Alle inzendingen over schedel

210 resultaten.

Sorteren op:

Mijn muze met mij

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
Kwaad waar geen kruid Tegen gewassen Door rode schedel kieren Naar binnen gedrongen Om moedeloos van te worden Uitgehongerd tastend zoekt hij zijn weg Door het donkere struikgewas Hij wil verboden vruchten plukken Likt zijn lippen vol welbehagen met zoete tong Voor de speech Niet meer urenlang in stoffige kamers Zoeken naar woorden…

De kale vergankelijkheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 432
Fijn besnaard maar inmiddels spaarzaam behaard spiegelt een kale schedel omhuld met een sierrandje haar. Van een veertiger die zich vroeger zeer sexy mocht noemen; maar nu het appeal moet missen van een schaar. De kale vergankelijkheid speelt niet langer de krullenjongen in de maatschappij.…

contactadvertentie

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 889
beschaafde heer, wat grijzend aan de slapen en midden op de schedel … zeg maar kaal wel lief, niet noemenswaardig geniaal de levenslust reeds lang op apegapen de libido niet als bij jonge knapen het maandsalaris … ach een ietsje schraal de woning tja … we zeggen maar modaal de buik is daarentegen welgeschapen zou graag -het zijn z’n allerlaatste…

klein drama

netgedicht
1.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.225
kleine stapjes op het tapijt zo stil dat niemand kijkt de kleine val niet ziet van een mens in opbouw te wankel voor verticaal het groot geluid, daar waar de zachte schedel kraakt tegen het houten geweld van de schuldige eiken kast zonder waarde, zeker na vandaag klaar voor de brandstapel en dan opnieuw de stilte geen wijzende vingers…

Ernst

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.918
Wanneer mijn voorhoofd rimpels krijgt, Mijn brede wenkbrauw nederdaalt, Mijn oog niet blinkt, maar duister straalt, En uitspreekt wat mijn mond verzwijgt, Een traan mij langs de wangen schiet, Mijn schedel nederbukt naar de aard, Bezorgde vrienden, vrees dan niet Dat wanhoop mij door 't…
Nicolaas Beets28 september 2026Lees meer >

Begrafenis

gedicht
2.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 12.003
Verlaat het rijk van de rot waar monden die koud zijn als was rond de tafel kauwen op wat van je rest - handen klapwieken trage motten rond je schedel, liefde duizelt als sigarenrook omhoog tussen de onscherpe messen van woorden - en ga de tuin in. Daar lopen ze ook. Ze zijn jong hun dunne armen wit en onhandig. Ze zien je niet.…
Esther Jansma26 februari 2020Lees meer >

licht sonnet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 603
Licht sonnet Overdag zo kil en totaal verstild De poot strak als een stramme hond Een hoed van linnen op zijn kop Gebonden om zijn schedel rond In schemering ontspringt het verlangen Een zachte glans te doen verschijnen De atmosfeer zucht naar de koestering Het duisterlied te ondermijnen Ontstoken als een vlammend zwaard Goudglanzend…

Nachtbraker

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.368
Wanneer de zon haar schedel splijt, ontwaakt in jou de nacht. -------------------------------- uit: Ik heb geslacht, 2013…
Josse Kok5 oktober 2013Lees meer >

Schaamlippenschemer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
de hoek naast het bed met een komodovaraan ligt te paren en de stank van het beest de kamer vult Drink je wijn en denk niet aan de morgen word je wakker naast een nest vol padden met tieten en dijen of staat ze haar eigen eieren te bakken Ik kook wel vaker in mijn eigen brouwsel verdorven is de vrees voor je hersenpan de inhoud van een schedel…
Peau Pilosa26 oktober 2020Lees meer >

De laatste bladeren...

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
Tegen al mijn vooroordelen, binnen de grenzen van mijn schedel, Binnen, waar ook mijn idealen wonen. Buiten, daar blaast de wind, de laatste bladeren van de bomen.…

Skulls

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 289
Maar wie wij waren gaat toch teloor, doch.. schedels zingen: memento mori... !…

één stap terug

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.912
een mens bleef verwilderd achter op een eiland in de ijstijd hoe overleef je dan tussen ratten en varanen kruip terug in de tijd word mensaap en val op vier handige voeten klim terug langs lianen de groeven van een bast langs rotswanden omhoog het bewijs ligt in een grot de schedel van een jonge dwerg zijn voorhoofd wijkt terug…
Wim Veen22 november 2005Lees meer >

Eerste akte/ontvankelijkheid

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 695
't Licht daalde over hem neder en drukte hem zwaar lood wervelde om het heden blote voeten in de rijm krakende grashalmen in stichtelijke stilte de openbaring voorbij nevel kringelt zacht om zijn verlaten lichaam zijn dampende huid zweet een koude schedel uit een stoel dood van het wachten het levende wit vangt de essentie vier tralies…

Wat de natuur eens gaf

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 419
Spiegelt kale schedels met zonnebrillen, die zonsverduisterend in de weg gaan staan.…

Wat is er toch met de mensen?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 500
Oké, uit nood stak ik een gloeiende stok in zijn oog gillend sloeg hij om zich heen en in de paniek zag hij ook met zijn andere oog niets meer Dat was het, een goed verhaal dat ik graag heb verteld, maar blijkbaar is het niet goed genoeg voor de zeelui van tegenwoordig die in de holen van de Etna schedels hebben gezien met een groot…
Zywa31 juli 2019Lees meer >

de bijl klooft ruw een schedel

netgedicht
3.8 met 166 stemmen aantal keer bekeken 27.035
in een handvol woorden blaast de wind orkaan vriendschap gaat verloren in het vele misverstaan ogen spreken babylonisch luid schreeuwen tegen blinden een steen breekt al de eerste ruit handen zullen wapens vinden de bijl klooft ruw een schedel en het rode lint van bloed bespat voorgoed de witte muren de dood is weer ontmoet en streelt…
wil melker4 januari 2003Lees meer >

Niemand

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.637
Ik spreid een lijkwade over ons Zon dringt binnen in schemerige scherven Ik woon elders Zoals jouw perzikbloesem Die verdunt in mijn schedel Waar ik weiger te vergeten…
Wim Veen20 augustus 2004Lees meer >

Afwijzing met koffievlek

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.088
weten kon zei ooit: hoe groot je ellende ook is, bedenk dat het altijd erger kan – en zo bedenk ik nu dat dictator Franco dódenlijsten bij de koffie schreef dat zal deze lapzwans niet gebeuren want dit sujet, deze harteloze schoft woont in een kalm land, een grijze stad waar men liever de tijd doodt, flauwekult het weekend de meeste schedels…

spraakgebrek

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 764
in de spinsels woelt er een magere fret onder het kalken gewelf van mijn schedel hardnekkig knaagt hij aan de draden tot de stroom breekt, een schicht in het merg waarna het tandwiel van de klok stokt in een grijze, lillende kwab kweek ik woorden die ik losschraap als een fluim die aan de strot kleeft en dan stolt tot een korstig vlies…

Na het salvo

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 845
bevochten met een stompe bajonet en leeggeschoten warmgelopen revolver Een vlek op de kaart doordrongen met engelse of duitse kreten smekend om de overheersende angst weg te nemen van het moederziel alleen in zijn doodsstrijd te moeten berusten Zij kijken in hun laatste stuipen nog op naar de worm overgoten kaal gevreten grijns schedels…
Rudyard3 augustus 2006Lees meer >

Overleef je gezelschap

hartenkreet
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.177
doet dat veel In zinnen zonder einde en met luide keel Ik ben gestopt met sputteren en stribbelen Heerlijk rustig leven zonder kibbelen Ik heb een zender opgezocht die niemand kent Er is daar ruimte voor nog nooit gehoord talent En voor prachtige gedichten Ik kan hem iedereen erg aanbevelen Om hem te vinden zou het erg schelen Als je mijn schedel…

onmachtig

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 954
ik lig te ver van bomen af om het roerloze spreken te bezitten het heeft ook geen zin om eerder dan woorden de wind te bevelen of de blauwe plekken in de lucht die langzaam wegtrekken als halsgesnoerde lichtjes wat uit kruinen valt zijn jaren, samen gewaaid rondom een mond; dichtgestopt met schedels en afgestorven bloesems…

waar de duivenmelkers wonen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 610
We zagen de duiven van je vader roekeloos koerend nu de kat van het gif at, hun vaalblauwe kielen, hun korstige schedels en het ampele leven rond de constateur. Toen we kusten achter de meidoorn was je mond weeïg als oude mispels,wormstekig als het dorpt dat achter ons ligt nu de stad lokt met zijn vuren.…

Gedachten denken

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Mijn gedachten passen niet, passen niet in mijn schedel. Ik zie ze naar jou toe gaan. Jouw gedachten bereiken mij. Ben ik gek aan het worden? Ben jij het die gek geworden is? Ik denk te weten wat normaal is. Maar wat of wie ben ik?…

Koorts

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.214
Hij kerft in de schedel Als een verdwaalde dwerg Scheld ik naar de sterren Want zij kunnen zich niet wreken…
Wimper13 juli 2004Lees meer >

Beestjes

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.082
lopen in de lucht ze eten me op ze halen me neer ze schreeuwen in stilte ze pakken me vast ze beuken op mijn schedel waarom geniet ik van ze? hoe kan het dat alleen zij me raken? hou me vast en laat me nooit meer los dring in me en eet ze op daarna mag je gaan…
Josephine17 februari 2004Lees meer >

kronkeling

netgedicht
4.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 764
ik heb de tijd weggegooid niet omdat ze wit was of zwart of kapotgewaaid tegen het raam dat steeds weer gedichten uitstootte in de kamer, koud en eentonig tegen het nachthout van mijn lijf wanneer ik schimmen droeg naar beide spiegels onder mijn schedel en mezelf haastig aan de stilte ophing; het zwijgzame van een woord…

Hout, smeerolie en verf

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.085
de schuur met ingevallen schedel wacht al jaren op een nieuwe huid haar roestige klink kraakt schor en luid aan de vergroeide deur binnen hangt de geur van hout, smeerolie en verf in de getekende werkbank vangt het vale licht een vergeten scheur Zundapponderdelen op de plank een slagorde van sleutels aan de wand verfblikken kleurig op…
Hanny19 juli 2008Lees meer >

In het kleine zit de ruimte

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
klaagt de wereld is te vol raad ik een enkeltje Zuid-Afrika te boeken waar ze kleintjes onze herkomst zoeken in een oude hyenadrol In de Gladysvale-grot vonden archeologen roerend in fossiele poep vijf homo helmeï haren nu hun scoop Nu worden wij opgewonden Schubben sprekend die van ons haar worden tweehonderdduizend jaar geschat bij de schedel…

NIEUWE JEUGD

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.135
Niiewe jeugd, als uit een kan gegoten Gele wijn, gist mijn schedel binnen En ik voel mij opgeheven en gestoten Naar de wisseling van een nieuw beginnen. Lachend ligt de wereld, en volkomen Weet ik mij aan al wat leeft verbonden, Wat mij scheidde werd mij afgenomen En ik heb mijzelve teruggevonden.…