402 resultaten.
verveloze dagen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
599 zó kleurloos dikwijls
als ook leemte kan zijn
met melancholie op de loer
en ginds het verdriet
oprukkend als een groots
vijandelijke leger
zó voel ik me soms
op verveloze dagen
als het bladdert
dan verlang ik hevig
naar grondverf aangebracht
met zachte kwast…
grote woorden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
578 op het verlaten kiezelstrand
kan je de melancholie plukken
de houten palen op het strand
ontdaan van zonneschermen
nodigen uit tot een slalom
door het naseizoen...
dit relaas teruglezend
zie ik grote woorden
op papier gezet
door een kleine dichter
die zich voor even
te buiten ging…
Soms zie je beren op je pad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
525 Ik voel de melancholie die striemt
het weer, het landschap, deze dingen.
Het wemelt zelfs van de herten hier
mijn jeugdherinneringen praten te luid.
© 19-11-1999…
Rode schoentjes
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
1.897 Vroeger dansten
rode schoentjes
de hele wereld rond
nu walst een rode rok
de hele kamer door
op de wals der verliefden
niet te stuiten
laat zij zich meevoeren
in melancholie en blijdschap
volledig dronken gedraaid
geeft zij zich over
aan de kracht van de verbeelding…
Het hongert mij
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
821 Ik bijt kinderkopjes,
het sap tussen mijn tanden
vergeelt mijn oogopslag
ze geven geen kik,
langs de stoeprand veeg
ik het speeksel
glad, als gedachten
aan mooie witte winters
waar kou niet deert
de restjes peuter ik
-onordentelijk-
uit mijn melancholie.…
Ach ja
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.507 melancholie zonder muziek.
je doet het op als je de straat oversteekt.
in je hoofd slaat plots het weer om
en dingen schieten in perspectief.
dat wil zeggen, liggen tamelijk roerloos
in de baai van onze tijd.
plezierbootjes
maar dan zonder plezier.
----------------------------------
uit: 'Mijn soort muziek', 2015.…
het is weer zover
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
662 in donkerbruine strofes
stroomt een overvloed
aan melancholie
waarvan de gedichten
straks zullen overlopen
het is weer zover
herfst tergt mijn gemoed
tot schrijnens toe
de eikels hoog in de bomen
zullen spoedig vallen
als verwoestende neerslag…
Mijn poëzieboom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 er hangen gedichten
als fleurige linten
in mijn poëzieboom
zwarte draden zie ik
die droevig zwaaien
in mist van melancholie
tinkelende klanken hoor ik
met lichte humortonen
zij sprankelen zo blij
mijn poëzieboom ontvangt
in stilte wat zich aandient
vanuit geworteld zijn…
nessun dorma
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
2.449 niet in mijn macht
de verzuilde gevoelens
van dit moment
zomaar af te zonderen
het zijn verleden
gedachten van
latijnse gezangen
ook de droom van
opnieuw verwachten
waar mijn hart onbewust
door wordt bevangen
maar bovenal
het onbestemde uur
na twaalven
waarin leegte
zich telkens openbaart
waar niet het kind
maar vooral melancholie…
een bed van blauwe bloemen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 met doffe huid gingen wij
door geweld door
ijzer en ijs
duizendmaal gaven we tol
om door te kunnen gaan
onze ogenglans was gebroken
we zagen een gouden schijn
op de vleugels van de
roofvogel daarboven
we braken bloemen in
het gras we zouden wachten
op het rijzen van de dag
op het wijken van de tijd
de tijd was iets en niets…
Intens verlangen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.018 Waar het gras de einder raakt
En de regen plassen maakt
Waar de zon warmte geeft
En de droom die jij beleeft
Jou jouw wereld toont
Van alle ballast verschoond
Waar muziek jouw gedachten steelt
En alle wonden heelt
Daar dansen de onsterfelijke zielen
Gewichtloos in het eeuwige licht
Jij herkent degenen die jou bevielen
Een blijvende lach…
Op een dag
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
2.662 Op een dag zal
achtergelaten speelgoed
het gazon
iets eenzaams verlenen,
de zon zal
het rood van
de driewieler verbleken
en de echo´s
van kinderlachen
zullen àl vager
door het theehuis klinken.
Op een dag
zal ik schrijven:
´Er was eens´.…
Najaar
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.002 Melancholie
speelt de melodie
die wij graag horen
en onze ziel bekoren.
Een dunne zonnestraal
komt heel theatraal
een bloem verwarmen.
Een blad dwaalt door de lucht
het lijkt op een geregisseerde vlucht.
Ik geef dit seizoen een natte zoen.…
nachttrein
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.476 nog steeds bespeur ik rond
het geluid van een verre
trein die vage ongerijmde
melancholie
alsof iemand zich in 't holst
van de nacht nog even horen
laat weer afscheid neemt
en verder gaat
in 't duister zacht verstomt
verglijdt vervliegt…
Zebra (zwart - wit)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
558 Als toen nu was,
en wij van toen waren,
wat dan?
Ik, als frank en vrije boerendochter
jij, als de koene ridder
met een zoveelste standenverhaal
als liefde cliché was,
en ik er wel hield van die te doorbreken,
wat dan?
wanneer muren niet langer huizen
maar obstakels zijn
met een zoveelste moeilijkheidsanalogie
als ik terug…
Hondenweer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
677 Het is een vreselijk hondenweer.
Ik sta voor een beslagen ruit,
en denk: "vooruit, het moet maar weer."
En laat mezelf uit.…
Vilten voetjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Smachtend naar het Groene Goud
ontwaar ik vele dromen
In het Maanlicht hoor ik niets
wat mijn Hart vervullen kan
Uren leeg en zonder weemoed
ook de Toekomst is nog ver
In mijn oorschelp heerst de Stilte
van een onbewogen lied
Van diepte en van dalen
Dralen wordt mijn hoogste nood…
Hoor die vilten voetjes stappen
op een harde ondergrond…
Waar ben je
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
798 Hier, draag mijn hart
maar naar de zee
ik kan er verder
niets meer mee
en voel me rot
in dit verdriet
de eenzaamheid
die trekt me niet
ik weet niet waar
jij nu vertoeft
en of jij ook
de weemoed proeft
door wat wij samen
nooit verklaard
in het verleden
hebben gestaard.…
Binnen de krijtlijn ?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
537 Schrijven over geloof
en waarheden, dichters
nemen het brein in eigen
hand, woorden kaarsvet
lekken op geschreven
tafels, waarmee papier is
bevlekt, in de kantlijn van
een verstilde melancholie
omfloerst de glorie als
zij de nacht weer doven,
tevreden achterover leunen,
om daarin zelf te geloven ,
steunt op een onvolprezen
goed…
Herfst
gedicht
3.2 met 8 stemmen
17.687 Van 't najaar keren weer de schone dagen -
Van het hoeveelste? en hoeveel malen nog?
Tot het ontrijzen aan zijn nederlagen
Lokt den verslagene zijn zoet bedrog.
Dit is de tijd, dat men zou moeten lopen,
Gerooide velden langs of door een laan,
Aan 't eind waarvan een vergezicht gaat open
Op herfstland en een edeler bestaan.
En, thuisgekeerd…
Brij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 ,
hoe hou ik zo ontzettend veel
van jou, niet in je persoon
te vatten, misschien wel in je volk,
muziek, je bergen, je melancholie.…
O n d e f i n i e e r b a a r
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
593 Aan de oppervlakte
van mijn gedachten
bevindt zich een verheimelijking
die jij uiteindelijk prijsgaf.
Gevleugelde mooie woorden
als stemmingsbeeld
een herinnering die ik
onbewust levend wil houden.
Misschien nog als pijn
om jou te voelen.…
verstilde beelden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
754 -woorden bij een foto-
ergens buiten de stad waar de tijd
alleen nog in het verleden huist
verhullen gehavende muren een
roerloze leegte rond ‘n verweesd
en uitgewoond bestaan
en ook de mensen die hun dagen
hier sleten zijn reeds lang naar
het stof der aarde teruggekeerd
enkel ‘n verdwaalde passant die in
deze bouwval beschutting…
Flamenco Melancólico (Copla de arte mayor)
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
673 Het ritme van stampende voeten, gitaren
en knippende vingers, het stemt haar bevlogen
-een vurig verlangen in vlammende ogen-
te dansen, gracieus met verfijnde gebaren
in opzwepend tempo op felheid van snaren.
Ze denkt niet aan morgen, de heersende hand
die haar naar zijn pijpen laat dansen, verbant
gedachtes aan hem om zichzelf te bewaren.…
Passievlucht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 Ik zei het kan geen weemoed zijn
Geen heimwee, wens naar vroeger, vlucht,
Nee, die melancholie is lang verloren
Die pijn van terugkeer, nostalgie:
Voorbije scènes d'une folie,
Een dwaasheid waar ik niet van wist tevoren
Een wild fantoom stijgt op, muziek
Uit lang vervlogen erotiek
Een lief refrein laat mij opnieuw bekoren
31 maart…
Wat valt er nog in te kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Er zijn vandaag geen wespen of bijen,
het brood proeft anders dan anders
de dag is aan het misten vreemd gekleurd
zo grijs , er valt echt even niets te beminnen.
Er zijn geen wandelaars op de dijk
geen fietsers, er klopt even niemand aan
wellicht zijn ze opgelost in de vroege dageraad
pikt niemand voor nu de draad van deze dag op.
Ziet men…
impressie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 tussen de blauwe
slaap en het
verlicht ontwaken
ligt het zachte
naakt een
symphonie in wit
takken van kale
kromme bomen reiken
naar bleek winterlicht
alles wacht op de
dans van het leven
in glanzend zonnelicht…
reiken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
393 de stilte van
deze zomermiddag
hangt zwaar over
de groene velden
een zuigeling tilt
met slaperige
levensmoed het
kleine hoofdje op
vandaag kan het
licht de stilte niet
bekoren met
lichtvoetigheid
moeder's ogen volgen
de imaginaire lijn van
uitgestrekte vingertjes
naar witte wolken…
Veelvuldig herfst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Hubert
En wakkert mijmering aan vol herfstdromen
Toch bekruipt mij ondanks al dit schoon
Een vlaag van melancholie en droefheid
Elk seizoen, ’t lijkt allemaal zo gewoon
Maar de herfsttijd beaamt ‘t eind der strijd…
in het landschap
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
537 onder slapeloze
wolken kermen
de takken van
twee oude eiken
over blauwe
velden roept
een bange vogel
ik denk aan de
zachte sporen
van woorden
die jij naliet in
het landschap
van mijn hart…