Alle inzendingen over melancholie

402 resultaten.

Sorteren op:

verveloze dagen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 599
zó kleurloos dikwijls als ook leemte kan zijn met melancholie op de loer en ginds het verdriet oprukkend als een groots vijandelijke leger zó voel ik me soms op verveloze dagen als het bladdert dan verlang ik hevig naar grondverf aangebracht met zachte kwast…

grote woorden

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
op het verlaten kiezelstrand kan je de melancholie plukken de houten palen op het strand ontdaan van zonneschermen nodigen uit tot een slalom door het naseizoen... dit relaas teruglezend zie ik grote woorden op papier gezet door een kleine dichter die zich voor even te buiten ging…

Soms zie je beren op je pad

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
Ik voel de melancholie die striemt het weer, het landschap, deze dingen. Het wemelt zelfs van de herten hier mijn jeugdherinneringen praten te luid. © 19-11-1999…

Rode schoentjes

hartenkreet
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.897
Vroeger dansten rode schoentjes de hele wereld rond nu walst een rode rok de hele kamer door op de wals der verliefden niet te stuiten laat zij zich meevoeren in melancholie en blijdschap volledig dronken gedraaid geeft zij zich over aan de kracht van de verbeelding…
Carin17 oktober 2005Lees meer >

Het hongert mij

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 821
Ik bijt kinderkopjes, het sap tussen mijn tanden vergeelt mijn oogopslag ze geven geen kik, langs de stoeprand veeg ik het speeksel glad, als gedachten aan mooie witte winters waar kou niet deert de restjes peuter ik -onordentelijk- uit mijn melancholie.…
Jelou17 augustus 2009Lees meer >

Ach ja

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 3.507
melancholie zonder muziek. je doet het op als je de straat oversteekt. in je hoofd slaat plots het weer om en dingen schieten in perspectief. dat wil zeggen, liggen tamelijk roerloos in de baai van onze tijd. plezierbootjes maar dan zonder plezier. ---------------------------------- uit: 'Mijn soort muziek', 2015.…

het is weer zover

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 662
in donkerbruine strofes stroomt een overvloed aan melancholie waarvan de gedichten straks zullen overlopen het is weer zover herfst tergt mijn gemoed tot schrijnens toe de eikels hoog in de bomen zullen spoedig vallen als verwoestende neerslag…

Mijn poëzieboom

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
er hangen gedichten als fleurige linten in mijn poëzieboom zwarte draden zie ik die droevig zwaaien in mist van melancholie tinkelende klanken hoor ik met lichte humortonen zij sprankelen zo blij mijn poëzieboom ontvangt in stilte wat zich aandient vanuit geworteld zijn…

nessun dorma

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.449
niet in mijn macht de verzuilde gevoelens van dit moment zomaar af te zonderen het zijn verleden gedachten van latijnse gezangen ook de droom van opnieuw verwachten waar mijn hart onbewust door wordt bevangen maar bovenal het onbestemde uur na twaalven waarin leegte zich telkens openbaart waar niet het kind maar vooral melancholie…

een bed van blauwe bloemen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 641
met doffe huid gingen wij door geweld door ijzer en ijs duizendmaal gaven we tol om door te kunnen gaan onze ogenglans was gebroken we zagen een gouden schijn op de vleugels van de roofvogel daarboven we braken bloemen in het gras we zouden wachten op het rijzen van de dag op het wijken van de tijd de tijd was iets en niets…
J.Bakx18 juni 2024Lees meer >

Intens verlangen

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.018
Waar het gras de einder raakt En de regen plassen maakt Waar de zon warmte geeft En de droom die jij beleeft Jou jouw wereld toont Van alle ballast verschoond Waar muziek jouw gedachten steelt En alle wonden heelt Daar dansen de onsterfelijke zielen Gewichtloos in het eeuwige licht Jij herkent degenen die jou bevielen Een blijvende lach…

Op een dag

netgedicht
4.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.662
Op een dag zal achtergelaten speelgoed het gazon iets eenzaams verlenen, de zon zal het rood van de driewieler verbleken en de echo´s van kinderlachen zullen àl vager door het theehuis klinken. Op een dag zal ik schrijven: ´Er was eens´.…

Najaar

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Melancholie speelt de melodie die wij graag horen en onze ziel bekoren. Een dunne zonnestraal komt heel theatraal een bloem verwarmen. Een blad dwaalt door de lucht het lijkt op een geregisseerde vlucht. Ik geef dit seizoen een natte zoen.…

nachttrein

netgedicht
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.476
nog steeds bespeur ik rond het geluid van een verre trein die vage ongerijmde melancholie alsof iemand zich in 't holst van de nacht nog even horen laat weer afscheid neemt en verder gaat in 't duister zacht verstomt verglijdt vervliegt…

Zebra (zwart - wit)

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 558
Als toen nu was, en wij van toen waren, wat dan? Ik, als frank en vrije boerendochter jij, als de koene ridder met een zoveelste standenverhaal als liefde cliché was, en ik er wel hield van die te doorbreken, wat dan? wanneer muren niet langer huizen maar obstakels zijn met een zoveelste moeilijkheidsanalogie als ik terug…

Hondenweer

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 677
Het is een vreselijk hondenweer. Ik sta voor een beslagen ruit, en denk: "vooruit, het moet maar weer." En laat mezelf uit.…
Theo Treurnis14 september 2009Lees meer >

Vilten voetjes

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Smachtend naar het Groene Goud ontwaar ik vele dromen In het Maanlicht hoor ik niets wat mijn Hart vervullen kan Uren leeg en zonder weemoed ook de Toekomst is nog ver In mijn oorschelp heerst de Stilte van een onbewogen lied Van diepte en van dalen Dralen wordt mijn hoogste nood… Hoor die vilten voetjes stappen op een harde ondergrond…

Waar ben je

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 798
Hier, draag mijn hart maar naar de zee ik kan er verder niets meer mee en voel me rot in dit verdriet de eenzaamheid die trekt me niet ik weet niet waar jij nu vertoeft en of jij ook de weemoed proeft door wat wij samen nooit verklaard in het verleden hebben gestaard.…

Binnen de krijtlijn ?

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 537
Schrijven over geloof en waarheden, dichters nemen het brein in eigen hand, woorden kaarsvet lekken op geschreven tafels, waarmee papier is bevlekt, in de kantlijn van een verstilde melancholie omfloerst de glorie als zij de nacht weer doven, tevreden achterover leunen, om daarin zelf te geloven , steunt op een onvolprezen goed…
pama22 november 2010Lees meer >

Herfst

gedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 17.687
Van 't najaar keren weer de schone dagen - Van het hoeveelste? en hoeveel malen nog? Tot het ontrijzen aan zijn nederlagen Lokt den verslagene zijn zoet bedrog. Dit is de tijd, dat men zou moeten lopen, Gerooide velden langs of door een laan, Aan 't eind waarvan een vergezicht gaat open Op herfstland en een edeler bestaan. En, thuisgekeerd…

Brij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
, hoe hou ik zo ontzettend veel van jou, niet in je persoon te vatten, misschien wel in je volk, muziek, je bergen, je melancholie.…

O n d e f i n i e e r b a a r

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
Aan de oppervlakte van mijn gedachten bevindt zich een verheimelijking die jij uiteindelijk prijsgaf. Gevleugelde mooie woorden als stemmingsbeeld een herinnering die ik onbewust levend wil houden. Misschien nog als pijn om jou te voelen.…
Corry Broer6 november 2013Lees meer >

verstilde beelden

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 754
-woorden bij een foto- ergens buiten de stad waar de tijd alleen nog in het verleden huist verhullen gehavende muren een roerloze leegte rond ‘n verweesd en uitgewoond bestaan en ook de mensen die hun dagen hier sleten zijn reeds lang naar het stof der aarde teruggekeerd enkel ‘n verdwaalde passant die in deze bouwval beschutting…

Flamenco Melancólico (Copla de arte mayor)

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 673
Het ritme van stampende voeten, gitaren en knippende vingers, het stemt haar bevlogen -een vurig verlangen in vlammende ogen- te dansen, gracieus met verfijnde gebaren in opzwepend tempo op felheid van snaren. Ze denkt niet aan morgen, de heersende hand die haar naar zijn pijpen laat dansen, verbant gedachtes aan hem om zichzelf te bewaren.…

Passievlucht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
Ik zei het kan geen weemoed zijn Geen heimwee, wens naar vroeger, vlucht, Nee, die melancholie is lang verloren Die pijn van terugkeer, nostalgie: Voorbije scènes d'une folie, Een dwaasheid waar ik niet van wist tevoren Een wild fantoom stijgt op, muziek Uit lang vervlogen erotiek Een lief refrein laat mij opnieuw bekoren 31 maart…
Maxim30 maart 2019Lees meer >

Wat valt er nog in te kleuren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Er zijn vandaag geen wespen of bijen, het brood proeft anders dan anders de dag is aan het misten vreemd gekleurd zo grijs , er valt echt even niets te beminnen. Er zijn geen wandelaars op de dijk geen fietsers, er klopt even niemand aan wellicht zijn ze opgelost in de vroege dageraad pikt niemand voor nu de draad van deze dag op. Ziet men…

impressie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
tussen de blauwe slaap en het verlicht ontwaken ligt het zachte naakt een symphonie in wit takken van kale kromme bomen reiken naar bleek winterlicht alles wacht op de dans van het leven in glanzend zonnelicht…
J.Bakx8 januari 2019Lees meer >

reiken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 393
de stilte van deze zomermiddag hangt zwaar over de groene velden een zuigeling tilt met slaperige levensmoed het kleine hoofdje op vandaag kan het licht de stilte niet bekoren met lichtvoetigheid moeder's ogen volgen de imaginaire lijn van uitgestrekte vingertjes naar witte wolken…
J.Bakx12 juli 2019Lees meer >

Veelvuldig herfst

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
Hubert En wakkert mijmering aan vol herfstdromen Toch bekruipt mij ondanks al dit schoon Een vlaag van melancholie en droefheid Elk seizoen, ’t lijkt allemaal zo gewoon Maar de herfsttijd beaamt ‘t eind der strijd…

in het landschap

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 537
onder slapeloze wolken kermen de takken van twee oude eiken over blauwe velden roept een bange vogel ik denk aan de zachte sporen van woorden die jij naliet in het landschap van mijn hart…
J.Bakx6 december 2021Lees meer >