136 resultaten.
Naamloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
788 Het blijft een open brief
Waarom gieten we verzen in een mal van gips
met de ijdele hunker om later ook nog
de versteende vrucht na te proeven
het sap, de schil versneden op de tong
Waarom schenden we ons gebit
aan de blanke pit
We verzegelen het bericht
noemen het een gedicht
Opgerold perkament in een koker gepropt
een Save Our Souls…
bomen sterven liggend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 er wordt soms gerecycleerd
gelukkig, ook wel eens geprotesteerd
online, maar tevens op papier,
te wit voor een tweede bedrijf
flyer maar, een papieren nee
voor elke boom geveld
en dat we zullen stikken
werd ons al lang voorspeld
op dat goede oude perkament…
Als de vlinders dromen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
986 Als ik daar adem
voor vond, een laatste
bede op de hoogste
trede van de lentestond,
geënt op marmer
perkament voor de
uren waar de zon op
scheen, wanneer
je mij niet kent.…
Eschaton
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
560 Liefde is een ephemeris van bloedloos licht—
Geen ziel, slechts Euclidische schaduw op perkament.
Zo rusten wij, twee steles van albast,
Ons zwijgen een monument, een antiphon van last.…
Vrucht zonder pit?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
665 Daarin komen we liefde te kort,
een woord waarom gelachen wordt,
het blauw wordt ijs, daarna grauw,
niet in staat innerlijk te bloeien, in
de kou wordt alles ontkend, vruchten
zonder pit, de aarde in twee delen
getekend op oud perkament, is
dat de band waarmee het leven ons
aan een wereld vol geheimen bindt?…
Onsterfelijk?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
484 Mijn lemen voeten in de levens oceaan, een ode
aan vergeten goden en op de longen van de wind en aan
perkamenten wijzen in de as van vliegend vuur , schimmen
die elkaar in geblinddoekte spiegels omarmen
de aarde kiert door de magma van haar vruchtbaarheid
brengt spijzen op de plank en ook van niet ontdekte plagen
de oude magiër tekent de…
Cursief?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
383 gedeeld
het herkent het sterven
zich in de kleine dood
van afscheid, elk moment
van minnekozen tegen de
schaduw aan te vleien, niet
gesmoord door twijfel,
maakt het objectief, het
pad alleen te gaan over
een naakte bladzijde van
het laatste hoofdstuk,
daarin wacht de troost
voorgelezen door mijn lief,
geluk bestemd op perkament…
eindtijdparodie
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
574 ongeschonden zijn als finale feit zijner lijf
’n bedenkelijk geloof in fabrieken belijd
van glas waar hij niet bang was voor gekijf
van wespen uit zijn aars terwijl de tijd
herinneringen als as van zich afsmijt
hij gaat gekleed in ‘n hemd van perkament
als reglement voor aardsvurige tijdsengte
de maan tandenknarsend als ijdel vuilnis
toezingt…
Zakelijk gesprek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
337 Zijn gezicht: ogen van nat glas
en ruw geweven huid, blauw perkament.
Misschien door de kou gelopen?
Hij vraagt: zijn onderkaak gaat op en neer.
Van het glas voor zijn neus slokt hij water.
Zo loopt het onderhoud oliegesmeerd.
Tussendoor bezit hij thuis naast vrouw en kind
veertig kanariepieten. Leuke hobby, - toch?…
wij: nog komt de lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
170 in het lauwe water drijven lelie’s
zonder angst, wij - jij en ik -
bespiegelen onze liefde op dit zo
strakke prent alsof het is uitgesneden
op het perkament van een oud verlangen
zou nu nergens anders willen zijn
dan hier bij jou, wandelen door het
fiere gras, jij een halve stap voor mij
omdat ik zelfs nog de warmte vind
in de schaduw die…
Prachtig oud
netgedicht
3.6 met 98 stemmen
33.716 Zij loopt langzaam door de dagen
schuifelt zacht van uur naar uur
heeft antwoorden op alle vragen
is levenswijs, maar toch zo puur
perkament doorschijnende wangen
een permanentje in heur grijze haar
soms zingt zij plotseling gezangen
vervalt dan weer in mistig grijze staar
een stille lach in half geloken ogen
een wetende glimlach om haar…
Ongestoord ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
659 Kleeft aan de mist van
winterslaap, vergeeld
perkament van beide handen
uit een gestold hart dat
zonder licht door vorst en
regen gedeeld en is vernist.
Een nieuwe ozonlaag het
bitterzoet van zonnestralen
doopt in lankmoedigheid
toebedeeld, wordt geaderd
marmer vloeibaar door het
bioritme van een visioen.…
Onze Monarch en Opperwezen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
452 Er ligt een generatie geveld
met rimpelige huid
dof als perkament
tesamen met alle
kwetsbare
zwevende tussen
zon en maan
wantrouwen en zorgen
verdoven het brein
steeds meer winkels
sluiten hun deur
voor de corona geur
adem die binnen
komt sluipen
als de pest
dat de economie omver gooit
als na een
oorlog met kanonnen
om vervolgens…
Maanloze nacht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
399 tulbandendragers bazaarbezoekers
verboden geldzoekers
overdag handel
in loodgrijze pakken
maar in de avond
vermomd in verscholen
gebogen moskeebezoek
terug in de schoot
van de eenzaamheid
der maanloos duistere nacht
waar in nauw waarneembare onyxspelonken
zwarte magie van een
toekomst ons wacht
in rotswand geslepen
als op dun perkament…
De hand van de dichter
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.632 zo is mij enkel bewaard
langzaam maar vast te verwijven
in nijver monnikenwerk:
bidden en verzen schrijven
geel op geel perkament,
en mijn hand alleen te verstrengelen
met mijn eigen andere hand
en in een cel te versterven
oud op een houten bank.…
Denkende gekte
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
506 Utopie van zachte contouren tot hardheid vereelt
vasthoudend aan dat ene witte zuiver omfloerste beeld
geschiedenis op perkament vergeeld.
Voorbij gaat elke seconde verwerkt in tijd
misschien eeuwen van werkelijkheid.
Wulps, heupwiegend en geil
houdt ze zich intussen vast aan beddenspijl.…
het fundament op scheuren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 ik ken al de scheuren bij naam, het jaartal
van geboorte de mail op datum het gesprek
wat niet loont, beloftes in loze ruimtes dragen
mijn spouw op het laatste fundament
ergens sijpelt wat vocht over het behang, het
voedt de bloemen op het gele perkament, de nacht kent
zijn slaap niet meer en beeft onder het zeilen
tegen de wind
het…
Pim Fortuyn, zijn en mijn naakte werkelijkheid
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
335 bekeken
gisteravond ON HOLLANDS met zijn smartelijke dood
Pims geest bezette mijn slaap daarna
een nacht met smartelijke visioenen
ik vroeg me in oprechte emotie af
had hij het gered had als Minister President
ik had hem 2 x live ontmoet, rond 2000
in de gay jeansbar Shaft, Rotterdam
daar stond hij dan pontificaal
naakt met zijn perkamenten…
Het verzet oogst lof
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 gebreide
is ontvouwen en scheurt de mantel
van onze moeder aarde
het gas mijn vriend het gas raakt te
verhit op de versleten pitten, het vuur
heeft de kleur verwond en bloedt
uit moeder aarde
Groningen, diep geraakt door boorput
en ovenschalen, het schaalt te diep
en Richter heeft zijn eerbied
in kracht verloren
weer is het perkament…
les questions bleues
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
325 Wetende Hannah A. zegt dat mensen opnieuw kunnen beginnen
Nauwgezet en wanhopig schraap je de bovenste laag
van het perkament af…
Ecliptisch
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
491 De aangevreten bundels folianten
Verstikkend in het rime riche perkament
Gedecoreerd beslag over het leder
Tussen de Hades en de Styx gevangen
Bijeengepakte kuddes olifanten
Hiërogliefen in de mummiekamers
Eclips van farao's in koningsgraven
De pieken van de Kölner Dom - een queeste
Naar luchtkastelen in de Middeleeuwen
Nu staan in…
De boekenwurm
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.744 hem niet schelen wat voor boek ie had
hij at de pagina's per kilometer
Een Wanders, Lindgren, Tolkien of Paul Biegel
ze smaakten enkel naar bedrukt papier
't zat hem al weken, maanden lang tot hier
het smerigste was wel Tijl Uilenspiegel
Wat deed Wim-Hendrik, hij ging hongerstaken
ging languit liggen op een boekenplank
hij dacht aan perkament…
De bedelaar
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.938 En de Winter, die de koude
grimmig uit het Oosten zendt,
rimpelt 't grauwe vel van z'n verdroogde
kop, lijk perkament.…
Doorschijnend zand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
454 Gewortelde in de voeten van de levensoceaan, een ode
aan vergeten goden en op de longen van de wind en aan
perkamenten wijzen in de as van vliegend vuur, schimmen
die elkaar in geblinddoekte spiegels omarmen
de aarde kiert door de magma van haar vruchtbaarheid
brengt spijzen op de plank en ook van niet ontdekte plagen
de oude magiër tekent…
De zwevende hemel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
484 doods
in de verdeelde staten samenvloeien
en uitsluitend in die gevallen waar de mekong in de slangendelta der gouden driehoek niet langer meandert door leguanenwouden
telkens wanneer de razendknappe, draadloze mini-pc van uw mobiele telefoon langs onzichtbare weg
met de snelheid van het licht
tweedimensionale levenloze materialen, perkamenten…
De Kracht van Woorden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
309 Zij rusten op perkament,
verplaatst door handen,
gedragen door inkt
die zich voegt naar vele tongen.
Soms helder,
soms verdraaid,
waar bedoeling wordt bezoedeld.
Er zijn woorden die de geest tot rust brengen,
als balsem op wonden
die geen naam durven dragen.…
Tacitus' Meesterhand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
193 onder de voet gelopen
keert zich nu tegen onze pax romana
in opstand kwamen de Sarmaten
en de Sueben, west-germanen
tussen Oostzee en de Rijn
en verder oostwaarts waren schier
te wapen toegesneld de Parthen
Zo was de stand van zaken
in het jaar der Opstand der Bataven
van wat wij kennen als Historiae
door Tacitus' meesterhand
op perkament…
in jullie haven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
741 toen we werden binnengehaald met champagne
die we dronken uit te duur betaalde glazen
we kregen bloemen van de zachtste zijde
maar bovendien was er die glimlach
die vanaf de stad naar hier reisde
het aanmeren riep een stoet van vreugde op
met dansende cijfers die het perkament
kleurde met idealen en vertrouwen
- doch het vaarwater vertroebelde…
Dromenschepen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 worden mensen
door hun zonnegod geraakt
regeren trommels
waarin de mensen hun
ware krijgskleur tonen
vervoering op gezichten
krijgen de tooi van regenbogen,
een permanente liederen ontkiemen
op de ranke lende van een vulkaan
gewortelde voeten in de levensoceaan
een ode aan godvergeten goden
en op de longen van de wind
perkament…
Augustus
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
743 stichten
Twee eeuwen werd imperium romanum
geschraagd door continuïteit in macht
een wereldrijk, dankzij de pax romana
octavianus noemde men bij
leven
Augustus, wat zoveel zegt als verheven
Drie eeuwen lang heersten romeinse wetten
op een deels ongekerstend continent
en lang daarna in wetenschap
en kerk
latijns gedachtegoed op
perkament…