4052 resultaten.
[ Mijn handen houwen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Mijn handen houwen
ruwe steen en ruwe steen –
beeldhouwt mijn handen.…
[ Midden op de weg ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Midden op de weg
ligt een steen, er ligt een steen --
midden op de weg.…
De muur
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
361 sloop die muur
die muur om je heen
breek hem af
steen voor steen
open je hart
omarm weer het leven
durf te ontvangen
wat men je wil geven
praat er maar over
verdring het niet
zet jezelf niet op slot
maar deel je verdriet
daarom: die muur
die muur om je heen
breek hem af
steen voor steen
…
Werkelijk
gedicht
3.0 met 23 stemmen
9.830 Werkelijk,
men moest de steen
met menselijke waardigheid
bekleden, zijn woord
voor menswaardig
aannemen.
Men moest, om nog
in de mens
te kunnen geloven, zijn oor
te luister leggen
bij de steen of met de stem
spreken
van een steen.…
Stenen scheppen mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 De steen is nog steeds een steen
maar ik ben er nu pas
in het contact, na het contact
De steen schiep
mijn creatieve gedachte
de steen schiep mij
even, voor wie het weet, een beetje
op den duur hoogstens mijn naam
maar de steen blijft scheppen…
In de oudste lagen van mijn ziel
gedicht
3.4 met 74 stemmen
29.873 In de oudste lagen van mijn ziel,
waar hij van stenen is gemaakt,
bloeit als een gaaf, ontkleurd fossiel,
de stenen bloem van uw gelaat.
Ik kan mij niet van u bevrijden,
er bloeit niets in mijn steen dan gij.
De oude weelden zijn voorbij
Maar niets kan mij meer van u scheiden.…
Als
gedicht
3.0 met 21 stemmen
9.464 Als een steen
die daar al een tijd ligt
en niets van zijn gewicht heeft verloren.
Als een steen
waaronder adders zich veilig voelen
maar niet veilig genoeg.
Als een steen
die je niet alleen kunt dragen
en niet met drie.
--------------------------------
uit: 'Zen uit eigen werk', 2005.…
vakantie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
680 In balans
Berg, rots, een ravijn
de tijd is van steen
de stenen zijn tijdloos.
De berg, een diep litteken,
zonder beweging
valt eeuwig het water.
Ik word bevangen
door onmetelijke rust,
steen op steen op lucht.
Voor mij de wereld
die zich ontvouwt,
onbeweeglijke zon.
Dan
even later......…
blauwe stad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
768 schuilen
in gedachten van de grachten
getijloze bruggen krommen de rug
natte straten dragen sporen
van wagens die vroeg uitladen
het leven verloopt niet op afstand
ochtend en avond zwemmen als vissen
de haven binnen zo lang als
mensen zich herinneren
uit zee gedreven hangt
een wolk donker in opstand
boven het oude verzekeringspand
de stenen…
De steen te ervaren
gedicht
3.3 met 18 stemmen
6.183 Iemand legde een steen
op haar hoofd, maar ze wou
dat het een hoed was.
Ze droeg hem als een hoge hoed.
Zulke hoeden zijn zwaar,
ze verplichten.
De steen droeg in zich
de tijd die haar hals sterkte
en rechtte en haar wekte:
ze droeg een steen.…
Vragende stenen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
817 De uren zijn als stenen die ik stapel
op het pad dat ik wil vinden.
Waar ik sporen volg die momenten
zouden kunnen zijn
die beginnen met dromen
van steen.
En waar ik wacht als het standbeeld
dat niet ontwaakt en
van elke steen
een voetstap
zonder wensen maakt.…
PLANT EN STEEN.
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.545 Witbevroren, roodgegloeid,
Heeft de steen het koud noch warm;
Als het fijngevoelig kruid
(Dat maar altoos kiemt en spruit)
Rilt of schroeit.
Van de zoele hemelboog
Regent het op plant en steen:
't Kruid schiet uit in bloesemblad,
Maar de steen wordt enkel... nat...…
Begraafplaats
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
879 Het viel mij op
dat men door de grootte van
de steen
probeert aan te geven,
hoe belangrijk deze
persoon was in het leven.
Met dode stenen
wil men bereiken,
dat iedereen met
ontzag naar de steen
zal kijken.
Kleur uw leven prachtig in,
na de dood heeft het geen zin!…
eeuwige rijen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 stenen in strakke rijen
verbeelden verspilling
van ontluikende levens
stenen in strakke rijen
het verloren perspectief
vermalen en uitgevaagd
stenen in strakke rijen
verre gebroken moeders
zonen in vreemde grond
stenen in strakke rijen
kort beheerst verdriet in
honderdtwintig seconden
luister naar de vogels
tijdens de twee minuten…
Angst eet mijn ziel op
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 Probeer maar eens te zeilen
met wind en stroom tegen
Ik ben een steen
een rots van van eenzaamheid
Tegen betaling houdt iemand me vast
als ik in bed lig te krijsen
Ik heb pijn en ben alleen
angst eet mijn ziel op
De steen is het heelal
ik ben een steen in de woestijn
Toch groeit er mos
ik bekommer me om het mos
Soms brandt…
Zwerfkei
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.440 de beeldhouwer
De kei een hart in het stenen beeld...…
Steen der verandering
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
4.076 Een steen werd in het stille water gegooid
de omgeving werd beroerd, geroerd en nooit meer zoals ooit.
Geloof in eigenheid en zelfstandigheid
bracht kracht door ongekende saamhorigheid
Nieuwe stenen werden gezocht, gekozen om hun eigen pracht,
elke steen heeft zijn eigen unieke vorm die waardevol wordt geacht.…
De verlegde steen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.249 Een steen heb je verlegd
in een rivier op aarde
altijd heb je gezegd
ik ben van zoveel waarde
dat ik niet doodga!…
voor het oprapen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 het is maar een steen
die hier ligt
maar wel één
die, zonder tegenbericht
er nog ligt op de dag
dat ik rust in koude grond
deze steen die er ook al lag
voordat ik bestond…
Geluksdag ?
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.131 dacht ik en struikelde over een steen
Ik gooide de steen in een slootje
en viel er zelf achteraan
Zachtjes begon t te regenen
…………..ik had geen zwembroek aan…
Mijn vriendin
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
2.801 Op de steen je naam,
gegeven bij je geboorte.
Op diezelfde steen de
datum van overlijden,
gestorven midden in
het leven....
Slechts veertig jaar,
mocht je worden, je
zoog het leven in,
mijn lieve onvervangbare
vriendin...
Op de steen schijnen de
laatste zonnestralen van
de dag, en ik fluister zacht
Dág lieve vriendin.…
De weg terug
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.500 Opnieuw gooi ik een steen
- zag jij hoe sterk ik was? -
minder verder zinkt hij
doelloos naar de bodem.
De brandnetels wijken niet meer
bijten brutaal naar mijn benen
machteloos en verdort kijken
de gouden bloemen toe.…
Voor een dag van morgen
gedicht
4.1 met 1295 stemmen
211.826 Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad
hoe lief ik je had.
Maar zeg het aan geen mens,
ze zouden je niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man
alleen maar een vrouw
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou.…
Toen jij verdwaalde
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
469 ik zag hoe
open ramen
naar jou lachten
toen jij verdwaalde
in het plezier van
de heel vaak
uitgestorven straat
zij knipoogden
tegen de zon
die jou een warm
welkom bereidde
met het zelf
gekozen alleen in
straten van steen
zelfs de
voordeuren
tochtten in
allerlei luchten de
specifieke geuren
van het levend huis
zonder bewoners…
Grafschrift
gedicht
3.8 met 47 stemmen
14.905 Behoudens deze steen, waarop geschreven:
de dichter van het vers, dat niet bedierf.
--------------------------------------------
uit 'Osmose'…
STEEN (zwerfkei)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
500 zeg steen
kon je nu maar praten
en vertellen wat je
hebt beleefd gehoord gezien
of lijkt het je beter om dat maar achterwege te laten misschien
je hebt zoveel gezworven
en zoveel meegemaakt bovendien
houd je de wereld voor bedorven
is je hart daardoor tot
steen geworden misschien?…
Smaragd (III)
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.412 Nakende dageraad met jou in mijn armen
'n Behaaglijk, lekker en aangenaam gevoel
Mijn mond, mijn handen, mijn alles wil jou hebben
Momenteel laat jouw wereld fysiek niets toe
Daar jouw land schoonheid kent, maar ook ellende
Beslommeringen, verdriet, maar ook grote vreugde
Jij slaapt jouw verdriet weg en droomt van de passie
Die het naakte…
Vier stenen muren
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.507 Tussen vier stenen muren
worden tranen geschreid
van teleurstelling en onmacht
een eenzame strijd.
Tussen vier stenen muren
worden tranen gewist
het snikken verdwijnt
en op klaart de mist.
Tussen vier stenen muren
schijnt door een kier weer de zon
waar het stopte met huilen
en waar 't leven weer begon.…
Stom
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.347 Ze heeft geen parfum nodig
Ze is van steen
De geur van 100.000 jaar geleden
Hangt nog om haar heen
Niets heeft ze te zeggen
Misschien iets van weleer
Eens verborgen in de diepte
Nu gehouwen, krachtig... teer...
Zacht en aaibaar is haar huid
en koud; gehakt, geraspt, gepolijst
schreeuwt ze woordloos
naar wie maar naar haar wijst.…
Ik
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.069 Op mijn pad ligt een bemoste steen
Hij ligt daar vast, al duizend jaar,
Met bos en bomen is hij één,
Ik word hem nauwelijks gewaar,
Maar kan er niet omheen.…