112 resultaten.
Volmaakt gerijpt ?
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
781 Kleine Ster, we zijn lichtjaren zo ver
van elkaar, als polen op een oude planeet,
een stap zo dichtbij, als het oude – en
het nieuwe jaar, duidelijk gericht op
twee profielen uit één gedicht, versmelting
van parallelle gedachten, verschrompelt tot
een doel van beider harten, drinkbaar uit
de poel van klare wijn, een volmaakte
afdronk,…
In een harnas van bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
873 Het is aeonen geleden
dat de hemel tot de aarde sprak
dat de wind
land en water brak in zeven zeeën
in een uitbarsting van hevige weeën
dat ieder elkaars taal verstond
en Orion de Schorpioen verslond
Zo is de tijd vergleden
lichtjaren verder naar het heden
Er woekert flora uit oeroude zaden
verspreid door weer en wind
die men op…
ROEIEND NAAR DE OVERZIJDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 word ik straks wellicht opgewacht
op ‘t toverachtig golvend hemels strand
Hoor de golven zingen in de woeste zee
golven stervend op uitgestrekte stranden
Achter een verlaten einder wacht er vree
dewelke ik omarm met de beide handen
Zie de lichtjes dansen van de sterren ver
van de golven, voortdurend aangespoord
Door een honderdtal lichtjaren…
Vingers geplet
gedicht
2.9 met 62 stemmen
22.893 Haar schreeuw brak open,
Ze klemde zich aan mij vast
En het vreselijk besef drong in mij
Hoe wij lichtjaren verwijderd waren
Van wederzijdse hulp en troost.…
Bevrijding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.006 Ik lanceer al mijn gedachten
de ruimte in van duizend sterren
en lichtjaren aan nieuwe dromen.
Ik splijt van mij diepe duisternis.…
- Mijlenver -
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
592 Mijlenver, zoveel lichtjaren ver bovenuit
hinken verloren jaren eenzaam achterop,
woelt onbereikbaar, de geur van oude geliefden
verlangend kijkt bedreiging torenhoog neer erop terug.…
Te ver?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Maar na een stuk of tien lichtjaar
vervlogen al hun aardse gedachten:
die eed werd wel erg onwezenlijk
en scheen hen zelfs belachelijk toe.
Begonnen zij al lichtelijk te krommen
en kraakte hen superstrakheid?…
wonderlijke reizen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.589 wonderlijk zoals ik reis:
zonder beperking denk ik te kunnen gaan
naar de grenzen van het eindeloze,
miljarden lichtjaren van hier,
daar waar het begin is, en
het einde al is geweest nog voor we het wisten,
waar mijn weten weigert mee te reizen, en
ik stuurloos verder ga voorbij deze grenzen.…
De Engel in het wakend oog van God
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.382 Wij zijn een daad van Liefde
de poëzie die de hemel schrijft
in een wenk naar de oorsprong
Wij zijn een schild van licht
de Engel in het wakend oog
de wachter die de puls regeert
Wij zijn een punt van kracht
geschapen in een ademtocht
van een bodemloos heelal
En waar Zijn woord de Aarde raakt
glijden lichtjaren fonkelend
uit de ster…
geen begin of einde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 Een verdoken planeet lichtjaren van hier
wij komen er toch nooit bij.
Het heelal is een samensmelting van kleuren
mooier dan een schilderspalet.
Wij zien alleen de zon en de sterren aan de hemel,
maar verder van ons begint de wondere wereld.
Onze blauwe planeet is onze houvast met zijn magneet.
We leven in alle stilte verder.…
Verzwegen panorama
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
587 Geen enkele vinger bindt zich aan lichtjaren. Welke woorden heb ik begrepen?
Ons gesprek heeft de stilte niet omhoog getild.
Ik hef mijn glas op en mompel: “Fijn dat ik je weer zag”.
Op het scherm praten we jaren verder.…
Jij bent wat de heerser van het universum vermag
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
732 corona
van een onsterfelijke grootte
Met nevels, die ik als melkwitte armen om
mijn moede schouders dragen zou
ver weg van zwarte gaten
Zoek mij en vul mijn kraters met jouw stratosfeer van liefde
met de halo van jouw ziel
Werp nieuwe zonnevlammen naar dit dovende vuur
en ontmoet mij dan dromend, minnend met de duur
van mijn jongste lichtjaar…
Too long distance call
snelsonnet
4.0 met 7 stemmen
670 We kunnen binnen nu en 20 jaar
De buitenaardse wezens gaan traceren
Maar àls we dat daadwerkelijk proberen
Dan krijgen we nog lang niks voor elkaar
Je kunt ze in 400 jaar niks sturen
Dus maak maar liever werk van goede buren…
Ode aan het boek
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
824 Je neemt me mee van het uiteinde der aarde,
naar universa hier lichtjaren vandaan,
naar het heden, verleden en de toekomst,
van grote vreugde, naar immens verdriet.
Jij, jij doet me voelen, zo sterk als Jeanne d'Arc,
zo liefdevol als Elia,
zo wijs als de Dalai Lama,
als een moeder aller moeders
krankzinnig als Donquichot.…
Kerst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
700 Zwarte nacht, door sterren verlicht
Fonkelend geven ze ons een bericht
van lichtjaren geleden,
ver in het verleden.
Het weer was ijzig koud
Overal sneeuw en brandend hout.
Mensen schuilden
Dieren huilden!
Verkleumd en stil zochten Maria en Jozef
een droog plaatsje om te slapen
Niets vonden ze,
alleen een stal voor de schapen.…
Het Zevengesternte en de Eindtijd
snelsonnet
2.7 met 9 stemmen
889 Er zit een wormgat in ons tijdsgewricht
Een vredesduif heeft zich daar klem gevlogen
De weg verloren langs de regenbogen
Geen ark of Ararat meer in het zicht
De boodschapbrenger is de boodschap niet
Besef dat wel voordat u duiven schiet…
kruispunt
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
629 op het kruispunt
de foto is die van een gelijke
van voor genomen, breed grijnzend
de eerstgekomene drinkt hem glimlachend
er wordt gesproken van een goede dag
reiziger en medereiziger
verbreken het starre zwijgen
met het toevallige van dit kruisen
de wiskunde zegt
'twee lijnen die elkaar kruisen
zijn geen evenwijdige lijnen'
Lichtjaren…
Alleen gelaten?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 Het gezicht afgewend van
een beloofde wereld die hij
schiep, een volmaakte plaats
waarop hij als eerste liep,
uit die klei waarin hij droomde
modelleerde hij zijn eigen beeld,
perfecte spiegel in alles wat zich deelt
lichtjaren later opgedragen
door de visioenen die hij
zond, om zijn spoor te volgen
bleef het pad niet gezond
waar zijn…
Lesbos en Lisboa
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
541 In hoger sfeer
spreken zij, aardgebonden,
groeven gebeiteld
langs een liniaal
met beider welvend
ontvouwend acanthus
het oude intieme
homerisch verhaal
Waar marmer in duplo
zich richt in het zenit
waar eerbied woont
tussen plicht en geboden
daar zetelt in 't midden
de tempelgodin
verheven symbool
aan Aegeïsche kust
*
Lichtjaren…
In the year 2525
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
914 9595
de mens nog wel zal leven
hij plunderde de aarde
meer dan zij hem ooit kon geven
maar niets heeft er voor terug gedaan
Tienduizend jaren zijn voorbij
miljoenen tranen zijn gevloeid
maar nimmer wist hij met welk doel
aan 't einde van zijn heerschappij
Maar in de eeuwigdurende nacht
is het de fonkelende pracht
der sterren - lichtjaren…
Vierde akte/ parallelle aarde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
863 De wereld is dood
in fractie van een seconde
ze heeft de keuze
van onvermijdelijkheid gemaakt
de keuken laat
een levenloos wezen achter
in een polsslag
reist ze een miljard lichtjaar
en flitst weer tot leven
Groen is blauw, geel is rood
zwart is wit met grijze strepen
bomen hangen ondersteboven
huizen zijn glazen kubussen
straten zijn…
Saturnalia
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
411 Drie dagen geleden hebben Melkwegastronomen ontdekt
dat niet Jupiter, maar Saturnus met 83 manen koploper is qua satellieten.
Volgens onze Woordenaar zijn het er 145, maar de (melk)weg is nog lang, we zullen toch echt nog 62 manen geduld moeten hebben...
________________________________
SATURNALIA
Laatst stond mijn achterkleinkind Willemijn…