294 resultaten.
In het hooi
poëzie
3.2 met 49 stemmen
5.051 Als nu spelenderwijs
Mij de Man met de Zeis
Had gemaaid, als het gras,
Dat dit hooi eenmaal was,
Ik behoefde niet op
Meer te staan, niet rechtop
Meer door 't leven te gaan...'
- En dat lachte mij aan.…
witte roos
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
882 Wit is voldoende
ik hoef je niet in kleur
wel sterk en fier rechtop
je zeldzame parfum
dat subtiel rondom je zweeft
het stille symbool van
kracht, liefde
met doornen
altijd aanwezig.…
ik wil aaien
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.652 laat mij dan maar blazen
hoog van de toren en
soms eens onverwacht
als een kille bries om
de hitte te verdrijven
van een etmaal vol gloed
zal ik de haartjes aaien
die mij fier rechtop begroeten
op je prachtig albasten armen
zo onwaarschijnlijk krachtig
in het vasthouden van wat
soms te vluchtig lijkt te zijn…
jij bent mooi
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
2.689 jij ontbloot het baken waar ik naar zoek
ofschoon mijn blikken steeds weer dwalen
naar je string die ik duidelijk
kan zien, je beha en de contouren van je tepels
doch is er in mij geen begeerte verlangen
of een gekriebel in de buik en kan ik
rustig rechtop blijven staan zonder
dat jij bij me een erectie ontwaart
jij bent mooi, mooier…
Panenka
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
440 Dus wéér raad ik de heren keepers aan
Bij penalty‘s rechtop te blijven staan.…
Oud hout
gedicht
3.2 met 32 stemmen
9.849 Je kunt
nog altijd fier rechtop als telefoonpaal
dienst doen, stijf tot in de lengte
van jaren, onbuigzaam maar met uitzicht
op de helling en het dal. Je kunt
ook met je knoesten en je splinters
in de haard worden gegooid. Je bent wat
vlugger weg, maar zoveel warmte gaf je nooit.
Ik steek mijn handen naar je uit.…
rouw die rechtop gaat staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
312 tweets brandstof
een president telde ramen
zijn adviseurs telden angst
maar de stad antwoordde
met voeten
met stemmen
met het oude refrein
dat recht geen gunst is
dit lied is voor de doden
en voor de levenden die weigeren
om te wennen
aan knieën op de waarheid
Minneapolis leert ons opnieuw
dat protest geen chaos is
maar rouw die rechtop…
Pandemonium
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.395 Heftig ritmisch dithyrambisch divagerend,
zat je rechtop zwetend in ons bed.
Gorgonische kreten als prodomale verschijnselen,
ontnamen mij echter snel de pret.
Met frenetieke somatische eigenschappen,
ebaucheerde jij een subiet succumberen,
Ontsproten uit het brein van een xantippe,
deed het mij echter snel desensibiliseren.…
Wie moet je ontzien?
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.317 Hoe moet je leven fier en rechtop
zonder de ander naar de ogen te kijken
en toch vol erbarmen te blijven?
In alle verscheidenheid
de eenheid te zien
van hoe iedereen naar geluk zoekt
en naar tederheid, zoals in de herfst
de kale takken al naar de lente uitzien.…
tot leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 hij schreef er al zovele
verbond een hand met een dans
met fleurige bedwelming
de schrijver aan de rol
is aan zijn eind
hij betwijfelt de wereld
die hem het dierbaarst is
en denkt in eigen zinnen
gewoon het zijne ervan
hij loopt rechtop, dat is
de waarhied van een mens
en zoekt de liefde eeuwig
misschien tot morgen, maar dan
verlaat…
Jij bent de mooiste
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.114 Jij bent de mooiste
door mijn eigen ogen
zoals ze jou weer zien
en zagen lang geleden,
de mooiste want degene
die een uitspansel bent
zo rechtop in je wereld
met je stem die het doet
en die ogen, je huid
en je haar.…
EEN BOOM GEVELD
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
805 Een boom geveld
gedachteloos
de takken zijn geknakt
liggend, langer dan rechtop
terneergeslagen
in dat besef
gebroken
bukkend, tel ik
ring na ring
jaar na jaar
staren mij nu aan
geboorte, oorlog, dood
te lezen in zijn ziel
gegrift zijn
lief en leed
gekerfd,
een hart, een pijl
een schok gaat door mij heen
daar staat mijn wieg…
Alsof de hel zich uitte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 de wind kon ons niet deren
wat zij ook probeerde
wij liepen fier rechtop
zagen het water komen
bedreigender dan ooit
in onze stoutste dromen
een opeenvolgende rij
van lange golven
die fel beukten op de dijk
het overslaande breken
de zuigende geluiden
het was alsof de hel zich uitte
wij baden toch een kort moment
voor hen in de…
Liefdeslied
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
221 Mijn troeven uitgespeeld
De laatste aas
ligt niet rechtop
Piekeren, hoe
een handicap te toveren
uit onbehandelbaarheid
die tevoorschijn toveren
uit de wondere wereld
Het kost me veel
energie en tijd
waarin ik weinig leef
Ik streel de fijne versieringen
van mijn toverstok, richt
de punt op mijzelf
Leef!…
ouderwets
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.102 ik kom hier zo af en toe
omdat het hier zo ouderwets is
een vervallen kroeg
van zijn groezelige soort
aan de oude tapkast
met marmeren blad
drink ik de plaatselijke cognac
tussen vissers en armoedzaaiers
in de verbeelding
van mijn bezopen brein
is die vreemde oude vent
van een dichter hier ook binnen
rechtop achter zijn glas
schrijft…
hoop blijft
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
732 vannacht droomde ik mij
in een ideale relatie
met ping pong en spatie
bezield en zonder averij
plotsklaps schrok ik wakker
rechtop stijf als een speer
hoor krijg het heen en weer
rot op schijnheilge stakker
het leek ooit zo simpel
het is nu veelal rimpel
van steeds dieper denkwerk
onrustig geblader in boeken
voor eeuwig blijven zoeken…
Klaproos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
964 Zo teer met zacht fluwelen blaadjes
het frele aangezicht is uiterlijke schijn
Fier rechtop, slechts door de wind gebogen
het zwarte hart kloppend van leven
wendt ze zich naar de zon
De ranke stengel zet zich schrap
weet dat hij eens moet buigen
Een korte tijd is ze vol leven
bloeit in volle pracht
In de stilte van de natuur
sterft de klaproos…
IJdelheid
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
740 Mijn gestreelde ijdelheid,
is trefzeker, zonder spijt
mijn veren staan
heel mooi rechtop,
mijn ijdelheid grenst
aan de top-pen van mijn
gestreelde kunnen!
Mijn ijdelheid is geen adel,
mijn strelen is gespeeld,
tot mijn gestreelde ijdelheid
me toch wel iets verveelt
en besluit ‘t verenpak af te gooien!…
Blij wezen...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
870 Het kind in mezelf was echt erg kwetsbaar, wat droomde ik vaak over Pa
'k Werd niet gespaard maar hield het hoofd rechtop, ja!
Nu echter pluk ik de vruchten van mijn verleden
Ik kan het écht, genieten van iets kleins en heel erg blij wezen!…
Stil verdriet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
401 in je plots
verschrikken
had het ikke
even hulp
nodig om
weer rechtop
door te gaan
niet te
blijven staan
in overwegen
maar goed en
slecht afwegen
in de te volgen
weg die ook
door anderen
al met succes
is afgelegd
ook toen zag ik
tranen geboren
worden op het randje
van hulpeloosheid
die in paniek
huilend gestalte
kregen in…
't Gewoon maar laten voor wat het is
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
902 't Gewoon maar laten voor wat het is:
de vieren of vijven, de acht of de negen;
je leeft toch niet van wat anderen zeggen
al kan je gevoel zich daar soms niet bij leggen
en voel je je stekels dan rechtop gaan staan.…
Even los
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
1.506 kind gedachten
aan huiselijke narigheid
en lange luisternachten
zodra ze vaart heeft opgebouwd
opent zij haar handen
alleen de holten van haar knieën
wrijvend om de gladde stang
stuwt zij zich verder in het rond
verzamelt dan haar meisjeskracht
voor een gewaagde sprong
en losgekomen zweeft ze
even van de dingen vrij
ze landt rechtop…
ontregeling
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
583 en voor ik weet wat geschiedt
troost ik een kind
mijn armen omsluiten
tranen en verdriet
veilig met warmte
hoop zonder verplichting
aangedaan door kalmte
valt mijn hele systeem plat
het vlees zacht en vrij
om soepel te doorstromen
tot de prikkels weer komen
de werkelijkheid slaat weer aan
instanties die stutten en sturen
om rechtop…
Tweeluik (deel 2)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
723 Nog geen dag
Nog geen dag hield hij stand
mijn toren met vreugdesklok
en daar bovenop een wapperende vlag
de eerste avond al werd ze stukgeslagen
de vlag werdt neergehaald
de vreugdesklok verbrijzeld
de toren afgebroken
als een hoopje ellende
lig ik tussen de brokken
vandaag geraak ik niet meer rechtop
maar morgen verzamel ik
alle…
Zie, ik ben
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
703 Hoewel ik me steeds weer verkijk
op eigen kracht, kom ik
steeds weer rechtop.
En meer is er niet over van storm of
zee moe gezogen aan rondborstig strand zo
dat alles in zinnen ontstoken was of
ze laat zich zacht wiegen op kloeke
heupen van getij. En kijk naar mij,
ik ben.
Ik raak vervoerd in stromingen
die ik nog steeds herken.…
Kreatie.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
3.049 verguld in de verte verdwijn
Mijn kleur laat ik achter
Als een bloedspoor op alles
Ik heb dit eerder gedaan
Zo heb ik de ogen gemaakt
Waarmee jij me nu zien kunt
En het water waarin jij bent geboren
Een vis van een ding, zonder armen en benen
Tot de ochtend waarop je aan land kroop
Waar de natuur voor je klaar lag
Tot de middag waarin je rechtop…
Ode aan de fallus
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
3.223 Oh hemels orgaan
rechtop staand in stijf gelid
uw paarse helm glanzend
in een kraag van gevoeligheid
veelal misbruikt voor
beledigingen naar uw hoeder
omdat ze de pik op hem hebben
hem klootzak noemen of
voor lul laten staan
O machtig zwellichaam
ik zuig u
mee in mijn liefde
mijn lippen
trekt u zich niet terug
naar af
gelijk…
Zwarte koningin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.315 Kijk, daar gaat hij, Parzival,
het hoofd fier rechtop, een koning
kon hij naast je zijn, maar nee,
in elke man schuilt een verrader.…
verstrooiing
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.571 vele rozen lagen er; maar zeven stonden
fier rechtop
als een saluut in zilt herinneren
verging hun aanblik stiller dan de wind, die vogels droeg
uitgestrooid langs zand en water
zwierf wat as
van wie het was –dat weet ik niet, maar wel
de witte blaadjes die zich bogen
naar de hemel
en dat steeds vervagend spel
van vele zware voeten…
Stenden - Herongen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
550 Als liepen we door een kerstkaart
Het landschap in een doktersjas
Oranje gloed over de velden
De dorst naar avontuur
De sneeuw in de haren
Fier rechtop in gelijke tred
Door bossen en over vlaktes
Langs verlaten boerderijen
In het schijnsel van de zaklamp
De kruisen op de bomen
Wezen ons waar te gaan
De nacht die plots viel
In het zwart…