198 resultaten.
rimpels wegverzekerd tot het graf
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
557 heb ik tijd gemaakt
een ideaal te koesteren
of was mijn leven glad
rimpels wegverzekerd
tot het graf
ben ik gegrepen
door iets dat vingers had
dat groef in mijn gevoel
totdat mijn hart
zich over gaf
ben ik gegaan
voor ogen die
vroegen zonder denken
voor handen die reikten
verder dan wat geld
ja, ik ben mezelf uitgegaan
om jou…
wat jou niet toebehoorde
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
611 nadat je gegrepen had
wat jij begeerde
verscheen de lafaard in jou als
een bliksemflits op het toneel
veroordeeld tot jezelf
zette je dwaalsporen uit
je weet wel het zand dat
anderen verblinden zal
jij bedekte de aarde
met dichte nevel
egomane goden veroorloven
zich altijd te veel
alles om jouw vege lijf
te redden nadat jij…
Beest
netgedicht
3.6 met 374 stemmen
41.687 't Heeft me gegrepen
en niet verlaten
had 't kunnen weten
niet toe moeten laten
voel me door God verlaten.
't Heeft me geslagen
goed raak gemept
ga nu beraadslagen
gevoel of recept
niet meer weeklagen.
't Beest goed beetpakken
en bevechten
mezelf bijeenpakken
en terugvechten
nooit meer verzwakken.…
Oogsttijd
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.029 de warme oogst, de snelle hap uit de appelboom
met discjockeyachtig kabaal gegrepen
door de verzamelde eksters
nog voor de eerste vleugelslag.
De prachtvol groenglanzende muggen
direct aanwezig via hun alarmnummer
samen een bewegend lijkkleed
stellen het schoonheidsbegrip op de proef.
Vanzelf doe je een stap achteruit.…
Haar gekooide leven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
480 ik heb voor even
de boeken weggelegd
die verhalen over de
zonnige kant van leven
werd gegrepen
door wat zinnen
over andere dingen
uit ons dagelijks gaan
ben een zoektocht
begonnen naar
de essenties van
ons aards bestaan
afdalend naar holen
en spelonken waar
herinneringen nog aan
duister zijn geklonken
in verbijstering
moest…
Het verschil
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
811 Aaneenrijgen van woorden
Samensmelten tot een zin
Poëzie of gewoon vertellen
Iedere klank steunt de andere
Even mooi is de verwoording
Even goed het begrip
Emotionele ontlading
Prettige herinnering
Hersenspinsels putten uit het niets
Nooit aan gedacht
Maar toch de pen gegrepen
Zoniet eeuwig verdwenen
Schrijven is blijven
Als uw eigen…
Muze in progressie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.104 De raarste dingen gebeuren
onopzettelijk
Niet vooropgezet of
geprogrammeerd
Liefde of lust overvalt
Grenzen vervagen
Hoogste muren
vallen zo om
Onbegrijpelijk is dan ook
dat hiervan de reden
niet wordt gezien
terwijl die voor het
oprapen ligt
Als passie jou heeft
gegrepen, is liefde
niet van belang
Dat het leven soms geen vat heeft…
Bang bloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Is die vraag
te hoog gegrepen of
wordt ze te weinig gesteld?…
slaap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 het lichaam is losgeraakt
op trage ademhaling getild
door een golf uit een diepte
gedragen aan slaap overgelaten
het is met zijn warmte onbewust
ingekeerd gegrepen door een zware
overmacht die waken op tijd inlost
ademend als geschapen uit
het traag ritme van aarde
neemt de droom een wending
ze zijn zichzelf niet meer bekend
weten…
Samen Zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 In gegrepen worden door liefde,
die niet begrepen worden kan.
In met zelfbewuste ogen,
naar het brandpunt kijken.
Naar waar lijnen kruisen,
en we samen vrede zien.
In hemeldragende muziek,
naar liefde luisteren.
In strofen van gedichten,
gevoelens lezen.
In beweging van vlammen,
dansend leven zien.…
circus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.930 de glimlach van de clown
net onder de in zwart geschilderde traan
de valse trompet achter de coulissen
de zoete lucht van zaagsel
het spel op de wagen
in de schijnwerpers achter nevels gevangen
het applaus duizendvoudig
de grote finale in het midden
even een klein kind te zijn
gevangen in de illusie
gegrepen en weggevoerd door de lichten…
Parijs spelenderwijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.291 Hij werd in de Thalys gegrepen
door een hemelse blik in de coupé
heel even zijn ogen dichtgeknepen
de vrolijke conducteur riep: allez!…
Valkuil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 met een schep vol moed
loopt hij de tunnelvisie in
als gegrepen door 'n blinde vlek
begint hij na honderd stappen
met kracht te graven
rechtvaardigheid was hij al
tegengekomen, en had dit
zonder mededogen snel
naast zich neergelegd
hoorde hij daar een valk of 'n uil
het kon hem niet bommen
totdat hij de spade in zijn voet boorde
en…
In arrogantie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 blauw
en licht die door
zon werden gewit
tot een briljant
schitterend firmament
dat mijn geest
als klankbord kent
wij sprankelend
van energie
oplaadbaar tot
een gaaf lief genie
nooit zal aarde ons
universum verlaten
maar in de nieuwe
blauwdrukken
zitten voor de mens
geen gaten die plaatsen
waren in arrogantie
te hoog gegrepen…
Vreemde vlaggen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
522 chaos heeft danig
om zich heen gegrepen
ons bestaan aan een
smalle draad gehesen
met de zeis al aan de voet
nog zijn de wortels
krachtig en vitaal
maar in zuidwest
heeft wind een andere
geur en kleur gekregen
vreemde vlaggen
worden daar gehesen
als de stormbal staat
wij buigen door massaliteit
willen het oude bos niet kwijt
veren…
Jackson, Jakhalzen en Jojo’s.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
558 De ster uit het Westen is dood
Nooit tegen het kind opgewassen
gepuberd, adolescent, volwassen
te jong in één keer uit de goot
Zingend gaf zijn ziel maar brood
Dansend weg zijn eenzaam hart
Voor nog meer kamers smart
Geen kunst was voor de fans te hoog
Gegrepen, gegijzeld door hun nood
Gebrek aan god, liefde, werk
Veranderde het gezicht…
" De fontein ben jij "
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
528 Heb mis gegrepen,
strohalmen naar de toekomst,
weegschaal naar geluk ?
Uiterste balans,
wat je kiest is om het even,
eind brengt evenwicht.
Onvoldoende water,
om rivieren te blussen,
machteloosheid in mij.
Gedachten zijn klei,
uit het niets geschapen,
het model blijft vrij.…
Onophoudelijk
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
484 Ik vond je in een regendichte jas
een plank onder je arm geklemd
angstig wadend langs de kust
Zag dat je niet kon wennen aan
de verblinding van het leven
je kneep de ogen dicht
Dat de volheid van de hemel
te veel voor je was dat je
de hemel naast je niet zag
De ruimte voor een vogel
met weigerende wieken
is te hoog gegrepen
Zachte…
net niet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
456 Ik was net niet slim genoeg
Ik was net iets te ongeduldig
Ik was net niet flink genoeg
Ik was net iets te onbeleefd
Ik had net niet genoeg zelf vertrouwen
Ik had net niet genoeg open gestaan
Ik had net niet genoeg kansen gegrepen
Ik had net niet genoeg aandacht gegeven
Ik had niet de juiste vrienden gemaakt
Ik had het niet zien staan…
ROTATIE
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.358 het duurt niet lang voordat de apparaten,
waarop men in vertrouwen zich verliet,
het van ons overnemen, mensen niet
meer nodig zijn, wat valt er nog te praten
onopgemerkt houdt het je in de gaten,
vanuit de lucht gegrepen en bespied,
het sluitende systeem dat alles ziet
en registreert, je hele doen en laten
verdreven is elk onbekend gebied…
- Theatraal -
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
557 Openbaar en gigantisch,
fel en romantisch
helemaal in niets overdreven
en toch theatraal..één lang pleidooi
net iets te enthousiast gespeeld,
kunstzinnig uit het leven gegrepen...
het leven geschilderd met een licht accent.…
Het snufje zout
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
489 smaken zijn gekeerd
met zoetigheid worden de
meeste tegenslagen gepareerd
maar in een wereld
vol onzekerheid ben jij
al snel de remmen kwijt
we lopen vol en
groeien dicht gezondheid
raakt steeds meer uit zicht
waar is het eten
van vroeger gebleven met
een snufje en natuurlijk zoet
zout en suiker hebben
stil aan de macht gegrepen…
SPIEGHEL HISTOREAL
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
672 Een slijper werd zo’n vijfendertig jaar
In Idar-Oberstein’s verre verleden
De edelstenenstad kent in het heden
Enkel nog ingevoerde handelswaar
Een bergkristal, duizenden kilo’s zwaar
Een diamant volgens de wet geslepen
Je wordt door bodemschat en berg gegrepen
Zelfs in je pijnappel een exemplaar
Je wordt omhoog gehesen naar het slot
Als…
EN ER VIELEN LELIES
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
567 Zij hebben de kern van ons hart geraakt
droegen hun eigen geliefde kleuren
waarvan takken traag en uitentreuren
op velden verbleven; onaangeraakt
ons verbonden onuitwisbaar klaaglied
heeft ieder bij de lurven gegrepen
wanhopig in maandenlange repen
van niet te stollen tranen van verdriet
hoe ijzig behouden hooggeplaatste
waarin finaal vergane…
De menselijke natuur
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
457 Onlangs heeft een zelfgekroond virus
de wereldmacht gegrepen.
Homo sapiens wordt op haar plaats gezet.
Ecce Homo, de eigenwijze mens,
die machteloos op verlossing wacht.…
doodgeboren
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.149 Letterlijk uit het leven gegrepen,
dat werd jij.
Nooit te zullen zien hoe jij lacht,
dat is nog het ergste misschien.
Je leven heb ik gevoeld,
maar nooit heb ik je gezien.
Niet weten hoe je er uit zag,
dat is nog het ergste misschien.
Met de wetenschap dat jij
niet meer leefde
heb ik jou gebaard.…
Het licht van een nieuw jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 In de schaduw van je hart
kan elk afscheid veilig schuilen,
niet geraakt door het licht,
niet gegrepen door sentiment,
alsof het niet hoeft te bestaan.
Toch ben je wel dat pad gegaan,
waarbij zoveel momenten
jouw ware kern hebben ontmoet
en de oorsprong van jouw wezen
steeds weer wisten te beroeren.…
Cumulus humulus
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
919 golven strelen, nee
schurken het strand
deinen mee
op het zicht van de storm
schuimbekkende vloedlijn,
onstuimige zee
onheilspellend de wind
het zilte schuim
als wolken gegrepen
grillig rollend
over het strand
naar het land
Zij lossen slechts
op als mist in de zon.…
Even voor eeuwig bevrijd
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
525 De schuimbekkende vloedlijn
wordt door de draaiende wind
als wolkjes gegrepen.
Grillig vervliegen zij
over land over water
als mist in de zon.
Met het water tot aan de lippen
overspoeld door het moment,
omhelst zij mijn voeten,
ze kust me en
ik ontspan bij
dit zilte schuim
van het wassende water.…
Op slag dood
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
999 Het licht op groen, een vrachtwagen trekt op,
ziet niet die kleine grote man, van slechts zes jaar
Hij wordt gegrepen, door de truck,
komt nooit meer op school komt nooit meer thuis,
wordt nooit zeven jaar
en die fiets van die grote kleine dode knul,
ligt daar, van dat jochie van zes jaar!…