2296 resultaten.
Een blakerende kust
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
449 met een waaier wit
golft de groenblauwe zee
het verre schip zweeft mee
caleidoscopisch krioelt
leven zonder rust
op een blakerende kust
flaneerders
bang voor plakkend zand
kiezen charmant de boulevard
pas avonds laat
verdringt de wind met zilt
de stank van frites en bitterbal
zakt de zon in zee
keert stilte terug met op
het…
Een tijdloze kust
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
448 ik hoor de
vroege vogels weer
schrijf letters neer in
een sprankelend verband
was gestrand
op een tijdloze kust die
de altijd rollende golven
met eeuwigheid sust
diep verankerd
in het zuigend zand van
licht autistische gewoontes
bij een perspectiefloos land
hun gezang
doorbreekt het treurend
afzien op de dagen die
veel lasten…
De nacht kust.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
457 Prachtig ragfijn spinnenweb,
spiegeling van heelal,
broos vochtig parelland
hangend tussen heggenpoort
waar klimop het hout overwoekert
en bladeren de kleur van been en zilver dragen
beschenen door het zachte parelmoeren maanlicht.
De aarde dampt en ademt
met een zweem van verloren vrolijkheid
haar warmte uit
onder de bevroren korst…
Aan de Nederlandse kust
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 Nu loop ik tegenwoordig langs de kust
van Zeeland Hoek van Holland naar Den Helder
om zonlicht door me heen
liefde helder te begrijpen,
voor mijn kinderen,
degeen die van ons verdween
in de hemel in de wolken, golven.
Ik hou ervan als 't ruist,
en luister
welk verhaal of samenhang
er in alle liefdes huist.…
Katwijk kust mij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Zonnestralen kwamen door
Goude mist met blauwe gaten
Witte vlaktes boven wilde golven
De zon die droogt zijn tranen
Dat bedoel ik met zijn wolken
Ze hangen boven een centrum
Een stad wat ooit een dorp was geweest ,ook zijn kerk is hervormd
Een geschiedenis wat leeft
Soms voelt het als een krakende brug
Vandaag is het Katwijk die me kust…
[ Pas op, hij kust me ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Pas op, hij kust me
tegenwoordig naast mijn wang --
alsof ik lucht ben.…
Kust van het tekort
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
3 Zout bijt in de open wond van mijn palm
terwijl de branding steen tot gruis maalt
Haar schouders stonden vast als basalt
tegen elke golf die mild op mij brak
ik duwde het warme water terug
en hield de maalstroom die nooit week
Gerookte zalm en ui vullen de kamer
brood kraakt tussen tanden
ik zit op de koude vloer
handen open tot de honger…
DE ZEE LIGT OF HANGT?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
501 Wie zegt dat ie ligt
wellicht hangt de zee
wel aan de lucht
en van kust tot kust
hangen de wolken mee
verenigd als het mist!…
Als dat nou niet, wat dan?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
650 Echt hem
Hij voelde haar
Zij voelde hem
Hij kuste haar
Zij kuste hem
Als dat nou niet
...
Wat dan?
Nu dansen ze
Vieren ze
Vrijen ze
Leven ze
Leven ze!
Hij door haar
...
En zij door hem…
Kus(t)formatie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
731 Als je kust
schep je kunstig
een stukje kust,
van jou en mij
Geen kaper bereikt veilig
mijn monding
jouw zeebrand heerst,
gloeit op mijn lippen
Als wij in zee gaan
blijven onze monden
dan verankert,
onze lippen
onuitgeblust?
Weet, dat als je kust,
zonder zee
geen kus(t) bestaat.…
Als je een boot was
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.490 Naar de kust zeilen
zou ik zo maar met je doen
als je een boot was...…
Troost
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.331 In onrust geboren, word ik gedreven
Tot waar de Dood mij kust.
--------------------------------
uit: Kwatrijnen (1924)…
Binnenstebuiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 als de lente voelbaar is
de lucht zacht
de zo gekoesterde tijd ons wacht
stemt ons goed gemoed
alsof Corona er niet meer toe doet
we willen rosé, geen associatie met bier
niet meer, nooit weer
want als de lente begint
het mooiste seizoen
als alles als toen
ooit eerder genoten
de lijven ontbloten
met zand overal
zon, zeebad, het…
Golfslag
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.209 de tranen van een golfslag
verzanden onvermijdelijk
op het gezicht van de kust
raken onzichtbaar bovendien
door hun ondergang geloven wij
wat verloren gaat, verdwenen is
het uitzicht blijft echter boeiend,
verzwolgen door de golven
maar niet op slag verloren.…
Liefdesspel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 brengt ons verse dromen
het is de tijd voor zoete pret
ik wil puur zijn voor wat komen gaat
nu mijn dromenland ons samenbrengt
in het mysterieuze spel van de liefde
al lang geen fantasie meer
doop jij jouw vileine geest
in de rivier van de toekomst
en ik ben bij je in mijn lichaam
ouder geworden door de tijd
in het luxe hotel bij de kust…
Proberen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
338 Je was er altijd als ik dagdroomde
op een bank in het park bij de zee
vanochtend verzon je er een donkere nacht
achter het sombere silhouet van een dode boom
je schreef gedichten over oorlogen en armoede
en ik slechts gekleed in dunne onderbroek
dronk uit de macht van mijn gewoonte
een glas koude melk bij een boterkoek
op een terras…
Dromerige nacht
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.310 Die dromerige nacht aan de kust
hield jij mijn eenvoudige werkelijkheid
dicht bij de zacht schijnende lantaarn
en ik riep nog eenmaal
"Jeugdliefde"
door een intense droom gebracht
alles samengevat tot de essentie
in de bezinning van een eenzaam bestaan.…
De beheerder van de zee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
230 En jij kuste mij
daar,
zo lief
zo teder
Zo warmhartig,
als dat geen zoen
ooit had gedurfd
Je fluisterde met mijn lippen
en gaf iets in overvloed
Tot ik plots de Bewaarder trof,
maar zei
“..Het is goed”
Zodat ik nu zo diep gesneden,
met twee snaren
langs mijn mond
Naast jou bij mijn kade,
stilletjes
kan wenen…
Nabijheid van het bos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
146 Waar het diepe groen de zilte branding kust,
smelten de getijden samen met de bomen.
De zee spoelt de laatste menselijke angst terug aan land,
terwijl het bos de adem van de aarde bewaakt.…
Het verblijf buiten het dorp
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
106 Onmiddellijk
na het opzetten van het linnen verblijf
het geringe tentje aan de zoom van de zoute leegte
begeef ik mij het lichaam
nog stram van de zeewind
naar de restauratie van de camping
en daar binnen de perken
van het tl licht en de plavuizen
waar de mensheid zich voedt
onder een voorwendsel van warmte
treed jij binnen als schim…
Ik mis je
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
2.218 Jij bent daar, waar de zee
de zandkorrels
kust.
Ik ben hier, waar de lucht
haar helderheid
mist.
Ik kus de mist
en mis de kust
Uren van afscheid
Liepen uit tot een
dag.
Woorden zijn er,
maar hebben geen
zin.…
Oslofjord
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
414 Die als een vinger
Het land insteekt,
Met voor de kust
Dat eilandje ingericht
Als strafgevangenis
Voor hen die van alles
Misdeden,
Die de rest van hun leven
Hier vastzitten zonder
Ook maar een schijn
Van kans om te ontsnappen,
Terwijl de vis
Voor de kust
In vrijheid rondzwemt…
aan mijn voeten
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
744 tijd vervliegt
tot het tijd is
en me kust
kust zo diep
vergeten
woorden
waarom wel
of niet
herinneren aan
wie we waren
kus me
nog een keer
kus me zo diep
voordat we
voorgoed
vergeten
en tijd
ons
niet meer ziet…
Zoals ik ooit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
300 Hij kust mij,
zoals ik ooit
mijn vader kuste.
**…
avondrood
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
859 de zon
kust
de avond...
de avond
bloost…
avondrood
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
614 de zon
kust
de avond
de avond
bloost...…
[ Het museum heet ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Het museum heet
Ministerie van de Zee --
Er is geen kust meer.…
De kans die ik kreeg
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.024 Jij brengt me tot rust,
Je raakt mijn ziel en kust hem.
Blijf bij me en laat me nooit meer los.
Je streelt mijn lippen,
en kust mijn hart.
Ik hou van jou en laat je niet gaan ...…
Huiselijke rust...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
746 Huiselijke echte rust
is als een mooie kust
om veilig te landen
even niets om handen
Het haardvuur dat je blust
je lieve kind dat je sust
je mooie vrouw die je kust
Zo voelde het als thuiskomen
in mijn persoonlijke dromen
van vrouw en kind en wonen!…
21 jaar geleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
508 ze dekt hem toe
en kust het voorhoofd
van haar geliefde zoon
voor de laatste keer
voordat hij rusten zal
in de schoot
van Moeder-aarde
onschuldig
net als al die anderen
die bij Srebrenica
het leven lieten
in gedachten kust ze hem
nog één allerlaatste keer…