oude, handgesmede kerkhofpoort
zal altijd open staan. Het zien van zerken
geeft velen rust en godlof soms een woord.
Ter nagedachtenis en tot verwerken
van de dood, wetend van die sterfelijkheid
schept men er vrede binnen eigen perken.
Ook hoge hoeders van de hoffelijkheid,
de bomen, die sinds jaar en dag hier staan
zo groots en…
Het lied van het morgenlicht
gedicht
3.8 met 20 stemmen
7.463 Ik groet het morgenlicht maar of het zich laat groeten
de voeten der voorbijgangers laten zich beter groeten
wij moeten zeggen zij ondanks het morgenlicht
ik knik ze toe houd moed zeg ik het licht maakt je toch blij
ze knikken terug maar ze geloven niet ze gaan voorbij.
Het morgenlicht houdt zich nu bezig met de dingen
de pasgewassen trams de…
Opeens valt keihard de hamer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
699 de mokerslag
We kunnen het leven niet overwinnen
niemand
nóóit
Kom ga je mee.
Samen wandelen naar het verre
kijken naar de sterren
schreeuwen naar de golven
"we komen eraan
...
Ja maan
we komen"
Omstrengeld liggen op het strand.
steeds dichter komt de rand
laat ze maar komen
de golven
Laat ze ons overspoelen
laat het toe…
tijdloos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
497 ik leer mijzelf om in gedachten dood te gaan
langzaam de tijd te doen verdwijnen
dromend over te gaan naar dieper denken
wazige beelden dwingen mij
onvermijdelijk tot het bewuster
worden van mijn eigen eindigheid
vreemd voel ik de oevervage
overkant, verkerend in een
perfect bewegende balans
een onbeschrijfelijke vrijheid beheerst…
immanentie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 een gedicht
in een gedicht
in een gedicht
geboortegewicht
een boom
in een boom
in een boom
dennenappel
hitte
in de hitte
in de hitte
eeuwige zon
een mens
in een mens
in een mens
kleinkind
verleden
in het heden
in de toekomst
herinnering
leven
na een leven
na een leven
eeuwigdurend afscheid…
Blijvende warmte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
589 De speelse storm die ik van twee ogen
ving in de nacht, heel dicht bij mijn gezicht,
daarmee ben ik naar toekomst gevlogen,
boven het nu en morgen uitgelicht.
De kern die recht op mijn hart leek gericht,
daar binnenging, daar in de duisternis
vertroosting bood voor een komend gemis,
mij vleugels gaf, verhief met levenskracht,
ik voel hoe die…
Verloren vriend...
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
2.063 niet wetend waar de weg begon
Laat staan
waar hij eindigen zou...
Maar het pad was te donker
want gisteren raakte ze de weg kwijt...…
Loflied
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
827 De natuur al het leven
Is door mysterie omgeven
Immers het oneindige
Gaat het eindige te boven.
Het loflied van
Liefde wil ik zingen
Nadat ik bijna ten
Onderging aan
Ellenlange overpeinzingen.…
Vergankelijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 evenals gisteren
liggen ze daar
onaangeraakt
naakt
heel zachtjes
dwarrelt er stof
overheen, al doet
dat niet vergeten
waar die sleutels
eens voor stonden
een vriendschap
die eindig bleek…
Gebroken tweeklank
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.672 Toekomstmuziek
wordt door hem
reeds gedirigeerd
in afgebakende
strofes en refreinen
huppel ik hem
onderdanig achterna
doch een vals akkoord
tussen de lijnen door
als ik op eigen vleugels
wat verder vlieg
wij kunnen niet
eindigen in
harmonie…
Samen
hartenkreet
2.3 met 15 stemmen
1.776 Bloem en schoonheid
samen één
tijdloos
in een
oneindig
leven
Atomen en neutronen
explosieve
woorden
in een
eindige
wereld
Jij en ik
samen één
tijdloos
in een
oneindige
liefde…
midden schemerdonker
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
603 een niet te overbruggen nacht
peinzend uitvlakken
brengt haar midden schemerdonker
waar ze één en al schaduw
aan eindigheid friemelend
in slaap valt
dromen droomt waaraan
ze nog nooit heeft gedacht…
Het pad van mijn leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 Mijn stappen door het leven
Het kan jou misschien niets schelen
Maar het zijn mijn stappen
Over het lange pad van het leven
En niemand weet waar dit pad eindigen zou
En mocht ik aan het einde van dit levenspad zijn
Dan hoop ik dat ik thuis zal zijn…
Zij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 tilt je op
neemt je mee
terug naar toen
toen de vooruitzichten
niet rooskleurig waren
maar juist onzeker
overleven
dat is wat men deed
overleven
toch raakt zij je
keer op keer weer
en gaat de dans met je aan
die eindige in vrijheid…
nachtschade 2 tot en met 5
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
502 in schemerlevens
hebben de bergen ogen
alles is gehoord
een liefde vergaat
tot een hoopje stoffig as
alles is geweest
de inktzwarte klap
het bulderende zwijgen
alles is gezien
de rivier vraagt niets
in een nachtelijke stroom
alles is eindig…
Gemis
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
2.033 zou
en eindigen deed het
wat zou ik nog eenmaal
graag in je armen willen liggen
niet denkend aan alles om ons heen
en alleen maar
jij en ik
nog een keer het gevoel beleven
wat mijn hart heeft gevuld met
zoveel liefde en verliefdheid....…