4041 resultaten.
Regen
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.174 Schaduwen van wie er gaat
ingedoken over straat,
kleren, hoofd en voetenhak
weggeëffend, grauw en vlak
als lei.
Tuin en schutting allebei,
heesters, perken en jasmijnen
opgetild in een verdwijnen
en het uitgerafeld pad
heeft ook zijn stil verlies gehad.…
Verbazing
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
881 ik reed vanmiddag door de
kerkstraat en wie schetst
mijn verbazing, daar stond
een kerk.
ik reed verder en kwam
terecht in een dorp en wie
schetst mijn verbazing, op
het bord stond: dorpstraat.
ik sloeg rechtsaf en kwam
in de esdoornstraat en wie
schetst mijn verbazing,
er stond niet één esdoorn.
ik sloeg linksaf een zag
een paar…
Ongeloof
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.003 Langzaam glijd ik weg
met jouw kus vol ongeloof
in deze straten.…
Amsterdam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
755 Jij sloeg bruggen over de Amstel
en sleep parels van pleinen
Slenterend door grauwe straten
voel ik onvoorwaardelijk geluk
Elke klinker kennende
zal ik toch gaarne in jou verdwalen
Trekt aan mij als een magneet
en heelt al mijn wonden
Zoveel moeten zoeken
maar immer gevonden
Liefde kwam en liefde ging
jouw warme jas telkens gevoeld…
Mijn stad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
659 door herfst, verdriet en wind
en mensen droef verdwaald
zijn daar weer even kind
de kerken zijn verlaten
door geesten zonder adem
maar in de mooiste straten
heeft de ziel zijn eigen adres.…
ROMAN IN TWEE VENSTERS
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.641 Ik kijk neer op de stille straat.
In duisternis, waar niemand gaat.
Van nergens komt meer één geluid.
'k Sta met mijn hoofd tegen een ruit.
Wanneer gaat die lantaren uit?
Eén lichtkring op wat vunzigheid.
Die gloor is met dat goor in strijd.
Daar gaat zelfs geen verloren meid.
In mij is net zo'n stille straat.…
Zorgt voor rode oren
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
644 de straat vertelt verhalen
van hinkelen en knikkeren
het donker met lantaarnpalen
laat sprookjes schitteren
het gele licht spant
samen met wat duisternis
en zorgt voor rode oren
want de grote ogen horen
de kleintjes zijn naar bed
en knorren vele dromen
over water en wat zand
de snoepjes die nog komen
een straat waarin het leven…
In krijt verkleurt de kop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
710 in stille uren
kinderen op de achterbank
het stiekem gluren van de buren
de straat verloopt
van deftig tot de goot
ondanks het eindeloze gaan
wordt zij nooit een echte laan…
De armoede leeft op straat
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
543 Economie en produceren is
synoniem aan een negeren
van de armoede die leeft op
de straat. Voor welke brood en bed
niet langer de norm zijn en medische
zorg niet langer op een wachtlijst
staat.…
O Nederland!
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
595 O, Nederland!
Met je kwallen op het strand,
Je Wallen waar door mannen
wordt gelogen, hun vrouw bedrogen.
O, Nederland,
Met je dijken, onbemand,
Je bossen waar korstloze mossen
de bodem opvreten, godvergeten.
O, Nederland,
Met je mannen als hoeren, vallend door de mand,
Je vrouwen verkleed als regenbogen, zonder mededogen,
Het straatbeeld…
straat vanmijn jeugd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
554 daar waar vaders zaaiden
in moeders vruchtbare schoot
daar waar je met de oogst daarvan
van je jonge jeugd genoot
daar waar straten wemelden
van voetjes druk in het spel
daar waar een vriend te voorschijn kwam
na een enkele druk op de bel
waar sokken nog werden gestopt,
kleren werden vermaakt
waar op het zondags rustuurtje
gebreid werd…
Die paarse schim daar in de straat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Die paarse schim daar in de straat.
Die als deze dichterbij komt in een
zachte lila tint overgaat. Wanneer iets
van vreugde over een vage herkenning
je lijkt te overkomen. Een droom over
een persoonlijke geschiedenis nog niet
verteerd; die nog niet volledig in
het huidige leven is geïntegreerd.…
Tijd loopt haast te leuren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
751 kinderen op de achterbank
steels gluren naar de buren
in deze straat dwaalt
leven langs de deuren
de lucht lijkt wat verschraald
tijd loopt haast te leuren…
afgedankt
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
501 Bij ons in de straat daar staat een leren bank
Die wordt waarschijnlijk afgedankt
De gemeente die komt hem straks halen
En hij staat daar stilletjes te balen
Hij voelt zich alleen en berooid
Ze hebben hem de deur uitgegooid
Op naar de pers, daar wordt hij in elkaar gedrukt
Zijn diensten bewezen dat is wel gelukt
Nooit wil iemand meer…
Gewoon gezien op straat
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
878 betere tijden
verwaarlozing is niet
met verf te bestrijden
zag je wachtend op de bus
je haar verward
je blik iets schichtig
gewoon wat in de war
iets minder evenwichtig
ving een blik
zag pijn en angst
de wil niet meer te leven
ik keerde om het was te laat
ik kon je niets meer geven
mijn dag met stukjes leven
gewoon gezien op straat…
Mist
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
613 Mist hult de straat in semi-onzichtbaarheid als een negligé
een vrouwenlichaam met de nodige nonchalanche bedekt:
de essentie van lijnen en vormen zijn nog wel te ontwaren
maar de details worden overgelaten aan de verbeelding.…
Grijze straten
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
655 de straten zijn grijzer geworden
er is weer mist, regen en wind
mensen dragen weer de zorgen
van hun werk en huiselijke plicht
de vakantievrijheid is nu voorbij
het leven krijgt zijn gewone sleur
de schilderachtige herfst is nabij
en de winter staat voor de deur
we zoeken binnenshuis behagen
met verse vruchtentaart en wijn
maar de terrasjesmensen…
Avond in het dorp
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 De laatste mens wandelt op straat,
de straat vlucht met hem mee.
Wat enkel nog bestaat is de
actualiteit tot amusement gemaakt.
Ze regeert in huis op ieders scherm.
Straks worden zeker ook nog
de kijkers uit henzelf gejaagd en
prijken zij nog alleen als cijfer.…
Na Kerst
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
763 Kerstmis is voorbij. de lichtjes zijn gedoofd
ik had nochtans in een blijvend licht geloofd
verlaten liggen straten, de lucht grijsgrauw
we hopen alleen nog ; lente kom maar gauw
na de feestmenu' s wordt weer op de lijn gelet
alleen nog een rauwkost en slappe thee gezet
solden roepen ons massaal tot meeneemprijzen
vakantiefolders beloven…
afwatering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 onafwendbaar rusteloos
wachtend op het oneindige
moedig zoekend naar woorden
naar het ongerijmde van tegenstrijd
bij aflopende tijd van toekomst
tot verlaten van gedaante
aangesproken op het verleden
waar iedereen tegenwoordig was
het water, de meerval, een brug
de kat uit de boom, bewolking
regen die eigenlijk wel meeviel
en van de straat…
't Was maar een droom...
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
551 Grote golven spoelen over straat.
Kletsnatte schapen steken over,
naar een stukje grasland over een sloot.
In de verte zie ik jou.
Ik zwaai en roep naar jou.
Je kijkt niet en loopt snel verder.
Verder van mij vandaan.
Waarom, het doet zo zeer.
Dus roep ik weer.
Je reageert niet meer.
Er staat een auto,
Blij klim ik erin.…
Infra rood
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
682 De regen glanzend
In de nacht
Weerkaatsing
Je kracht
In het voorbij gaan
Jupiter helder ginds
Daar waar
Wij bestaan
Zonder politiek
Religie
Of die goede baan
Meander door deze leidse straat
Een taal
Die ik nooit meer kwijt raken
Wil…
ER ZIJN PLAATSEN WAAR JE NU
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
699 je liep door deze straten,
je probeerde, je dacht, je ontstond.
er zijn plaatsen waar je nu nooit
er zijn tijden waarin je eens ooit
je weet niets meer, maar je wás.
je droeg dat blauwe hart, dat is je ziel
op eigen handen door de tijd.…
Opmerkelijke allure
netgedicht
5.0 met 254 stemmen
482 de straat was gevuld
met een warme
opmerkelijke allure
de luiken volgden
ronde ramen in
een robuuste setting
rijtjes steunden
elkaar in tijdloze
verwantschap hadden
dezelfde roots en
de zo eigen taal
als exponenten
tuinen bloeiden
een duurzame zomer
in klimaat bestendigheid
waar de leef afdruk
in geur en ruimte zijn
eigen muzikaal…
gekleed over straat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
496 het poreuze gaat
gekleed over straat
iemand zingt een
klaaglied de ander
vangt met rouwen
aan iemand wordt
bedolven een ander
wordt belaagd
iemand lijdt aan
een afgestompt
hart het poreuze
gaat gekleed
over straat…
De strijd op straat
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 waar vroeger
het klimaat
zich rustig
liet beschrijven
in proces en
statistiek lijkt
de strijd op straat
te worden beslecht
vooral als bomen
al in vroege herfst
hun bladeren laten
vallen beuken
winden meteen
in agressieve buien
op de kale stammen
breken jonge loten af
laten de vroegste
knoppen zonder
enig mededogen
verdrogen…
Straat in Frankrijk
gedicht
3.4 met 28 stemmen
10.436 Zittend, drinkend onder de arcade
zie je twintig schilderijen van de straat.
Groengeloken ramen. Maar je aandacht gaat
naar het meisje met de chocolade-
taart. Ze lepelt thee. Je wangen nemen
schaamteloos de kleur aan van haar trui. Bonbons,
bloemenwinkelgeur en marmeren frontons:
alles is geluk. Je zoekt problemen.…
Doodlopende straat
gedicht
4.4 met 5 stemmen
318 Er is een doodlopende straat,
alle andere straten zijn opgebroken
je denkt dat je niet lang meer zult leven
en desondanks gelukkig bent
er flaneren mensen langs de straat
ze vragen je mening over de toekomst —
hun toekomst, niet de jouwe —
je bent zonder mening van huis gegaan
je plukt een appel van een appelboom
waar een vrouw niet bij…
Korte Straat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Hibbing is zo'n nergens
maandenlang begrensd
door kou die alles stillegt
en de straat aan beide kanten
laat verdwijnen in sneeuw
Het verzet en de dromen
van de tieners bevriezen
Ze houden hun kleren aan
in bed en moeten het doen
met ijsbloemen op het raam
De buren wonen te dichtbij
om vrienden te zijn
Oma houdt ze in de gaten
boodschappen…
Mensenstemmen in de straat
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.354 Mensenstemmen in de straat,
een auto, lachen, wat gepraat,
een heel gewone wintervond,
maar wie is onderweg naar wie?
Zoveel dat ik nu nog niet zie,
maar dat gaat groeien en gaat leven;
is ergens nog de droom gebleven
van nieuwe hemel, nieuwe tijd,
van nieuwe kansen, echt bevrijd
de velen die naar vrede vragen...…